Tibetan
མས་ཀྱང་ངོ༌། །དེ་དག་གི་ལྟར་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་འདོད་དེ། དེ་ལ་འགའ་ཞིག་ནི་འབྲས་བུ་རྒྱུའི་དུས་སམ་དེའི་སྔོན་རོལ་ན་མེད་པ་ཞིག་རྒྱུའི་བྱེད་པའི་འོག་རོལ་དུ་སྐྱེ་བར་འདོད་ལ། གྲངས་ཅན་པ་རྣམས་ལས་མངོན་པར་གསལ་བར་སྨྲ་བ་རྣམས་འབྲས་བུ་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་མངོན་པར་མི་གསལ་བ་ཡིན་ལ། དེའི་རྒྱུའི་བྱེད་པ་ལས་མངོན་པར་གསལ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། འབྲས་བུ་ལ་ཡང་རྒྱུ་ཉིད་རྗེས་སུ་འཇུག་སྟེ། དེ་ལྟར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཕན་ཚུན་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་བ་སྐྱེ་བར་འདོད་དོ། །འདི་དག་ནི་མི་འཐད་དེ། རེ་ཞིག་འབྲས་བུ་མེད་པ་སྐྱེ། །ཞེས་པ་ནི་འགལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེ་བ་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་མེད་པ་ཡོད་ཅེས་པར་འགྱུར་ན། དེ་ནི་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་གཅིག་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགལ་ཞེས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ནི་གཅིག་ལ་ཅིག་ཅར་འགལ་བར་འགྱུར་གྱི། རིམ་གྱིས་ནི་མི་འགལ་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་འགའ་ཞིག་སྔར་རྒྱུའི་དུས་ལ་སོགས་པར་ནི་མེད་ལ། ཕྱིས་ཡོད་པར་མི་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མི་འཐད་དེ། དངོས་པོ་ཡོད་པ་ནི་མེད་པའི་སྤྱི་དང་འགལ་བས་སྔར་མེད་ཅེས་པའི་ཁྱད་པར་དང་ཡང་འགལ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་ཡོད་པའི་སྤྱི་དང་འགལ་བས་ཕྱིས་ཡོད་ཅེས་པའི་ཁྱད་པར་དང་ཡང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་འགལ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། སྔར་མེད་ཅེས་མེད་པའི་ཁྱད་པར་དང༌། ཕྱིས་ཡོད་ཅེས་ཡོད་པའི་ཁྱད་པར་ནི་འགལ་བ་མེད་དེ། ཇི་ལྟར་བུམ་པ་ལྟ་བུའི་རྫས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཁང་བཟངས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་ན་ནི་མེད་ལ་ནང་ན་ནི་ཡོད་དོ་ཞེས་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པའི་ཁྱད་པར་མི་འགལ་བ་བཞིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་བདེ་ བ་ལ་སོགས་པ་ད་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འདི་ཉིད་སྔར་གྱི་དུས་ན་ཡོད་དམ་མེད་ཅེས་དབུ་མ་པ་རྣམས་ལ་དྲིས་ཤིང་བརྩད་པ་ན། སྔར་ནས་ཡོད་ཅེས་ནི་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ལ། དེའི་ཕྱིར་ད་ལྟར་ཡོད་པ་འདི་ཉིད་སྔར་མེད་ཅེས་སྟོན་པས་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དུས་སྔ་ཕྱི་ལ་ལྟོས་ཏེ་མི་འགལ་བ་ཉིད་དུ་ཅི་སྟེ་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་མེད་ཅེས་དགག་པའི་དོན་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཏེ། ཡོད་པ་བཀག་པ་ཙམ་གྱི་མེད་དགག་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟ་བུ་དང༌། མ་ཡིན་པར་དགག་པའོ། །དེ་ལ་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟ་བུའི་མེད་པར་དགག་པ་ནི་ཡོད་པའི་སྤྱི་དང་འགལ་བས་ད་ལྟར་ཡོད་ཅེས་པ
Chinese
也是如此。按照他们的观点，事物的缘起被认为是胜义谛的实有。其中一些人认为，果在因时或因之前不存在，而是在因的作用下产生。数论派中更明确地说，果在因的阶段也存在，但并不明显。通过因的作用，它变得明显。果也随顺于因，因此，因和果相互成为自性而产生。这些是不合理的。如果说“暂时果不存在而生”，这本身就是矛盾的。生是事物的本性，因此会变成“无有变成有”，那么，为什么这对于果的自性来说不矛盾呢？如果说有和无在一个事物上同时是矛盾的，但次第则不矛盾。因此，有些果在因时等不存在，后来存在并不矛盾，那么，这是不合理的。因为实有的事物与无有的总相矛盾，所以也与“先前没有”的差别相矛盾。同样，无有的事物也与实有的总相矛盾，所以也与“后来有”的差别相矛盾。如果说即使这样，有和无的总相和差别是矛盾的，但是，“先前没有”的无有差别和“后来有”的实有差别并不矛盾。例如，像瓶子一样的物质，在房屋外面不存在，但在里面存在，这样有和无的差别并不矛盾。否则，乐
English
It is also the same. According to their view, the dependent origination of things is considered to be the truly existent entity of ultimate reality. Some of them believe that the effect does not exist at the time of the cause or before it, but arises under the action of the cause. Those who speak more clearly among the Samkhyas say that the effect exists even at the stage of the cause, but it is not manifest. Through the action of the cause, it becomes manifest. The effect also follows the cause, so the cause and effect become each other's nature and arise. These are unreasonable. To say, "For a while, the effect does not exist and arises," is contradictory in itself. Since arising is the nature of things, it will become "non-existence becomes existence." Then, why is this not contradictory to the nature of the effect? If it is said that existence and non-existence are contradictory at the same time in one thing, but not in sequence. Therefore, some effects do not exist at the time of the cause, etc., and later existence is not contradictory, then this is unreasonable. Because an existent thing contradicts the general characteristic of non-existence, it also contradicts the distinction of "previously non-existent." Similarly, a non-existent thing also contradicts the general characteristic of existence, so it also contradicts the distinction of "later existent." If it is said that even so, the general characteristic and distinction of existence and non-existence are contradictory, but the distinction of non-existence of "previously non-existent" and the distinction of existence of "later existent" are not contradictory. For example, like a material object such as a vase, it does not exist outside the house, but it exists inside, so the distinction between existence and non-existence is not contradictory. Otherwise, pleasure
Tibetan
འི་ཁྱད་པར་དང་ཡང་འགལ་ལ། ཁྱད་པར་དེ་ཡང་མེད་པའི་སྤྱི་དང་འགལ་བས་སྔར་མེད་ཅེས་པའི་མེད་དགག་གི་ཁྱད་པར་དང་འགལ་བར་ཅི་སྟེ་མི་འགྱུར། ཡང་མ་ཡིན་པར་དགག་པ་ཡང་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཏེ། སྔར་མེད་ཅེས་སྔར་གྱི་དུས་བསྡུས་པ་དང༌། ད་ལྟར་ཡོད་པ་འདི་ཉིད་སྔར་གྱི་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་ད་ལྟར་བའི་ཆོས་སུ་བསྐོར་བའོ། །དེ་ལ་སྔ་མ་ལྟར་ན་སྔ་ཕྱི་དུས་འགལ་བར་དུས་དེ་དག་གིས་བསྡུས་པའི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཡང་འགལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཡོད་མེད་རང་བཞིན་འགལ་བ་ལ་དུས་འགལ་བ་བསྣན་པས་ནི་འགལ་བ་སྔ་མ་སྤོང་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་ཆེས་ཤིན་ཏུ་འགལ་བ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར་བ་སོམས་ཤིག །གཞན་ཡང་གཉིས་པ་ལྟར་ན་ད་ལྟར་ཡོད་པ་འདི་ཉིད་སྔར་མེད་པའོ་ཞེས་སྔར་མེད་པ་ད་ལྟར་ཡོད་པའི་ཆོས་སུ་བསྡུས་པ་ནི་མི་འགལ་མོད་ཀྱི། དེ་ནི་མེད་པའི་མིང་གིས་བརྗོད་ཀྱང་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་འདྲ་བ་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པར་འགྱུར་རོ། །ཡུལ་གྱི་དཔེ་ཡང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དེ། ཇི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་ན་མེད་པ་ཉིད་ནང་ན་ཡོད་པའི་བདག་ཉིད་དོ་ཞེས་ཡོད་པའི་ཆོས་སུ་བསྐོར་བ་ནི་མེད་པའི་མིང་གིས་བརྗོད་ཀྱང་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཉིད་ཡིན་ལ། གཞན་ཡང་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཕྱི་དང་ནང་གི་ཡུལ་གྱི་ཆོས་སུ་བསྡུས་པ་ནི་ཡུལ་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སྔ་མ་ལྟར་ཡོད་མེད་རང་བཞིན་འགལ་བ་ལ། ཡུལ་འགལ་བ་བསྣན་པས་ཕྱིར་ཞིང་ཤིན་ཏུ་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ཕྱི་རོལ་ ན་མེད་ཅེས་པའི་མེད་དགག་གི་ཁྱད་པར་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟ་བུ་ནི་ཡོད་པའི་སྤྱི་དང་འགལ་བས་ཡོད་པའི་ཁྱད་པར་ནང་ན་ཡོད་པ་དང་ཡང་འགལ་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་མེད་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱོགས་བཀག་ནས་ཕྱོགས་གཉིས་པ་དགག་པ་ནི་འབྲས་བུ་སྔ་ནས་ཡོད་པ་ནི། བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྫོགས་ཟིན་པས་སྐྱེ་བར་མི་འཐད་དེ། སྐྱེ་ཞེས་པའི་དོན་ནི་གྲུབ་ཟིན་པ་མ་ཡིན་པ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། ཡོད་པ་ནི་གྲུབ་ཟིན་པ་ཡིན་པས་ཡོད་པ་སྐྱེ་ཞེས་པ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ན་འགལ་བར་མི་འགྱུར། གལ་ཏེ་མངོན་པར་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་སྔར་མ་གྲུབ་པ་རྒྱུའི་བྱེད་པའི་རྗེས་སུ་བྱུང་བས་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་འཐད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་གསལ་བ་ཉིད་འབྲས་བུར་འགྱུར་ཏེ། འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་འདོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་སྔར་མེད་པས་ཡོད་པ་
Chinese
的差别也相违。那个差别也与无的共相相违，那么，与“先前没有”的无遮的差别怎么会不相违呢？而且，否定“不是”也会变成两种：所谓“先前没有”，是包含先前的时段；以及，将现在存在的这个本身说成是先前的没有，这是转为现在的法。其中，如果按照前者，由于先前和后来的时段相违，那么被那些时段包含的有和无也相违。在有无自性相违的基础上，加上时段相违，并不会消除先前的相违，怎么会不是更加极其相违呢？仔细想想！另外，如果按照后者，将现在存在的这个本身说成是先前没有，将先前没有包含在现在存在的法中，这虽然不相违，但是，即使以无之名来称呼，也仍然是有，因此，认为这样从因产生，就会变成依赖于果已存在的方面。地方的例子也因为包含在方位的范畴之内，所以本身不成立。例如，如何将外边没有的自性说成是里边有的自性呢？这样转为有的法，即使以无之名来称呼，也因为能够起作用，所以仍然是事物本身。另外，将有和无包含在外和内的处所的法中，是因为处所本身相违。像先前一样，在有无自性相违的基础上，加上处所相违，就会更加极其相违。还有，所谓“外边没有”的无遮的差别，比如像兔角一样，与有的共相相违，因此，与有的差别，也就是与里边有的也相违等等，这些都应当像先前一样理解。这样，在遮止了无产生的方面之后，遮破第二种观点，就是果从一开始就存在。因为自身已经完全圆满，所以不应产生。所谓产生，意思是指尚未成就的将会成就的自性。而存在是已经成就的，所以存在产生又怎么会不相违呢？如果说，显现的光明自性先前尚未成就，随着因的作用而产生，所以从因产生是合理的。如果是这样，那么光明本身就会变成果，因为具有果的特征。如果这样认为，那么，因为它是先前没有的，所以是存在。
English
is also contradictory to the distinction. That distinction is also contradictory to the generality of non-existence, so how could it not be contradictory to the distinction of non-affirming negation of "previously non-existent"? Moreover, negating "not being" also becomes twofold: the so-called "previously non-existent" includes the previous time period; and, stating that this very thing that exists now is the non-existence of the past, this is transformed into the dharma of the present. Among them, if according to the former, since the previous and subsequent time periods are contradictory, then the existence and non-existence contained by those time periods are also contradictory. On the basis of the contradiction between the nature of existence and non-existence, adding the contradiction of time periods will not eliminate the previous contradiction, how could it not be even more extremely contradictory? Think carefully! Furthermore, if according to the latter, stating that this very thing that exists now is previously non-existent, including the previously non-existent in the dharma of the existing now, although this is not contradictory, however, even if called by the name of non-existence, it is still existence, therefore, believing that such arises from cause will become dependent on the aspect of the fruit already existing. The example of the place is also not established because it is included in the category of direction. For example, how can the nature of non-existence outside be said to be the nature of existence inside? Thus, transforming into the dharma of existence, even if called by the name of non-existence, is still a thing itself because it can function. Furthermore, including existence and non-existence in the dharma of the place of outside and inside is because the place itself is contradictory. Like before, on the basis of the contradiction between the nature of existence and non-existence, adding the contradiction of place will become even more extremely contradictory. Also, the distinction of non-affirming negation of the so-called "non-existence outside," such as like a rabbit's horn, is contradictory to the generality of existence, therefore, the distinction of existence, that is, also contradictory to the existence inside, and so on, these should be understood as before. Thus, after preventing the aspect of non-existence arising, refuting the second view is that the fruit exists from the beginning. Because itself is already completely perfect, it should not arise. The meaning of arising is the nature of what is not yet accomplished will be accomplished. And existence is already accomplished, so how could the statement that existence arises not be contradictory? If it is said that the clear nature of manifestation was not yet accomplished before, and arises following the action of the cause, so it is reasonable to arise from the cause. If this is the case, then the clarity itself will become the fruit, because it has the characteristics of the fruit. If this is thought to be so, then, because it is previously non-existent, it is existence.