Tibetan
། །སངས་རྒྱས་སྤྱན་གྱིས་རང་ཆོས་ཉིད་གཟིགས་ཏེ། །སྒྲིབ་མེད་ཕྱི་མའི་མུར་གནས་ཐུགས་རྗེ་ཡི། །བདག་ཅག་སྒྲིབ་པ་ལས་ནི་གྲོལ་བར་བྱེད། །ཇི་ལྟར་མི་སྡུག་པདྨ་ཟུམ་ལ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ནི། །དེ་ཡི་ཁོང་གནས་ལྷ་མིག་མཐོང་ནས་འདབ་མ་གཅོད་བྱེད་ལྟར། །ཆགས་སྡང་སོགས་དྲི་སྦུབས་བསྒྲིབས་རྫོགས་སངས་སྙིང་པོའི་འགྲོ་གཟིགས་ཏེ། །ཐུགས་རྗེས་ཐུབ་པ་དེ་བཞིན་སྒྲིབ་པ་དེ་ནི་འཇོམས་པར་མཛད། །ཉོན་མོངས་པ་ནི་སྲོག་ཆགས་ སྦྲང་མ་དང་འདྲ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་སྦྲང་རྩི་ལྟ་བུ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྲོག་ཆགས་ཚོགས་བསྐོར་སྦྲང་རྩི་ནི། །སྐྱེས་བུ་མཁས་པས་དེ་དོན་གཉེར་བ་ཡིས། །མཐོང་ནས་དེ་དང་ཐབས་ཀྱིས་སྲོག་ཆགས་སོགས། །ཀུན་ནས་བྲལ་བར་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཞིན། །དྲང་སྲང་ཆེན་པོས་ཀུན་མཁྱེན་སྤྱན་གྱིས་ནི། །རིགས་ཁམས་སྦྲང་རྩི་དང་འདྲ་འདི་གཟིགས་ནས། །དེ་ཡི་སྒྲིབ་པ་སྦྲང་མ་དང་འདྲ་བ། །གཏན་ནས་རབ་ཏུ་སྤོང་བར་མཛད་པ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་སྦྲང་རྩི་སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་སྟོང་བསྒྲིབས་སྦྲང་རྩི་དོན་གཉེར་མིས། །སྦྲང་མ་དེ་དག་བསལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་སྦྲང་རྩིའི་བྱ་བྱེད་པ། །དེ་བཞིན་ལུས་ཅན་ལ་ཡོད་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་སྦྲང་མའི་རྩི་དང་འདྲ། །ཉོན་མོངས་སྦྲང་མ་དང་འདྲ་དེ་འཇོམས་པ་ལ་མཁས་པའི་རྒྱལ་བ་སྐྱེས་བུ་བཞིན། །ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཕྱི་ཡི་སྦུན་པ་དང་འདྲ་ལ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཁམས་ནི་ནང་གི་སྙིང་པོ་བཞིན། །ཇི་ལྟར་སྦུན་ལྡན་འབྲུ་ཡི་སྙིང་པོ་ནི། །མི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་མི་འགྱུར་བ། ཟས་སོགས་དོན་དུ་གཉེར་བ་གང་ཡིན་པ། །དེ་དག་གིས་ནི་སྦུན་གནས་དེ་འབྱིན་ལྟར། །དེ་བཞིན་སེམས་ཅན་ལ་ཡོད་ཉོན་མོངས་ཀྱི། །དྲི་མ་དང་འདྲེས་རྒྱལ་བའང་ཇི་སྲིད་དུ། །ཉོན་མོངས་དྲི་མ་འདྲེས་ལས་མ་གྲོལ་བ། །དེ་སྲིད་རྒྱལ་མཛད་སྲིད་གསུམ་དུ་མི་བྱེད། །ཇི་ལྟར་སཱ་ལུ་བྲ་འོ་ན་ས་འབྲུའི་སྙིང་པོ་སྦུན་ལས་མ་བྱུང་གྲ་མ་ཅན། །ལེགས་པར་མ་བགྲུས་མི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྤྱད་བྱ་བཟའ་བ་ཞིམ་པོར་མི་འགྱུར་ལྟར། །དེ་བཞིན་སེམས་ཅན་ལ་ཡོད་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱག་ཉོན་མོངས་སྦུན་ལས་མ་གྲོལ་ལུས། །ཉོན་མོངས་བྲུ་བས་ཉེན་པའི་འགྲོ་ལ་ཆོས་ཀྱི་དགའ་བའི་རོ་སྟེར་འགྱུར་བ་མིན། །ཉོན་མོངས་པ་ནི་མི་གཙང་བའི་ལྗན་གྱི་གནས་དང་འདྲ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཁམས་ནི་གསེར་བཞིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་རབ་ཏུ་རྒྱུ་ཚེ་མི་ཡི་གསེར། །ལྗན་ལྗིན་རུལ་པའི་གནས་སུ་ལྷུང་གྱུར་ལ། །
Chinese
。 佛眼观自身之法性，无碍后世常住之慈悲，令我等从诸障中解脱。如不悦意之莲花闭合而安乐逝去者，如见其内住之天眼而断其花瓣。贪嗔等垢染覆盖圆满佛性之众生，以慈悲如彼能仁摧毁彼等之障。烦恼如众生蜜蜂，如来藏如蜂蜜。如众生群集之蜂蜜，智者为求彼义，见已以方便使众生等，皆得远离。以大公正之普眼，见此如蜜之种性界，彼之障如蜜蜂，彻底断除。如蜂蜜为亿万众生所覆，求蜜之人，除彼蜜蜂，如其所欲而取蜜。如是众生具有之无漏智如蜜之精华，如善巧摧毁烦恼蜜蜂之胜者。烦恼如外壳，如来藏如内之精髓。如具壳谷物之精髓，人不能享用，凡求食物等义者，彼等如取壳中之物。如是众生具有之烦恼垢染，胜者亦如是，未从烦恼垢染中解脱，彼时胜者亦不于三有中行事。如稻、荞麦或土地所生之谷物精髓，未从壳中取出且粗糙，未经良好筛选，人不能食用，不能成为美味之食物。如是众生具有之法自在，未从烦恼壳中解脱，不能给予为烦恼所困之众生以法喜之味。烦恼如不净之污秽处，如来藏如黄金。如人所拥有之珍贵黄金，落入污秽腐烂之处。
English
The Buddha's eye sees the nature of its own Dharma, and the compassion that abides in the unobstructed afterlife, frees us from all obscurations. Just as the unpleasant lotus closes and passes away in bliss, like seeing the divine eye within it and cutting off its petals. Beholding beings with the essence of complete Buddhahood obscured by the sheath of defilements such as attachment and hatred, the compassionate Sage destroys those obscurations in the same way. Afflictions are like insects and bees, and the Tathagatagarbha is like honey. Just as honey surrounded by swarms of creatures, a wise person seeking that purpose, having seen it, uses skillful means to completely separate those creatures and so on. With the great balance of the all-knowing eye, having seen this seed-essence realm that is like honey, its obscuration, which is like bees, is completely and utterly abandoned. Just as honey is obscured by billions and trillions of creatures, a person seeking honey removes those bees and does the work of honey as they wish. Likewise, the uncontaminated wisdom that beings possess is like the essence of honey, like the victorious being who is skilled at destroying afflictions, which are like bees. Afflictions are like the outer husk, and the Tathagatagarbha is like the inner essence. Just as the essence of a grain with a husk cannot be enjoyed by people, whoever seeks food and other purposes, they extract that which is in the husk. Likewise, the defilements of afflictions that beings possess, even the Victorious One, as long as they are not liberated from the defilements of afflictions, the Victorious One does not act in the three realms. Just as the essence of rice, buckwheat, or earth-born grains, not separated from the husk and coarse, not well-sifted, cannot be used by people, cannot become delicious food. Likewise, the Dharma's dominion that beings possess, not liberated from the husk of afflictions, cannot give the taste of Dharma's joy to beings afflicted by afflictions. Afflictions are like an impure place of filth, and the Tathagatagarbha is like gold. Just as a person's precious gold, falling into a filthy and rotten place.
Tibetan
མི་འཇིག་ཆོས་ཅན་དེ་ནི་དེར་དེ་བཞིན། །ལོ་བརྒྱ་མང་པོ་དག་ཏུ་གནས་པ་དེ། །ལྷ་མིག་རྣམ་པར་དག་ལྡན་ལྷ་ཡིས་དེར། །མཐོང་ནས་མི་ལ་འདི་ན་ཡོད་པའི་གསེར། །རིན་ཆེན་མཆོག་འདི་སྦྱངས་ཏེ་རིན་ཆེན་གྱིས། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གྱིས་ཞེས་སྨྲ་བ་ ལྟར། །དེ་བཞིན་ཐུབ་པས་མི་གཅང་དང་འདྲ་བའི། །ཉོན་མོངས་སུ་བྱིང་སེམས་ཅན་ཡོན་ཏན་ནི། །གཟིགས་ནས་ཉོན་མོངས་འདམ་དེ་དག་བྱའི་ཕྱིར། །སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་དམ་ཚོས་ཆུ་ཆར་འབེབས། །ཇི་ལྟར་ལྗན་ལྗིན་རུལ་པའི་ནང་དུ་ལྷུང་བའི་གསེར་ནི་ལྷ་ཡིས་མཐོང་གྱུར་ནས། །ཀུན་ཏུ་དགའ་བར་བྱ་ཕྱིར་མཆོག་ཏུ་མཛེས་པ་མི་ལ་ནན་གྱིས་སྟོན་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་རྒྱལ་བས་ཉོན་མོངས་མི་གཙང་ཆེན་པོར་ལྷུང་གྱུར་རྫོགས་སངས་རིན་པོ་ཆེ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གཟིགས་ནས་དེ་དག་བྱ་ཕྱིར་ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི་སའི་མཐིལ་དང་འདྲ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཁམས་ནི་རིན་པོ་ཆེའི་གཏེར་བཞིན་ཏེ། །ཇི་ལྟར་མི་དབུལ་ཁྱིམ་ནང་ས་འོག་ན། །མི་ཟད་པ་ཡི་གཏེར་ནི་ཡོད་གྱུར་ཏེ། །མི་དེས་དེ་མ་ཤེས་ཤིང་གཏེར་དེ་ཡང༌། །དེ་ལ་ང་འདིར་ཡོད་ཅེས་མི་སྨྲ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཡིད་ཀྱི་ནང་ཆུད་རིན་ཆེན་གཏེར། །དྲི་མེད་གཞག་དང་བས་ལ་མེད་ཆོས་ཉིད་ཀྱང༌། །མ་རྟོགས་པས་ན་དབུལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ནི། །རྣམ་མང་རྒྱུན་དུ་སྐྱེ་དགུ་འདིས་མྱོང་ངོ༌། །ཇི་ལྟར་དབུལ་པོའི་ཁྱིམ་ནང་དུ་ནི་རིན་ཆེན་གཏེར་ཆུད་གྱུར་པའི་མི་ལ་ནི། །རིན་ཆེན་གཏེར་དག་ཡོད་ཅེས་རྗོད་པར་མི་བྱེད་དེ་ནི་མི་ཡིས་ཤེས་མིན་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཆོས་གཏེར་ཡིད་ཀྱི་ཁྱིམ་གནས་སེམས་ཅན་དག་ནི་དབུལ་པོ་ལྟ་བུ་སྟེ། །དེ་དག་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཐོབ་བྱ་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་དུ་ནི་དྲང་སྲོང་ཡང་དག་བལྟམས། །ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཤུན་པའི་སྦུབས་དང་འདྲ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཁམས་ནི་ས་བོན་གྱི་མྱ་གུ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཨ་མྲ་ལ་སོགས་ཤིང་འབྲས་ལ། །ཡོད་པའི་ས་བོན་མྱུ་གུ་འཇིག་མེད་ཆོས། །ས་རྨོས་ཆུ་སོགས་ལྡན་ལས་ལྗོན་ཤིང་གི །རྒྱལ་པོའི་དངོས་པོར་རིམ་གྱིས་འགྲུབ་པ་ལྟར། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མ་རིག་སོགས་འབྲས་ཀྱི། །ལྤགས་སྦུབས་ནང་ཆུད་ཆོས་ཁམས་དགེ་བ་ཡང༌། །དེ་བཞིན་དགེ་བ་དེ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས། །རིམ་གྱིས་ཐུབ་པའི་རྒྱལ་པོའི་དངོས་པོར་འགྱུར། །ཆུ་དང་ཉི་མའི་འོད་དང་རླུང་དང་ས་དུས་ནམ་མཁའི་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱིས། །ཏ་ལ་དང་ནི་ཨ་མྲའི་འབྲས་སྦུབས་གསེབ་ནས་ཤིང་སྐྱེས་ཇི་ལྟ་བར། །སེམས་ཅན་ཉོན་མོངས་འ
Chinese
不坏法性彼处如是住， 百年多岁之中安住彼， 天眼清净具足天人彼， 见已于人此处有之金， 此胜珍宝净治以珍宝， 当作成办语如是说言。 如是能仁如不净， 沉溺烦恼有情之功德， 见已为净烦恼泥彼故， 于诸众生圣法雨水降。 犹如粪秽腐烂之中所堕之金，天人见已，为令一切欢喜故，极美妙者殷勤示于人，如是胜者堕于烦恼大不净中圆满佛宝，见于有情，为净彼等故，为有身者宣说正法。 烦恼犹如地之底层，如来藏犹如珍宝之宝藏。 犹如贫穷人家地下， 有不尽之宝藏存在， 彼人不知彼且宝藏亦， 不语彼言我在此处如， 是故心中具有珍宝藏， 无垢智慧及无死法性亦， 未证悟故贫穷之痛苦， 众多恒时众生此感受。 犹如贫穷人家中珍宝藏所具之人，不言有珍宝藏，是人不知故，如是法藏心之家处有情如贫穷，为令彼等获得彼故，世间生正士。 烦恼犹如外壳之空壳，如来藏犹如种子之芽。 犹如芒果等树果上， 有之种子苗芽不坏法， 耕地水等具足生树木， 渐次成就国王之事物， 如是有情无明等果之， 皮壳内具法界善根亦， 如是善根依于彼彼故， 渐次成办能仁国王之事物。 水与日之光及风与土时虚空之缘起诸， 多罗及芒果之果壳缝隙中生树如是， 有情烦恼
English
The indestructible Dharma-nature dwells there in that way. It remains for many hundreds of years. The deity with the pure divine eye sees it there. Having seen it, he says to the person, "Here is gold. Purify this supreme jewel with jewels. Do what is to be accomplished." Likewise, the Able One sees the qualities of sentient beings who are like the impure and are sunk in afflictions. In order to purify that mud of afflictions, he pours the rain of the sacred Dharma upon all beings. Just as a god sees gold fallen into filth and decay, and earnestly shows the most beautiful thing to people in order to make everyone happy, so the Victorious One sees the complete Buddha jewel fallen into the great impurity of afflictions. Seeing sentient beings, he teaches the Dharma to embodied beings in order to purify them. Afflictions are like the bottom of the earth, and the Tathāgatagarbha is like a treasure of jewels. Just as in the house of a poor person, there is an inexhaustible treasure underground, but that person does not know it, and the treasure does not say to him, "I am here," so the treasure of jewels is contained within the mind. Because they have not realized the stainless wisdom and the deathless Dharma-nature, beings constantly experience the suffering of poverty in many ways. Just as one does not say to a person in whose poor house a treasure of jewels is contained, "There is a treasure of jewels," because that person does not know it, so sentient beings who dwell in the house of the mind, the treasure of Dharma, are like the poor. In order for them to obtain it, a righteous sage is born into the world. Afflictions are like the husk of a pod, and the Tathāgatagarbha is like the sprout of a seed. Just as the indestructible Dharma, the seed and sprout that are present in fruits such as mangoes, grows into the substance of a king of trees through the presence of tilled soil, water, and so forth, so the virtuous element of the Dharmadhātu, which is contained within the skin-pod of the fruits of ignorance and so forth of sentient beings, gradually becomes the substance of a king of the Able Ones by relying on that virtue. Just as a tree grows from the gaps in the fruit pods of palmyra and mango trees through the conditions of water, sunlight, wind, earth, season, and space, so the afflictions of sentient beings...