Tibetan
གང་ཟག་དྲུག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྐྱབས་གསུམ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་འདི་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྟེན་ལ་གནས་པ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཐེག་པ་ལ་རིམ་གྱིས་གཞུག་པའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ། །སྡང་ཕྱིར་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཕྱིར། །མེད་ཕྱིར་འཇིགས་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་རྣམས་གཉིས་དང་འཕགས་པའི་ཚོགས། །གཏན་གྱི་སྐྱབས་མཆོག་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ནི་རྣམ་པར་གཉིས་ཏེ། བསྟན་པའི་ཆོས་དང་རྟོགས་པའི་ཆོས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་ཆོས་ནི་མདོའི་སྡེ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་བརྗོད་པ་སྟེ། མིང་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའོ། །དེ་ཡང་ལམ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་གཟིངས་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །རྟོགས་པའི་ཆོས་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ལམ་གྱི་བདེན་པ་དང༌། འགོག་པའི་བདེན་པ་སྟེ། གང་གིས་དང་གང་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བས་སོ། །དེ་ལ་ལམ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་རྟོགས་ལ། འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་བརྫུན་པ་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་གང་བརྫུན་པ་སླུ་བའི་ཆོས་ཆན་དེ་ནི་མི་བདེན་པ། གང་མི་བདེན་པ་དེ་ནི་མི་རྟག་པ། གང་མིང་རྟག་པ་དེ་ནི་སྐྱབས་མ་ཡིན་ནོ། །ལམ་དེས་རྟོགས་པའི་འགོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་མར་མེ་རྒྱུན་ཆད་པ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་མེད་པ་ཙམ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་ལ། མེད་པ་ནི་སྐྱབས་སམ་སྐྱབས་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དགེ་འདུན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཚོགས་ཀྱི་ཚིག་བླ་དགས་སོ། །དེ་ཡང་རྟག་ཏུ་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཚོལ་བ་སློབ་པ་བྱ་བ་དང་བཅས་པ་དང༌། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་འཇིགས་པ་དང་བཅས་ཤེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་སྲིད་པ་སྤངས་པ་རྣམས་ཀྱང་བག་ ཆགས་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་མི་བཟད་པར་འཇིགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་རལ་གྲི་གདེངས་པའི་གཤེད་མའི་སྐྱེས་བུ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་ཏེ། དེས་ན་དེ་དག་ཀྱང་གཏན་དུ་བདེ་བའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྐྱབས་ནི་སྐྱབས་ཚོལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་སྐྱབས་མེད་པ་འཇིགས་པ་དེ་དང་དེས་འཇིགས་པ་དག་དེ་དང་དེ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཚོལ་བ་དེ་བཞིན་དུ་དགྲ་བཅོམ་པ་
Chinese
就六种补特伽罗而言，世尊善加分别开示三皈依的安立，是为了使安住于世俗谛的众生次第进入大乘。以其为欺诳之法故，以其为无有故，以其为有怖畏故，诸法二者与圣者之众，非为究竟之胜 refuge。法有两种，即教法与证法。如是教法即经部等所说之教，乃以名、句、字之集合所摄。彼亦为现证道之究竟故，说如筏喻。证法有因与果之差别两种，即道谛与灭谛，以何者与何所证而称之。其中，道是于有为之自性中证悟，凡于有为之自性中证悟者，此乃虚妄欺诳之法，凡虚妄欺诳之法者，即非真实，凡非真实者，即是无常，凡无常者，即非 refuge。以道所证之灭，亦以声闻之理，如灯火熄灭般，仅以无有烦恼与痛苦而善加分别。无有则不应成为 refuge 或非 refuge。僧伽之名，乃具足三乘之众之假名。彼亦恒常怀有怖畏，已皈依如来，寻求出离，具有学法之事，且非已趣入无上正等菩提。如何怀有怖畏耶？以其阿罗汉亦舍弃有者，亦以习气未舍弃之故，恒常相续不断，于一切行皆生起不可忍受之怖畏想，如对举剑之刽子手一般。故彼等亦未获得恒常安乐之出离。Refuge 非寻求 refuge 者。如无 refuge 之有情，由彼彼怖畏所怖畏者，寻求从彼彼中出离一般，阿罗汉
English
In terms of the six types of individuals, the Bhagavan clearly distinguished and taught the establishment of the Three Refuges in order to gradually lead sentient beings who abide in the conventional truth into the Mahayana. Because they are deceptive dharmas, because they are nonexistent, because they are accompanied by fear, the two dharmas and the assembly of noble ones are not the ultimate and supreme refuge. There are two types of dharma: the dharma of teaching and the dharma of realization. Thus, the dharma of teaching, such as the Sutra Pitaka, is the teaching that is expressed, which is gathered by the collection of names, sentences, and letters. It is said to be like a raft because it ultimately leads to the realization of the path. The dharma of realization has two types of distinctions: cause and effect, namely, the truth of the path and the truth of cessation, which are called 'what' and 'what is realized.' Among them, the path is realized as the characteristic of conditioned phenomena. Whatever is realized as the characteristic of conditioned phenomena is a false and deceptive dharma. Whatever is a false and deceptive dharma is not true. Whatever is not true is impermanent. Whatever is impermanent is not a refuge. The cessation that is realized by the path is also distinguished by the way of the Shravakas, like the extinguishing of a lamp, only by the absence of afflictions and suffering. Nonexistence should not become a refuge or a non-refuge. The name Sangha is a collective term for the assembly that possesses the three vehicles. They are also constantly accompanied by fear, having taken refuge in the Tathagata, seeking liberation, having the task of learning, and not having entered the unexcelled, perfect, and complete enlightenment. How are they accompanied by fear? Because even Arhats who have abandoned existence, because they have not abandoned their habitual tendencies, constantly and continuously generate an unbearable sense of fear towards all conditioned phenomena, like a person facing a swordsman with a raised sword. Therefore, they have not attained the ultimate liberation of lasting happiness. Refuge is not the seeker of refuge. Just as sentient beings without refuge, who are terrified by this and that fear, seek liberation from this and that, so too, Arhats
Tibetan
ལ་ཡང་འཇིགས་པ་དེ་ཡོད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་དག་འཇིགས་པས་འཇིགས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་དེ་ལྟར་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དེ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འཇིགས་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་པ་ཚོལ་ལ། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཚོལ་བའི་ཕྱིར་ནི། འཇིགས་པའི་གཞི་སྤང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སློབ་པ་བྱ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། །སློབ་པའི་ཕྱིར་ནི་འཇིགས་པ་མེད་པ་ཁྱུ་མཆོག་གི་གནས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པར་འགྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཞུགས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་དེའི་ཡན་ལག་གི་སྐྱབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཏན་གྱི་སྐྱབས་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྐྱབས་གཉིས་པོ་འདི་ནི་མཐར་ཐུག་པའི་དུས་ན་སྐྱབས་མ་ཡིན་བར་བརྗོད་དོ། །དམ་པའི་དོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡི། །སྐྱབས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་ཉིད། །ཐུབ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཕྱིར། །ཚོགས་ཀྱང་དེ་ཡིན་མཐར་ཐུག་ཕྱིར། །འདིས་ནི་སྔར་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། འགག་པ་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཐུབ་པ་རྣམ་པར་བྱུང་བའི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཐེག་པ་གསུམ་པོའི་ཚོགས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྣམ་པར་དག་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཐོབ་པས་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ན། སྐྱོབ་པ་མེད་ཅིང་སྐྱབས་མེད་པའི་འཇིག་རྟེན་ན་ཕྱི་མའི་མཐའི་མུ་དང་མཉམ་པ་མི་ཟད་པའི་སྐྱབས་རྟག་ པའི་སྐྱབས། གཡུང་དྲུང་གི་སྐྱབས། དོན་དམ་པའི་སྐྱབས་ནི་གཅིག་ཉིད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སོ། །རྟག་པ་གཡུང་དྲུང་ཞི་བ་བརྟན་པའི་སྐྱབས་གཅིག་པུ་འདི་རྒྱས་བར། འཕགས་པ་དབལ་ཕྲེང་གི་མདོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འབྱུང་བ་དཀོན་ཕྱིར་དྲི་མེད་ཕྱིར། །མཐུ་ལྡན་ཕྱིར་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི། །རྒྱན་གྱུར་ཕྱིར་དང་མཆོག་ཉིད་ཕྱིར། །འགྱུར་བ་མེད་ཕྱིར་དཀོན་མཆོག་ཉིད། །མདོར་བསྡུ་ན་ཆོས་མཐུན་པ་རྣམ་པ་དྲུག་གིས་ན་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཞེས་བྱ་བའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་འདི་རིན་པོ་ཆེ་དང་འདྲ་བར་བརྗོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ་འབྱུང་བ་དཀོན་བར་ཆོས་མཐུན་པས་ན་བསྐལ་པ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་མང་པོར་ཡང་དགེ་བའི་རྩ་བ་མ་བསྐྲུན་པ་རྣམས་དེ་དང་ཕྲད་པ་མི་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲི་མ་མེད་པར་ཆོས་མཐུན་པས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་
Chinese
也有畏惧。因为他们因畏惧而恐惧，所以才皈依如来。凡是像这样因怀有恐惧而皈依的人，无疑会寻求从恐惧中解脱。为了寻求解脱，就会在舍弃恐惧之源的基础上进行学习和实践。为了学习，就会为了获得无畏的殊胜之位而进入，即进入无上圆满正等菩提。因此，它也是其支分的皈依处，所以不是究竟的皈依处。因此，这两种皈依处在最终时刻都不是皈依处。趋向胜义谛的，皈依处唯有佛陀。能仁具有法身之故，僧众也是，因其是究竟故。以此，如前所说，以无生和无灭来区分的能仁，具有显现之二谛的体性，因其具有远离贪欲的法身，并且三乘的僧众也因获得法身圆满清净的究竟而达到究竟，在无救护且无皈依的世间，与后际的边际相等，是无尽的皈依处，是常
English
There is also fear. Because they are afraid of fear, they take refuge in the Tathagata. Whoever takes refuge in this way because of fear will undoubtedly seek to escape from fear. In order to seek liberation, one will learn and practice on the basis of abandoning the source of fear. In order to learn, one will enter in order to obtain the supreme state of fearlessness, that is, entering the unsurpassed perfect and complete enlightenment. Therefore, it is also a refuge of its limbs, so it is not the ultimate refuge. Therefore, these two refuges are said to be not refuges at the final moment. The refuge that leads to the ultimate meaning is only the Buddha. Because the Muni has the Dharmakaya, the Sangha is also, because it is the ultimate. Thus, as mentioned earlier, the Muni, distinguished by non-arising and non-ceasing, has the nature of the two truths of manifestation, because it has the Dharmakaya free from attachment, and the Sangha of the three vehicles also attains the ultimate by obtaining the ultimate purity of the Dharmakaya. In a world without protection and without refuge, it is equal to the edge of the future, it is an inexhaustible refuge, it is constant.