Tibetan
སོགས་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཕན་ཚུན་འདུ་ཞིང་སྦྱོར་བའི་དངོས་པོའོ། །དངོས་པོའི་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོ་ནི་དེ་ལས་ད་ལྟར་གྱི་མིང་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་མངོན་པར་འགྲུབ་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པར་རྟོགས་པའོ། །མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་ཕུང་པོས་བསྡུས་པའི་ཚོར་བ་འམ་ཚོར་བའི་རྒྱུ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པའི་སྲེད་པ་དང༌། ལེན་པ་དང༌། དེ་དག་གིས་མ་འོངས་པའི་ཕུང་པོ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ས་བོན་མཐུ་དང་ལྡན་པར་བྱས་པ་སྟེ། སྲིད་པ་ཞེས་གྲགས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གཉི་གའི་ཆར་གཏོགས་པ་སྟེ། སྔོན་གྱི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་དང༌། མ་འོངས་པའི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ ཕུང་པོ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཞེས་བྱའོ། །འབྱུང་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོ་ནི་དེ་དག་གིས་བསྡུས་པ་ཕྱི་དང་ནང་གི་འབྱུང་བ་སྟེ། སེམས་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བའི་གནས་ཀྱིས་བསྡུས་པའོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལས་མ་གཏོགས་པ་བེམས་པོའི་ངོ་བོ་ནི་གྲུབ་པ་མེད་ཅེས་བསྟན་ཏོ། །རྒྱུའི་དངོས་པོ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ས་བོན་དང་ལྡན་པ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། མ་རྟོགས་ན་འཁོར་བའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའོ། །རྐྱེན་གྱི་དངོས་བོ་ནི་མ་རིག་པ་དང་འདུ་བྱེད་དང་སྲེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྔར་གྱི་འདུ་བའི་དོན་ཉིད་ཀྱང་གསལ་བར་བསྟན་པ་སྟེ། འོན་ཀྱང་ད་ལྟར་གྱི་གནས་སྐབས་ལས་མ་འོངས་པའི་ཕུང་པོ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་སྦྱོར་བས་ཟློས་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འགྲུབ་པའི་དངོས་པོ་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤིས་བསྡུས་པ་དང༌། མ་འོངས་པའི་ཕུང་པོ་འགྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་སྲེད་པའི་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱང་ཚེ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་སྟེ། ཞིབ་ཏུ་ནི་འོག་ནས་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཡང་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་རྟེན་འབྲེལ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྟོན་ཏེ། སྔར་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་དུ་ཞེས་པའི་ལན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་སྤྲོས་པ་གཅོད་བྱེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མའི་ཡུལ་ལོ། །དེ་ཡང་སླུ་བ་མེད་པས་རིགས་པ་ནི། །དོན་དམ་ཡིན་ཏེ་
Chinese
等等的因缘互相聚集结合的事物。事物的自性之事物，即由此现在之名与色等等的蕴显现成就，是了悟痛苦之谛。体性的事物，即现在之蕴所摄的感受，或对感受之因显现贪著的贪爱，与取，以及彼等使未来之蕴成就的行之种子，作具有威力，即称为有。彼等也属于痛苦与集起二者之分，即成为先前的业与烦恼之果，以及成为使未来之有漏蕴成就之因。因此，彼是遍一切染污之体性，故称为体性之事物。大种之自性之事物，即彼等所摄之外与内之大种，即所摄的众生之生处。而且也显示，除了心之显现之外，物质的体性是不成立的。因的事物，即具有行之种子的阿赖耶识，若不证悟，则成为轮回之近取因。缘的事物，即无明与行与贪爱等等，也清楚显示先前的聚集之义。然而，从现在的状态结合使未来之蕴成就之因与缘，则并非成为重复之过失。成就的事物，即依靠彼等因缘而包含生与老死，以及未来之蕴成就，如此一来，贪爱之支分等也包含三世。详细的将在下面显示。又，以大慧等等，显示彼等缘起的自性空性是胜义谛，先前的如是性，应作为有多少种类之回答。其中，心之行境，是对如是性所缘的听闻与思惟所生的智慧，是能断除戏论的随理比量之境。彼也是不欺骗的道理，是胜义谛。
English
The objects of mutual gathering and combination of causes and conditions, etc. The object of the nature of things is the realization of the truth of suffering, which is the manifestation of the aggregates of name and form, etc., from this. The object of characteristic is the feeling included in the present aggregate, or the craving that is manifestly attached to the cause of feeling, and the seed of action that makes the future aggregate accomplished by them is made powerful, which is called existence. These also belong to the category of both suffering and origin, that is, they become the result of previous karma and defilements, and become the cause of accomplishing the future contaminated aggregates. Therefore, it is the nature of all defilements, so it is called the object of characteristic. The object of the nature of the great elements is the outer and inner elements included in them, that is, the birth place of sentient beings included. Moreover, it is also shown that the nature of matter is not established except for the appearance of the mind. The object of cause is the Alaya Consciousness, which has the seed of action, and if it is not realized, it becomes the proximate cause of samsara. The object of condition is ignorance, action, craving, etc., and it also clearly shows the meaning of the previous gathering. However, combining the cause and condition that make the future aggregate accomplished from the present state does not become the fault of repetition. The object of accomplishment is that which includes birth, old age and death depending on those causes and conditions, and the accomplishment of the future aggregate. In this way, the limbs of craving also include the three times. The details will be shown below. Moreover, with great wisdom, etc., it shows that the emptiness of the nature of those dependent originations is the ultimate truth, and the previous suchness should be used as the answer to how many kinds there are. Among them, the object of mind is the wisdom born from hearing and thinking that focuses on suchness, which is the object of inference that cuts off elaboration. It is also the unerring reason, it is the ultimate truth.
Tibetan
ཞེས་པ་དང༌། དེས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་དམ་པ་སྟེ་ཞེས་གསུངས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་དྲོད་དང་རྩེ་མོའི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཅུང་ཟད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། དེའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་དྲོད་དང་རྩེ་མོའི་གནས་སྐབས་ཡན་ཆད་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འགྲེལ་བ་ལས་བཤད་པས་སོ། །ལྟ་བ་གཉིས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་ བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་བཅས་པ་བཟོད་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང༌། དེའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པས་ས་དང་པོ་ལ་སྒྲིབ་པོ་ཞེས་སྔར་བསྟན་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཀྱང་བཟོད་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་གནས་སྐབས་ན་གོ་རིམས་བཞིན་དུ། གང་ཟག་རྫས་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། སྐྱེས་བུ་བཏགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་གཉིས་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟ་བ་གཉིས་ལས་འདས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་དེ་འདྲ་བའི་རྣམ་རྟོག་རགས་པ་སྤངས་པ་མཐོང་ལམ་ཡན་ཆོད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང༌། དེའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། སྔར་གྱི་ལྟ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་དང་དེ་འདྲ་བའི་རྨོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པས་ས་དང་པོ་ཐོབ་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པས་སོ། །སྣང་བ་མེད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་མདོ་སྡེ་འདི་ཉིད་ལས། །སྣང་བ་མེད་པ་བརྒྱད་པ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་པས་ཁྱད་པར་དུ་ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་དེའི་ཡུལ་ལོ། །སྲས་ཀྱི་ས་ལས་འདའ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་འཇུག་པ་དཔའ་བར་འགྲོ་བ་འམ། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་དེའི་ཡུལ་ལོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སས་བསྡུས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་མཉམ་པར་གཞག་པ་དང་རྗེས་ཀྱི་གནས་སྐབས་དང་དེའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བའོ། །འདིར་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཐ་དད་པ་ནི་མིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཚུལ་དུ་རང་རང་གི་ཆོས་ཉིད་ལ་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཐོག་མར་བསྟན་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མ་རྟོག་མེད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རང་གི་རང་
Chinese
如是说，即是说由彼所决定的真谛。智慧的行境是，由世间禅定所生的智慧，包括暖位和顶位阶段的稍微不作意之智慧，以及成为彼境的如是性。如是说，智慧之聚是暖位和顶位以上，由般若波罗蜜多的解释中所说。二见的行境是，具有人我和法我之见，忍位和世间法最上位的阶段之智慧，以及成为彼境的如是性。如是说，由于对人我和法我普遍愚昧，先前已说于初地有障碍，以及从般若波罗蜜多中，也在忍位和世间法最上位阶段，次第地，具有依于人我实物，以及依于士夫假名的二种执著分别之故。超越二见的行境是，舍弃如是粗大分别，见道以上之智慧，以及成为彼境的如是性，是远离一切戏论的。如是说，先前之二见等，已说是由见道和修道所应断除的，以及已说舍弃如是愚昧之障碍，即能获得初地之故。无有显现的行境是，此经中说：‘无有显现是第八。’故特别是八地以上之智慧及其境。超越子地的行境是，进入佛地，勇猛行，或是金刚喻定之阶段的智慧及其境。如来各别自证的行境是，由佛地所摄的法身智慧，等持和后得的阶段及其所变成的境。于此一切中，境与有境并非是他体的，然而以各别自证的方式，断除对各自法性的增益。如果这样，最初所说的比量会变成无分别吗？
English
It is said, that is, it is said that the ultimate truth is determined by it. The sphere of wisdom is the wisdom arising from worldly meditation, including the stages of heat and peak, which is slightly non-conceptual, and the suchness that becomes its object. It is also said that the collection of wisdom is above the stages of heat and peak, as explained in the commentary on the Perfection of Wisdom. The sphere of the two views is the wisdom of the stages of forbearance and the highest worldly dharma, along with the views of the self of person and the self of phenomena, and the suchness that becomes its object. It is also said that because of the universal ignorance of the self of person and the self of phenomena, it was previously stated that there is an obstacle on the first ground, and also from the Perfection of Wisdom, in the stages of forbearance and the highest worldly dharma, respectively, there are two conceptualizations of grasping based on the substance of the person and based on the imputation of the individual. The sphere beyond the two views is the wisdom above the path of seeing, which has abandoned such gross conceptualizations, and the suchness that becomes its object, which is free from all elaborations. It is also said that the previous two views, etc., have been said to be abandoned by the path of seeing and the path of meditation, and it has been said that by abandoning such obscurations of ignorance, one attains the first ground. The sphere of non-appearance is, as stated in this sutra: 'Non-appearance is the eighth.' Therefore, it is especially the wisdom of the eighth ground and above, and its object. The sphere beyond the ground of the sons is the wisdom and its object of entering the Buddha ground, going bravely, or the stage of the vajra-like samadhi. The sphere of the self-awareness of each of the Tathagatas is the wisdom of the Dharmakaya, which is included in the Buddha ground, the stage of equipoise and subsequent attainment, and the object that it becomes. In all of this, the object and the subject are not different entities, but in the manner of individual self-awareness, they cut off the superimpositions on their respective natures. If that is the case, will the initially stated inference become non-conceptual?