Tibetan
གཏན་གྱི། །བདེ་བའི་མངལ་གནས་སྙིང་རྗེའི་མ་མ་ཅན། །གང་ཡིན་དེ་དག་ཐུབ་པའི་རྗེས་སྐྱེས་སྲས། །དེ་ལ་འབྲས་བུའི་དོན་དང་ལས་ཀྱི་དོན་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། གཙང་བདག་བདེ་དང་རྟག་ཉིད་ཀྱི། །ཡོན་ཏན་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་འབྲས། །སྡུག་བསྔལ་ཡིད་འབྱུང་ཞི་ཐོབ་པར། །འདུན་དང་སྨོན་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་སྔ་མས་ཅི་བསྟན་ཞེ་ན། འདི་དག་འབྲས་ནི་མདོར་བསྡུ་ན། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག །རྣམ་པ་བཞི་ལས་བཟློག་པ་ཡི། །གཉེན་པོས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཉིད། །མོས་པ་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཁམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུར་བཤད་པའི་ཆོས་བཞི་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན། གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམ་པ་བཞི་ལས་བཟློག་པའི་གཉེན་པོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་བཞིར་བལྟའོ། །དེ་ལ་གང་ཞིག་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་གོ་སྙམ་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་བདེའོ་སྙམ་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་ལ་བདག་གོ་སྙམ་པ་དང། མི་གཙང་བ་ལ་གཙང་ངོ་སྙམ་པར་འདུ་ཤེས་པ་འདི་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམ་པ་བཞི་ཞེས་བརྗོད་ལ། འདི་ལས་བཟློག་པ་ལ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་རྣམ་པ་བཞི་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །རྣམ་པ་བཞི་གང་ཞེ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་ལ་མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བའི་འདུ་ཤེས་དང༌། བདག་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། མི་གཙང་བའི་འདུ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་སྟེ། འདི་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམ་པ་བཞི་ལས་བཟློག་པའོ། །དེ་ཡང་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། འདིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འདོད་དོ། །གང་གི་གཉེན་བོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་བཞི་རྣམ་པར་གཞག་པ་སྟེ་འདི་ལྟ་སྟེ། རྟག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། བདེ་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། བདག་གི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། གཙང་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །གཞུང་འདི་ཡང་ རྒྱ་ཆེར་ནི་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཟིན་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་པར་འདུ་ཤེས་པ། སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་བདེ་བར་འདུ་ཤེས་པ། བདག་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་པ། མི་གཙང་བ་ལ་གཙང་བར་འདུ་ཤེས་པ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན
Chinese
究竟的。具有安乐胎藏的慈母。无论是谁，都是能仁的后生之子。就此从果之义和业之义出发而作偈颂。净我乐与常恒性，功德到彼岸是果。为得痛苦厌离寂静，具有希求与愿望之业。其中偈颂的前半部分揭示了什么呢？这些果如果简而言之，对于法身颠倒想，从四种相违品，以对治而善加区分之本体。对于信解等如来藏清净之因所说的四法，它们的果如果简而言之，如次第一般，从四种颠倒想相违品的对治，视如来法身为四种功德到彼岸。其中，对于何者，对于色等事物，于无常执常想，于痛苦执乐想，于无我执我想，于不净执净想，这被称为四颠倒想。从此相违品，应知为四种非颠倒想。四种为何呢？对于色等事物本身，即无常之想，痛苦之想，无我之想，不净之想，此乃从四颠倒想相违品。又，常等之体性，就如来法身而言，于此认为颠倒想。以何为对治而安立如来法身四种功德到彼岸呢？即常到彼岸，乐到彼岸，我到彼岸，净到彼岸。此论也，广大方面应如经部一般了知，世尊，有情众生对于所取的近取五蕴，已经变成了颠倒想，即对于无常执常想，对于痛苦执乐想，对于无我执我想，对于不净执净想。世尊。
English
Ultimately. The compassionate mother who has the womb of bliss. Whoever they are, they are the sons born after the capable one. On this, verses are composed starting from the meaning of the fruit and the meaning of the action. Purity, self, bliss, and permanence, the perfection of qualities is the fruit. To attain suffering, aversion, and peace, having the action of aspiration and wish. What does the first half of the verse reveal? These fruits, if summarized, are the opposite of the four aspects of the Dharma body's inverted thoughts, which are well distinguished by the antidote. The four dharmas that are said to be the cause of purifying the Tathagata's essence, such as faith, their fruit is, in short, just as the order is, the antidote to the four inverted thoughts, the qualities of the Tathagata's Dharma body are regarded as the four perfections. Among them, for what, for form and other things, to perceive impermanence as permanence, to perceive suffering as happiness, to perceive selflessness as self, to perceive impurity as purity, this is called the four inverted thoughts. From this opposite, it should be known as the four non-inverted thoughts. What are the four? For the form and other things themselves, that is, the thought of impermanence, the thought of suffering, the thought of selflessness, the thought of impurity, this is the opposite of the four inverted thoughts. Also, the nature of permanence and so on, in terms of the Tathagata's Dharma body, here it is considered an inverted thought. With what as the antidote are the four perfections of the qualities of the Tathagata's Dharma body established? That is, the perfection of permanence, the perfection of bliss, the perfection of self, and the perfection of purity. This treatise also, in a broad sense, should be understood as in the Sutra, the Bhagavan, sentient beings have become inverted thoughts on the five aggregates of clinging, that is, to perceive impermanence as permanence, to perceive suffering as happiness, to perceive selflessness as self, to perceive impurity as purity. Bhagavan.
Tibetan
་འདས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྔར་མ་མཐོང་བ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྟག་པར་འདུ་ཤེས་པ། བདེ་བར་འདུ་ཤེས་པ། བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་པ། གཙང་བར་འདུ་ཤེས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དང་དེ་དག་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐུགས་ལས་སྐྱེས་བའི་སྲས་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ལགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་ཡང་དག་པར་མཐོང་བ་ལགས་སོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་ནི། རྟག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། བདེ་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། གཙང་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་ཅན་གང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ལྟར་མཐོང་བ་དེ་དག་ནི་ཡང་དག་པར་མཐོང་བའོ། །ཡང་དག་པར་མཐོང་བ་གང་ལགས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱི་སྲས་ལགས་སོ་ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་བཞི་ནི་རྒྱུའི་གོ་རིམས་ཀྱིས་གོ་རིམས་ལས་བཟློག་སྟེ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ལ་སྡང་བ། འདོད་ཆེན་པ་རྣམས་ཀྱི་མི་གཙང་བའི་འཁོར་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ལས་བཟློག་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ལ་མོས་པ་བསྒོམས་པ་ལས་ནི་འབྲས་བུ་གཙང་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པར་བལྟའོ། །ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དག་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་གཞན་མུ་སྟེགས་པ་དག་གི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་བདག་ཏུ་ འཛིན་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ལས་བཟློག་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམས་པ་ལས་ནི་འབྲས་བུ་བདག་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འཐོབ་པར་བལྟའོ། །འདི་ལྟར་མུ་སྟེགས་པ་གཞན་ཐམས་ཅད་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་བདག་ཏུ་ཁས་ལེན་ལ། དེ་དག་གིས་ཇི་ལྟར་བཟུང་བའི་དངོས་བོ་དེ་ཡང་བདག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སླུ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བདག་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ནི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྙེས་ལ། དེས་ཇི་ལྟར་གཟིགས་པའི་བདག་མེད་པ་ཡང་བདག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མི་སླུ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བདག་ཏུ་འདོད་དོ། །བདག་མེད་པ་ཉིད་བདག་ཏུ་བྱས་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། མི་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་བ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཇིགས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་པ་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཙམ་མངོན་པར་འདོད་པ་ལས་བཟློག་ནས་ནམ་མཁའི་མཛོད་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་པ་ལས་ནི་འབྲས་བུ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འཐོབ་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདུ་འཇི་མེད་པར་གནས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ལས་བཟློག་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྒོམས་པ་ལས་ནི་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་རྟག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འཐོབ་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མོས་པ་དང༌། ཤེས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྒོམས་པ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གཙང་བ་དང༌། བདག་དང༌། བད་བ་དང༌། རྟག་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་པ་བཞི་འགྲུབ་བོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་འདི་དག་གིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་བ་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱི་མཐས་ ཀླས་པ་ཕྱི་མའི་མཐའི་མུར་ཐུག་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འདི་ལྟར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་དམ་པ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་བསྒོམས་པས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤིན་ཏུ་གཙང་བའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་བརྙེས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཉིད་འགྲུབ་པོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་བསྒོམས་པས། སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནམ་མཁའ་ལྟར་བདག་མེད་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ནམ་མཁའ་མཛོད་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་པས་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་དམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པ་ཀུན་ཏུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱི་མཐས་ཀླས་པའོ། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྒོམས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དུས་མུ་མཐའ་མེད་པར་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ན་ཕྱི་མའི་མཐའི་མུར་ཐུག་པ་ཡིན་ནོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ལ་གནས་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང༌། དབང་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་འདི་བཞི
Chinese
已逝的声闻和独觉的一切，也因空性的智慧而未曾见到。一切遍知之智慧的境，于如来之法身成为颠倒。世尊，恒常作想，安乐作想，我作想，清净作想的那些有情，是世尊您从心中所生的儿子啊！世尊，那些有情不是颠倒，世尊，那些有情是如实见到的。那是什么缘故呢？世尊，如来之法身本身就是常的彼岸、乐的彼岸、净的彼岸。世尊，任何有情如此见到如来之法身，那些就是如实见到的。凡是如实见到的那些一切，都是世尊您的心子啊！这样广说。如来法身功德的这四种波罗蜜多，应当以因的次第，从次第颠倒过来理解。其中，对于大乘佛法憎恨，贪欲炽盛者对于不净轮回极为欢喜，从这之中转变过来，菩萨们修习对于大乘佛法的信乐，由此则可视为获得清净波罗蜜多的果。对于五取蕴执著为我，其他外道们对于不存在的执著为我而极为欢喜，从这之中转变过来，修习般若波罗蜜多，由此则可视为获得真我波罗蜜多的果。如此，其他所有外道都承认真我为色等非其自性的事物，并且他们所执著的事物也因我的体性而具有欺骗性，因此任何时候都是无我的。如来则以如实之智慧证得一切法无我之真我波罗蜜多，并且他所见到的无我，也因非我存在的体性而不具有欺骗性，因此任何时候都认为是我的。无我。
English
All the departed Shravakas and Pratyekabuddhas have not seen it before with the wisdom of emptiness. The realm of the wisdom of omniscience is reversed in the Dharmakaya of the Tathagata. World Honored One, those sentient beings who perceive permanence, perceive happiness, perceive self, and perceive purity, are the sons born from the heart of the World Honored One. World Honored One, those sentient beings are not reversed, World Honored One, those sentient beings see correctly. What is the reason for this? World Honored One, the Dharmakaya of the Tathagata itself is the perfection of permanence, the perfection of happiness, and the perfection of purity. World Honored One, any sentient beings who see the Dharmakaya of the Tathagata in this way, those are the ones who see correctly. All those who see correctly are the sons of the heart of the World Honored One! This is explained in detail. These four perfections of the qualities of the Dharmakaya of the Tathagata should be understood by reversing the order from the order of causes. Among them, those who hate the Dharma of the Great Vehicle and those who are extremely fond of the impure cycle of great desire, turning away from this, Bodhisattvas cultivate faith in the Dharma of the Great Vehicle, and from this, it can be seen that the fruit of obtaining the perfection of purity is obtained. Turning away from clinging to the five aggregates as self, and other heretics being extremely fond of clinging to what does not exist as self, cultivating the Prajnaparamita, from this, it can be seen that the fruit of obtaining the perfection of true self is obtained. In this way, all other heretics acknowledge the true self as things like form that are not its own nature, and the things they cling to are also deceptive because of the nature of self, so they are always selfless. The Tathagata has attained the perfection of the true self of all dharmas being selfless with the wisdom of reality as it is, and the selflessness he sees is not deceptive because of the nature of non-self-existence, so it is always considered self. No self.
Chinese
以精进为自体，如是说：“以不住之方式而住。”轮回之痛苦所怖畏的声闻乘行者们，与仅仅想要寂灭轮回痛苦相反，修习虚空藏等三摩地，则应观待获得世间和出世间安乐殊胜的波罗蜜多果。不顾及有情利益的独觉乘行者们，与明显欢喜无有喧嚣之处安住相反，菩萨们修习大悲，则应观待恒常不断，乃至轮回未空之际，为了有情利益而完全调伏，为了完全清净之故，获得常恒的波罗蜜多果。如是菩萨们的意乐、智慧、三摩地和大悲的修习之果，次第如是，成就如来法身清净、我、乐、常四种功德的波罗蜜多。如来即以此等说为法界边际，虚空界无边，后际边际。如是，由于对大乘殊胜之法特别信乐修习，因此证得如来极清净的法界边际，因此成就法界边际。由于修习般若波罗蜜多，有情和器世间如虚空般证悟无我的边际，并且由于修习虚空藏等三摩地，示现一切遍布的殊胜法自在，因此是虚空界无边。由于修习大悲，对于一切有情无时无刻不具足悲悯，因此是后际边际。安住于无漏界之阿罗汉、独觉以及获得自在的菩萨们，也具有如来法身的功德波罗蜜多这四种。
English
With diligence as the self, as it is said, "To abide in a non-abiding manner." Those practitioners of the Hearer Vehicle who are frightened by the suffering of samsara, in contrast to merely wishing to pacify the suffering of samsara, by meditating on samadhis such as the Treasury of Space, one should expect to attain the result of the transcendent perfection of sublime bliss, both worldly and beyond worldly. Those practitioners of the Solitary Realizer Vehicle who do not consider the benefit of sentient beings, in contrast to manifestly delighting in abiding in a place without clamor, Bodhisattvas, by meditating on great compassion, one should expect to attain the result of the perfection of permanence, constantly and continuously, until samsara is empty, for the sake of completely subduing the benefit of sentient beings, and for the sake of complete purification. Thus, the results of the Bodhisattvas' aspiration, wisdom, samadhi, and meditation on great compassion, in that order, are the attainment of the four perfections of the qualities of purity, self, bliss, and permanence of the Dharmakaya of the Tathagata. The Tathagata is said to have reached the limit of the Dharmadhatu, the infinity of the space realm, and the limit of the final end through these. Thus, by particularly aspiring to and cultivating the sublime Dharma of the Great Vehicle, one attains the limit of the Dharmadhatu of the supremely pure Tathagata, and therefore the limit of the Dharmadhatu is accomplished. By cultivating the Perfection of Wisdom, one realizes the limit of selflessness, like space, of sentient beings and the vessel world, and by cultivating samadhis such as the Treasury of Space, one manifests the all-pervading sublime Dharma sovereignty, therefore it is the infinity of the space realm. By cultivating great compassion, one is endowed with compassion for all sentient beings at all times, therefore it is the limit of the final end. Even Arhats, Solitary Realizers, and Bodhisattvas who have attained mastery, who abide in the uncontaminated realm, also possess these four perfections of the qualities of the Dharmakaya of the Tathagata.