Tibetan
་ནུས་པ་མེད་ཀྱང༌། །དེ་རྣམས་ཚོགས་པ་ལ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། ཚོགས་པ་ཅན་རེ་རེ་བ་རྣམས་མ་གཏོགས་པའི་ཚོགས་ནི་གྲུབ་པ་མེད་དེ། །དེའི་དོན་ཞིབ་ཏུ་འོག་ནས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་དཔྱད་པའི་དོན་མ་གྲུབ་ཀྱང༌། །མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བ་ཙམ་དུ་ཚོན་ལ་སོགས་ལས་རི་མོ་སྐྱེད་པར་སྣང་ཞིང༌། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་བདག་ཉིད་སྣ་ཚོགས་སུ་བཤད་པ་ཡང༌། སོ་སོ་བ་དང་འདུས་པའི་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ ཞིང། མ་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོར་ཡང་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཀུན་རྫོབ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཙམ་དུ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་དང༌། དམིགས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་དྲང་བའི་དོན་དུ་དེ་ལྟར་བསྟན་པའོ། །ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་ནི་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་ཅིང༌། །ཡོད་པར་བསྟན་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་མོད་ཀྱི། །སེམས་ཅན་རྣམས་དྲང་བའི་དོན་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བརྫུན་གསུངས་པའི་ཉེས་པ་མི་མངའོ། །དེ་ལྟན་ཡང་དག་པའི་དོན་སུ་ལ་སྟོན་ཞེ་ན། ཆོས་རྣམས་ལ་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་སྔར་གྱི་དོན་ཉིད་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟར་གདུལ་བྱའི་བྱེ་བྲག་མི་འདྲ་བས་བཤད་པ་འཇུག་པའི་བྱེ་བྲག་ཀྱང་མི་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་དཔེའི་སྒོ་ནས་གསལ་བར་བསྟན་པ་ནི། །གཞན་ལ་གང་ཞིག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སེམས་ཅམ་དུ་ཡང་ཞེས་པ་ནི་མཚོན་པ་ཙམ་སྟེ། གདུལ་བྱའི་ཁྱད་པར་ལ་གང་ཟག་དང་ཕྱིའི་དོན་ཡང་ཡོད་པར་སྟོན་པའོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་དོན་དེ་ཉིད་དབང་པོ་མཆོག་དང་ལྡན་པ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཅན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་པ་སྟེ། ཤེས་པར་ཟད་དོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཡུལ་ལ་ཇི་ལྟར་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའི་ཚུལ་བསྟན་ནས། གཉིས་ཀྱི་མཐའ་བརྗོད་ཇི་ལྟ་བུ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལན་དུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བློའི་མདུན་དུ་བྱས་པ་ནི་གཡང་སའི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་མཐའ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་རྣམས་རྣམ་པར་བཀག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་སྟོན་ཏེ། དེ་ལ་དང་པོར་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་དང་ལྡན་པར་བྱའོ་ཞེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གདམས་པའི་ཚུལ་དུ་སྟོན་པ་ནི། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ནི་རང་གི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་ཐ་དད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གྲུབ་པ་མེད་པ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་ཤིང་དོན་དམ་པར་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉི
Chinese
即使没有能力，如果说这些在集合中有，那么除了具有集合的各个个体之外，集合是不成立的。那个道理将在下面详细阐述。虽然那样观察的意义没有成立，但不观察时，就像颜料等产生图画一样，仅仅是感到愉快而已。像这样应当进行分别观察，所说的知识和所知自性多种多样，也不是从各个和集合的因缘所生，虽然在未生的体性中也没有成立，但在世俗假立的层面中是那样显现，并且为了引导有目标的众生，才那样宣说的。在真实义中，没有能说所说的法，如果说有，那就是颠倒，但因为是为了引导众生而宣说的，所以如来没有说谎的过失。那么，究竟向谁宣说真实义呢？就是“对于诸法”等等。如“如何如幻”等等，则是将之前的意义归纳起来进行阐述。像这样，由于所化对象的差别不同，宣说进入的差别也不同，这是通过比喻的方式清楚地阐述的，就是“对于他人”等等。“在有情中也”只是一个例子，对于所化对象的差别，也显示了人我和外境也是存在的。像这样所阐述的意义，对于具有殊胜根器、大乘种性的人来说，就不是这样的，只是为了让他们了解而已。像这样，在阐述了各种识如何进入和返回对境的方式后，对于“二边的边际如何说”等等的回答是，将存在和不存在等等的相，置于智慧之前，是堕入悬崖的边际，因此遮止这些，从而显示真如，首先应当具备证悟真如的支分，如来以教诲的方式进行阐述，就是“大慧”等等，其中显现的能取和所取的形象，是自心的分别，在没有成立各异的行境时，也如是证悟，并且在胜义中，心的分别本身也是自性
English
Even if there is no capacity, if it is said that these exist in the collection, then the collection is not established except for the individual entities that possess the collection. That reason will be explained in detail below. Although the meaning of such observation is not established, if it is not observed, it is merely a pleasant feeling, like colors and the like producing a picture. Like this, one should engage in discriminative observation, and the various natures of knowledge and the knowable that are spoken of are not born from the causes of individual and collection, and although they are not established in the nature of the unborn, they appear as such in the conventional level of imputation, and are taught in that way for the purpose of guiding sentient beings with objectives. In the ultimate meaning, there are no phenomena of the speaker and the spoken, and if it is said that there are, that is a reversal, but because it is taught for the purpose of guiding sentient beings, the Tathagata does not have the fault of lying. Then, to whom does one teach the ultimate meaning? It is "for all dharmas" and so on. Like "how like illusion" and so on, it is summarizing the previous meaning and explaining it. Like this, because the differences of the objects to be tamed are different, the differences of entering into the teaching are also different, which is clearly explained through the means of examples, which is "for others" and so on. "Also in sentient beings" is just an example, and for the differences of the objects to be tamed, it also shows that the person and the external objects also exist. The meaning explained in this way is not like this for those who have excellent faculties and the lineage of the Great Vehicle, it is just to let them understand. Like this, after explaining how the various consciousnesses enter and return to the objects, the answer to "how to speak of the extremes of the two" and so on is that placing the characteristics of existence and non-existence and so on before the mind is the extreme of falling into a precipice, therefore, negating these, thereby showing the suchness, one should first possess the limbs of realizing the suchness, the Tathagata explains in the manner of instruction, which is "Great Wisdom" and so on, in which the appearing images of the grasper and the grasped are the discriminations of one's own mind, and when the different objects of activity are not established, one also realizes it as such, and in the ultimate sense, the discriminations of the mind itself are also the nature
Tibetan
ད་མེད་པར་རྟོགས་པར་འདོད་པས། འདུ་བ་དང་འདུ་འཛི་སྟེ། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་མང་པོ་དང༌། གཡོག་འཁོར་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་ཚོགས་དང༌། གཉིད་དང་རྨུགས་པ་དང༌། རྒོད་ པ་དང་འགྱོད་པ་དང༌། འདོད་པ་དང༌། འདུན་པ་དང༌། གནོད་སེམས་དང་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་པའི་སྒྲིབ་པ་ལྔ་སྦང་བར་བྱ་ཞིང༌། དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྲོད་དང་ཐོ་རངས་དང་ནམ་གྱི་གུང་ལ་མི་ཉལ་ཞིང་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པར་ཟད་དོ། །སེམས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་སམ། །རང་བཞིན་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །ཤེས་རབ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་འདིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱེ་བ་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་དང༌། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་སྟེ། །དེ་འདྲ་བའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་དགོད་པ་ལ་གནས་ཞེས་པ་སྟེ། །དེ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ས་བདུན་པ་མན་ཆོད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་བསྡུས་པའོ། །གོང་དུ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལས་ལྷག་ཏུ་སྟེ། །ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །དེ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། སྣང་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། །ས་བརྒྱད་བའི་གནས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་མེད་བཞི་བའི་བསམ་གཏན་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་སྨོན་ལམ་གྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྔོན་ཚོགས་བསགས་ཤིང༌། སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་ཚོགས་བསགས་ཤིང༌། སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་གླང་པོའི་སྣ་ལྟ་བུའོ། །དེ་མགོ་ལ་བཞག་ཅིང་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པར་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཚོགས་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཞི་བའི་བསམ་གཏན་ལས་བསླངས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་སོགས་པ་ལ་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། ས་བདུན་དག་ནི་སེམས་ཡིན་ཏེ། །སྣང་བ་མེད་པ་བརྒྱད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། གཞན་ཡང་འཕགས་པས་བཅུ་པ་ལས། ས་བརྒྱད་པ་ལ་ཞི་བའི་བས་མ་གཏན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ནས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལས་བསླངས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་བསྐུལ་བ་ཉིད་དུ་གསུངས་པས་སོ། །འཕགས་པ་སོ་སོ་རང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་སོགས་པ་ལ་སྦྱར་བ་ན་ཡང་ དེ་རྣམས་སེམས་སྣང་བ་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་ཤིང༌། དེའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ལས་མི
Chinese
因此，为了证悟无有，应当舍弃聚集和喧嚣，即众多的利养和恭敬，以及侍从等众多人的集会，睡眠和昏沉，掉举和后悔，贪欲和希求，嗔恚和怀疑等五盖，并且，应当在初夜、拂晓和半夜不睡眠，精勤瑜伽，等等，要知道这些就足够了。心是如来藏、阿赖耶识，被宣说为佛的种姓或自性等等。智慧和胜观的体性是，在此按照次第，彻底了解法的差别，以及了解它们的真如。安住于如是体性的辨别，即如实证悟它们，被包含在七地以下的阶段中。以上是指胜过它，即显现特殊的功德。那是什么呢？是无相的体性，即被八地的阶段所包含的，安住于无有二取等相的第四禅定中。一切佛陀的自愿力加持的体性是，他们往昔积累资粮，发愿，菩萨自身也同样积累资粮，以发愿的力量，圆满受用身佛陀的手如象鼻。将其置于头顶，并通过显现为语言表达的方式，为了圆满获得佛果的资粮，从寂止禅定中起立，而用于利益众生等。如是说：七地是心，无相是第八地。并且，其他圣者在第十地中说：从第八地安住于寂止禅定中，佛陀们从那里起立，而策励利益众生。圣者各自的胜观的体性是，即使那样用于利益众生等，他们也证悟到那些仅仅是心显现的自性，并且如实证悟它的真如，而不是……
English
Therefore, in order to realize non-existence, one should abandon gatherings and disturbances, that is, many gains and respects, and gatherings of many people such as attendants, sleep and drowsiness, excitement and regret, desire and longing, anger and doubt, the five obscurations, and one should not sleep in the early night, at dawn, and at midnight, and be diligent in yoga, etc., it is enough to know these. The mind is the Tathagatagarbha, the Alaya-vijñana, and is declared to be the Buddha's lineage or nature, etc. The nature of wisdom and insight is, here in order, to thoroughly understand the differences of dharmas, and to understand their suchness. To abide in the distinction of such a nature is to realize them as they are, and is included in the stages below the seventh bhumi. Above means to surpass it, that is, to manifest special qualities. What is that? It is the nature of non-appearance, that is, included in the stage of the eighth bhumi, abiding in the fourth dhyana without signs such as dualistic appearance. The nature of the blessing of the self-vow of all Buddhas is that they accumulated merit in the past, made vows, and the Bodhisattva himself also accumulated merit in the same way, and by the power of making vows, the hands of the Sambhogakaya Buddhas are like elephant trunks. Placing it on the head, and through the way of appearing to be expressed in words, in order to perfect the accumulation of merit for attaining Buddhahood, rising from the samadhi of quiescence, and applying it to the benefit of sentient beings, etc. Thus it is said: The seventh bhumi is the mind, the eighth is the non-appearance. And, other noble ones say in the tenth bhumi: From the eighth bhumi, abiding in the samadhi of quiescence, the Buddhas rise from there, and encourage the benefit of sentient beings. The nature of the insight of each noble one is that even when applied to the benefit of sentient beings, etc., they realize that those are merely the nature of mind-appearance, and realize its suchness as it is, and not...