Tibetan
ང་འབྱུང་བ་ཡིན། །རྒྱ་ཆེ་ཐེ་ཚོམ་སྤོང་བ་དང༌། །གཟུང་འོས་དེ་ཉིད་གཉིས་སྟོན་པ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡི། །སྟོན་པ་ཕུན་ཚོགས་ཡིན་ཞེས་བྱ། །སེམས་དཔའ་མཆོག་གི་སྟོན་པ་ནི། །འཇམ་ཞིང་རྒྱགས་བྲལ་མི་སྐྱོ་དང༌། །གསལ་ཞིང་སྣ་ཚོགས་རིགས་པ་དང༌། །གོ་ཞིང་ཟང་ཟིང་མེད་ཀུན་འགྲོ། །རྒྱལ་སྲས་ཚིག་ནི་མི་ཞེན་པ། །སྙན་ཅིང་ལེགས་བཤད་གྲགས་པ་དང༌། ། ཅི་རིགས་པ་དང་ཟང་ཟིང་མེད། །རན་ཅིང་དེ་བཞིན་ཡངས་པ་ཡིན། །བསྟན་དང་དེ་བཞིན་བཤད་པ་དང༌། །ཐེག་དང་མཐུན་དང་བདེ་བ་དང༌། །གྲགས་པ་དང་ནི་ཅི་རིགས་དང༌། །ངེས་པར་འབྱུང་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར། །དེ་མདོར་སེམས་དཔའ་མཆོག་རྣམས་ཀྱི། །ཡི་གེ་ཕུན་ཚོགས་ཡིན་ཞེས་བྱ། །བདེ་གཤེགས་གསུངས་ནི་མཐའ་ཡས་ཏེ། །ཡན་ལག་དྲུག་ཅུ་བསམ་མི་ཁྱབ། །ངག་ཚིག་ཤིན་ཏུ་རིགས་པ་དང༌། །བརྟེན་དང་རྣམ་འབྱེད་ཐེ་ཚོམ་གཅོད། །ལན་མང་བྱེད་དང་ལྡན་པ་ནི། །མགོ་སྨོས་རྣམ་སྤྲོས་གོ་རྣམས་ལ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་འདི། །འཁོར་གསུམ་གྱིས་ནི་དག་པ་སྟེ། །འདི་ནི་ཉེས་པ་བརྒྱད་དག་དང༌། །བྲལ་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །ལེ་ལོ་དང་ནི་མི་གོ་བ། །སྐབས་མི་འབྱེད་དང་མ་ངེས་དང༌། །ཐེ་ཚོམ་དག་ནི་མི་གཅོད་དང༌། །དེ་དང་བྲལ་བར་བརྟེན་མི་བྱེད། །སྐྱོ་བ་དང་ནི་སེར་སྣ་ཉིད། །འདི་དག་གཏམ་གྱིས་ཉེས་པར་འདོད། །དེ་དག་མེད་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །བཤད་པ་བླ་ན་མེད་པར་འགྱུར། །དད་དང་དགའ་དང་བློ་རྣམས་ཀྱི། །རྒྱུ་ཕྱིར་ཆོས་འདི་དགེ་བ་ཡིན། །དོན་རྣམ་གཉིས་ལྡན་གཟུང་བླ་དང༌། །ཡོན་ཏན་གཞི་ཅན་ཚངས་སྤྱོད་སྟོན། །གཞན་དག་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ལྡན་པ་དང༌། །ཁམས་གསུམ་ཉོན་མོངས་རྣམ་སྤོང་རྫོགས་བྱེད་དང༌། །ངོ་བོ་ཉིད་དག་དྲི་མས་དག་པ་སྟེ། །ཚངས་སྤྱོད་ཡོན་ཏན་བཞི་ལྡན་ཡིན་པར་འདོད། །གཞུག་པ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་དང༌། །མཚན་ཉིད་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་དང༌། །གཉེན་པོ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་དང༌། །བསྒྱུར་བ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་སྟེ། །ཉན་ཐོས་དང་ནི་ངོ་བོ་ཉིད། །དེ་བཞིན་ཉེས་པ་འདུལ་བ་དང༌། །བརྗོད་པ་ཟབ་པ་ཉིད་ལ་ནི། །ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་འདི་རྣམ་བཞི། །མཉམ་པ་ཉིད་དང་དོན་གཞན་དང༌། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་དུས་གཞན་དང༌། །གང་ཟག་གི་ནི་བསམ་པ་ལ། །དགོངས་པ་རྣམ་པ་བཞིར་ཤེས་བྱ། །སངས་རྒྱས་ཆོས་ལ་བརྙས་པ་དང༌། །ལེ་ལོ་ཅུང་ཟད་ཆོག་འཛིན་དང༌། །ང་རྒྱལ་འདོད་ཆགས་སྤྱོད་པ་དང༌། །འགྱོད་དང་མ་ངེས་ལྡོག་པ་ ནི། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སྟེ། །དེ་ཡི་གཉེན
Chinese
我乃生起之因。广大且能舍弃疑惑，能示现应受持之体性二者。此乃菩萨之，圆满宣说之相。殊胜菩萨之宣说，温和且无贪，不令人厌倦，清晰且具足各种道理，易懂且无杂染，普遍通行。王子的语言不执着，悦耳且善说，具名声，恰如其分且无杂染，适宜且同样广大。教法与如是宣说，与乘相应且安乐，具名声且恰如其分，决定生起且相应之故。是故简言之，乃殊胜菩萨众之，文字圆满之相。善逝之语无边际，六十支分不可思议。语言文字极其合理，可信赖且能辨别，断除疑惑。具足多次陈述，对于开端、阐述、理解等，诸佛之宣说，为三轮所清净。此当知为远离八种过失。懒惰与不理解，不能辨别时机与不确定，疑惑不能断除，不依赖于远离彼者。厌倦与吝啬，此等被认为是言语之过失。因无彼等，故佛之，宣说成为无上。因是信心、欢喜与智慧之因，故此法是善的。具足二种意义，是应受持之上品，是功德之基，能宣说梵行。其他与不共者相应，能圆满舍弃三界烦恼，自性清净，远离垢染。梵行被认为是具足四种功德。植入隐晦之意，体性隐晦之意，对治隐晦之意，转变隐晦之意。声闻与自性，如是调伏罪过，对于甚深之言说，此为四种隐晦之意。平等性与异义，如是不同之时，对于有情之想法，当知四种意趣。轻蔑佛法，稍微懒惰便自满，我慢贪欲之行，后悔与不确定退转，乃是众生之障碍，彼之对治。
English
I am the cause of arising. Vast and able to abandon doubts, able to show both the nature of what should be upheld. This is the perfect aspect of the Bodhisattva's, teaching. The teaching of the supreme Bodhisattva is gentle and without greed, not causing weariness, clear and possessing various reasons, easy to understand and without impurities, universally accessible. The words of the prince are without attachment, pleasing to the ear and well-spoken, possessing fame, appropriate and without impurities, suitable and equally vast. Because the teaching and such explanation, are in accordance with the vehicle and are pleasant, possessing fame and being appropriate, definitely arising and being in accordance. Therefore, in short, it is the perfect aspect of the letters of the supreme Bodhisattvas. The words of the Sugata are limitless, the sixty branches are inconceivable. The language and words are extremely reasonable, reliable and able to distinguish, cutting off doubts. Possessing multiple statements, for the beginning, explanation, understanding, etc., the teachings of the Buddhas, are purified by the three wheels. This should be known as being free from the eight faults. Laziness and not understanding, not being able to distinguish the time and uncertainty, doubts cannot be cut off, not relying on being free from them. Weariness and stinginess, these are considered faults of speech. Because of the absence of these, the Buddha's, teaching becomes unsurpassed. Because it is the cause of faith, joy, and wisdom, this Dharma is virtuous. Possessing two kinds of meaning, it is the superior of what should be upheld, it is the basis of qualities, able to proclaim celibacy. Others are in accordance with the uncommon, able to completely abandon the afflictions of the three realms, the nature is pure, free from stains. Celibacy is considered to possess four qualities. Implied hidden meaning, the nature of hidden meaning, the antidote of hidden meaning, the transformation of hidden meaning. Hearers and self-nature, thus subduing faults, for the profound speech, these are the four hidden meanings. Equality and different meaning, thus different times, for the thoughts of beings, one should know the four intentions. Disparaging the Buddha's Dharma, being slightly lazy and complacent, the conduct of arrogance and desire, regret and uncertain regression, are the obscurations of sentient beings, the antidote to them.
Tibetan
་པོར་ཐེག་མཆོག་གསུངས། །དེས་དེའི་བར་དུ་གཅོད་པ་ཡི། །ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་འགྱུར། །གང་ཞིག་ཚིག་གམ་དོན་སྒོ་ནས། །ཚིགས་བཅད་གཉིས་འཛིན་རབ་སྦྱོར་བ། །སེམས་ཅན་བློ་ལྡན་མཆོག་དེ་ཡིས།། ཡོན་ཏན་རྣམ་བཅུ་ཐོབ་འགྱུར་ཏེ། །ཁམས་ནི་ཟད་པར་རྟས་པ་དང༌། །འཆི་བའི་ཚེ་ན་རབ་དགའ་མཆོག །ཇི་ལྟར་འདོད་པར་སྐྱེ་བ་དང༌། །ཀུན་དུ་ཚེ་རབས་དྲན་པ་དང༌། །སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་འཕྲད་པ་དང༌། །དེ་ལས་ཐེག་མཆོག་ཐོས་པ་དང༌། །མོས་པ་བློ་དང་བཅས་པ་དང༌། །སྒོ་གཉིས་བྱང་ཆུབ་མྱུར་ཐོབ་པའོ། །དེ་ལྟར་བློ་བཟང་སྐྱོ་བ་མེད་ལྡན་བརྩེ་བ་ཅན། །སྙན་པ་རབ་གྲགས་ཆོག་བཟང་ཤེས་ལྡན་པ་ཡི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལེགས་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་པ་སྟེ། །བཤད་པས་སྐྱེ་བོའི་ནང་ན་ཉི་མ་བཞིན་དུ་ལྷམ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། བཤད་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གསུམ་པའོ།། །།བློ་ལྡན་གཉིས་ལ་ལོག་ཉིད་དང༌། །ཡང་དག་ཉིད་རྣམ་སྤངས་གསུམ་གྱིས། །གང་ཟག་དང་ནི་ཆོས་དག་ལ། །བདག་མེད་རྣམ་གཉིས་ཀུན་ཤེས་ནས། །དོན་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །གཟིངས་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་རིག །ཐོས་པས་ཆོག་པར་འཛིན་སྤོང་བ། །དེས་ན་ཆོས་ཤེས་པ་ཞེས་བརྗོད། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཤེས་པ་ཡིས། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་གཉིས་རྟོགས་ནས། །ཤེས་པ་དེ་ཡོངས་རྫོགས་བྱའི་ཕྱིར། །མཐུན་པའི་ཆོས་ནི་རབ་ཏུ་སྒྲུབ། །དེ་ནས་དེས་ནི་ས་དང་པོར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་བདག་ཉིད། །ཀུན་དང་མཉམ་པར་འཇིག་རྟེན་ལས། །འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་བླ་མེད་འཐོབ། །མཐོང་བས་སྤང་བྱའི་ཉོན་མོངས་རྣམས། །ཐམས་ཅད་ཡང་དག་ཟད་བྱས་ནས། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར། །བསྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར། །རྣམ་འཇོག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི། །ཡེ་ཤེས་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་ཡིས། །དེ་བཞིན་ས་ནི་ལྷག་མ་ལ། །མཐུན་པ་ཡི་ནི་ཆོས་སྤྱོད་དོ། །བློ་ལྡན་གང་དུ་སྒྲུབ་པའི་ཡུལ། །ལེགས་པར་རྙེད་དང་གནས་བཟང་དང༌། །ས་བཟང་བ་དང་གྲོགས་ བཟང་དང༌། །རྣལ་འབྱོར་བདེ་བའི་ཡོན་ཏན་ལྡན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐོས་མང་དང༌། །བདེན་མཐོང་སྨྲ་མཁས་བརྩེ་བ་ཅན། །སྐྱོ་མེད་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ནི། །ཆེན་པོ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །དམིགས་པ་བཟང་དང་སྟོན་པ་བཟང༌། །ཐབས་བཟང་བ་དང་ངས་འབྱུང་དང༌། །སྦྱོར་བ་བཟང་པོའི་བདག་ཉིད་ཀྱི། །ཡང་དག་གཏོད་པ་ཡིན་པར་བཤད། །དགའ་དང་དལ་བར་སྐྱེ་བ་དང༌། །ནད་མེད་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན། །རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་བྱེད་རྒྱུ་ནི། །སྔོན་ཆད་བསོད་ནམས་བྱས་པ་ཉིད། །ཆོས་ཀྱི་དབྱི
Chinese
中说大乘。由此断除其间之，一切罪过皆能舍。若以词句或意义，执持二句善结合，此有情具慧胜者，将获十种之功德：界尽速疾证得及，临终之时生大喜，随欲受生及恒常，忆念一切诸生世，与诸佛陀常相遇，从彼听闻最上乘，信解兼具智慧力，二门菩提速能得。如是智贤无忧具悲愍，美名远扬善行具智者，菩提萨埵善说者是也，说法于众生中如日照。大乘经庄严论中，宣说品第十三完毕。具慧于二者，以邪性与正性及遣除三者，于补特伽罗及诸法，了知二种无我后，知义即知一切法，犹如舟船之体性。舍弃执取闻法即满足，是故说彼为了知法。以异生之智慧，如是了知二者后，为使彼智慧得圆满，应善修习随顺之法。彼由此于初地时，彼菩提萨埵自性，与一切等同超世间，获得无上之出世智。以见道所断之烦恼，一切皆已如实断尽后，为断所知之障碍故，而勤精进修习于禅定。以安立及无分别之，智慧俱行之作用，如是于余地之时，修习随顺之法。具慧者于何处修行之境，善能获得及善处所，善地以及善友伴，具足瑜伽安乐之功德。菩提萨埵多闻且，见真谛善说具悲者，无忧圣士夫，当知是为大士夫。所缘善及导师善，善巧方便及出生，以及善妙加行之自性，说是真实之发起。喜乐及得暇满生，以及无病与三摩地，能作种种分别之因是，往昔所作之福德也。法之界
English
In the middle, he speaks of the Great Vehicle. By this, all faults that interrupt it will be abandoned. Whoever holds and combines two verses through words or meaning, that supreme sentient being with intelligence will obtain ten kinds of qualities: the realm is quickly exhausted, and at the time of death, great joy arises, birth as desired and constantly, remembering all lifetimes, constantly meeting with all Buddhas, hearing the supreme vehicle from them, faith and understanding combined with the power of intelligence, quickly attaining enlightenment through the two doors. Thus, the wise and virtuous, without sorrow, possessing compassion, with a beautiful and widely renowned name, virtuous conduct, and intelligence, the Bodhisattva is a good speaker, teaching among beings like the sun shines. From the Ornament for the Great Vehicle Sutras, the thirteenth chapter, the chapter on explanation, is complete. The wise, regarding the two, with wrongness and correctness, and the three of abandonment, regarding individuals and all phenomena, after knowing the two kinds of selflessness, knowing the meaning means knowing all phenomena, like the nature of a boat. Abandoning attachment to hearing the Dharma as sufficient, therefore, it is said that he knows the Dharma. With the wisdom of an ordinary being, after knowing these two in this way, in order to perfect that wisdom, one should cultivate the corresponding Dharma well. Then, from that, at the first ground, that Bodhisattva's nature, equal to all, transcends the world, obtaining the unsurpassed transcendental wisdom. After all the afflictions to be abandoned by the path of seeing have been completely and truly exhausted, in order to abandon the obscurations of knowledge, one diligently engages in meditation. With the action of establishing and non-conceptual wisdom combined, thus, at the time of the remaining grounds, one practices the corresponding Dharma. The wise one, in whatever place the object of practice is, well obtained and a good place, a good land and good companions, possessing the qualities of yoga and bliss. The Bodhisattva, learned and seeing the truth, a good speaker, compassionate, a noble man without sorrow, should be known as a great being. Good object and good teacher, skillful means and birth, and the nature of good conduct, it is said to be a true initiation. Joy and obtaining leisure and endowment, and being without illness and samadhi, the cause of being able to make various distinctions is the merit done in the past. The realm of Dharma