Tibetan
་ཉིད་དེ་ཁོ་ན། །ཤེས་བྱ་སྤང་བྱ་རང་བཞིན་དྲི་མེད་འདོད་གང་རྣམ་པར་སྦྱང་བྱ་སྟེ། །དེ་ནི་ནམ་མཁའ་གསེར་དང་ཆུ་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་ལས་རྣམ་དག་འདོད། །འགྲོ་བ་དག་ན་དེ་ལས་གཞན་ཡང་ཅུང་ཟད་ཡོད་མིན་ལ། །འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ཡང་དེ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའི་བློ། །ཡོད་པ་ཀུན་ནས་སྤངས་ཏེ་མེད་ལ་མངོན་ཞེ་ན་གང་ཡིན་པ། །འཇིག་རྟེན་རྨོངས་པའི་རྣམ་པ་ཚབས་ཆེན་འདི་ཀོ་ཇི་ལྟ་བུ། །ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་དེ་བཞིན་དུ། །ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་བརྗོད། །སྒྱུ་མའི་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བར། །དེ་བཞིན་གཉིས་སུ་འཁྲུལ་པར་བརྗོད། །ཇི་ལྟར་དེ་ལ་དེ་མེད་པ། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་དོན་དམ་འདོད། །ཇི་ལྟར་དེ་ནི་དམིགས་གྱུར་པ། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་ཀུན་རྫོབ་འདོད། །དེ་མེད་ན་ནི་དེ་ཡི་རྒྱུ། །གསལ་བར་དམིགས་པ་ཇི་ལྟ་བ།། དེ་བཞིན་གནས་ནི་གཞན་གྱུར་ན།། །ཡང་དག་མ་ཡིན་རྟོག་པ་དམིགས། །ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་མ་འཁྲུལ་པ། །དེ་ཡི་རྒྱུ་ལ་འདོད་དགུར་སྤྱོད། །དེ་བཞིན་སྡོམ་བརྩོན་མ་འཁྲུལ་བ། །གནས་གཞན་གྱུར་ལ་དགྱེས་དགུར་སྤྱོད། །དེ་ཡི་རྣམ་པ་དེ་ལ་ཡོད། །དེ་ཡི་དངོས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ལྟར་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་ལ། །ཡོད་དང་མེད་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད། །དེ་ལ་ཡོད་པ་མེད་མ་ཡིན། །མེད་པ་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན། །སྒྱུ་མ་དག་ལ་སོགས་པ་ལ། །ཡོད་མེད་ཁྱད་པར་མེད་པའང་བརྗོད། །དེ་བཞིན་གཉིས་སྣང་དེ་ལ་ཡོད། །དེ་ཡི་དངོས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ། །ཡོད་དང་མེད་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད། །དེ་ལ་ཡོད་པ་མེད་མ་ཡིན། །མེད་པ་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ནི། །ཡོད་མེད་ཁྱད་པར་མེད་པའང་བརྗོད། །སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་ཡི། མཐའ་རྣམས་དགག་པར་བྱ་ཕྱིར་དང༌། །ཐེག་པ་དམན་པས་འགྲོ་བ་དག །དགག་པར་བྱ་ཕྱིར་འདོད་པ་ཡིན། །འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་དང་འཁྲུལ་པ་ནི། །གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་དང༌། །གཟུགས་ཅན་མིན་རྣམ་རིག་པར་འདོད། །མེད་ཕྱིར་ཅིག་ཤོས་ཀྱང་མེད་འགྱུར། སྒྱུ་མའི་གླང་པོའི་གཟུགས་འཛིན་པ། །འཁྲུལ་ཕྱིར་གཉིས་སུ་བརྗོད་པ་སྟེ། །དེ་ལ་ཇི་བཞིན་གཉིས་མེད་ཀྱང༌། །གཉིས་པོ་དག་ཏུ་ཉེ་བར་དམིགས། །ཀེང་རུས་ཀྱི་ནི་གཟུགས་འཛིན་པ། །འཁྲུལ་ཕྱིར་གཉིས་སུ་བརྗོད་པ་སྟེ། །དེ་ལ་ཇི་བཞིན་གཉིས་མེད་ཀྱང༌། །གཉིས་པོ་དག་ཏུ་ཉེ་བར་དམིགས། །འཁྲུལ་པའི་མཚན་ཉིད་ཆོས་གང་ཡིན། །དེ་བཞིན་ཡོད་དང་དེ་བཞིན་མེད། །ཡོད་མེད་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཡོད་དང་མེད་དང་སྒྱུ་མ་འདྲ། །གཉེན་པོའི་ཆོས་ནི་གང
Chinese
其自性即是如此。所知应断自性无垢，欲求任何皆为清净。犹如虚空黄金与水，欲求其从烦恼中解脱。众生之中，除此之外，别无他物。所有众生，皆于此全然无知。若说断绝所有存在，而显现于不存在，那是什么呢？世间愚昧之相，如此严重，这又是怎么回事呢？ 犹如幻术一般，说为非真之遍计。幻术之相如何，如是说为二取之迷乱。如何彼于此不存在，如是即是胜义谛。如何彼为所缘境，如是即是世俗谛。若无彼，则彼之因，如何能明现观见？ 如是若处变为异，则观见非真之遍计。如何世间不迷乱，于彼之因随欲受用。如是勤于戒律不迷乱，于异处随喜受用。彼之体相于此有，彼之实事则非有。如是幻术等等上，说为有与非有之自性。于此有者非无有，无有者亦非是有。于幻术等等之上，亦说有无无差别。如是二显于此有，彼之实事则非有。如是色等等之上，说为有与非有之自性。于此有者非无有，无有者亦非是有。于色等等之上，亦说有无无差别。为遮止增益与诽谤之边，以及为遮止小乘之众生，故作此说。 迷乱之因与迷乱者，谓为色之行相之识，以及非色者之行相之识。因无有故，另一亦将不有。执取幻化之象的形象，因迷乱故说为二取，然于彼如实无二取，却于二者皆现见。执取骨骸之形象，因迷乱故说为二取，然于彼如实无二取，却于二者皆现见。迷乱之相为何法？如是有，亦如是无。因有无无差别之故，有与无和幻术相同。对治之法为何？
English
Its very nature is such. Knowable, abandonable, and of stainless nature, whatever is desired is to be purified. It is desired to be completely pure from afflictions, like the sky, gold, and water. Among sentient beings, there is nothing else besides this. All sentient beings are completely ignorant of this. If it is said that all existence is abandoned and appears in non-existence, what is that? The appearance of ignorance in the world is so serious, what is going on? Like an illusion, it is said to be an unreal imputation. How is the appearance of an illusion? Likewise, it is said to be a delusion of duality. How is it that it does not exist in that? Likewise, it is the ultimate truth. How is it that it is an object of focus? Likewise, it is the conventional truth. If there is no that, then the cause of that, how can it be clearly seen? Likewise, if the place changes to another, then the unreal imputation is seen. How is it that the world is not confused? One enjoys according to one's desires in its cause. Likewise, one who is diligent in discipline is not confused, and enjoys according to one's pleasure in another place. Its appearance is in this, but its reality is not. Likewise, on illusions and so on, it is said to be the nature of existence and non-existence. What exists in this is not non-existent, and what is non-existent is not existent. On illusions and so on, it is also said that there is no difference between existence and non-existence. Likewise, dual appearance is in this, but its reality is not. Likewise, on form and so on, it is said to be the nature of existence and non-existence. What exists in this is not non-existent, and what is non-existent is not existent. On form and so on, it is also said that there is no difference between existence and non-existence. In order to prevent the extremes of addition and slander, and in order to prevent the beings of the Lesser Vehicle, this is said. The cause of delusion and the deluded are said to be the consciousness of the aspect of form, and the consciousness of the aspect of non-form. Because there is no one, the other will also not exist. Grasping the image of an illusory elephant, because of delusion it is said to be dualistic, but in reality there is no dualism in it, yet both are seen. Grasping the image of a skeleton, because of delusion it is said to be dualistic, but in reality there is no dualism in it, yet both are seen. What is the characteristic of delusion? It is like that existent, and also like that non-existent. Because there is no difference between existence and non-existence, existence and non-existence are like illusion. What is the antidote?
Tibetan
་ཡིན་པ། །དེ་བཞིན་མེད་དང་དེ་བཞིན་ཡོད། །དེ་བཞིན་མེད་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་མེད། །སྒྱུ་མ་དང་ཡང་འདྲ་བར་བསྟན། །སྒྱུ་མའི་རྒྱལ་པོ་སྒྱུ་མ་ཡི། །རྒྱལ་པོ་གཞན་གྱིས་ཕམ་པ་ལྟར། །གང་དག་གིས་ནི་ཆོས་མཐོང་བའི། །རྒྱལ་སྲས་དེ་དག་ང་རྒྱལ་མེད། །སངས་རྒྱས་རྣམས་སངས་རྒྱས་མ་ཆོག་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ དང་དེ་ལས་འདུས་བྱས་དག །གསུངས་པ་སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་སྨིག་རྒྱུ་གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་མིག་ཡོར་དང༌། །བྲག་ཅ་ལྟ་བུ་དང་ནི་ཆུ་ཟླའི་གཟུགས་འདྲ་སྤྲུལ་དང་འདྲར་ཤེས་བྱ། །དྲུག་དང་དྲུག་དང་གཉིས་དང་དྲུག་ཚན་གཉིས་དང་གསུམ་པ་རེ་རེར་འདོད། །ཡང་དག་མིན་རྟོག་ཡང་དག་མིན། །ཡང་དག་མ་ཡིན་མིན་མི་རྟོག །རྟོག་མིན་མི་རྟོག་མ་ཡིན་པ། །ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཡིན་པར་བརྗོད། །རང་གི་ཁམས་ལས་གཉིས་སྣང་ཞིང༌། །མ་རིག་ཉོན་མོངས་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །འཇུག་པའི་རྣམ་རྟོག་རབ་འབྱུང་སྟེ། །རྫས་གཉིས་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ཡིན། །དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་བ་ཡི། །རང་གི་དབྱིངས་ལ་གནས་ལྡན་ཕྱིར། །དེ་ཉིད་གཉིས་སུ་སྣང་མེད་པར། །འཇུག་སྟེ་ལྤགས་དང་མདའ་བཞིན་ནོ། །སེམས་ནི་གཉིས་སུ་སྣང་བ་སྟེ། །དེ་བཞིན་ཆགས་སོགས་སྣང་བའམ། །དད་ལ་སོགས་པར་སྣང་བར་འདོད། །ཉོན་མོངས་དགེ་ཆོས་ཡོད་མ་ཡིན། །སེམས་ནི་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་དང༌། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཅན་དུ་འཇུག །དེ་ལ་སྣང་དེ་ཡོད་དང་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་མ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ལ། །ཕན་གདགས་ཕྱིར་ནི་མཚན་གཞི་དང༌། །མཚན་ཉིད་དང་ནི་མཚོན་པ་དག །རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་ཡང་དག་བཤད། །སེམས་ནི་ལྟ་བཅས་གང་ཡིན་དང༌། །དེ་ཡི་གནས་སྐབས་མི་འགྱུར་བ། །འདི་ནི་མདོར་ན་མཚན་གཞི་སྟེ། །རབ་ཏུ་དབྱེ་ན་ཚད་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་བརྗོད་དོན་འདུ་ཤེས་ཀྱི། །རྒྱུ་མཚན་དང་དེའི་བག་ཆགས་དང༌། །དེ་ལས་ཀྱང་དོན་སྣང་བ་ནི། །ཀུན་བརྟགས་པ་ཡི་མཚན་ཉིད་དོ། །མིང་དང་དོན་ནི་ཇི་ལྟ་བར། །དོན་དང་མིང་དུ་སྣང་བ་གང༌། །ཡང་དག་མིན་རྟོག་རྒྱུ་མཚན་ནི། །ཀུན་བརྟགས་པ་ཡི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྣམ་གསུམ་རྣམ་གསུམ་སྣང་བ་ཅན། །འཛིན་དང་གཟུང་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། །ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་ནི། །གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་དེ། །མེད་དང་ཡོད་ཉིད་གང་ཡིན་དང༌། །ཡོད་དང་མེད་པ་མཉམ་ཉིད་དང༌། །མ་ཞི་ཞི་དང་རྣམ་མི་རྟོག །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྒྱུ་མཐུན་ཆོས་ལ་དམིགས་ ནས་ནི། །ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། །སེམས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་གནས་པ་དང༌། །དོན་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་མཐོང༌།
Chinese
是。如是无和如是有。如是无故无自性。显示如幻术一般。幻术之王乃幻术，如被其他国王战胜。何者见法之王子，彼等无我慢。诸佛以未成佛者，从此和彼所作之法。所说如幻梦阳焰影像和眼翳，如石女和水月之影，当知如化现。六和六和二和六，二组和三组各一认为。非真实分别非真实。非真实非不分别。分别非不分别非。说一切所知是。从自之界显现二，无明烦恼同时。生起入之分别，是二物完全舍弃。获得所缘之差别，以具住于自之界故。彼不显现为二而入，如皮和箭一般。心显现为二，如是显现贪等，或认为是显现信等。烦恼善法非有无。心乃显现多种，入于多种相。于彼所显现有和无。是故非为法。诸佛为利有情，为立名相，自性和表诠，以善分别而如实说。心乃具有所见为何，彼之状态不变。此乃简而言之名相，若善分别则无量。如所说义之意识，原因和彼之习气，以及由此显现义，乃是遍计之自性。名和义是如何，凡显现为义和名。非真实分别之原因，乃是遍计之自性。三相三相显现者，乃是能取和所取之自性。非真实遍计者，乃是他起之自性。有和无性为何，有和无平等性，不寂静寂静和不分别。乃是圆成实之自性。缘于同类法，如理作意，安住于心之界，见有义和无义。
English
It is. Likewise, there is non-existence and likewise there is existence. Because there is likewise non-existence, there is no self-nature. It is shown to be like an illusion. The king of illusions is an illusion, like being defeated by another king. Those princes who see the Dharma, they have no arrogance. The Buddhas, with those who have not yet become Buddhas, from this and that which is made up of. What is said is like an illusion, a dream, a mirage, an image, and like an eye disease. Like a barren woman and the reflection of the moon in water, it should be known as an emanation. Six and six and two and six, two sets and three each are considered. Non-real discrimination is non-real. Non-real is non-discrimination. Discrimination is non-non-discrimination. It is said that all knowable things are. From one's own realm, duality appears, ignorance and afflictions together. The arising of conceptualization that enters is the complete abandonment of two substances. The distinction of objects is obtained, because it possesses dwelling in its own realm. It enters without appearing as two, like skin and an arrow. The mind appears as two, likewise appearing as attachment and so on, or it is considered to appear as faith and so on. Afflictions and virtuous dharmas are neither existent nor non-existent. The mind appears in various ways and enters into various forms. What appears in that is existent and non-existent. Therefore, it is not a dharma. The Buddhas, in order to benefit sentient beings, truly explain by distinguishing names, characteristics, and representations. The mind is whatever has a view, and its state does not change. This is, in brief, the basis of names, and if distinguished, it is immeasurable. How the meaning of what is said is understood, the cause and its imprints, and the appearance of meaning from that, are the characteristics of the completely conceptualized. How are names and meanings, whatever appears as meaning and name. The reason for non-real conceptualization is the characteristic of the completely conceptualized. The three aspects, the three aspects that appear, are the characteristics of the grasper and the grasped. Non-real conceptualization is the characteristic of other-dependence. Whatever is existence and non-existence, the equality of existence and non-existence, non-peace and peace and non-discrimination. It is the characteristic of the perfectly established. Focusing on similar dharmas, proper attention, dwelling in the realm of mind, seeing meaningful and meaningless.