Tibetan
བ་དང༌། །ལྡན་ཕྱིར་སྤྲུལ་པས་རབ་ཏུ་སྒྲུབ། །དེ་གཉིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་ནི། །རང་སེམས་ཀུན་དུ་འབྱུང་ལྡན་པས། །མྱ་ངན་འདས་ལ་མངོན་དགའི་ཕྱིར། །རྟོགས་པ་བུལ་པ་ཡིན་པར་འདོད། །དོན་བྱས་མ་ཡིན་དེ་སངས་རྒྱས། །མེད་པར་སྐྱེས་ནས་སྤྲུལ་དོན་གཉེར། །བསམ་གཏན་དོན་བརྩོན་དེར་བརྟེན་ནས། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར། །རིག་པའི་གནས་ལྔ་དག་ལ་བརྩོན་པར་མ་བྱས་ན། །འཕགས་མཆོག་གིས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་མི་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གཞན་དག་ཚར་བཅད་རྗེས་གཟུང་དང༌། །བདག་ཉིད་ཀུན་ཤེས་བྱ་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་བརྩོན་བྱེད། །རྒྱུ་དམིགས་ནས་ནི་དགའ་བ་དང༌། །རྟེན་ལ་དེ་རྗེས་དྲན་པ་དང༌། །འབྲས་བུ་ཐུན་མོང་འདོད་པ་དང༌། །ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་བཞིན་མོས་པའོ། །མཐུ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་དག་གིས།། དཀའ་དང་ངེས་པར་མི་སྐྱོ་དང༌། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་ལ། །སྒྲུབ་པ་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ནོ། །རབ་དང་ཡང་དག་ནོད་པ་དང༌། །གཞན་ལ་སྦྱིན་པར་འདུན་པ་དང༌། །གོ་ཆ་དང་ནི་སྨོན་ལམ་དང༌། །མངོན་པར་དགའ་དང་བྱ་བའི་ཡིད། །སྦྱིན་སོགས་རྣམ་པ་དྲུག་ལ་ནི། །མཐུ་ཐོབ་པ་དང་ཡོངས་སྨིན་དང༌། །མཆོད་པ་དང་ནི་སྟེན་པ་ལ། །ཡང་དག་སྤྲོ་བ་མཆོག་དང་བརྩེ། །མ་བྱས་ངན་པར་བྱས་པ་ལ། །བོ་ཚ་འགྱོད་དང་ཡུལ་ལ་དགའ། །སྐྱོ་ལ་དགྲ་བོའི་འདུ་ཤེས་དང༌། །འགོང་དང་བརྗོད་པའི་བློ་གྲོས་སོ། །སྦྱིན་སོགས་ རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི། །རྟེན་ཡིན་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་མིན། །གཉིས་པོ་དག་ལ་སྐྱོན་དང་ནི། །ཡོན་ཏན་སོ་སོ་ཡང་དག་རིག །བསགས་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཡིས། །དགའ་དང་དོན་ཆེན་མཐོང་བ་དང༌། །རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་དང༌། །དེ་འཛིན་བྱེད་དང་ཕྲད་འདོད་པ། །ལོག་པར་འཛིན་པ་རྣམ་པ་བདུན། །སྤོང་བའི་མཐུ་ནི་ཐོབ་པ་དང༌། །ངོ་མཚར་ངོ་མཚར་མེད་པ་ལ། །འདུ་ཤེས་རྣམ་པ་བཞི་ཉིད་དོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙོམས་པ་དང༌། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་མཐོང་བ་དང༌། །གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་ལན་རེ་དང༌། །གསུམ་དུ་སྨོན་དང་རྒྱུན་དུའོ། །སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །ཚུ་རོལ་མི་གནས་སེམས་པ་དང༌། །དེས་སྨན་དར་བའི་སེམས་ཅན་ལ། །མི་དགའ་བ་དང་རབ་དགའ་བའོ། །བསྒོམ་པ་བཅོས་དང་ཡང་དག་ལ། །མ་དད་པ་དང་དད་པ་དང༌།། དང་དུ་མི་ལེན་ཡིད་བྱེད་དང༌། །ལུང་བསྟན་ངེས་པར་དགའ་བའོ། །ཕྱི་མའི་ཚེ་ལ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །འཇུག་སེམས་མཉམ་པར་བལྟ་བའི་ཕྱིར། །མཆོག་ཆོས་རྣམས་ལ་ཞུགས་པ་ཡིས། །བདག་ཉིད་མཆོག་ཏུ་ངེས་འཛིན་ཕྱིར། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་བཅུའི་རྒྱུས་བྱུང་བ། །དགེ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་འདི་དག །རྟག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡི། །ཁམས་ནི་རྟས་པར་བྱེད་པ་ཡིན། །རྒྱས་དང་ལྷག་པའི་བསམ་དང་ཆེན་པོ་ནི། །བརྟེན་པའི་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ཡིན་པར་འདོད། །དེ་དག་གི་ནི་སྤང་དང་བཅས་པ་དང༌། །སྤང་བྱ་མེད་དང་དེ་བཞིན་དབང་འབྱོར་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཚོལ་བ་ནི། །སྐུ་མེད་པ་དང་སྐུ་བཅས་སྐུ་ཐོབ་དང༌། །སྐུ་ཡོངས་རྫོགས་དང་ང་རྒྱལ་མང་བ་དང༌། །ང་རྒྱལ་ཕྲ་དང་ང་རྒྱལ་མེད་པར་འདོད། །བརྟན་ཆོས་གཟུགས་དང་གཟུགས་མིན་ལ། །མཚན་དང་དེ་བཞིན་ནད་མེད་དང༌། །མངོན་ཤེས་རྣམས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་དང༌། །དེ་ཟད་མི་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ། །རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཡོད་དང་མེད་པ་དང༌། །སྒྲོ་འདོགས་སྐུར་བའི་རྟོག་དང་གཅིག་དང་དུ་མ་ཉིད། །རང་དང་ཁྱད་པར་རྟོག་དང་མིང་དོན་ཇི་བཞིན་དུ། །མངོན་པར་ ཞེན་པའི་རྟོག་པ་ཡང་དག་སྤང་བར་བྱ། །དེ་ལྟར་བློ་གྲོས་དགེ་བ་བརྩོན་འགྲུས་དྲག་རྟེན་ནས། །དེ་བཞིན་ཉིད་བཅས་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡོངས་བཙལ་བ། །དེ་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པར་འགྱུར། །དེ་ནི་རྒྱ་མཚོ་བཞིན་དུ་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱིས་གང༌། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་པའོ།། །།བརྟན་པ་རྣམས་ནི་སྲོག་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཚོགས་ཆིས་རྙེད་ཅིང་སྙིང་པོ་མེད་པ་དག །རབ་དགའི་ཡིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་རྣམས་རྒྱ་ཆེན་རྟག་གཏོང་ན། །ཆོས་ཡངས་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་དུ་ཕན་བྱེད་ཚོགས་ཆེས་རྙེད་མིན་ཞིང༌། །ཤིན་ཏུ་བཏང་ཡང་ཟད་མེད་འཕེལ་འགྱུར་བ་ལྟ་ལན་ཅིག་མ་ཡིན་སྨོས་ཅི་དགོས། །གང་ཕྱིར་སོ་སོ་རང་རིག་བྱ་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་མ་བསྟན། །ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་སྤྲུལ་ཆེན་ལྟ་བུས་རིགས་བཤད་དབུགས་འདྲའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས། །སྐྱེ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ལ་ཀུན་ནས་དྲངས་ཏེ་ཉེར་ཞི་ཞལ་གྱི་སྒོ། །རྣམ་པར་དག་པ་རྒྱ་ཆེན་ཐུན་མོང་ཟད་མི་ཤེས་ལ་ཡང་དག་བཀོད། །དེ་ལྟས་རྣལ་འབྱོར་ཅན་གྱི་སྒོམ་པ་གང་ཡིན་དེ་ནི་དོན་མེད་མིན། །དེ་ལྟར་བདེ་བར་གཤེགས་ཀྱི་བསྟན་པ་གང་ཡིན་དེ་ཡང་དོན་མེད་མིན། །གལ་ཏེ་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་དོན་མཐོང་འགྱུར་ན་སྒོམ་པ་དོན་མེད་འགྱུར། །གལ་ཏེ་མ་ཐོས་པར་ཡང་བསྒོམ་འཇུག་འགྱུར་ན་བསྟན་པ་དོན་མེད་འགྱུར། །སེམས་དཔའ་མཆོག་གི་སྟོན་པ་ནི། །ལུང་དང་རྟོགས་དང་དབང་འབྱོར་ལས། །ཁ་དང་གཟུགས་ནི་ཐམས་ཅད་དང༌། །ནམ་མཁའ་ལས་ཀྱ
Chinese
具分故化身善作，彼二复次又复次，自心周遍生起具，为于寂灭现喜故，视为证悟迟缓者。非作义者彼为佛，无有生后求化义，禅定义精进依彼，得证殊胜菩提果。若未勤勉于五明处，纵是圣者亦不成遍知，是故为断除他宗随摄受，为令自知一切彼勤彼。缘境生喜及，于所依彼随念，果共通欲及，如菩提般信解。力由四种相，难与决定不厌倦，于相违品及对治，修持四种是也。殊胜以及极清净，欲施于他及，盔甲以及发愿及，现喜以及事业意。施等六种相，得力以及令熟及，供养以及依止于，极喜胜喜与慈爱。未作恶作于，怖畏后悔及于境喜，于厌倦视如怨敌想，慢及言说之智慧也。施等 圆满菩提之，所依非是自在等，于二者过失及，功德个别善了知。忆念积聚之，生喜及见大利益及，瑜伽无分别及，彼执持及欲相遇。邪执持相有七种，断除之力是获得及，稀奇不稀奇于，四种想即是也。于诸有情平等及，见自性大及，于他功德一次及，三赞叹及恒时也。为成办佛陀教法故，不居此岸之心及，以此饶益增长之有情，不喜悦及极喜悦也。修持矫揉及清净于，不信解及信解及，不接受意念及，授记决定喜悦也。为见来世故，为平等观见趣入心故，以趣入殊胜法故，为自性殊胜决定执持故，度彼岸十
English
Because of having the qualities, the emanation excellently performs. These two, again and again, because the self-mind is always arising, for the sake of manifest joy in Nirvana, it is considered to be a slow realization. One who has not acted for the benefit is a Buddha. After being born without, he seeks the meaning of emanation. Relying on diligence in the meaning of meditation, he will attain the supreme Bodhi. If one does not strive in the five sciences, even the noble ones will not become omniscient. Therefore, in order to subdue others and follow acceptance, in order to know everything oneself, one strives for that. From the cause, joy arises, and upon the support, that is remembrance, the common desire for the fruit, and faith like enlightenment. Power is of four kinds, not being weary of difficulty and certainty, and in opposition and antidote, practice is of four kinds. Excellent and perfectly pure, wanting to give to others, armor and aspiration, manifest joy and the mind of action. In the six aspects of giving and so on, obtaining power and fully ripening, offering and relying on, great joy, supreme joy, and love. Not done, done badly, fear, regret, and joy in the object, seeing weariness as an enemy, pride and the wisdom of speech. Giving and so on, Is the basis of perfect enlightenment, not independence and so on. In both of these, faults and qualities are individually well understood. By remembering the accumulation, joy and seeing great benefit, yoga without discrimination, holding onto that and wanting to meet. There are seven kinds of wrong grasping, the power of abandoning is obtaining, and in the wonderful and not wonderful, the four kinds of thoughts are just that. Equanimity towards all sentient beings, seeing the great self-nature, praising others' qualities once, three times, and constantly. In order to accomplish the Buddha's teachings, the mind that does not dwell on this shore, and to the sentient beings who benefit and grow from this, not being happy and being extremely happy. Meditation, artificial and pure, disbelief and belief, not accepting the mind, and the joy of certain prophecy. In order to see the future life, in order to equally see the entering mind, by entering the supreme Dharma, in order to definitely hold onto the supreme self-nature, the ten perfections.
Chinese
的缘起。这些善行，恒常使菩萨的界性成熟。广大和增上的意乐以及伟大的意乐，被认为是所依的遍寻。那些的舍弃和具有舍弃，以及无舍弃和如是自在。菩萨们的寻觅是，无身和有身、得身，身圆满和慢心大，慢心小和无慢心被认为。稳固法色和非色上，相和如是无病，神通等的自在，以及彼尽不知之因。胜者之子们以有和无，增益谤毁之分别念和一和多自体，自和他差别分别念和名义如实地，现前 耽著之分别念应当如实舍弃。如是智慧善妙精进勇猛所依止，如是性等二之法性遍寻觅，是故恒常成为众生之导师，彼如海般功德所充满。大乘经庄严论中，遍寻品第十二。稳固者们以生命和受用积聚所获得且无有实义者，以极喜之意乐对有情痛苦者们恒常广大布施，法广大的对众生以一切方式利益成办积聚非获得，即使极度施舍也无尽增长如是看一次也不应，何况说呢？何故为了各自自证之故，薄伽梵未曾宣说正法。大悲之自性大化身般的以种类宣说如气息般的法类，引导众生自性之法而趋入寂灭之门，清净广大共同无尽亦如实安立。如是瑜伽士之禅修任何是彼非无意义，如是善逝之教法任何是彼亦非无意义。若仅以听闻即可见义则禅修将成无意义，若未听闻而亦入禅修则教法将成无意义。殊胜菩萨之导师是，教证和证悟及自在，语和色即一切，胜过虚空。
English
The origin of. These virtues, constantly mature the nature of the Bodhisattva. Vast and increasing intention and great intention are considered to be the complete search of the dependent. Those of abandonment and having abandonment, as well as non-abandonment and such freedom. The search of the Bodhisattvas is, bodiless and embodied, obtaining the body, complete body and great pride, small pride and no pride are considered. Stable Dharma on form and non-form, characteristics and such as no disease, the power of clairvoyance, etc., and the cause of not knowing the end of it. The sons of the Victorious Ones, with existence and non-existence, the imputation of slander and the distinction between one and many selves, the distinction between self and other, and the names and meanings as they are, the manifest Attachment's discrimination should be completely abandoned. Thus, wisdom, virtue, diligence, and strong reliance, the nature of the two such as nature is completely sought, therefore, it always becomes the teacher of beings, it is like the sea, full of qualities. In the Ornament of Mahayana Sutras, the twelfth chapter is the chapter of complete search. The steadfast ones obtain life and enjoyment through accumulation and have no real meaning, with great joy they constantly give great charity to the suffering beings, the Dharma is vast and benefits all beings in every way, and accumulation is not obtained, even if it is given to the extreme, it is endless and growing, so you shouldn't look at it even once, let alone say it? Why did the Blessed One not teach the Dharma for the sake of each self-realization? The nature of great compassion, like a great incarnation, explains the types of Dharma like breath, guides the Dharma of the nature of beings and enters the gate of Nirvana, pure, vast, common, endless, and also truly established. Thus, whatever meditation of a yogi is not meaningless, and whatever is the teaching of the Sugata is also not meaningless. If the meaning can be seen only by hearing, then meditation will become meaningless, and if one enters meditation without hearing, then the teaching will become meaningless. The teacher of the supreme Bodhisattva is, the scriptures and realization and freedom, speech and form are all, surpassing the sky.