Tibetan
་བསྔལ་དག་གིས་སེམས་གདུངས་པ། །གཞན་གྱི་བྱ་བ་ཉེ་བར་གནས་པ་ལ། །གཞན་གྱིས་བསྐུལ་བ་ཤིན་ཏུ་ངོ་ཡང་ཚ། །མགོ་ལ་སེམས་ཅན་ཁུར་ཆེན་ཁྱེར་བ་ཡི། །སེམས་ཅན་མཆོག་ནི་དལ་གྱིས་འགྲོ་མི་མཛེས། །བདག་གཞན་སྣ་ཚོགས་འཆིང་བས་རབ་བཅིངས་པས། །བརྩོན་པ་བརྒྱ་འགྱུར་དུ་ནི་བྱ་བའི་རིགས། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའོ།། །།གནས་རྩོམ་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ཆེ་བདག་ཉིད།། རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པར་འདོད། །རྟག་ཏུ་ལེན་པ་ཆེ་དང་བཟོད་པ་ཆེ། །དོན་ཆེན་ཡང་དག་སྒྲུབ་པའི་བྱ་བ་བྱེད། །གཞན་དང་བདག་ཏུ་མཉམ་པའི་སེམས་ཉིད་དམ། །བདག་པས་གཞན་ཆེས་སྡུག་པ་རྙེད་ནས་ནི། །དེ་ལྟར་བདག་པས་གཞན་དོན་མཆོག་འདུ་ཤེས། །རང་གི་དོན་གང་གཞན་གྱི་དོན་གང་ཡིན། །ཇི་ལྟར་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར། །བདག་ལ་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་གདུང་བ་རབ་བྱེད་པ། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་གདུང་བའི་ལས་ཀྱིས་གཞན་དགྲ་ལའང༌། །ཤིན་ཏུ་ བརྩེ་བ་མེད་པར་རབ་ཏུ་འཇུག་མ་ཡིན། །ཐ་ཆད་འབྲིང་དང་མཆོག་ཆོས་ཉིད་གནས་ལ། །ལེགས་པར་སྟོན་དང་མགུ་བྱེད་འཇུག་པ་དང༌། །དོན་ལ་རྣམ་ངེས་དགེ་བ་ཡོངས་སྨིན་བྱེད། །དེ་བཞིན་གདམས་ངག་གནས་དང་བློ་རྣམ་གྲོལ། །ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་འགྲུབ་དེ་བཞིན་དུ། །རིགས་སུ་སྐྱེ་དང་ལུང་བསྟན་དབང་བསྐུར་དང༌། །དེ་བཞིན་གཤེགས་མཁྱེན་བླ་མེད་གོ་འཕང་སྟེ། །བཅུ་གསུམ་བདག་ཉིད་འདི་ནི་གཞན་གྱི་དོན། །སྐྱེ་བོ་དང་མཐུན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་འཆད། །མི་འགྱིང་བ་དང་བདག་གི་མེད་ལ་མཁས། །བཟོད་དུལ་ཤིན་ཏུ་རིང་སོང་མི་ཟད་པ། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་མཆོག་ཡིན་ནོ། །འདོད་ལྡན་སྐྱེ་བོ་འཇིགས་པ་ཆེ་ལ་འཇུག །སྲིད་དགའ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བདེ་གཡོ་བ་ལ། །ཞི་དགའ་རང་གི་ལེན་པ་རབ་ཞི་ལ།། སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ལེན་ཀུན་ཞི་ལ་རྟག །སྐྱེ་བོ་རྨོངས་པ་རང་གི་བདེ་དོན་བརྩོན། །རྟག་ཏུ་དེ་མ་ཐོབ་པར་སྡུག་བསྔལ་འགྱུར། །བརྟན་པ་རྟག་ཏུ་གཞན་དོན་བརྩོན་ལྡན་པ། །གཉི་ཀའི་དོན་བྱས་མྱ་ངན་འདའ་བར་འགྱུར། །རྒྱལ་སྲས་སྤྱོད་ཚེ་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟ་བུར། །དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་འཇུག་འགྱུར་བ། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་རིགས་ཤིང་མཐུན་ཚིག་གིས། །སེམས་ཅན་ཕན་ཕྱིར་དེ་མངོན་འདུ་བྱེད་དོ། །རྟག་ཏུ་ཉེས་པས་རང་དབང་མེད་པར་བྱས་སེམས་ཀྱི། །སྐྱེ་བོ་ལ་ནི་བློ་ལྡན་ཉེས་པར་མི་འཛིན་ཏེ། །མི་འདོད་བཞིན་དུ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས། །སྐྱེ་བོ་ད
Chinese
痛苦所困扰的心。 安住于利他事业。 他人劝请亦极难忍受。 如顶戴众生重担。 殊胜有情不宜缓行。 自他为种种束缚所缚。 理应百倍努力。 《大乘经庄严论》中发心品第五。 住处、造作、果实，是大之自性。 应知是诸佛子之修行。 恒常受持大，且忍耐大。 作成真实成办大事之事业。 于他与我平等之心性耶？ 由爱己而得他人极痛苦后。 如是知爱己者他人义为胜。 自己之义为何？他人之义为何？ 如何具大悲者，为他人之义故。 于我作难忍痛苦之逼迫。 如是以世间逼迫之业，于他之仇敌亦。 不极慈爱而极投入。 下、中、上法性住处。 善示现与悦意投入等。 于义决定，圆满成熟善根。 如是教诫住处与心解脱。 功德殊胜成就，如是。 生于种姓与授记灌顶等。 如是如来智无上果位。 十三自性此乃利他。 与众生相应，如实宣说。 不傲慢且善巧于无我。 忍辱调伏极长远不尽。 是诸佛子之殊胜修行。 具欲众生投入大怖畏。 喜有颠倒乐动摇者。 寂喜自之受持极寂静。 具悲者一切受持恒寂静。 众生愚昧勤于自之乐义。 恒常未得彼故转为痛苦。 坚固者恒常具勤于他义。 作二者之义，转为寂灭。 佛子行时如何如何耶？ 根之行境种种投入转变。 如是如是依理与顺语。 为利有情彼现行造作。 恒常为过失所使无自主之心。 有情者具慧不执为过失。 不欲而作邪行故。 有情者
English
A heart tormented by suffering. Abiding closely in the affairs of others. Even when urged by others, it is very difficult to endure. Like carrying a heavy burden of sentient beings on one's head. The supreme being is not beautiful when walking slowly. Since self and others are completely bound by various fetters. It is appropriate to exert oneself a hundredfold. The fifth chapter, the chapter on generating the mind of enlightenment, from the Ornament of the Great Vehicle Sutras. The place, creation, and fruit are the very nature of greatness. It should be known as the practice of the sons of the Buddhas. Always upholding the great and enduring the great. Performing the activity of truly accomplishing great matters. Is it the very nature of a mind that is equal to others and self? After finding that others are extremely miserable due to self-love. Thus, understanding that the meaning of others is superior to self-love. What is the meaning of self? What is the meaning of others? How, being the nature of compassion, for the sake of the meaning of others. Inflicting unbearable suffering and torment upon myself. Thus, through the actions of tormenting the world, even towards the enemies of others. One does not engage excessively without extreme affection. The lower, middle, and upper dharma nature abides. Well showing, pleasing, and engaging, etc. Determining the meaning, completely ripening virtue. Likewise, the abode of instructions and the liberation of the mind. Accomplishing excellent qualities, likewise. Being born into a lineage, prophecies, empowerments, etc. Likewise, the knowledge of the Tathagata, the unsurpassed state. These thirteen natures are for the benefit of others. Speaking in accordance with beings, without perversion. Not arrogant and skilled in selflessness. Patience, gentleness, extremely long-lasting, inexhaustible. This is the supreme practice of the sons of the Buddhas. Beings with desire engage in great fear. Delighting in existence, perverted, enjoying movement. Peaceful joy, one's own acceptance is extremely peaceful. Those with compassion, all acceptance is constantly peaceful. Ignorant beings strive for their own happiness. Always not attaining it, it turns into suffering. Those who are steadfast always possess diligence in the meaning of others. Having accomplished the meaning of both, they transform into nirvana. How are the actions of the Buddhas when they act? The objects of the senses engage in various transformations. Thus, thus, according to reason and harmonious words. For the benefit of sentient beings, they manifest and act. Always made powerless by faults, the mind is without autonomy. Those with minds do not regard beings as faulty. Because they unintentionally commit wrong actions. Beings