Tibetan
དག་ཉིད་དང་ནི་ནོར་པ་དང༌། །མ་ནོར་གཞན་དང་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་གཞན། །སྒྲས་བྱུང་ཚོལ་བ་དང་ནི་ལྟ་བ་བའོ། །སྐྱེས་པ་ནི་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའོ། །མ་སྐྱེས་པ་ནི་མ་འོངས་པའོ། །འཛིན་པ་ནི་ནང་གི་སྟེ། གང་གིས་དམིགས་པ་ལ་མོས་པར་བྱེད་པའོ། །གཟུང་པར་གྱུར་པ་ནི། །ཕྱི་རོལ་གྱི་སྡེ་གང་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་མོས་པའོ། །གྲོགས་པོ་ལས་བླངས་པ་ནི་རགས་པའོ། །བདག་ཉིད་ལས་བྱུང་བ་ནི་ཕྲ་བའོ། །ནོར་པ་ནི་དམན་པ་སྟེ་ལོག་པ་རྨོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ནོར་ནི་གྱ་ནོམ་བའོ། །མངོན་སུམ་བ་ནི་ཉེ་བ་སྟེ། རྐྱེན་ཉེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་ སུམ་མ་ཡིན་པ་ནི་རིང་སྟེ་བཟློག་པའོ། །སྒྲ་ལས་བྱང་བ་ནི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །ཚོལ་བ་པ་ནི་བསགས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །ལྟ་བ་པ་ནི་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཕྲོག་སྡང་འདྲེས་དང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་མ་འདྲེས། །དམན་དང་རྒྱ་ཆེ་བསྒྲིབས་དང་མ་བསྒྲིབ་དང༌།། བརྩོན་དང་མ་བརྩོན་བསགས་དང་མ་བསགས་པ། །བརྟན་ཞུགས་རིང་དུ་སོང་བའི་མོས་པའོ། །འཕྲོགས་པ་ནི་ཆུང་ངུའོ། །འདྲེས་པ་ནི་འབྲིང་པོའོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་དང་མ་འདྲེས་བ་ནི་ཆེན་པོའོ། །དམན་པ་ནི་ཐེག་པ་གཞན་ལའོ། །རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལའོ། །བསྒྲིབས་པ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བར་བྱ་བ་ལ་སྒྲིབ་པ་དང་བཅས་པའོ། །མ་བསྒྲིབས་པ་ནི་སྒྲིབ་པ་མེད་པའོ། །བརྩོན་པ་ནི་རྟག་ཏུ་དང་གུས་པར་བྱས་ཏེ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མི་བརྩོན་པ་ནི་དེ་དག་དང་བྲལ་བའོ། །བསགས་པ་ནི་རྟོག་པར་རུང་བའོ། །མ་བསགས་པ་ནི་བཟློག་པའོ། །བརྟན་པར་ཞུགས་པ་ནི་ས་ལ་ཞུགས་པའོ། །རིང་དུ་སོང་བ་ནི་ས་ལྷག་མ་རྣམས་ལའོ། །མོས་བའི་བར་དུ་གཅོད་པ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་མོ། །ཡིད་ལ་མི་བྱེད་མང་པ་དང༌། ལེ་ལོ་རྣལ་འབྱོར་འཁྲུགས་པ་དང༌། །གྲོགས་ངན་དགེ་བ་ཞན་པ་དང༌། །ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་ཡིད་ལ་བྱེད། །སྐྱེས་པ་ལ་ནི་ཡིད་ལ་མེ་བྱེད་པ་མང་བ་བར་དུ་གཅོད་དོ། །མ་སྐྱེས་པ་ལ་ནི་ལེ་ལོའོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་གྱུར་པ་ལ་ནི་རྣལ་འབྱོར་འཁྲུས་པ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་མངོན་པར་ཞེ་ན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲོགས་པོ་ལས་བླངས་པ་ནི། །གྲོགས་པོ་ངན་པ་སྟེ་ལོག་པར་འཛིན་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཉིད་མོས་པ་ལ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཉམ་ཆུང་བའོ། །མ་ནོར་བ་ལ་ནི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བར་དུ་གཙང་དེ། དེ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བག་མེད་པ་དང་ཐོས་པ་ཉུང༌། །ཐོས་དང་བསམ་པ་ཉུང་
Chinese
清净以及错谬，无谬其他与现量非现量，由语生寻伺以及见者也。已生者乃过去与现在生起者，未生者乃未来。执持者乃内在，以何缘而信解之。所取转成者，乃外境之品，于何所缘即信解之。从友所取者乃粗大，从自性所生者乃微细。错谬者乃低劣，谓邪谬耕耘之故。无谬者乃丰饶。现量者乃近，谓因缘近故。非现量者乃远，谓相违故。由语生者乃从听闻所生。寻伺者乃从积聚所生。见者乃从修习所生，谓各别思择之故。夺意嗔恚杂染与不顺品不杂染，低劣与广大遮蔽与不遮蔽，精勤与不精勤积聚与未积聚，安住久远行之信解也。夺意者乃微小。杂染者乃中等。不顺品诸与不杂染者乃巨大。低劣者乃于其他乘。广大者乃于大乘。遮蔽者乃于应差别而行者有遮蔽。不遮蔽者乃无遮蔽。精勤者乃恒常且恭敬而行之故。不精勤者乃离彼等。积聚者乃可分别。未积聚者乃相违。安住者乃安住于地。久远行者乃于余地诸。信解之障碍有三偈颂。不作意增多与，懈怠瑜伽错乱与，恶友善根衰损与，不如理作意。于已生者，不作意增多而障碍之。于未生者，乃懈怠。于所取与执持转成者，乃瑜伽错乱，谓如是而显现之故。从友所取者，乃恶友，谓令邪谬执持之故。于自性信解者，乃善根衰损。于无谬者，乃不如理作意而清净之，谓与彼相违故。放逸与少闻，闻与思少
English
Purity and error, non-error, other and manifest, non-manifest other, born of speech, seeking and seeing. That which is born is the past and the present arising. That which is not born is the future. Grasping is internal, believing in whatever is aimed at. That which has become the grasped is the external category, believing in whatever is aimed at. What is taken from a friend is coarse. What arises from one's own nature is subtle. Error is inferior, because it is wrongly cultivated. Non-error is abundant. Manifest is near, because the conditions are near. Non-manifest is far, because it is contrary. Born of speech is born of hearing. Seeking is born of accumulation. Seeing is born of meditation, because it is individually discerning. Stealing, hatred, mixing, and non-mixing of unfavorable factors, inferior and vast, obscured and unobscured, diligent and non-diligent, accumulated and unaccumulated, steadfastly entering into the belief of going far. Stealing is small. Mixing is medium. Non-mixing with unfavorable factors is great. Inferior is in other vehicles. Vast is in the Great Vehicle. Obscured is obscured for those who should go differently. Unobscured is without obscuration. Diligent is constant and respectful, and therefore practiced. Non-diligent is separated from them. Accumulated is capable of being distinguished. Unaccumulated is contrary. Steadfastly entering is entering into the ground. Going far is in the remaining grounds. There are three verses that interrupt belief. Not paying attention increases, and laziness, yoga confusion, and bad friends, weakening of virtue, and improper attention. For those who are born, not paying attention increases and obstructs. For those who are not born, it is laziness. For those who have become the grasped and the grasped, it is yoga confusion, because it appears as such. What is taken from a friend is a bad friend, because it causes wrong grasping. For those who believe in their own nature, it is the weakening of the roots of virtue. For those who are without error, it is improper attention that purifies, because it is contrary to it. Negligence and little hearing, little hearing and thought.