Tibetan
ངས་ནི་མ་གཏོགས་པ། །གང་ཕྱིར་ཆོས་མེད་དེ་ཡི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་ལས། །ངེས་འབྱུང་ཆགས་སོགས་ཡིན་པར་དགོངས། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་མ་གཏོགས་པར། །གང་ཕྱིར་ཆོས་མེད་དེ་ཡི་ཕྱིར། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་བསྟན་པ་ལ། །བློ་ལྡན་དགོངས་པ་དེ་ཡིན་འདོད། །གང་ཕྱིར་ཆགས་སོགས་དེ་ཉིད་ལ། །ཚུལ་བཞིན་འཇུག་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར། །དེ་ལས་རྣམ་གྲོལ་འགྱུར་དེས་ན། །དེ་ཡིས་དེ་དག་ལས་ངེས་འབྱུང༌། །སེམས་ཅན་ཆེད་དུ་དམྱལ་བའི་སྲིད་པར་གནས་པ་ཡི། །སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་ཅིས་ཀྱང་རྒྱལ་སྲས་གནོད་བྱེད་མིན། །ཞི་སྲིད་ཡོན་ཏན་སྐྱོན་གྱིས་ཐེག་པ་དམན་ཞུགས་པའི། །རྣམ་རྟོག་དགེ་བ་སྣ་ཚོགས་བློ་ལྡན་གནོད་བྱེད་ཡིན། །བློ་དང་ལྡན་པ་དམྱལ་བར་གནས་པ་དུས་ཀུན་དུ། །བྱང་ཆུབ་དྲི་མེད་ཡངས་པའི་བར་དུ་གཅོད་བྱེད་མིན། །ཐེག་པ་གཞན་ལ་རབ་བསིལ་རྣམ་རྟོག་བདག་ཕན་པ། །རབ་ཏུ་བདེ་བར་གནས་ཀྱང་བར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད། །ཆོས་མེད་པ་དང་དམིགས་པ་དང༌། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་མེད་རྣམ་དག །སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་འདྲ་བ་དང༌། །དེ་བཞིན་ནམ་མཁའ་འདྲར་ཤེས་བྱ། །ཇི་ལྟར་ཚུལ་བཞིན་བྲིས་པའི་རི་མོ་ལ། །མཐོ་དམན་མེད་ཀྱང་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ། །ཡང་དག་མ་ཡིན་རྟོག་ལ་རྣམ་ཀུན་དུ། །གཉིས་པོ་རྟག་ཏུ་མེད་ཀྱང་སྣང་བར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་ཆུ་རྙོག་པ་ལས་དང་བ་ནི། །དང་བ་ཉིད་དེ་དེ་ལས་སྐྱེས་མིན་གྱི། །དེ་ནི་དེ་ལ་དྲི་མ་བྲལ་བར་ཟད། །དེ་བཞིན་རང་སེམས་དག་ལ་ཚུལ་དེ་ཉིད། །སེམས་ ནི་རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་འོད་གསལ་འདོད། །དེ་ནི་གློ་བུར་ཉེས་པས་མ་རུངས་བྱས། །ཆོས་ཉིད་སེམས་ལས་གཞན་པའི་སེམས་གཞན་ནི། །འོད་གསལ་མ་ཡིན་རང་བཞིན་ལ་བརྗོད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་ལ། །བུ་གཅིག་པ་ལ་བྱ་བ་བཞིན། །རྐང་གི་ཁོང་ནས་བྱམས་པ་ཆེ། །དེ་ལྟས་རྟག་ཕན་བྱེད་པར་འདོད། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་བྱེད་ཕྱིར། །དེ་ལ་ཆགས་སྐྱེས་ལྟུང་མི་འགྱུར། །འདི་ཡི་ཞེ་སྡང་རྣམ་ཀུན་དུ། །སེམས་ཅན་ཀུན་དང་འགལ་བར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་ཕུག་རོན་རང་གི་བུ་མཆོག་བྱམས། །རང་གི་བུ་དེ་ཉེ་བར་འཁྱུད་ནས་འདུག །དེ་འདྲ་བ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་འགལ་བ་ལྟར། །བརྩེར་བཅས་ལུས་ཅན་བུ་ལའང་དེ་དང་འདྲ། །གང་ཕྱིར་བྱམས་པ་དེ་ཕྱིར་ཁོང་ཁྲོ་འགལ། །གང་ཕྱིར་ཞི་བ་དེ་ཕྱིར་གནོད་སེམས་འགལ། །གང་ཕྱིར་དོན་བྱེད་དེ་ཕྱིར་སྒྱུ་སེམས་འགལ། །གང་ཕྱིར་སིམ་བྱེད་དེ་ཕྱིར་འཇིགས་བྱེད་འགལ། །སྨན་བཟང་པོ་ལ་ནད་བ་བཞིན། །འཁོར་བ་ལ་ནི་འཇུག་པར་བྱེད། །ནད་པ་ལ་ནི་སྨན་པ་བཞིན། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །བྲན་མ་གྲུབ་པ་ཇི་བཞིན་དུ། །བདག་ཉིད་ལ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཟོང་ལ་ཚོང་པ་ཇི་བཞིན་དུ། །འདོད་པ་དག་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །གོས་ལ་བཙོ་བླག་མཁན་བཞིན་དུ། །ལས་ལ་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །བུ་གཞོན་པ་ལ་ཕ་བཞིན་དུ། །སེམས་ཅན་མི་འཚོ་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །མེ་དོན་གཉེར་ལ་གཙུབ་ཤིང་ལྟར། །རྟག་པར་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཡིད་བརྟན་བཞིན་དུ་ལྷག་པའི་སེམས། །མ་རྫོགས་པ་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །སྒྱུ་མ་མཁན་ལྟར་ཤེས་བྱ་ལ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡི། །ཇི་ལྟར་གོང་དུ་སྒྲུབ་པར་འདོད། །དེ་ལྟར་རྟག་ཏུ་བརྩོན་འགྲུས་རྒྱ་ཆེན་ལྡན། །གཉིས་ཡོངས་སྨིན་པར་བྱ་ལ་རབ་བརྩོན་དེ། །རིམ་གྱིས་དྲི་མེད་མི་རྟོག་བློ་མཆོག་གིས། །སྒྲུབ་པ་བླ་ན་མེད་པར་རབ་ཏུ་འགྲོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། སྒྲུབ་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་བཞི་པའོ།། །།བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་ངེས་འབྱུང་ཞིང༌། །མོས་པ་རྣམ་པར་འཕེལ་བྱེད་པ། །ཇི་ལྟར་ཆུ་ཡིས་རྒྱ་མཚོ་བཞིན། །དགེ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ དག་རྫོགས། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་ཚོགས་བསགས་པའི། །རྒྱལ་སྲས་གཟོད་ནས་དག་པ་པོ། །ལེགས་པར་ཤེས་ཤིང་སེམས་དགེ་བ། །བསྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར། །དེ་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་ལ་ནི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ལས་ཞི་གནས་དང༌། །ཡེ་ཤེས་ཡངས་པ་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། །གདམས་ངག་རྒྱ་ཆེན་རྙེད་པར་འགྱུར། །དེ་ནས་དང་པོར་དོམ་སྡོམ་བརྩོན་དེ། །མདོ་ཡི་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས། །མི་གཉིས་དོན་ནི་རྣམ་འབྱེད་པ། །མདོ་སོགས་མིང་ལ་སེམས་འཇོག་གོ །དེ་ནས་དེ་ནི་རིམ་བཞིན་དུ། །ཚིག་རབ་དབྱེ་ལ་དཔྱོད་བྱེད་ཅིང༌། །སོ་སོའི་ནང་ལ་ཚུལ་བཞིན་དུ། །དེ་ཡི་དོན་ཡང་རྣམ་པར་དཔྱོད། །དོན་དེ་དག་ནི་ངེས་བཟུང་ནས། །ཆོས་ལ་ཀུན་ནས་སྡོམ་པར་བྱེད། །དེ་ཡི་དོན་ནི་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། །དེ་ནས་དེ་ནི་སྨོན་པར་བྱེད། །ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་བས་རྒྱུན་ཆགས་སུ། །བཙལ་བྱ་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བརྗོད་མེད་པར། །རོ་གཅིག་པས་ཀྱང་དཔྱད་པར་བྱ། །ཆོས་ཀྱི་མིང་ནི་བསྡོམས་པའང་འདི། །ཞི་གནས་ལམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །ལྷག་མཐོང་ལམ་ནི་དེའི་དོན་རྣམས། །རྣམ་པར་དཔྱོད་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ལམ་ནི་དེ། །བསྡོམས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞུམ་པའི་སེམས་ནི་རབ་གཟུང་སྟེ། །རྒོད་པ་ཡང་ནི་ཞི་བར་བྱ། །དེ་ནས་དམིགས་པ་དེ་ལ་ནི། །མཉམ་པར་གྱུར་ན་བཏང་སྙོམས་གཞ
Chinese
因为我之外，因为何故无有法，诸佛由此等，认为定出离贪等。法界之外，因为何故无有法，于一切烦恼之显示，具慧者欲为此意。因为何故贪等即彼，如理趣入之故，由此从中解脱故，因此从彼等定出离。 为了有情而处于地狱之境，不可忍受之痛苦无论如何亦非胜者之损害。寂静功德过失之小乘行者，各种分别善念具慧者乃损害。具慧者处于地狱之中，任何时候，亦非无垢广大菩提之中断。于其他乘极为清凉之分别自利者，纵然安乐而住亦为中断。 无有法与对境，以及一切烦恼无垢清净，幻化等同，如是应知如同虚空。犹如如理所绘之图画，虽无高低亦如是显现，于非真实之分别念，任何时候，二者恒时虽无亦显现。 犹如浊水澄清，澄清即彼非从彼生，彼乃彼之离垢而已，如是自心清净之理。心乃恒时自性光明想，彼乃为突发之过患所染污，法性心之外之心，说为非光明自性。菩提萨埵于有情，如独子之行，从足之内怀有大慈，因此想恒常利益。 为了利益有情之故，于彼生贪不堕落，此之嗔恨任何时候，与一切有情相违。犹如鸽子疼爱自己殊胜之子，自己的孩子紧紧抱住而住，如是对于彼等生嗔恨相违，对于慈爱之有情子亦如是。因为何故慈爱故嗔恨相违，因为何故寂静故害心相违，因为何故利他故虚诳心相违，因为何故清凉故恐怖相违。如同良药对于病人，对于轮回亦是趣入，对于病人
English
Because other than me, for what reason is there no Dharma, the Buddhas from these, consider definitely departing from attachment etc. Other than the realm of Dharma, for what reason is there no Dharma, in the display of all afflictions, the wise desire this to be the meaning. For what reason attachment etc. is that very thing, because of properly entering into it, therefore from this liberation occurs, therefore from them definitely departing. For the sake of sentient beings, residing in the realm of hell, unbearable suffering is definitely not harmful to the Victorious One. The Hinayana practitioner with peaceful qualities and faults, various discriminating virtuous thoughts are harmful to the wise. The wise one residing in hell, at any time, is not an interruption to the stainless vast Bodhi. Those who are extremely cool and discriminating for their own benefit in other vehicles, even if they dwell in great comfort, cause interruption. Absence of Dharma and object, and all afflictions, stainless and pure, similar to illusion and so on, likewise should be known as similar to space. Just as in a properly drawn picture, although there is no high or low, it appears in the same way, in all ways in unreal thought, the two always appear even though they do not exist. Just as clear water comes from muddy water, the clarity itself is not born from it, it is merely the removal of impurities from it, likewise is the nature of one's own mind. The mind is always thought to be naturally luminous, it is defiled by sudden faults. A mind other than the Dharma-nature mind is said to be non-luminous by nature. A Bodhisattva towards sentient beings, acts like towards an only child, from the depths of the heart has great love, therefore wishes to always benefit. For the sake of benefiting sentient beings, attachment arises in him and he does not fall, his hatred at all times, contradicts all sentient beings. Just as a pigeon loves its own excellent child, it embraces its own child closely and stays, likewise anger is contradictory to them, it is the same for a loving embodied child. For what reason is love, therefore anger is contradictory, for what reason is peace, therefore harmful intent is contradictory, for what reason is benefiting others, therefore deceitful mind is contradictory, for what reason is coolness, therefore fear is contradictory. Like good medicine for a sick person, it is also entering into samsara, for the sick person
Chinese
如医师一般，对众生进行成办；如婢女未成办一般，对自己进行成办；如商人对货物一般，对欲望进行成办；如染匠对衣服一般，对事业精进成办；如父亲对幼子一般，对不活众生成办；如求火者对钻木一般，恒常精进成办；如信任一般，对剩余之心，对未圆满者进行成办；如幻术师一般，对所知，以智慧进行成办。那是菩提萨埵，如何向上成办所欲？如是恒常具有广大精进，为令二者圆满而精进者，次第以无垢无分别之殊胜智慧，成办无上而成办。大乘经庄严论中，成办品第十四。 无数劫中决定出离，信解增上，如水之于大海，圆满一切善法。如是积累资粮之，佛子从初即清净者，善知且心善妙，精进修习禅定。彼时于法之流中，为从诸佛处获得寂止和，广大智慧之故，将获得广大教授。彼后首先勤于守护誓言，经部等之法，分辨二人之义，于经等名安住心。彼后彼者次第地，善加分别词句而作观察，于各自之中如理地，亦分别彼之义。确定把握彼等义后，于法一切总持，为获得彼之义故，彼后彼者作祈愿。以意之言说恒常地，当于所求各别观察，于意作意无言说，以一味亦当观察。法之名总集亦此，当知为寂止道，观道乃彼之义，当知为分别。双运之道即彼，当知为总集。当善摄持怯弱之心，亦当寂灭掉举，彼后于彼所缘，若成平等则舍
English
Like a physician, one accomplishes for sentient beings; like a maidservant who has not accomplished, one accomplishes for oneself; like a merchant for goods, one accomplishes for desires; like a dyer for clothes, one diligently accomplishes for actions; like a father for a young son, one accomplishes for non-living beings; like one seeking fire with a rubbing stick, one constantly diligently accomplishes; like trust, one accomplishes for the remaining mind, for the unfulfilled; like a magician, one accomplishes for what is to be known, with wisdom. That is the Bodhisattva, how does he wish to accomplish upwards? Thus, constantly possessing great diligence, diligently striving to perfect the two, gradually with stainless, non-discriminating supreme wisdom, one goes forth to accomplish the unsurpassed. From the Ornament of the Great Vehicle Sutras, the fourteenth chapter, the chapter on accomplishment. In countless eons, definite renunciation arises, faith increases, like water to the ocean, perfecting all virtuous dharmas. Likewise, the accumulation of merit, the Buddha-son, pure from the beginning, knowing well and with a virtuous mind, diligently applies himself to meditation. At that time, in the stream of Dharma, in order to obtain calm abiding and vast wisdom from the Buddhas, one will obtain vast instructions. Thereafter, first striving to guard vows, the Dharma of the Sutra Pitaka and so on, distinguishing the meaning of two people, one places the mind on the names of the Sutras and so on. Thereafter, that one gradually, skillfully distinguishes words and contemplates, and within each, properly distinguishes their meaning as well. Having firmly grasped those meanings, one completely summarizes the Dharma, and in order to obtain its meaning, thereafter, that one makes aspirations. With the expression of the mind, constantly, one should examine each object to be sought, and without verbal expression of the mind, one should also examine with one taste. The collection of the names of the Dharma is also this, one should know it as the path of calm abiding, the path of insight is its meaning, one should know it as distinguishing. The path of union is that, one should know it as a collection. One should well hold the timid mind, and also pacify agitation, thereafter, if one becomes equal to that object of focus, then abandonment.