Tibetan
ལ་འགོག་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་བྱས་པས་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་འགགས་པ་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་རྟག་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འཁོར་བ་མི་རྟག་མི་འབྲིད་པས་ཆད་པའི་མཐར་མ་ལྷུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྟག་པ་མི་སྣོན་པས། རྟག་པའི་མཐར་མ་ལྷུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་འདུ་བྱེད་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བགྱི་བར་ལྟ་ན་དེའི་ཆད་པར་ལྟ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་དེའི་ཡང་དག་པ་མ་ལགས་པའི་ལྟ་བར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ པ་རྟག་པ་ཞེས་བགྱི་བར་ལྟ་ན། དེ་ནི་དེའི་རྟག་པའི་ལྟ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་དེའི་ཡང་དག་པ་མ་ལགས་པའི་ལྟ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་སྒོ་འདིས་ནི་དོན་དམ་པར་འཁོར་བ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་ཀ་ལྟར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་རྒྱུ་གཉིས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་མེད་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེ་བ་དང་རིང་བ་འབྲེལ་པས་མི་གནས་པའི་གནས་ཐོབ་པ་ཙམ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་གཉིས་པོ་གང་དག་གིས་ཤེ་ན། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཁྱད་པར་མེད་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྲེད་པའི་བག་ལ་ཉལ་མཐའ་དག་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིང་བ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་དེ་དག་ཡོངས་སུ་མ་བཏང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་མི་གནས་པའི་རང་བཞིན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྗེས་སུ་འཐོབ་པའི་ཐབས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྲེད་པའི་བག་ལ་ཉལ་མཐའ་དག་སྤངས་པས་ན་བདག་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་བསམ་བ་ཅན་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའི་རིགས་ཅན་བཞིན་དུ་འཁོར་བ་ལ་མི་གནས་ལ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་སྡུག་བསྔལ་བའི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མ་བཏང་བས་ནི་གཞན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། འཁོར་བ་ལ་བརྟེན་པའི་སྦྱོར་བ་ཅན་ཞི་བ་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་རིགས་ཅན་བཞིན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཆོས་གཉིས་པོ་འདི་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྩ་བའི་གནས་སུ་བསྟན་པ་ནི། བདག་སྲེད་མ་ལུས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བཅད་དེ། །སེམས་ཅན་སྲེད་ཕྱིར་བརྩེ་ལྡན་ཞི་ཐོབ་མིན། །དེ་ལྟར་བློ་བརྩེ་བྱང་ཆུབ་ཐབས་བརྟེན་ནས། །འཕགས་པ་འཁོར་བའམ་མྱ་ངན་འདའ་མི་འགྱུར། །དེ་ལ་སྔར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ
Chinese
因为所有阻止（涅槃）的形态都已显现，所以显现了心之自性的身体的止息。应当以两种原因来理解超越常有。因为轮回无常不欺骗，所以没有堕入断灭边；涅槃是常有不增加，所以没有堕入常有边。如是说：世尊，如果观察诸行是无常的，那么就会变成观察它的断灭，那将变成不是它的真实之见。世尊，如果观察涅槃是常有的，那么就会变成观察它的常有，那将变成不是它的真实之见。正如所说的那样。以法界之理的这个门，实际上说的是轮回本身就是涅槃，因为对二者都不作分别，显现不住涅槃的缘故。虽然如此，以两种原因，对一切有情没有差别地接近和远离相关联，仅仅是显示获得不住之位。哪两种原因呢？在此，菩萨对一切有情并非没有差别地接近，因为以智慧舍弃了所有贪爱的习气。也不是远离，因为以大悲没有完全舍弃他们。这是如实圆满获得不住自性之菩提的方法，因为以智慧菩萨舍弃了所有贪爱的习气，所以为了利益自己，具有依赖涅槃的意念，如同完全不入涅槃的种姓一样不住于轮回；以大悲没有完全舍弃痛苦的有情，所以为了利益他人，具有依赖轮回的行持，如同寂静行持唯一的种姓一样不住于涅槃。因此，这两种法被显示为无上菩提的根本之处是：以智慧断除所有我执，因为贪恋有情，慈爱者不得寂静。如是依靠智慧与慈悲的菩提之方便，圣者不会变为轮回或涅槃。对此，就之前的方面来说
English
Because all forms of obstruction (to nirvana) have manifested, therefore the cessation of the body of the nature of mind has manifested. One should understand the transcendence of permanence through two causes. Because samsara is impermanent and does not deceive, therefore it does not fall into the extreme of annihilation; nirvana is permanent and does not increase, therefore it does not fall into the extreme of permanence. As it is said: "O Bhagavan, if one were to view conditioned phenomena as impermanent, then it would become a view of their annihilation, and that would become a view that is not their true nature. O Bhagavan, if one were to view nirvana as permanent, then it would become a view of its permanence, and that would become a view that is not its true nature." Just as it was said. Through this door of the principle of the dharmadhatu, it is actually said that samsara itself is nirvana, because without differentiating between the two, it manifests the non-abiding nirvana. Although that is so, through two causes, without difference, closeness and distance are related to all sentient beings, merely showing the attainment of the non-abiding state. What are those two causes? Here, the bodhisattva is not without difference close to all sentient beings, because with wisdom he has abandoned all the predispositions of craving. Nor is he distant, because with great compassion he has not completely abandoned them. This is the method for truly and completely attaining the non-abiding nature of enlightenment, because with wisdom the bodhisattva has abandoned all the predispositions of craving, therefore for the benefit of himself, having the intention of relying on nirvana, like a lineage that does not completely enter nirvana, he does not abide in samsara; with great compassion he has not completely abandoned suffering sentient beings, therefore for the benefit of others, having the conduct of relying on samsara, like a lineage of solitary pacified practitioners, he does not abide in nirvana. Therefore, these two dharmas are shown as the root place of unsurpassed enlightenment: with wisdom cutting off all self-grasping, because of craving for sentient beings, the loving one does not attain peace. Thus, relying on the means of wisdom and compassion for enlightenment, the noble one will not become samsara or nirvana. Regarding this, in terms of the previous aspect
Tibetan
འི་ལས་ཀྱི་དོན་ལས་བརྩམས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་ཕྱི་མས་ཅི་སྟོན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཁམས་མེད་ན། །སྡུག་ལའང་སྐྱོ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། །མྱ་ངན་འདས་ལ་འདོད་ པ་དང༌། །དོན་གཉེར་སྨོན་པའང་མེད་པར་འགྱུར། །ཇི་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་མ་མཆིས་ན་ནི། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཡང་སྐྱོ་བར་མི་འགྱུར་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་འདོད་པ་དང༌། འདུན་པ་དང༌། དོན་དུ་གཉེར་བ་དང༌། སྨོན་པ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མདོར་བསྡུ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཁམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིགས་ནི་ལོག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡང་ལས་རྣམ་པ་གཉིས་ཉེ་བར་གནས་པར་བྱེད་དེ། འཁོར་བ་ལ་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཉེས་པ་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱོ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བདེ་བའི་ཕན་ཡོན་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས། འདུན་པ་དང༌། འདོད་པ་དང༌། དོན་དུ་གཉེར་བ་དང༌། སྨོན་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་འདུན་པ་ནི་མངོན་པར་འདོད་པའོ། །འདོད་པ་ནི་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་ཐོབ་པ་ལ་ཕྱོགས་པའོ། །དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་ཐོབ་པའི་ཐབས་ཚོལ་བའོ། །སྨོན་པ་ནི་གང་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་ལ་སེམས་མངོན་པར་འདུན་པར་བྱེད་པའོ། །སྲིད་དང་མྱ་ངན་འདས་ལ་དེའི། །སྡུག་བདེའི་སྐྱོན་ཡོན་མཐོང་བ་འདི། །རིགས་ཡོད་ལས་ཡིན་གང་ཕྱིར་དེ། །རིགས་མེད་དག་ལ་མེད་ཕྱིར་རོ། །དཀར་པོའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་གིས་འཁོར་བ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཉེས་པ་མཐོང་བ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བདེ་བའི་ཕན་ཡོན་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ཡང་རིགས་ཡོད་པ་ལས་གྱུར་པ་ཡིན་གྱི། རྒྱུ་མེད་རྐྱེན་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་སྡིག་པ་མི་ཟད་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྒྱུ་མེད་རྐྱེན་མེད་པར་དེར་འགྱུར་ན་ནི། ལོག་སྲེད་ཅན་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡང་དེར་འགྱུར་ན། ཇི་སྲིད་དུ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་རྣམ་པར་དག་པའི་རིགས་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བརྟེན་པ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་ལོ་བཞི་ཡང་དག་པར་འབྱོར་པའི་ཚུལ་གྱིས། གསུམ་ལས་གང་ཡང་རུང་བའི་ཆོས་ལ་མོས་པ། སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་སྲིད་དུ་ནི་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེའི་འོག་ཏུ་ཐ་ན་ལོག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་རྒྱུད་དུ་འགྱུར་བའི་སེམས་ ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོད་ཟེར་ཕོག་པས་དེ་
Chinese
那么，由业的意义所引发的后半段偈颂揭示了什么呢？如果佛性不存在，那么对于痛苦也不会感到厌倦，对于涅槃的渴望和追求也不会存在。正如所说：世尊，如果如来藏不存在，那么对于痛苦也不会感到厌倦，对于涅槃的渴望、意愿、追求和期盼也不会存在。总而言之，佛性的清净种姓，即使对于注定邪恶的众生，也会使两种业得以显现：一是基于看到轮回的痛苦过患而生起厌倦，二是基于看到涅槃的安乐利益而生起意愿、渴望、追求和期盼。其中，意愿是显现的渴望；渴望是趋向于获得显现渴望之事物；追求是寻找获得显现渴望之事物的方法；期盼是对所显现渴望之事物心生向往。对于轮回和涅槃，见到其痛苦和安乐的过患与利益，这是源于具有种姓，因为对于没有种姓者来说，这些是不存在的。具有白色功德之人，见到轮回的痛苦过患以及涅槃的安乐利益，这也是源于具有种姓，并非无因无缘。这是为什么呢？如果以罪业未尽的方式，无因无缘地变成那样，那么对于那些具有邪见，永远无法从轮回中解脱的种姓者来说，也会变成那样。只要尚未以清净的客尘，依赖殊胜士夫等四种圆满具足的方式，生起对三种法中任何一种的信仰，那么就不会发生改变。因为在那之后，即使是注定堕落的众生，他们的身体也会因如来日轮的智慧光芒照耀而……
English
So, what does the latter half of the verse, which is triggered by the meaning of karma, reveal? If the Buddha-nature did not exist, then there would be no weariness of suffering, and there would be no desire or pursuit of Nirvana. As it is said: O Blessed One, if the Tathagatagarbha did not exist, then there would be no weariness of suffering, and there would be no desire, aspiration, pursuit, or expectation of Nirvana. In short, the pure lineage of Buddha-nature causes two kinds of karma to manifest even in beings who are destined to be evil: one is to generate weariness based on seeing the faults of suffering in samsara, and the other is to generate aspiration, desire, pursuit, and expectation based on seeing the benefits of bliss in Nirvana. Among these, aspiration is manifest desire; desire is to turn towards obtaining the object of manifest desire; pursuit is to seek the means of obtaining the object of manifest desire; expectation is to have one's mind turn towards the object of manifest desire. Seeing the faults and benefits of suffering and bliss in samsara and Nirvana, this arises from having a lineage, because for those without a lineage, these do not exist. A person endowed with white virtues, seeing the faults of suffering in samsara and the benefits of bliss in Nirvana, this also arises from having a lineage, and is not without cause or condition. Why is that? If it were to become so without cause or condition, in a way that sins are not exhausted, then it would also become so for those who have wrong views and are of a lineage that can never be liberated from samsara. As long as one has not generated faith in any of the three dharmas in a way that the four wheels are perfectly complete, such as relying on a noble person with the adventitious stains purified, then there will be no change. Because after that, even the bodies of beings who are destined to fall, will be illuminated by the rays of wisdom of the Tathagata's sun-like mandala, and...