Tibetan
ནི་དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་པར་རིག་པར་བྱའོ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དགག་པར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་བདག་ཉིད་བདག་མཚན་མིན། །ངན་པར་གནས་མིན་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་ཕྱིར། །གཉིས་ལས་གཞན་མེད་དེ་ནི་ནོར་པ་སྐྱེས། །དེ་ཕྱིར་ཐར་པ་ནོར་ཙམ་ཟད་པ་ཡིན། །རེ་ཞིག་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཉིད་ནི་བདག་གི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ངན་པར་གནས་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་ནི་བདག་གི་མཚན་ཉིད་དུ་ཀུན་བརྟགས་པའི་བདག་དང་མཚན་ཉིད་ནི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ ཡང་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པའི་གནས་ངན་ལེན་གྱིས་རབ་ཏུ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་གཉིས་ལས་གཞན་པའི་བདག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་མི་དམིགས་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་བདག་ནི་མེད་ཀྱི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ནོར་པ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཐར་པ་ཡང་ནོར་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའི་གྲོལ་བ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྨད་པར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཏེ། ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པ་ཙམ་བརྟེན་སྐྱེ་བོ་ཡིས། །སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་རྒྱུན་ཆགས་རྟོགས་མི་འགྱུར། །རིགས་མིན་རིག་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་སྡུག་བསྔལ་མེད། །ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཡི་རང་བཞིན་མིན། །བརྟེན་ནས་དངོས་རབ་སྐྱེ་རབ་སྐྱེ་བར་མངོན་འཇུག་པའི། །སྐྱེ་བོ་ཇི་ལྟར་གཞན་གྱིས་བྱས་ལ་བརྟེན། །གང་ཕྱིར་ཡོད་པ་མི་མཐོང་མེད་མཐོང་བ། །འདི་འདྲའི་མུན་ནག་རྣམ་པ་དེ་གང་ཞིག །ཇི་ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་འདི་དག་ཏུ་ལྟ་བ་ནོར་པ་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་རྟག་ཏུ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་མི་མཐོང་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རིག་པར་བྱ་མི་དགོས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་རིག་པ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་མ་སྤངས་པས་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ལ་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པའི་བདག་མེད་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པ་མེད་དོ། །གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པས་ཆོས་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ལ་བདག་མེད་པས་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གང་གི་ཚོ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་དེ་དང་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དངོས་པོ་དེ་དང་དེ་དག་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ན་དེ་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་གྱིས་བྱས་ཀྱི། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ལྟ་བ་འདི་ལ་བརྟེན། འཇིག་རྟེན་གྱི་མུན་ནག་གང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་ནི་མི་མཐོང་གི །མེད་པ་བདག་དུ་རྟོགས་པ་འདི་འདྲ་བ་དེ་གང་ཞིག་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་ནི་མུན་པས་མི་མཐོང་བར་ནུས་ཀྱི། མེད་པ་མ་ཐོང་བར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་མེད་པར་ཞི་བ་རུང་བར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། འདི་ལ་དོན་དམ་ཚུལ་གྱིས་ཞི་བ་དང་ སྐྱེ་བ་དེ་གཉིས་ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མེད། །འོན་ཀྱང་དགེ་བའི་ལས་རྣམས་བྱེད་པ་དག །སྐྱེ་བ་ཟད་པས་ཞི་བ་འཐོབ་པར་བཤད། །དོན་དམ་པའི་ཚུལ་བདག་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་ལ་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་གང་དག་ཐར་པའི་ལམ་སྒོམ་པ་དགེ་བའི་ལས་བྱེད་པ་དག་གི་སྐྱེ་བ་ཟད་པས་ཐར་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྨད་པ་བྱས་ནས་དེའི་གཉེན་པོ་དོན་དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་འཇུག་པར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞི་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །མཐའ་ཡས་ཕ་རོལ་ཚོགས་རྣམས་ལེགས་བསགས་ནས། །ཆོས་ལ་སེམས་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་ངེས་ཕྱིར། །དོན་གྱི་རྣམ་པ་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་ཅན་རྟོགས། །དེ་ཡིས་བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་དོན་རིག་ནས། །དེར་སྣང་སེམས་ཙམ་ལ་ནི་ཡང་དག་གནས། །དེ་ནས་ཆོས་དབྱིངས་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང༌། །བྲལ་བ་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར། །སེམས་ལས་གཞན་མེད་པར་ནི་བློས་རིག་ནས། །དེ་ནས་སེམས་ཀྱང་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས། །བློ་དང་ལྡན་པས་གཉིས་པོ་མེད་རིག་ནས། །དེ་མི་ལྡན་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལག་ནས། །བློ་དང་ལྡན་པའི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སྟོབས། །རྟག་ཏུ་ཀུན་ནས་མཉམ་པར་སོང་བ་ཡིས། །དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཉེས་ཚོགས་ཚང་ཚིང་དག །དུག་སྨན་ཆེན་པོས་དུག་བཞིན་སེལ་བར་བྱེད། །གཅིག་གིས་ནི་ཚོགས་ཆེན་པོ་བས་གས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ནས་ངས་མ་པའི་ཕྱིར་ཆོས་བསམ་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ཉིད་དང༌། ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་དེ་དག་དོན་དུ་སྣང་བར་རྟོགས་ལྔའི་ཕྱིར་དེ་ལ་འཇུག་པ་རབ་ཏུ་སྟོན་ཏེ། དུས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་གྲངས་མེད་པས་འདིའི་ཕ་རོལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ནས་མཐའ་ཡས་ཕ་རོལ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པས་ནི་དོན་རྣམས་ཡིད་ཀྱིས་བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་རིག་ནས་དེར་སྣང་བའི་སེམས་ཙམ་ལ་གནས་པ་སྟོན་ཏེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕན་ཆད་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་མངོན་ སུམ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཏེ། འདི་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི
Chinese
是为真实义的体性所知。以偈颂遮破我见颠倒：我见非我性，亦非恶处，以体性不同故。除此二者外无他，是为错谬生。是故解脱唯是错谬尽。略言之，我见本身不是我的体性。也不是恶处，因为如此，它和被认为是我之体性的我和体性是相同的。那也是近取五蕴，因为烦恼的处所恶取所增长的缘故。除了这二者之外，也无法找到其他的我的体性，因此我并不存在，而凡是我见都是错谬所生。因为无我的缘故。解脱也唯是错谬的止息，应当了知，没有任何的解脱。以二偈颂呵责颠倒：如仅依凭错乱，众生不能了知痛苦自性常相续。非理智，唯智即痛苦，无痛苦。法性非彼性。由依缘而事物生，于生起中显现的众生，如何依赖他者所作？何以不见有而见无？此等黑暗之相为何？如何在此等世间中，仅依赖错乱之见，而不能见诸行之痛苦自性恒常相续？痛苦之自性不需以智慧了知，乃是以体验痛苦而了知。未舍弃痛苦则成为痛苦，然因具痛苦之我不存在，故无痛苦。于人无我，故唯是法，是故是法性。于法无我，故非法性。又，世间认为依彼彼而有事物生，如是于事物之缘起显现时，如何认为所见等是他者所作，而非缘起之见耶？
English
It is to be known as the image of the true meaning of nature. Verses refuting the perverted view of self: The view of self is not the nature of self, nor is it an evil place, because the nature is different. There is nothing other than these two, which is the birth of error. Therefore, liberation is only the exhaustion of error. For the time being, the view of self is not the nature of self. Nor is it an evil place, because it is like this, it is the same as the self and nature that are conceived as the nature of self. That is also the five aggregates of near-taking, because they are greatly generated by the place of affliction. There is no other nature of self other than these two. Therefore, there is no self, but the view of self is the birth of error. Because of the absence of self. Liberation is also only the exhaustion of error, and it should be known that there is no liberation at all. Two verses condemning perversion: How can beings who rely only on confusion not realize that the nature of suffering is constant? Non-reason, only wisdom is suffering, no suffering. The nature of Dharma is not its nature. When things arise from dependence and manifest in arising, how do beings depend on what is done by others? Why do you not see what exists and see what does not exist? What is this kind of darkness? How can one not see the suffering nature of actions constantly connected by relying only on the view of confusion in these worlds? The nature of suffering does not need to be known by wisdom, but by experiencing suffering. If suffering is not abandoned, it becomes suffering, but because there is no self with suffering, there is no suffering. Because there is no self in a person, it is only Dharma, therefore it is the nature of Dharma. Because there is no self in Dharma, it is not the nature of Dharma. Also, when the world sees that things arise depending on this and that, how can one think that what is seen is done by others and not the view of dependent arising when the dependent arising of things is manifested?
Chinese
，黑暗中依赖和合而生的事物是看不见的。像这样将不存在的事物执着为我，那是什么呢？存在的事物能被黑暗遮蔽而看不见，但不存在的事物却不是看不见。以无我而寂静是可行的，偈颂说：对于此，以胜义谛的方式寂静和 生起，这两者没有任何区别。然而，行持善业的人们，据说通过灭尽生而获得寂静。以胜义谛的方式，无我之平等性，对于轮回和涅槃，没有任何需要区分的。然而，那些修持解脱道的人们，行持善业的人们，通过灭尽生而获得解脱。通过谴责颠倒，作为其对治，进入胜义谛之智慧的四句偈：菩提萨埵福德与智慧的，无边彼岸之资粮善积聚，为了对法生起极度决定的心，证悟具有表达事物之原因的相。因此，通过仅仅表达而理解意义，真实安住于显现之心上。之后，法界二者的体性，以及远离，将证悟为现量。通过智慧了知无有心外之物，之后也将证悟心亦不存在。具慧者了知二者皆无，从不具足的法界中，具慧者的无分别智慧力，恒常普遍地平等运行，依此而生的罪恶丛林，如以大毒药去除毒素般消除。一者以大集合而破裂，以及依靠禅定，因为我的缘故，法仅仅是思考而完全决定的，以及因为是意的表达，所以这些法显现为意义而了悟五种，因此对此极度开示进入，因为无数劫极度分别，所以此之彼岸完全圆满，所以是无边彼岸。二者通过以意表达而了知事物仅仅是表达，从而安住于显现的心上，这显示了，这是与菩提萨埵的决定性部分相符的阶段。从那以后，法界二者的体性，执取和所执的体性分离，将证悟为现量，这是见道的
English
, in the darkness, things that arise dependently are not visible. What is it like to cling to non-existent things as self? Existing things can be obscured by darkness and not seen, but non-existent things are not unseen. It is feasible to be peaceful through non-self, the verse says: For this, in the manner of ultimate truth, peace and arising, there is no difference between the two. However, those who perform virtuous deeds are said to attain peace by exhausting birth. In the manner of ultimate truth, the equality of non-self, for samsara and nirvana, there is nothing to distinguish. However, those who practice the path of liberation, those who perform virtuous deeds, attain liberation by exhausting birth. By condemning the inverted, as its antidote, entering the wisdom of ultimate truth, the four verses: Bodhisattva's merit and wisdom, the infinite other shore of accumulation of merit is well accumulated, in order to generate an extremely determined mind for the Dharma, realize the aspect of having the cause of expressing things. Therefore, by merely expressing and understanding the meaning, truly abide on the manifested mind. After that, the nature of the two realms of Dharma, and separation, will be realized as manifest. Through wisdom, knowing that there is nothing outside the mind, then it will also be realized that the mind does not exist. The wise know that both are absent, from the realm of Dharma that is not complete, the power of the wise's non-discriminating wisdom, constantly and universally equally operating, the forest of sins arising from this, is eliminated like removing poison with a great poison. One is broken by a large gathering, and relying on samadhi, because of me, the Dharma is only thought and completely determined, and because it is the expression of the mind, these Dharmas appear as meaning and realize the five, therefore, this extremely shows entering, because countless eons are extremely separated, so the other shore of this is completely fulfilled, so it is the infinite other shore. The second is through expressing with the mind and knowing that things are merely expressions, thereby abiding on the manifested mind, this shows that this is a stage that is in accordance with the decisive part of the Bodhisattva. From then on, the nature of the two realms of Dharma, the separation of the nature of grasping and what is grasped, will be realized as manifest, this is the path of seeing.