Tibetan
་སྟེ། །བཅུ་གསུམ་བདག་ཉིད་འདི་ནི་གཞན་གྱི་དོན། །སེམས་ཅན་གྱི་རིས་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་རིགས་དམན་པ་དང་འབྲིང་དང་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་གནས་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གཞན་གྱི་དོན་རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་སྟེ། རྗེས་སུ་བསྟན་པ་དང༌། ཀུན་བརྗོད་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་དག་གིས་ལེགས་པར་སྟོན་པ་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་མགུ་བར་བྱེད་པ་དང༌། བསྟན་པ་ཁས་ལེན་དུ་གཞུག་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པ་དང༌། ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་གཙོད་པའི་ཕྱིར་དོན་ལ་རྣམ་པར་ངེས་པར་བྱེད་དང༌། དགེ་བའི་རྩབ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང༌། འདོམས་པ་དང༌། སེམས་གནས་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཤེས་རབ་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། མངོན་བར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་དང༌། ས་བརྒྱད་པ་ལ་ལུང་བསྟན་པ་དང༌། ས་བཅུ་པ་ལ་དབང་བསྐུར་བ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པའོ། །རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་ཅི་རིགས་པར་རིགས་ལ་གནས་པ་གསུམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དོན་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། སྐྱེ་བོ་དང་མཐུན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་འཆད། །མི་འགྱིང་བ་དང་བདག་གི་མེད་ལ་མཁས། །བཟོད་དུལ་ཤིན་ཏུ་རིང་སོང་མི་བཟད་པ། །རྒྱལ་སྲས་ རྣམས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་མཆོག་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་གཞན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པ་འདི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་པ་དེ་སྟོན་ཏོ། །འདི་ཇི་ལྟར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ཞེན། གལ་ཏེ་རིགས་ལ་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་དང་མཐུན་ཞིང༌། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཆད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། འགྱིང་བ་མེད་པར་མགུ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། མི་མཐུན་པ་མི་བྱེད་པས་བདག་གི་བ་མེད་པར་འཇུག་པ་སྟེ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་མི་རློམ་ཞིང་སེམས་ཅན་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་བདག་གི་བར་འཛིན་པ་མེད་པ་དང༌། དོན་རྣམ་པར་ངེ་བྱ་བ་ལ་མཁས་པའི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དགེ་བ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་ལ་བཟོད་པའི་སྒྲུབ་པ་ཡིན། དུལ་བས་འདོམས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། མ་དུལ་བས་ནི་གཞན་དག་ལ་གདམས་པ་ལ་སོགས་བསྟན་པར་མི་ནུས་སོ། །རིགས་སུ་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་རིང་དུ་སོང་བའི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །རིང་དུ་མ་སོང་བའི་སྒྲུབ་པས་ནི། གཞན་དག་རིགས་སུ་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པར་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྒྲུབ་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཁས་བླངས་པའི་སེམས་ཅན་མི་ཟད་པའི་ཕྱིར་མི་ཟད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཡང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སྒྲུབ་པ་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཏེ། འདོད་ལྡན་སྐྱེ་བོ་འཇིགས་པ་ཆེ་ལ་འཇུག །སྲིད་དགའ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བདེ་གཡོ་བ་ལ། །ཞི་དགའ་རང་གི་ལེན་པར་རབ་ཞི་ལ། །སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ལེན་ཀུན་ཞི་ལ་རྟག །སྐྱེ་བོ་རྨོངས་པ་རང་གི་བདེ་དོན་བརྩོན། །རྟག་ཏུ་དེ་མ་ཐོབ་པར་སྡུག་བསྔལ་འགྱུར། །བརྟན་པ་རྟག་ཏུ་གཞན་དོན་བརྩོན་པ་ནི། །གཉི་གའི་དོན་བྱས་མྱ་ངན་འདའ་བར་འགྱུར། །དེ་ལ་འདོད་པ་རྣམས་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཡིན་པ་ནི་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་དང༌། ངན་འགྲོར་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བདེ་བ་གཡོ་བ་ནི་གཟུགས་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་སྲིད་པའི་དགའ་བ་རྣམས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་དོན་དམ་པར་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལེན་པ་དག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བོ་རྨོངས་པ་རྟག་ཏུ་རང་བདེ་བའི་དོན་དུ་ཞུགས་པ་ནི་བདེ་བ་མི་ འཐོབ་ཀྱི། སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་འཐོབ་བོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཞུགས་པ་ནི། རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་བསྒྲུབས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་འཐོབ་སྟེ། འདི་ནི་སྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་ཡིན་ནོ། །སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། རྒྱལ་སྲས་སྤྱོད་ཚེ་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟ་བུར། །དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་འཇུག་འགྱུར་བ། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་རིགས་ཤིང་མཐུན་ཚིག་གིས། །སེམས་ཅན་ཕན་ཕྱིར་དེ་མངོན་འདུ་བྱེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྱོད་ལམ་བྱེད་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ན་རྣམ་པ་གང་དང་གང་གིས་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ལ་འཇུག་པའི་རྣམ་པ་དེ་དང་དེར་འབྲེལ་ཞིང་འདྲ་བའི་ཚིག་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་མདོ་ལས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་བཞིན་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མི་བཟོད་པ་དགག་པར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། རྟག་ཏུ་ཉེས་པས་རང་དབང་མེད་པར་བྱས་སེམས་ཀྱིས། །སྐྱེ་བོ་ན་ནི་བློ་ལྡན་ཉེས་པར་མི་འཛིན་ཏེ། །མི་འདོད་བཞིན་དུ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས། །སྐྱེ་བོ་དག་ལ་སྙིང་རྗེ་རྣམ་པར་འཕེལ་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ཏུ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རང་དབང་མེད་པར་བྱས་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེ་བོ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉེས་པར་མི་འཛིན་ཏོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འ
Chinese
。十三自性此乃为他利，众生之界三种即种姓低劣、中等与殊胜者所依处，菩萨之他利有十三种，即随顺开示，以一切言说之神变善为宣说，以神变之神变令欢喜，为令信受教法而趣入，为断除已趣入者之疑惑而于义作种种决定，令善根圆满成熟，调伏，令心安住，令智慧解脱，令现证等功德殊胜者真实成就，生于如来种姓，于第八地受记，于第十地灌顶，具如来之智慧。此十三种即随其所应为种姓所依之三者菩萨之利益。以偈颂圆满成办他利：与众生相应宣说不颠倒，不骄慢且于无我善巧，忍辱调柔极长远不厌倦，乃为王族之最胜成办。此乃显示成办他利此为圆满。此如何为圆满耶？若与种姓所依之众生相应，且能不颠倒宣说，不骄慢而令欢喜，不作不合之事而无我趣入，不以神变自夸，且于已趣入之众生不执著为我，乃为善巧于义作种种决定之成办，为令善根圆满成熟乃为忍辱之成办。以调伏乃为调伏等之成办，以未调伏者则不能为其他调伏等之开示。生于种姓等乃为极长远之成办。以非长远之成办则不能令其他生于种姓等。菩萨之此等一切成办亦为不尽，以所承诺之众生不尽故，是故亦为圆满。
English
. These thirteen self-natures are for the benefit of others. The three types of sentient beings, namely those of inferior, middling, and superior lineage, are the objects of the Bodhisattva's thirteen aspects of benefiting others: following up with teachings, skillfully explaining with all the miraculous displays of speech, delighting with miraculous displays of magic, entering for the sake of accepting the teachings, making various determinations on the meaning to dispel the doubts of those who have entered, causing roots of virtue to fully mature, taming, causing the mind to abide, liberating wisdom, truly accomplishing excellent qualities such as direct perception, being born into the Tathagata's lineage, receiving prediction on the eighth ground, receiving empowerment on the tenth ground, and possessing the wisdom of the Tathagata. These thirteen aspects, as appropriate, are the benefit of the Bodhisattva for the three who rely on lineage. A verse summarizing the perfection of accomplishing the benefit of others: Accord with beings, explain without inversion, not arrogant, skilled in selflessness, patient, gentle, extremely far-reaching, not weary, this is the supreme accomplishment of the royal sons. This shows that accomplishing the benefit of others is perfect. How is this perfect? If it accords with the beings who rely on lineage, and can explain without inversion, delights without arrogance, enters selflessly without doing what is not in accordance, does not boast with magic, and does not cling to the beings who have entered as self, this is the accomplishment of being skilled in making various determinations on the meaning. Causing roots of virtue to fully mature is the accomplishment of patience. Taming is the accomplishment of taming, etc., for those who are not tamed cannot show others taming, etc. Being born into a lineage, etc., is an extremely far-reaching accomplishment. With an accomplishment that is not far-reaching, one cannot cause others to be born into a lineage, etc. All these accomplishments of the Bodhisattva are also inexhaustible, because the sentient beings who have been promised are inexhaustible, therefore it is also perfect.
Chinese
应当知晓。修行的差别之处有两颂： 贪欲之人趋入大怖畏， 贪恋有情颠倒乐动摇， 寂静之乐自取极寂静， 大悲自性取一切寂静。 愚昧之人勤奋为己乐， 恒常不得彼故转痛苦， 坚毅之人恒常勤奋为他利， 成办二利趋入于涅槃。 其中，贪欲乃是大怖畏，因为身心有诸多痛苦，并且是堕入恶趣之因。颠倒的动摇之乐，即色界、无色界有情的喜乐，因为其本性无常，并且因行苦而实际上是痛苦的。取，应当理解为烦恼，因为其取受痛苦。愚昧之人恒常趋入为自己快乐，非但不得快乐，反而唯得痛苦。菩萨趋入为他人之利，成办自他之利后，获得涅槃之乐，此乃修行的其他差别之处。以偈颂回向行境： 菩萨行持之时，无论如何， 诸根行境种种皆趋入， 如是如是依理合宜语， 为利有情彼皆现行持。 菩萨在行持行为时，以何种方式，眼等诸根趋入各种行境，以与那些方式相关联且相似的言辞，为了利益有情，如《行境清净经》中所广说的那样，显现行持。以偈颂遮止对有情的不容忍： 恒时过患所制无自在， 有情若有智者不责难， 不欲然成颠倒行持故， 为于有情大悲而增长故。 恒时被烦恼所控制，心无自在的有情，菩萨不会责难。为何如此？
English
It should be known. There are two verses on the special aspects of practice: Those with desire enter great fear, Attachment to existence, inverted, happiness wavers, The joy of peace is taken by oneself, utterly peaceful, The nature of compassion takes all to peace, constantly. Foolish people strive for their own happiness, Constantly not obtaining it, they turn to suffering, Steadfast ones constantly strive for the benefit of others, Having accomplished both benefits, they pass into nirvana. Among these, desire itself is a great fear, because there are many sufferings of body and mind, and because it is the cause of going to the lower realms. The wavering happiness of inversion, that is, the joys of beings in the form and formless realms, is because its nature is impermanent, and because it is truly suffering due to the suffering of conditioning. Taking should be understood as afflictions, because they take suffering. Foolish people constantly engage in their own happiness, but do not obtain happiness, but only obtain suffering. Bodhisattvas engage for the benefit of others, and after accomplishing the benefit of themselves and others, they obtain the happiness of nirvana, this is another difference in practice. Dedicating the field of activity with verses: When a bodhisattva acts, in whatever way, The objects of the senses enter in various ways, In that way, with reasonable and appropriate words, For the benefit of sentient beings, they manifest and act. When a bodhisattva engages in the practice of conduct, in whatever way the senses such as the eyes enter into various objects, with words related and similar to those ways, in order to benefit sentient beings, as explained in detail in the Sutra of the Complete Purification of the Field of Activity, they manifest and act. Verses to prevent intolerance towards sentient beings: Constantly controlled by faults, without freedom, If beings are intelligent, they do not blame, Unwillingly, they act in an inverted way, Therefore, for the sake of increasing great compassion for beings. Bodhisattvas do not blame beings who are constantly controlled by afflictions and whose minds are not free. Why is that?