Tibetan
མས་སུ་ནི། །འབྱོར་པ་ཐམས་ཅད་སྟོན་མཛད་པ། །ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་ པ་ཡི། །ཆོས་ཆེན་ཆར་ནི་རབ་ཏུ་འབེབས། །བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཁམས་རྣམས་ཀུན་དུ་སྣ་ཚོགས་ཤིང༌། །དཔག་མེད་བསམ་ཡས་སྤྲུལ་པ་ཡིས། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པའོ། །སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པ་དེ་རྟག་ཏུ། །མཛད་པ་གྲུབ་པའི་བྱེ་བྲག་དང༌། །གྲངས་དང་ཞིང་གིས་རྣམ་ཀུན་དུ། །བསམ་མི་ཁྱབ་པར་ཤེས་པར་བྱ། །འཛིན་པའི་ཕྱིར་དང་སེམས་མཉམ་ཕྱིར། །ཡང་དག་ཆོས་རབ་སྟོན་ཕྱིར་དང༌། །བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །ཡེ་ཤེས་བཞི་པོ་ཡང་དག་འབྱུང༌། །རིགས་ཐ་དད་ཕྱིར་དོན་ཡོད་ཕྱིར། །རྫོགས་ཕྱིར་ཐོག་མ་མེད་པའི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་གཅིག་མིན་དྲི་མེད་གནས། །ཐ་དད་མེད་ཕྱིར་མང་པོའང་མིན། །མེད་པ་གང་ཡིན་དེ་ཉིད་ནི། །ཡོད་པ་ཡི་ནི་དམ་པར་འདོད། །རྣམ་པ་ཀུན་དུ་མི་དམིགས་པ། །དམིགས་པ་ཡི་ནི་མཆོག་ཏུ་འདོད། །བསྒོམ་པ་རྣམ་པར་མི་ལྟ་བའི། །བསྒོམ་པ་དམ་པར་འདོད་པ་སྟེ། །ཐོབ་པར་ལྟ་བ་མེད་རྣམས་ཀྱི། །ཐོབ་པ་ཡང་ནི་དམ་པར་འདོད། །བླ་མ་རིང་དང་མཚན་མ་དང༌། །བདག་གི་བརྩོན་འགྲུས་ལྷག་ལྟ་བའི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ང་རྒྱལ་ཅན། །བྱང་ཆུབ་ལས་ནི་རིང་ཞེས་བྱ། །ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ་དག་ཀུན། །རྟོག་པ་ཙམ་དུ་ལྟ་བ་ཡི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟོག་མེད་རྣམས། །བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཅེས་ངེས་པར་བརྗོད། །ཀླུང་དག་ས་ཡི་འོག་ཏུ་མ་སོང་བ། །གནས་རྣམས་ཐ་དད་ཆུ་ཡང་ཐ་དད་ལ། །ཆུ་ཡང་ཆུང་ཞིང་བྱ་བ་ཐ་དད་བྱེད། །ཆུ་གནས་སྲོག་ཆགས་ཕྲ་མོའི་ཉེར་སྤྱད་འགྱུར། །རྒྱ་མཚོར་སོང་བར་གྱུར་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། །གནས་རྣམས་གཅིག་ཅིང་ཆུ་ཡང་ཆེ་ལ་གཅིག །བྱ་བ་གཅིག་ཅིང་ཆུ་ལ་གནས་པ་ཡི། །སྲོག་ཆགས་མང་པོའི་རྟག་ཏུ་ཉེར་སྤྱད་ཆེ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་མ་ཞུགས་བརྟན་པ་རྣམས། །རྟེན་ཀྱང་ཐ་དད་བློ་གྲོས་ཐ་དད་ཅིང༌། །རྟོགས་ཆུང་རང་གི་བྱ་བ་ཐ་དད་ལ། །སེམས་ཅན་ཉུང་དོན་རྟག་ཏུ་ཉེར་སྤྱད་འགྱུར། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ཞུགས་ན་དེ་དག་ཀུན། །རྟེན་ཀྱང་གཅིག་ཅིང་རྟོགས་པ་ཆེ་ལ་གཅིག །མཛད་པ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་ ཤིང་རྟག་པར་ཡང༌། །སེམས་ཅན་ཚོགས་ཆེའི་ཉེ་བར་སྤྱད་པ་ཆེ། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་དཀར་པོའི་ཆོས། །དཔེ་མེད་ལྡན་ཕྱིར་ཕན་བདེའི་རྒྱུ་ཡི་ཕྱིར། །བདེ་དགེ་དམ་པ་མི་ཟད་འབྱུང་གནས་ཕྱིར། །བློ་ལྡན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དགེ་བླང་བའི་རིགས། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་པའོ།། །།སྡོམ་ནི། དང་པོ་སྒྲུ
Chinese
མས་སུ་ནི། 财富全部显示者，一切疑惑断除者，大法之雨大降注。 事业成办之智慧，于诸界中皆杂多，以无数不可思议之化身，成办一切有情之义利。佛之化身彼恒常，事业成就之差别，以数量与刹土之诸方式，当知为不可思议。为执持之故与心平等故，为真实妙法善说故，以及为成办事业之故，四种智慧皆真实生。种姓各异故，具义故，圆满故，无始故，佛非一，无垢而住。无有差别故，亦非众多。无有者为何，彼即是，有者之殊胜想。于一切方式皆不缘，缘念者乃为最胜想。修习不观诸方式之，修习想为殊胜，于获得不见诸相之，获得亦想为殊胜。上师疏远与相，以及自之精进观为殊胜之，菩提萨埵慢心者，名为远离菩提。如是所说彼等皆，观为唯是分别之，菩提萨埵无分别者，决定说为获得菩提。诸小河未入于地下者，处所各异水亦各异，水亦小且事业各异作，水居生物微小之受用。入于大海若成者，一切亦，处所皆一且水亦大而一，事业一且居于水中之，众多生物恒常大受用。未入佛性坚固者等，所依亦各异，智慧亦各异，证小，自之事业各异，少数有情义利恒常受用。入于佛性若成者，彼等皆，所依亦一且证悟大而一，事业融为一，且恒常亦，广大有情众之亲近受用大。如是佛性乃是白色法，具足无比喻故，为利乐之因故，安乐善妙殊胜无尽出生处故，具慧菩提心善士当受持。大乘经庄严论中，菩提品第十竟。总摄：第一
English
mas su ni. The one who shows all wealth, the one who cuts off all doubts, the great rain of Dharma pours down abundantly. The wisdom of accomplishing activities is diverse in all realms, accomplishing the benefit of all sentient beings through immeasurable and inconceivable emanations. That emanation of the Buddha is always known to be inconceivable in every way, with distinctions of accomplished deeds, numbers, and fields. For the sake of upholding, and because the mind is equal, and for the sake of truly teaching the excellent Dharma, and for the sake of accomplishing activities, the four wisdoms truly arise. Because of different lineages, because it is meaningful, because it is complete, and because it is without beginning, the Buddha is not one, dwelling without impurity. Because there is no difference, it is also not many. What is non-existent, that itself is considered superior to what exists. Not focusing on any aspects is considered supreme focus. Meditating without looking at aspects is considered supreme meditation, and for those who do not see attainment, attainment is also considered supreme. A Bodhisattva with pride, who sees the guru as distant, the signs as superior, and his own diligence as superior, is said to be far from enlightenment. All those who have been spoken of, who see only conceptualization, those Bodhisattvas without conceptualization, are definitely said to have attained enlightenment. Those small rivers that have not gone underground, the places are different, the water is also different, the water is small and the activities are done differently. The water becomes the enjoyment of tiny living beings. If they go into the ocean, everything becomes one place, and the water becomes large and one. The activity is one, and the many living beings that live in the water always have great enjoyment. Those who have not entered Buddhahood and are steadfast, their supports are also different, their wisdom is also different, their realization is small, their own activities are different, and the benefit of few sentient beings is always enjoyed. If they enter Buddhahood, all of them, their support is also one, and their realization is great and one. The activities merge into one, and also always, the close enjoyment of the great assembly of sentient beings is great. Thus, Buddhahood is a white Dharma, because it possesses incomparable metaphors, because it is the cause of benefit and happiness, because it is the source of endless happiness, goodness, and excellence, wise Bodhisattvas should take up virtue. From the Ornament for Mahayana Sutras, the chapter on Enlightenment, the tenth is complete. Summary: First.