Tibetan
་མེད་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་སྐད་དུ། ཐམས་ཅད་ལ་ནི་ཁྱད་མེད་ཀྱང༌། །དེ་བཞིན་ཉིད་དག་ལས་གྱུར་པ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་ཉིད་དེ་ཡི་ཕྱིར། །འགྲོ་ཀུན་དེ་ཡི་སྙིང་པོ་ཅན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཏེར་དང་འབྲས་བུའི་ཤིང་བཞིན་དུ། །རིགས་དེ་རྣམ་གཉིས་ཤེས་བྱ་སྟེ། །ཐོག་མེད་རང་བཞིན་གནས་པ་དང༌། །ཡང་དག་བླང་བ་མཆོག་ཉིད་དོ། །རིགས་འདི་གཉིས་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །སྐུ་གསུམ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ཡིན། །དང་བོས་སྐུ་ནི་དང་པོ་སྟེ། །གཉེས་པ་ཡིས་ནི་ཕྱི་མ་གཉིས། །ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་མཛེས་པ་ནི། །རིན་ཆེན་སྐུ་འདྲར་ཤེས་བྱ་སྟེ། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་བྱིས་མིན་དང༌། །ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་གཏེར་ཡིན་ཕྱིར། །ཆོས་ཆེན་རྒྱལ་སྲིད་ཆེ་ལྡན་ཕྱིར། །རྫོགས་ལོངས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བཞིན་ནོ། །གཟུགས་བརྙན་གྱི་ནི་རང་བཞིན་ཕྱིར། །སྤྲུལ་པ་གསེར་གྱི་གཟུགས་ལྟ་བུ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གཏེར་དང་ལྗོན་ཤིང་དང༌། རིན་པོ་ཆེའི་སྐུ་དང༌། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་དང༌། གསེར་གྱི་གཟུགས་ཏེ། དཔེ་ལྷག་མ་ལྔ་པོ་འདི་དག་གིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་རྣམ་པ་གསུམ་བསྐྱེད་པའི་རིགས་ཡོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཁམས་སེམས་ཅན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཁམས་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཁམས་ཀྱི་དོན་ནི་འདིར་རྒྱུའི་དོན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཡང་སེམས་ཅན་དང་སེམས་ཅན་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཁམས་འགྲུབ་པའི་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་ཡོད་མོད་ཀྱི། སེམས་ཅན་དེ་དག་གིས་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་སྐད་དུ། ཐོག་མ་མེད་དུས་ཅན་གྱི་ཁམས། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གནས་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཡོད་པས་ན་འགྲོ་ཀུན་དང༌། །མྱ་ངན་འདས་པའང་ཐོབ་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། སྔོན་གྱི་མཐའ་མི་དམིགས་ སོ་ཞེས་བསྟན་ཅིང་རབ་ཏུ་གཞག་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་གང་ལགས་པ་འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གནས་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་སླད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་འབྲེལ་པ། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པ། བྲལ་མི་ཤེས་པ། འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གནས་དང་གཞི་དང་རྟེན་ལགས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་མ་འབྲེལ་བ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པའི་ཆོས། བྲལ་ཤེས་པ། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཡང་གཞི་དང༌། གནས་དང༌། རྟེན་ལགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པའོ། །དེ་ཡོད་ན་ནི་འགྲོ་ཀུན་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་མཆིས་ན་དེ་ལ་འཁོར་བ་ཞེས་ཚིག་གིས་བཏགས་པ་ལགས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མྱ་ངན་འདས་པའང་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་མ་མཆིས་ན་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཡང་ཡིད་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཡང་འདོད་པ་དང༌། དོན་དུ་གཉེར་བ་དང༌། སྨོན་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལྟར་རྒྱ་ཆེ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ངེས་པའི་རིགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི། ཆོས་ཉིད་ཚད་མར་བྱས་ནས་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་མ་བྱུང་ཡང་རུང་སྟེ། སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་རྟག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནི་འདིར་གང་གིས་དེ་ལྟ་བུ་ཁོ་ནར་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པ་དང་སྦྱོར་བ་དང་ཐབས་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ངས་པར་རྟོགས་ པ་དང༌། སེམས་ཡང་དག་པར་ཤེས་པ་ལ་ནི། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་དང༌། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་ཡིན་ནོ་དེ་ནི་བསམ་པར་མི་བྱ། རྣམ་པར་བརྟག་པར་མི་བྱའི། ལྷག་པར་མོས་པར་བྱ་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །རང་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་དེ། །དང་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་བྱ་ཡིན། །ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་འོད་འབར་བ། །མིག་མེད་པས་ནི་མཐོང་བ་མེད། །མདོར་བསྡུ་ན། གང་ཟག་བཞི་པོ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་མཐོང་བ་ལ་མིག་དང་མི་ལྡན་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ཏེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང༌། ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང༌། ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞི
Chinese
说没有，那是不可分的。”如是说。如是说：“于一切无有差别，然从如是性所生，是故如来彼之故，一切众生彼心要。”如是说。如宝藏与果树般，当知彼二种姓，无始自性安住与，真实取舍最胜性。由此二种姓，欲得佛之三身，初者是为初身，二者是为后二身。自性身之美妙者，当知犹如珍宝像，自性非是所作故，功德是为珍宝藏故，具足大法王位故，如圆满受用转轮王。形像之自性故，化身犹如金像般。是故如是宝藏与树木，以及珍宝之像，转轮王与金像，此等其余五种譬喻，乃是就生起佛之三身之种姓而说的。如来藏已显示为一切有情之心要。如来即是佛之三身所分别，因此，如来藏是获得之因，故藏之义即是此处的因。因为彼亦有情，而有情亦有成就如来藏之心要，然而，有情彼等却不知晓，如是说。如是说：“无始时有之界，是诸法一切之处，以彼有故一切众，及寂灭亦得。”如是说。其中，如何是无始之时呢？就如来藏本身而言，显示并安立说不观察到先前之边际者。所谓“界”者，如是说：“世尊，何者是如来藏？此乃是超越世间之法的心要，自性完全清净之法的心要。”所谓“是诸法一切之处”者，如是说：“世尊，为此之故，如是。”
English
It is said, "There is no, that is indivisible." Thus it is said. Thus it is said: "In all there is no difference, but arising from suchness, therefore, the Tathagata, for that reason, all beings have that essence." Thus it is said. Like a treasure and a fruit tree, those two lineages should be known, the beginningless self-nature abiding and, the perfect acceptance, the most excellent nature. From these two lineages, one wishes to attain the three bodies of the Buddha. The first is the first body, the second is the latter two bodies. The beautiful one of the self-nature body, should be known like a precious image, because the self-nature is not made, and the qualities are a precious treasure, possessing the great Dharma kingship, like the perfect enjoyment wheel-turning king. Because of the nature of the image, the emanation is like a golden image. Therefore, like that, the treasure and the tree, and the precious image, the wheel-turning king and the golden image, these remaining five metaphors, are spoken of as having the lineage of generating the three bodies of the Buddha. The Tathagatagarbha has been shown as the heart essence of all sentient beings. The Tathagata is distinguished by the three bodies of the Buddha, therefore, the Tathagatagarbha is the cause of attainment, so the meaning of garbha is the cause here. Because there are also sentient beings, and sentient beings also have the heart essence of accomplishing the Tathagatagarbha, however, those sentient beings do not know, thus it is said. Thus it is said: "The realm of beginningless time, is the place of all dharmas, because of its existence, all beings, and also nirvana are attained." Thus it is said. Among them, how is it the beginningless time? In terms of the Tathagatagarbha itself, it shows and establishes that one does not observe the previous limit. The so-called "realm" is said thus: "Bhagavan, what is the Tathagatagarbha? This is the heart essence of the Dharma that transcends the world, the heart essence of the Dharma that is completely pure by nature." The so-called "is the place of all dharmas" is said thus: "Bhagavan, for this reason, thus."
Chinese
如来藏的体性是不相关的，没有分别，不可分离，是无为法的地方、基础和所依。世尊，如来藏是不相关的，具有分别的法，可以分离，是有为法的所依、处所和基础。如是说。‘若有此，则一切众生。’的意思是：如是说，世尊，若有如来藏，则称之为轮回。‘亦得涅槃。’的意思是：如是说，世尊，若无如来藏，则不厌离痛苦，亦不欲求涅槃，不追求，不希求，广说如是。如法身般广大，与如来无别的自性，决定种姓的自性，如来藏，也是在一切时，对一切都无差别的存在，直到这里。应以法性为准绳而观察，如是说：种姓之子，此乃诸法之法性，如来出世与否，此等有情恒常具有如来藏。如是说。何为法性，即是此处以何者成为如是，不会变成其他之理和结合与方便。于一切时通达心，以及如实知心，是法性的通达和法性的道理，不应思，不应分别，唯应增上信解而已。自生者之胜义谛，最初即应证悟。如太阳之轮光明炽盛，无眼者不能见。总而言之，这四种人被安立为不具见如来藏之眼者。何为四？即是：异生、声闻、独觉、新入大乘之菩萨。如是说，世尊，此四。
English
The essence of the Thus-gone One is related, without distinction, inseparable, and is the place, basis, and support of the unconditioned dharmas. Blessed One, the essence of the Thus-gone One is unrelated, with distinctions, separable, and is also the basis, place, and support of the conditioned dharmas. Thus it is said. 'If there is this, then all beings.' means: As it is said, Blessed One, if there is the essence of the Thus-gone One, then it is called samsara. 'Nirvana will also be attained.' means: As it is said, Blessed One, if there is no essence of the Thus-gone One, then there will be no aversion to suffering, nor desire for nirvana, no seeking, no aspiration, it is extensively said. Like the Dharmakaya, vast, inseparable from the Thus-gone One, the nature of the definitive lineage, the essence of the Thus-gone One, is also present in all times, without distinction to all, until here. One should observe by taking the nature of dharma as the standard, as it is said: Son of lineage, this is the nature of dharma of all dharmas, whether the Thus-gone Ones appear or not, these sentient beings always possess the essence of the Thus-gone One. Thus it is said. Whatever is the nature of dharma, that is the reason, combination, and means by which it becomes only such here, and does not become otherwise. To realize the mind in all ways, and to truly know the mind, is the realization of the nature of dharma and the reason of the nature of dharma, it should not be thought about, it should not be distinguished, but only increased faith should be done. The ultimate truth of the self-born ones, should be realized from the beginning. The sun's disc blazing with light, cannot be seen by the eyeless. In short, these four individuals are established as not having the eye to see the essence of the Thus-gone One. What are the four? Namely: ordinary beings, hearers, solitary realizers, and bodhisattvas newly entering the Great Vehicle. As it is said, Blessed One, these four.
Tibetan
ན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་འདི་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བར་ལྷུང་བ་རྣམས་དང༌། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་མངོན་པར་འདོད་པ་རྣམས་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བར་ལྷུང་བ་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་བརྗོད་དེ། འདི་ལྟར་དེ་དག་ནི་གཏན་དུ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ལ་བདག་དང་བདག་གི་བ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་ནས་ངར་འཛིན་པ་དང༌། ང་ཡིར་འཛིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ན་འཇིག་ཚོགས་འགགས་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ལ་ལྷག་པར་མོས་པར་མི་ནུས་པ་དག་སྟེ། དེ་དག་གིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡུལ་ཇི་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་རྟོགས་པར་ལྟག་ལ་འགྱུར་ཏེ་འདི་ནི་གནས་མེད་དོ། །དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ནི། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དགལ་བརྗོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་རྟག་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ལས། སླར་དེ་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་སུ་སྒོམ་པ་ལས་བཟློག་ནས་མི་རྟག་པར་འདུ་ཤེས་སུ་སྒོམ་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་བདེ་བར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ལས། སླར་དེ་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་སུ་སྒོམ་པ་ལས་བཟློག་ནས། སྡུག་བསྔལ་བའི་འདུ་ཤེས་ཡོངས་སུ་སྒོམ་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཉིད་ དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་བདག་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ལས། སླར་དེ་ལ་བདག་གི་འདུ་ཤེས་སུ་སྒོམ་པ་ལས་བཟློག་ནས། བདག་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་སུ་སྒོམ་པ་ལ་དགའ་བ་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་གཙང་བར་སྒོམ་པར་བྱ་བ་ལས། སླར་དེ་ལ་གཙང་བའི་འདུ་ཤེས་སུ་སྒོམ་པ་ལས་བཟློག་ནས། མི་གཙང་བའི་འདུ་ཤེས་སྒོམ་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་གྲངས་འདིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་པ་དང་འགལ་བའི་ལམ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་ཕྱིར་མཆོག་ཏུ་རྟག་པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། བདག་དང༌། སྡུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཁམས་དེ་ནི་ཉིན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡང་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ། མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། མི་སྡུག་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་རྒྱས་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་མདོར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྫིང་གི་ཆུའི་ནོར་བུའི་དཔེ་རབ་ཏུ་བསྒྲུབས་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་སློང་ད
Chinese
正如所说，如来藏的精华，不是那些沉溺于有身见者，以及执迷于颠倒见者，还有心识从空性中散乱者的行境。其中，沉溺于有身见者，指的是凡夫俗子。因为他们总是执着于蕴等有漏法为我及我所，并执着于我执和我所执，所以不能特别喜爱有身见止息的无漏界。因此，他们理解如来藏，即一切智者的境界，是颠倒的，认为这是不可能的。而执迷于颠倒见者，指的是声闻和独觉。为什么呢？因为他们本应修习如来藏为常，却反而喜欢修习无常想，而不是常想；本应修习如来藏为乐，却反而喜欢修习苦想，而不是乐想；本应修习如来藏为我，却反而喜欢修习无我想，而不是我想；本应修习如来藏为净，却反而喜欢修习不净想，而不是净想。因此，通过这种方式，说明了与获得法身相违背的道路上，那些执迷不悟者，对于至极的常、乐、我、净之自性的界，也不是声闻和独觉等一切的行境。因此，对于执迷于颠倒见，即无常、苦、无我、不净之想者，不是他们的行境。如是广说于《大般涅槃经》中，世尊以池中水宝的比喻善加阐述，例如，比丘啊
English
As it is said, the essence of the Tathāgatagarbha is not the domain of those who are fallen into the view of the aggregate, those who are manifestly attached to inverted views, and those whose minds are distracted from emptiness. Among them, those who are fallen into the view of the aggregate refer to ordinary people. Because they always cling to the aggregates and other contaminated dharmas as self and belonging to self, and are manifestly attached to the ego and the sense of "mine," they cannot particularly cherish the uncontaminated realm where the view of the aggregate ceases. Therefore, their understanding of the Tathāgatagarbha, the realm of the all-knowing, is inverted, and they think it is impossible. Those who are manifestly delighted in inverted views refer to Śrāvakas and Pratyekabuddhas. Why? Because they should cultivate the Tathāgatagarbha as permanent, but instead they prefer to cultivate the thought of impermanence rather than permanence; they should cultivate the Tathāgatagarbha as bliss, but instead they prefer to cultivate the thought of suffering rather than bliss; they should cultivate the Tathāgatagarbha as self, but instead they prefer to cultivate the thought of no-self rather than self; they should cultivate the Tathāgatagarbha as pure, but instead they prefer to cultivate the thought of impurity rather than purity. Therefore, in this way, it is explained that for those who are deluded on the path that contradicts the attainment of the Dharmakāya, the realm of the ultimate nature of permanence, bliss, self, and purity is not the domain of all Śrāvakas and Pratyekabuddhas. Therefore, it is not the domain of those who are attached to inverted views, that is, those who have the thought of impermanence, suffering, no-self, and impurity. Thus, it is extensively explained in the Mahāparinirvāṇa Sūtra, where the Blessed One skillfully elaborated on the analogy of the jewel in the pond water, for example, monks,