Tibetan
པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གཉི་ག་ལྟར་ཡང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། དེ་ནི་མཐོང་བ་པོ་ནས་གྲོལ་བ་པོའི་བར་ཡིན་པར་མི་རུང་ངོ༌། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་ན་དེའི་ལས་མཚན་ཉིད་བསྒྲུབ་དགོས་ཏེ། གང་ཞིག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་དེའི་ནི་ལས་དང་མཚན་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ཏེ། དཔེར་ན་མིག་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དང། གཟུགས་དང་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། གང་ཟག་གིས་ནི་དེ་ལྟ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ནི་རྫས་སུ་མེད་དོ། །དེ་རྫས་སུ་འདོད་ན། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་ཟབ་མོ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལ་ཡང་གནོད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་ཟག་མངོན་པར་རྟོགས་པས་ནི་ཟབ་མོ་ཡང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། གཞན་ མུ་སྟེགས་ཅན་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན། འཇིག་རྟེན་ན་མ་འདྲེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འཛིན་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གོ་བ། མུ་སྟེགས་ཅན་མངོན་པར་ཞེ་ན་པ། ཡུན་རིང་པོ་ནས་འཁོར་བ་ན་འདྲེས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་གང་ཟག་མཐོང་བ་པོ་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་པོའི་བར་ཞིག་ཡིན་ན་དེ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པའམ། བྱེད་པ་མེད་པ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་གྲང་ན། བྱེད་པ་དང་བཅས་པའི་བྱེད་པ་དེ་ཡང་རང་བྱུང་བ་གློ་བུར་བའམ། དེའི་རྐྱེན་ཅན་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་གྲང་ན། ཉེས་པ་གསུམ་ཕྱིར་ལྟ་སོགས་ལ། །དེ་ཡི་བྱེད་པ་རང་བྱུང་མིན། །ཉེས་པ་གསུམ་པོ་འཆད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བྱེད་པ་དེའི་རྐྱེན་ཡང་མིན་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །བྱེད་པ་མེད་པ་ཡིན་ན་ནི། ལྟ་སོགས་བྱེད་པ་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་ཟག་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱེད་པ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་ལྟ་བ་པོ་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་པོའི་བར་ཡིན། ཉེས་པ་གསུམ་གྱི་ཕྱིར་ཞེས་བཤད་པ་ཉེས་པ་གསུམ་པོ་གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱེད་པོ་མིན་ཕྱིར་མི་རྟག་ཕྱིར། །ཅིག་ཅར་རྟག་ཏུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། །ལྟ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་ནི། །རང་བྱུང་ཉིད་དུ་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གང་ལས་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་བའི་བྱེད་པ་གློ་བུར་བ་ཞིག་ཡིན་ན། འོ་ན་ནི་གང་ཟག་དེ་དག་གི་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་དེ་མཐོང་བ་པོ་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་པོའི་བར་ཡིན། ཡང་གློ་བུར་བ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི། ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ནམ་ཡང་བྱེད་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་བས་མི་རྟག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བྱེད་པ་རྟག་པ་ཡིན་ན་ཡང་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་ཅིག་ཅར་དང་རྟག་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱེད་པ་རང་བྱུང་བ་ཉིད་དུ་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་གནས་དང་ཞིག་པ་ནི། །སྔ་ན་མེད་དང་མི་རྟག་དང༌། །ཕྱོགས་གསུམ་པ་ཡང་མད་པའི་ཕྱིར། །རྐྱེན་ཉིད་དུ་ནི་མི་རུང་ངོ༌། །འོན་ཏེ་བྱེད་པ་གང་ཟག་གི་རྐྱེན་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གནས་པ་དེ་ནི་རྐྱེན་ཉིད་དུ་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔ་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དེའི་རྐྱེན་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་གང་ཟག་ནི་ནམ་ཡང་མེད་པ་མ་ཡིན་པས་ཅིའི་ཕྱིར། སྔོན་རོལ་གང་གི་ཚེ་མ་སྐྱེས་པ་ན་བྱེད་ པ་མེད་པར་འགྱུར། ཞིག་པ་ཡང་རྐྱེན་ཉིད་དུ་མི་རུང་སྟེ། གང་ཟག་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་གསུམ་པ་གནས་པ་ཡང་ཡིན་ལ། ཞིག་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་པས་བྱེད་པ་དེའི་རྐྱེན་ཅན་ཉིད་དུ་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་རིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་གང་ཟག་རྫས་སུ་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི། །བདག་མེད་དམ་པའི་དོན་དུ་ན། །སྟོང་ཉིད་བདག་ཏུ་དམིགས་པ་ནི། །ཉེས་པར་བཤད་པ་ཁོ་ན་ཡིན། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་མོད་དག་ལས་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་མེད་པའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་ནི་ལས་ཀྱང་ཡོད། ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་ཡོད་ཀྱི་ཆོས་སུ་བརྡར་བཏགས་པ་མ་གཏོགས་པ་གང་ཞིག་ཕུང་པོ་འདི་དག་འདོར་ཞིང་ཕུང་པོ་གཞན་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བར་བྱད་པའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ལྔ་པ་ལས་ནི་བདག་ཏུ་དམིགས་པ་ལ་ཉེས་དམིགས་ལྔ་སྟེ། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང༌། སྲོག་ཏུ་ལྟ་བར་འགྱུར། མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར། ལམ་གོལ་བར་ཞུགས་པར་འགྱུར། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཡང་འདིའི་སེམས་འཇུག་པར་མི་འགྱུར། དད་པར་མི་འགྱུར། ཡང་དག་པར་གནས་པར་མི་འགྱུར། མོས་པར་མི་འགྱུར། འདིའི་འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པར་བྱང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། དེ་ལྟར་ན་ལུང་གི་སྒོ་ནས་ཀྱང་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་ཀུན་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཁུར་ཁྱེར་བ་དང་དད་པས་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་རྣམ་པར་གཞག་པའི་སྒོ་ནས་གང་ཟག་ཀྱང་དེ་དང་དེ་ལས་བཤད་དེ། རྫས་སུ་མེད་པ་ཉིད་གཅིག་ཡིན་ན་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་བཤད་ཅེ་ན། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྣམ་བྱང་བའི། །གནས་སྐ
Chinese
仅仅如此。因此，两种情况都不可能成立。因此，它不可能是从见者到解脱者之间的存在。此外，如果人是实有，那么就必须成立他的作用和自性。凡是实有的事物，它的作用和自性也是可以确定的。例如，眼睛等的作用是看，形状和颜色等也是如此。但人却不是这样。因此，他不是实有。如果认为他是实有，那么就会损害佛陀薄伽梵的三种圆满菩提，即甚深圆满菩提、不共圆满菩提和出世圆满菩提。因为证悟人，甚深也不能稍微圆满菩提，也不是 与外道不共，也不是世间不混杂。因为这样执着，是世间所有人都知道的。外道如果显现，那么从很久以前就与轮回混杂了。此外，如果人是从见者到识者之间的存在，那么他就会变成具有看等作用或者不具有作用的存在。如果具有作用，那么这个作用是自生的、突发的，还是具有因缘的呢？因为有三种过失，所以看等的，他的作用不是自生的。为了阐述这三种过失，所以说作用也不是因缘。如果没有作用，那么就会成立：看等没有作用。如果人对于看等没有作用，那么怎么会是从见者到识者之间的存在呢？所说的因为三种过失，那么是由于哪三种过失呢？因为不是作者，因为无常，因为同时恒常进入。看等的作用，不可能是自生的。如果对于看等，有从其中变成见等的作用是突发的，那么人就不是那些的作者，怎么会是从见者到识者之间的存在呢？而且如果是突发的，因为没有依赖，所以任何时候都
English
That's all. Therefore, neither is possible. Therefore, it cannot be something from the seer to the liberator. Furthermore, if a person exists as a substance, then his function and nature must be established. Whatever exists as a substance, its function and nature are also definite. For example, the function of the eyes is to see, and so are shapes and colors. But a person is not like that. Therefore, he is not a substance. If it is assumed to be a substance, then it will harm the three perfect enlightenments of the Buddha Bhagavan, namely, the profound perfect enlightenment, the unique perfect enlightenment, and the transcendental perfect enlightenment. Because the realization of a person, the profound cannot even slightly be perfect enlightenment, nor is it not shared with non-Buddhists, nor is it unmixed with the world. Because holding on to it in this way is known by everyone in the world. If non-Buddhists appear, then they have been mixed with samsara for a long time. Furthermore, if a person is something from the seer to the knower, then he will become an existence with or without seeing and other actions. If it has an action, is that action self-generated, sudden, or caused by conditions? Because of the three faults, the action of seeing and so on is not self-generated. In order to explain these three faults, it is said that the action is also not caused by conditions. If there is no action, then it will be established that there is no action of seeing and so on. If a person has no action for seeing and so on, then how can he be something from the seer to the knower? It is said that because of the three faults, what are the three faults? Because it is not the agent, because it is impermanent, because it enters constantly at the same time. The action of seeing and so on cannot be self-generated. If for seeing and so on, there is a sudden action from which it becomes seeing and so on, then the person is not the agent of those, how can it be something from the seer to the knower? And if it is sudden, because there is no dependence, it will always
Chinese
因为没有作用就不会改变，所以不会变成无常。如果作用是常恒的，那么观看等等就会同时且恒常地发生，这样会有过失。因此，对于观看等等来说，作用自然产生是不可以的。同样，存在和毁灭也是，因为先前没有和无常，以及第三种情况也不存在，所以作为因也是不可以的。如果说作用是具有补特伽罗的因，那么存在作为因是不可以的，因为先前没有。如果它是它的因，那么补特伽罗不是永远不存在的，为什么？先前在没有产生的时候，作用就会不存在。毁灭也不可以作为因，因为会变成补特伽罗本身是无常的。第三种情况，既是存在又是毁灭，这样的情况是没有的，所以作为它的因是不可以的。这样一来，暂时依靠道理，就不能确定补特伽罗是实有。就像这样，一切诸法，在无我的殊胜意义中，将空性执着为我，这仅仅是被说为过失。世尊在法的众多之中说，一切法都是无我的。在胜义谛空性中，业也是存在的，业的异熟也是存在的，除了在法上假立之外，谁会抛弃这些蕴，并且使其他的蕴相续连接呢？作者是不可见的。第五，对于业执着为我，有五种过患，会变成执着为我，执着为命。会和外道没有差别。会进入歧途。对于空性，此人的心也不会进入，不会相信，不会如实安住，不会信解。此人的圣法也不会清净。这样说了。因此，从经教的角度来说也是不行的。世尊也通过安立具有一切智，承担重担和以信心随行等等的补特伽罗的方式，从这方面和那方面说了补特伽罗，如果实有不存在是唯一的话，为什么说呢？一切烦恼清净的处所。
English
Because without action it will not change, so it will not become impermanent. If the action is permanent, then seeing and so on will happen simultaneously and constantly, which would be a mistake. Therefore, for seeing and so on, it is not possible for action to arise naturally. Similarly, existence and destruction are also, because there is no prior existence and impermanence, and the third situation does not exist, so it is not possible to be a cause. If it is said that the action has the cause of a person, then existence as a cause is not possible, because there was no prior existence. If it is its cause, then the person is not always non-existent, why? Previously, when it was not produced, the action would not exist. Destruction cannot be a cause either, because it would become that the person himself is impermanent. The third situation, which is both existence and destruction, does not exist, so it is not possible to be its cause. In this way, temporarily relying on reason, it is not possible to determine that the person is substantial. Just like this, all phenomena, in the supreme meaning of selflessness, grasping emptiness as self, this is only said to be a fault. The Blessed One said in the multitude of dharmas that all dharmas are selfless. In the ultimate truth of emptiness, karma also exists, and the maturation of karma also exists, but apart from what is nominally designated as dharma, who would abandon these aggregates and connect other aggregates in continuity? The agent is not visible. Fifth, for grasping karma as self, there are five faults, it will become grasping as self, grasping as life. There will be no difference from the heretics. One will enter a wrong path. For emptiness, this person's mind will not enter, will not believe, will not abide in reality, will not have faith. This person's noble dharmas will not be purified. This is what was said. Therefore, from the perspective of scripture, it is also not possible. The Blessed One also spoke of the person from this aspect and that aspect by establishing the person who possesses omniscience, bears the burden, and follows with faith, etc. If the non-existence of substance is the only thing, why say it? The place of purification of all defilements.