Tibetan
ག་དཔེར་ན་སོ་གའི་དུས་ལ་བབ་པ་ན། སྐྱེ་བོ་དག་ཁྲུས་རས་བཅིངས་ཏེ། རང་རང་གི་རྒྱན་དང་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་དག་གིས་ཆུ་ལ་རྩེའོ། །དེ་ནས་དེར་ཅིག་གིས་རིགས་དང་ལྡན་པའི་ནོར་བུ་བཻ་ཌཱུ་ཪྻ་ཆུའི་ནང་དུ་གཞག་པ་དང༌། དེ་ནས་བཻ་ཌཱུ་ཪྻ་དེའི་དོན་དུ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་རྒྱན་གཞག་ནས་ཞུགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་ན་ཡོད་པའི་གསེག་མའམ་གྱོ་མོ་དེ་དག་ལ་ནོར་བུའོ་སྙམ་ནས་བཟུང་སྟེ། བདག་གིས་ནོར་བུ་རྙེད་དོ་སྙམ་སྟེ་ཕྱུང་ངོ༌། །ཕྱུང་ནས་རྫིང་བུའི་འགྲམ་དུ་བལྟས་པ་ན་འདི་ནི་ནོར་བུ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་འདུ་ཤེས་རབ་ཏུ་འཇུག་གོ །རྫིང་གི་ཆུ་དེ་ཡང་ནོར་བུའི་མཐུས་ནོར་བུའི་འོད་དང་འདྲ་བར་སྣང་ངོ༌། །དེ་དག་དེ་ལྟར་སྣང་བའི་ཆུད་ཡང་ཨེ་མའོ་ནོར་བུའོ་སྙམ་དུ་ཡོན་ཏན་གྱི་འདུ་ཤེས་རབ་ཏུ་ཞུགས་སོ། །དེ་ནས་དེ་ལ་ཐབས་མཁས་ཤིང་ཡིད་གཞུངས་པ་ཅིག་གིས་ནོར་བུ་དེ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་རྙེད་པར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་དུ་ནོར་བུ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་དོན་དེ་ཁོ་ན་མི་ཤེས་པ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ མི་རྟག་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་མི་སྡུག་པའོ་ཞེས་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྒོམ་ཞིང༌། སྒོམ་པ་ལན་མང་དུ་བྱས་ཤིང་མང་དུ་བྱས་པས་ཉེ་བར་གཞག་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་དོན་མེད་དོ། །དགེ་སློང་དག་དེའི་ཕྱིར་རྫིང་དེ་དག་གི་གསེག་མ་དང༌། གྱོ་མོའི་རྣམ་པར་གནས་པ་ལྟར་མི་འགྱུར་བར་ཁྱེད་ཅག་ཐབས་ལ་མཁས་པར་གྱིས་ཤིག །དགེ་སློབ་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་གང་དང་གང་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང༌། ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་མི་གཙང་བའོ་ཞེས་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྒོམ་ཞིང་སྒོམ་པ་མང་དུ་བྱས་ཤིང་མང་དུ་བྱས་པ་དེ་དང་དེ་ཉིད་ལ་རྟག་པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང༌། བདག་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྒྱས་པར་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དམ་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་བསྟན་པ་ནི་མདོ་ཇི་ལྟ་པ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྟོང་བ་ཉིད་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་ནི་ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལས་ཉམས་པ་དག་ལ་བརྗོད་དོ། །གང་དག་ཡོད་པའི་ཆོས་ཉིད་དུས་ཕྱིས་རྒྱུན་འཆད་ཅིང་ཞིག་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ་ཞེས་དངོས་པོ་གཞིག་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་འདོད་པའམ། ཡང་གང་དག་གང་ཞིག་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང༌
Chinese
譬如索噶节到来时，人们用浴巾束身，用各自的装饰和亲近之物在水中嬉戏。然后，某人将具有高贵血统的蓝宝石放入水中。之后，为了得到那蓝宝石，他们都放下装饰进入水中。然后，他们抓住那里存在的沙砾或贝壳，心想这是宝石，心想我找到了宝石，就拿了出来。拿出后，在池塘边一看，就强烈地意识到这不是宝石。池塘的水也因宝石的力量而显得像宝石的光芒一样。他们对那样显现的水也强烈地产生美好的想法，心想哎呀，这是宝石啊。然后，其中一个精通方法且心怀善意的人，就那样找到了那宝石。比丘们，同样，你们不了解像宝石一样的佛法的真谛，你们所有执着于一切皆是无常、一切皆是痛苦、一切皆是无我、一切皆是不净的人，你们所有修习、多次修习、通过多次修习而接近的人，都是没有意义的。比丘们，因此，你们要像池塘里的沙砾和贝壳一样，不要改变，你们要精通方法。比丘们，你们所有执着于一切皆是无常、一切皆是痛苦、一切皆是无我、一切皆是不净的人，你们所有修习、多次修习、通过多次修习而接近的人，对于那一切，常、乐、我、净是存在的，从详细地确立佛法的真实本性出发，所显示的颠倒，应当像经部一样去理解。因此，心从空性中散乱，对于新进入大乘的菩萨来说，以空性的方式，被称为从如来藏中退失的人。那些认为存在的法性在后来中断和毁灭，就是涅槃，为了摧毁事物而希求空性的解脱之门，或者，那些认为有什么需要证悟的，
English
For example, when the Soga festival arrives, people bind themselves with bathing cloths and play in the water with their respective ornaments and intimate objects. Then, someone places a sapphire of noble lineage into the water. After that, in order to obtain that sapphire, they all put down their ornaments and enter the water. Then, they grab the gravel or shells that are there, thinking they are gems, thinking, "I have found a gem," and take them out. After taking them out, when they look at the edge of the pond, they strongly realize that this is not a gem. The water of the pond also appears to be like the light of a gem due to the power of the gem. They also strongly develop a good perception of the water that appears in that way, thinking, "Oh, it's a gem!" Then, one who is skilled in means and has a kind heart finds that gem just as it is. Monks, similarly, you who do not understand the true meaning of the Dharma like a gem, all of you who cling to everything as impermanent, everything as suffering, everything as selfless, everything as impure, all of you who meditate, meditate repeatedly, and approach through repeated meditation, it is all meaningless. Monks, therefore, you should not change like the gravel and shells in those ponds, you should be skilled in means. Monks, all of you who cling to everything as impermanent, everything as suffering, everything as selfless, everything as impure, all of you who meditate, meditate repeatedly, and approach through repeated meditation, for all of that, permanence, happiness, self, and purity exist, starting from the detailed establishment of the true nature of the Dharma, the perversion that is shown should be understood as in the Sutra. Therefore, the mind being distracted from emptiness, for a Bodhisattva who has newly entered the Mahayana, in the manner of emptiness, is said to be one who has fallen away from the Tathagatagarbha. Those who think that the nature of existing things is later interrupted and destroyed, that is Nirvana, desiring the door of liberation of emptiness in order to destroy things, or those who think that there is something to be realized,
Tibetan
། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པའོ། །དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བརྗོད་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །གཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་ལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ། །རྣམ་དབྱེར་བཅས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །གློ་བུར་དག་གིས་ཁམས་སྟོང་གི །རྣམ་དབྱེར་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །བླ་མེད་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་མ་ཡིན། །འདིས་ཅི་བསྟན་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་ཁམས་འདི་ལས་བསལ་བར་བྱ་བ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་འགའ་ཡང་མེད་ལ། གློ་བུར་བའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ནི་འདིའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གཞག་པར་བྱ་བ་ཡང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཡོད་པ། བྲལ་ཤེས་པ། ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པ། བྲལ་མི་ཤེས་པ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་ལས་འདས་པ་ནི་མི་སྟོང་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་གང་ཞིག་གང་ན་མེད་པ་དེ་ནི་ངེས་སྟོང་ངོ་ཞེས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་ལ། གང་ཞིག་ལྷག་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་དེ་ལ་རྟག་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་སོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་གང་ཞིག་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་འདི་ལས་སེམས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་རྣམ་པར་གཡེང་ཞིང་རྣམ་པར་འཕྲོ་ལ་མཉམ་པར་མི་འཇོག་ཅིང་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མི་འགྱུར་བ་དེས་ན་དེ་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལ་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་དག་པའི་དབྱིངས་རྟོགས་ཤིང་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ། འདི་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་
Chinese
应当修习的空性，是指观想空性，认为存在与色等不同的事物，即是依于空性。其中，以空性的方式所说的如来藏是什么呢？“此中无须除，亦无少许立，如实观真实，见真实而解脱。具分别之相，空性为客尘，无分别之相，不空无上法。”这说明了什么呢？因为自性清净的如来藏，其中没有任何需要去除的遍计烦恼的理由，远离了突发的垢染是其自性。其中也没有任何需要安立的清净的理由，因为无分别的法，清净的法性是其自性。因此，如来藏是，以所有可分别、可分离的烦恼之壳是空性的，而不可分别、不可分离、不可思议的，超越恒河沙数的佛法是不空的。如是，对于某处不存在的事物，则确认为空性，对于剩余的事物，则知晓其恒常存在，如实了知。这两句偈颂，为了远离增益和诽谤的边，显示了不颠倒的空性之相。其中，如果有人从这空性的方式中心识向外散乱、游移，不能平等安住，不能一心一意，那么这些人就被称为从空性中散乱心识。其中，如果没有胜义空性的智慧，就无法证悟无分别的清净法界，也无法现前修习。考虑到这一点而说的是，如来藏的智慧就是如来们的空性智慧，而如来藏也是声闻和独觉
English
The emptiness to be meditated upon refers to relying on emptiness by focusing on emptiness, believing that there exists something different from form and so on. Among them, what is the Tathagatagarbha spoken of in the manner of emptiness? "Here, there is nothing to be removed, nor is there anything to be established. Look at reality as it is, and be liberated upon seeing reality. Characterized by distinctions, the realm is empty of adventitious defilements. Characterized by non-distinction, it is not empty of the supreme Dharma." What does this indicate? Because the Tathagatagarbha, which is naturally pure, has no reason to remove the causes of pervasive afflictions, and being free from adventitious stains is its nature. There is also nothing to be established with the reason of being purified, because the Dharma of non-distinction, the Dharma nature of purity, is its nature. Therefore, the Tathagatagarbha is empty of all that can be distinguished and separated, the shells of afflictions, and is not empty of the inconceivable Buddha Dharma that cannot be distinguished, cannot be separated, and surpasses the sands of the Ganges. Thus, for something that does not exist in a certain place, it is definitely recognized as emptiness, and for what remains, it is known to be constantly present there, knowing it as it truly is. These two verses, in order to be free from the extremes of addition and slander, show the characteristic of non-inverted emptiness. Among them, if someone's mind wanders and scatters outward from this way of emptiness, unable to abide equally, unable to become one-pointed, then those people are said to have a mind scattered from emptiness. Among them, without the wisdom of ultimate emptiness, one cannot realize the pure realm of non-conceptualization, nor can one practice it directly. Considering this, it is said that the wisdom of the Tathagatagarbha is the emptiness wisdom of the Tathagatas, and the Tathagatagarbha is also the Shravakas and Pratyekabuddhas.