Tibetan
སྐྱེ་བའི་ཕྱོགས་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་གསལ་བ་དང་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་གཅིག་པར་ཁས་ལེན་ན་ནི་བུམ་པ་སྔར་ནས་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་གསལ་བ་ཡང་སྔར་ནས་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་འམ། གསལ་བའི་བདག་ཉིད་སྔར་མེད་པ་ལྟར་བུམ་པ་ཡང་སྔར་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་དག་ཐ་དད་པར་འདོད་ན་རྒྱུའི་བྱེད་པ་གསལ་བ་ཉིད་ལ་སྦྱོར་བས་བུམ་པའི་དངོས་པོ་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་འབྲས་བུ་སྔར་ནས་ཡོད་པའི་སྐྱེ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱང་མི་འཐད་དོ། །དོན་འདི་ཉིད་མདོ་སྡེ་གཞན་ལས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ལྷ་མོ་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཇི་ལྟར་གདགས་ཤེ་ན། ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྐྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་གལ་ཏེ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི། སྐྱེས་ཟིན་ལ་སྐྱེའམ་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་ཞེས་བྱ། གལ་ཏེ་སྐྱེས་ཟིན་པ་སྐྱེ་ན་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཀྱང་མི་དགོས་པར་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེན་ནི་སྐྱེ་བ་དམིགས་སུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་པས་མིང་མེད་པ། མཚན་མ་མེད་པ། གཞལ་བ་དང༌། དཔག་པ་དང༌། དཔེར་བྱ་བས་མི་བརྗོད་པ་སྟེ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། ། དེ་ལྟར་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་སྔར་མེད་པ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། རྟག་ཏུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་གང་དང་ཡང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའམ་ལྡོག་པ་གྲུབ་པ་མེད་དེ། དཔེར་ན་རི་བོང་གི་རབ་བཞིན་ནོ། །འདིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པ་སྟེ། དེས་དབེན་དེ་ཡི་རྣམ་པ་ཅན། །མངོན་སུམ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ནི། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་འགྲུབ། །ཅེས་པ་ཡང་དོན་འདི་ལ་མི་འཐད་དེ། འདི་ལྟར་མི་དམིགས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་མངོན་སུམ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་ཏུ་འབྲས་བུ་སྣང་དུ་རུང་བ་ལས་མི་དམིགས་པ་ལས། རྒྱུར་མངོན་པར་འདོད་པ་འགའ་ཞིག་དམིགས་ལ། དེའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་འབྲས་བུ་དམིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་དག་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་རྟོགས་པ་ཡིན་ན། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རྟག་ཏུ་མེད་པ་ལ་ནི་
Chinese
生的方面就会破灭。另外，如果承认光明和瓶子等事物的自性是一个，那么就像瓶子本来就存在一样，光明也应该本来就存在；或者像光明的自性本来不存在一样，瓶子也应该本来就不存在。如果认为它们是不同的，那么将原因的作用施加于光明本身，瓶子的事物就会变成无因。这样一来，果本来就存在的生的方面也不合理。这个道理其他的经部中也说过，如云：天女，五蕴如何安立为法界呢？这五蕴不是由因和缘产生的。如果是由因和缘产生，那么就是已生的生，或者未生的生。如果已生的生，那么也就不需要因和缘了。如果未生的生，那么生就无法确定了。为什么呢？因为未生的法都是不存在的，所以是无名的，无相的，无法衡量，无法推测，无法比喻的，不是由因和缘产生的等等，广说。 这样一来，果的自性本来不存在，就不会变成存在，因为会变成恒常不存在，与任何事物都不会有随行或相违的成立，例如像兔角一样。这里因和果是要通过随行和相违来理解的，这样一来，通过比量等方式，因和果的事物在胜义中是不成立的。另外，现量和不现量，以远离它的方式，现量两种方式，因和果的事物成立。这对于这个道理也是不合理的，像这样，不现量先行的现量两种方式，在没有因的某些方面，从可能显现的果中不现量，显现为因的某些被确定，并且依赖于其后显现的果，如果认为这些是因和果的事物，那么如前所说，对于恒常不存在的
English
The aspect of arising will be destroyed. Furthermore, if one asserts that the nature of things such as clarity and a pot is one, then just as the pot has always existed, clarity should also have always existed; or just as the nature of clarity did not exist before, the pot should also not exist at all. If one considers them to be different, then by applying the function of the cause to clarity itself, the entity of the pot will become without a cause. In that case, the aspect of arising, where the result already exists, is also unreasonable. This very meaning is also stated in other sutras, as it is said: Goddess, how are the five aggregates established as the realm of phenomena? These five aggregates are not produced by cause and condition. If they were to arise from cause and condition, then it would be said that what has already arisen arises, or what has not arisen arises. If what has already arisen arises, then there would be no need for cause and condition. If what has not arisen arises, then arising would be impossible to ascertain. Why is that? Because all phenomena that have not arisen are non-existent, therefore they are nameless, without characteristics, immeasurable, inconceivable, inexpressible by example, and are not produced by cause and condition, and so on, extensively explained. Thus, the nature of the result, which did not exist before, will not become existent, because it will become eternally non-existent, and there will be no establishment of following or contradicting any object, just like a rabbit's horn. Here, cause and result are to be understood through following and contradicting. If so, then through inference and other means, the entity of cause and result is not established ultimately. Furthermore, direct perception and non-perception, with the aspect of being devoid of it, through two types of direct perception, the entity of cause and result is established. This is also unreasonable for this meaning, like this, two types of direct perception preceded by non-perception, in some aspects where there is no cause, from the non-perception of the result that could appear, some that are considered to be causes are ascertained, and relying on the result that appears after that, if one considers these to be the entities of cause and result, then as previously explained, for what is eternally non-existent,
Tibetan
སྔར་སྣང་དུ་རུང་བའི་མི་དམིགས་པ་ལས་གང་དག་དམིགས་ན་དམིགས་ཞེས་པའི་རྒྱུན་གྱི་ཐོག་མ་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་འཐད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་མི་དམིགས་པ་སྟེ། གཉིས་ཀ་དམིགས་པ་ལས་རྒྱུར་མངོན་པར་འདོད་པ་འགའ་ཞིག་མི་དམིགས་ན། དེའི་རྗེས་སུ་འབྲས་བུར་མངོན་པར་འདོད་པ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་མི་དམིགས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཡང་རྟག་ཏུ་མེད་པ་ལ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་ཀ་དམིགས་པ་དང་དེང་ཕྱིན་ཆད་མི་དམིགས་ཞེས་པའི་མི་དམིགས་པའི་ཐོག་མ་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ཡང་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་དུས་སུ་མེད་པར་འགལ་བས་རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་གང་དང་ཡང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའམ་ལྡོག་པར་རྟོགས་པ་མེད་དེ། དཔེར་ན་རི་པོ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་གྲུབ་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། གང་དག་དམིགས་ན་དམིགས་ཞེས་པའི་རྒྱུན་གྱི་ཐོག་མ་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་སུམ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་མི་དམིགས་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེ་དག་ལས་གཅིག་མི་དམིགས་ན་མི་ དམིགས་ཞེས་པ་དང༌། མི་དམིགས་པའི་ཐོག་མ་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་མེད་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་འགལ་བས་མེད་པ་སྐྱེ་ཞེས་པ་ནི་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེ་བ་དངོས་པོའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ནི་གྲུབ་ཟིན་པ་ཡིན་ལ། སྐྱེ་བ་ནི་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ད་ལྟར་མ་གྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་ཡོད་པ་སྐྱེ་ཞེས་གཞི་གཅིག་ལ་བསྡུ་བ་ཡང༌། རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཕྱོགས་གཉི་ག་ལྟར་ན་ཡང་དམ་བཅས་པ་ལས་ཉམས་པ་དང༌། གཞན་ཡང་ཇི་ལྟར་རྒྱུའི་དུས་ན་མྱུ་གུ་མེད་པ་དང༌། དུ་བ་མེད་པ་དང༌། རི་བོང་གི་རྭ་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་མེད་པ་རྣམས་ལ་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་འགའ་ཞིག་ཁས་ལེན་ན་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཁྱད་པར་དངོས་པོའི་ཆོས་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་མེད་ན་ཡང་སྔར་གྱི་དུས་ན་དུ་བ་མེད་པ་མེ་དང་ཤིང་གི་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེ་བ་བཞིན་དུ། མྱུ་གུ་མེད་པ་ཡང་དེ་ལས་སྐྱེ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། །སྐྱེ་བར་འདོད་པའི་མེད་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་མྱུ་གུ་མེད་པས་དང་ས་བོན་གྱི་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེ་བ་བཞིན་དུ་དུ་བ་མེད་པ་ཡང་དེ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེ་བར་འདོད་པའི་མེད་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་རི་བོང་གི་རྭ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ
Chinese
先前显现可容的不可得中，哪些如果显现就显现的常法之始，因为没有见到，所以不应理。同样，现量先行的不可得，如果二者显现，从因显现想成为的某些不显现，那么其后作为果显现想成为的某些也不显现。像那样对于常时没有是不应理的，因为没有见到二者显现和从今往后不显现的不可得之始。同样，有也是与先前和后来的时间没有相违，因为会变成常时有。对于任何事物也没有随行或相违的觉悟，譬如山等。另外，以现量和不可得的方式成立也是不应理的，因为没有见到哪些如果显现就显现的常法之始。现量先行的不可得也是不应理的，如果那些中的一个不显现，就不显现，因为没有见到不显现之始。另外，没有变成有是相违的，所以没有产生，说是与自己的词相违，因为产生是事物的法。同样，有是已经成立的，而产生是变成成立的，是现在没有成立的自性，所以有产生，说是将二者合为一体，也是与自己的词相违，那样如果按照两种方式，也是从立誓中退失，另外，如在因位时没有苗芽，没有烟，没有兔角等没有的那些，如果承许有成为差别的某些法，那么会变成事物本身，因为差别唯是事物的法。如果没有差别，也如先前的时间没有烟，从火和木的集合中产生一样，没有苗芽也会从那中产生，因为与想成为产生的没有没有差别。同样，如没有苗芽从种子集合中产生一样，没有烟也会从那中产生，因为与想成为产生的没有没有差别。另外，没有兔角等
English
It is not reasonable because the beginning of the continuum of what appears if it appears from the previously appearing allowable non-apprehension is not seen. Similarly, the non-apprehension preceded by direct perception, if some of the things that are supposed to appear as causes from the appearance of both do not appear, then some of the things that are supposed to appear as effects after that also do not appear. Such a thing is not reasonable for something that is always absent, because the beginning of the non-apprehension of both appearing and not appearing from now on is not seen. Similarly, existence is also contradictory to being absent in the past and future, because it would become always existent. There is no realization of following or contradicting any object, like mountains and so on. Furthermore, it is also unreasonable to establish it through direct perception and non-apprehension, because the beginning of the continuum of what appears if it appears is not seen. Non-apprehension preceded by direct perception is also unreasonable, because if one of those does not appear, it does not appear, because the beginning of non-apprehension is not seen. Furthermore, it is contradictory for non-existence to become existence, so saying that non-existence arises contradicts one's own words, because arising is a characteristic of things. Similarly, existence is already established, and arising is becoming established, it is the nature of not being established now, so saying that existence arises, combining the two into one, also contradicts one's own words, so if it is according to both sides, it is also a deviation from the vow, and furthermore, like the absence of sprouts, smoke, rabbit horns, etc. at the time of the cause, if one acknowledges some qualities that have become different, then it will become a thing itself, because difference is only a quality of things. If there is no difference, then just as the absence of smoke in the past arises from the collection of fire and wood, the absence of sprouts will also arise from that, because there is no difference from the absence that is supposed to arise. Similarly, just as the absence of sprouts arises from the collection of seeds, the absence of smoke will also arise from that, because there is no difference from the absence that is supposed to arise. Furthermore, the absence of rabbit horns, etc.