Tibetan
རང་བཞིན་འགགས་པ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དམ་རྒྱུན་ནི་འགལ་རྐྱེན་དང་མཐུན་པའི་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་སྐད་ཅིག་གཉིས་དང་གསུམ་ནས་ལོ་དང་བསྐལ་པ་ལ་སོགས་པའི་བར་དུ་ཅི་རིགས་པར་འགག་པར་འགྱུར་ལ། ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་སྐད་ཅིག་གི་དངོས་པོ་ནི་རང་ཉིད་སྐྱེ་བའི་དུས་ལས་སྐད་ཅིག་གཉིས་ཕན་ཆད་མི་གནས་ཏེ་འགག་པར་འགྱུར་བའོ། །འགག་པའི་ཚུལ་བསྟན་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་གནས་པ་དང་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགའ་ཞིག་ནི་སྐད་ཅིག་གཅིག་པའི་ངོ་བོར་སྐྱེ་ལ། འགའ་ཞིག་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་དང་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་དང་ལྡན་པར་སྐྱེ་བའོ། །འདིར་ཐམས་ཅད་དུ་རྐྱེན་བཞིའི་བྱེ་བྲག་ཐ་དད་པ་ནི་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་མེད་པས་ཁས་བླང་བར་མི་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་ན་སྐད་ཅིག་ལས་ཐ་དད་པར་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་པས་སྐད་ཅིག་གི་མཐར་ཐུག་ལ། སྐད་ཅིག་ཀྱང་ཐོག་མ་དང་དབུས་ལ་ སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པ་སྟེ་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དབང་གི་རང་བཞིན་འདུས་བྱས་པའི་དངོས་པོ་ནི་དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། རྟེན་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་དང་ཐ་དད་ལས་གྲོལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། སྐབས་ཀྱི་དོན་འདི་རྣམས་ཀྱང༌། སྔར་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་བ་ཇི་ལྟ་བུ། །འབྲས་བུ་ཅི་ལགས་རྒྱུ་ནི་ཅི་ལགས་གང༌། །ཞེས་རྒོལ་བའི་ལན་དུ་སྦྱར་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་ཚུལ་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་འདིར་གལ་ཏེ་ཀུན་གཞིའི་རྒྱུན་འགགས་པ་ན་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱ་མཚོ་དང་རླབས་བཞིན་དུ་འགག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ཆད་པར་སྨྲ་བའི་མུ་སྟེགས་རྒྱང་འཕེན་པ་དག་སེམས་ཅན་གྱི་ལུས་ནི་ཆང་དང༌། ཆང་གི་ནུས་པ་ལྟར་སེམས་ལས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མངོན་པར་གསལ་བའི་སེམས་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ཡང་འཆི་བའི་དུས་བྱས་པ་ན་མངོན་པར་མི་གསལ་བའི་སེམས་པ་ཅན་འབྱུང་བ་བཞིའི་བག་ལ་ཞ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལས་གཞན་འཇིག་རྟེན་སྔ་ཕྱིས་བསྡུས་པའི་འཁོར་བ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང༌། ལས་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་བ་ནི་མེད
Chinese
自性并非断灭。进入的识的种类之体性或相续，由违逆之缘和顺应之缘的势力的差别，从二刹那、三刹那乃至年和劫等之间，随其所应而断灭。又，具有一切识之体性的刹那之事物，从自身产生之时起，二刹那以上不住留而断灭。以显示断灭之理的此理，也应了知诸识的住留和产生之理。其中，由诸缘的势力的差别，有些识产生为一刹那的自性，有些则产生为具有二刹那和三刹那等的相续。此处，一切时处四缘的差别，对于幼稚的众生来说，由于未以量成立，故不应承认。如是，诸识的相续中，没有与刹那相异的实有成立，故以刹那为究竟。刹那也由最初和中间等差别而各异，如前所说。因此，依他起的自性，乃是有为之事物，称为胜义中空性。此外，进入的识与作为所依的阿赖耶识，由于从一与异中解脱，故胜义中无自性。这些场合的意义也，作为对“以先前的缘产生是怎样的？果是什么？因是什么？什么？”的诘难的回答而结合，如实地显示了世俗和胜义之理。又，此处，如果阿赖耶的相续断灭，则依赖于它的所有识都将如海和波浪般断灭。若是那样，则顺世外道说断灭者，认为有情的身不是像酒和酒的效力那样与心相异，因此称为显现的心识者。那也将在死亡之时，不显现的心识者融入四大种的习气中。除此之外，没有包括前后世的轮回，没有寂灭，也没有业和果的关系。
English
Its nature is not cessation. The characteristic or continuity of the types of entering consciousnesses will cease accordingly from two or three moments to years and kalpas, due to the specific power of adverse and favorable conditions. Moreover, the momentary entity that possesses the characteristics of all consciousnesses will not remain for more than two moments from the time of its own arising, and will cease. By showing this mode of cessation, one should also understand the mode of abiding and arising of the consciousnesses. Therein, due to the specific power of the conditions, some consciousnesses arise as the nature of a single moment, while others arise as possessing a continuity of two or three moments, and so on. Here, the difference of the four conditions in all places should not be accepted, as it is not established by valid cognition for childish beings. Thus, in the continuity of the consciousnesses, there is no substance established as different from the moment, so the moment is the ultimate. The moment is also different due to the distinctions of beginning and middle, as previously explained. Therefore, the dependent nature, the conditioned phenomenon, is called emptiness in the ultimate sense. Furthermore, the entering consciousness and the basis, the ālaya-vijñāna, are without being either one or different, so they are without inherent existence in the ultimate sense. These meanings of the occasion are also connected as answers to the questions, "How does arising occur due to previous conditions? What is the result? What is the cause? What is it?" Thus, the conventional and ultimate truths are shown as they are. Moreover, here, if the continuity of the ālaya ceases, then all the consciousnesses that depend on it will cease like the ocean and waves. If that is the case, then the materialist heretics who speak of annihilation claim that the body of sentient beings is not different from the mind, like alcohol and the effect of alcohol, and therefore it is called the manifest mind. That, too, at the time of death, the non-manifest mind will be absorbed into the predispositions of the four elements. Other than that, there is no cycle of existence that includes past and future lives, no nirvana, and no relationship of karma and result.
Tibetan
་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །འདིར་ཡུལ་ལ་འཛིན་པ་ནི་མངོན་པར་གསལ་བའི་སེམས་པའོ། །རྒྱུན་ཆད་པས་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེས་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་རྒྱུན་ནི་འཁོར་བ་སྟེ། གཉེན་པོ་གོམས་པ་མེད་པར་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནི་གཞན་གྱི་ལུགས་རྗེས་སུ་བརྗོད་བ་ཡིན་གྱི་དེ་དག་གི་ལུགས་ཀྱིས་ནི་འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མ་མེད་པར་མི་འདོད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལས་གཞན་པའི་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་ཇི་ལྟར་འདོད་ཅེ་ན། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་གཟུགས་དང་སྣང་བ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཙམ་སྟེ། སྔར་བསྟན་པའི་རྐྱེན་རྣམས་ལས་ཤེས་པའོ། །དེ་དག་གི་རྒྱུ་ནི་ཡོན་ཏན་གསུམ་ཆ་མཉམ་པའི་གཙོ་བོ་མིག་གི་བློ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་འགྱུར་ བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོར་འདོད་པ་དང༌། ནང་གི་སྐྱེས་བུ་རིག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡུལ་འཛིན་ཅིང་ལོངས་སྤྱོད་པའི་བྱེད་པ་པོར་འདོད་པ་དང༌། ཡང་རིག་བྱེད་ཀྱི་མཐའ་པ་དག་སྣ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་བུའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བར་འདོད་པ་དང༌། གཞན་ཡང་རིག་པ་ཅན་དང་བྱེ་བྲག་པ་རྣམས་དབང་ཕྱུག་གི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་བདག་དང་ཡིད་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ལས་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་དང༌། འགའ་ཞིག་གནས་དང་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དུ་སྣང་བ་རྣམས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་བློ་དབང་ཕྱུག་སྔོན་དུ་སོང་བར་འདོད་པ་དང༌། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དུས་ཀྱི་དབང་གིས་འབྱུང་བར་འདོད་པ་དང༌། རིགས་མཐུན་པས་རྡུལ་ཕན་ཚུན་སྦྱོར་བ་ལས་རགས་པ་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་རྩོམ་པར་འདོད་ཅིང༌། དེ་ལས་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་འདོད་བ་སྟེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཚུལ་འདི་དག་ནི་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དུ་ཡང་མི་འཐད་པར་འོག་ནས་བསྟན་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སྔར་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པ། སྲིད་པའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་འམ། ཡང༌། སེམས་ཅན་དངོས་པོའི་རྣམ་གྲངས་དང༌། མངོན་པར་བརྗོད་པ་སུ་ཡིས་བསྐྱེད། །ཅེས་པའི་ལན་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དེ་ལས་འདུ་བའི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ནི་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་སྟེ། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ལ་
Chinese
这与说“是”没有什么区别。这里，执着于对境的是显现的心。因为断绝，所以被眼等识所包含的一切都会断绝。无始以来的相续是轮回，没有串习对治就会断绝。其中，无始是随顺其他宗派的说法，按照他们自己的宗派，并不认为轮回是无始的。如果问，其他外道如何看待识的生起等方式？就像“大慧”等所说的那样。其中，色和显现只是近似的表示，可以从之前所说的因缘中了解。他们的因是三种 गुण (藏文：ཡོན་ཏན།，梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण) 平衡的主体，他们认为这是眼识等一切变化的作者。内部的补特伽罗 (藏文：སྐྱེས་བུ།，梵文天城体：पुरुष，梵文罗马拟音：puruṣa，汉语字面意思： पुरुष) 具有觉性的自性，他们认为这是执境和享受的作者。还有，吠陀的边际论者认为，一切事物都是补特伽罗 (藏文：སྐྱེས་བུ།，梵文天城体：पुरुष，梵文罗马拟音：puruṣa，汉语字面意思： पुरुष) 的觉性本身的幻化，认为它们是从那个因产生的。另外，数论派和胜论派认为，通过自在天的加持，自我和意根完全结合，从而产生识。有些人认为，显现为处所、身体和受用的事物，是卓越的智慧自在天先行的结果。有些人认为，一切事物都是由时间的力量产生的。有些人认为，同类的微尘相互结合，从而形成粗大的、具有肢体的物质，并认为从那里面产生 गुण (藏文：ཡོན་ཏན།，梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण) 等。这些因果关系，即使在真实的世俗中也是不合理的，这将在后面说明。另外，就像“大慧”等所说的那样，由之前的因缘所产生的差别，被痛苦和集谛二者所包含，简略地说明了十二缘起的道理。或者，简略地回答了“众生事物的种类和名称是谁创造的？”这个问题。其中，积聚的事物的自性是因，即集谛，也就是业和烦恼。
English
This is no different from saying "is." Here, grasping at the object is the manifest mind. Because of cessation, everything included by the consciousness of the eye, etc., will cease. The continuum of beginningless time is samsara, and without familiarizing with the antidote, it will cease. Among these, beginningless is following the tenets of others, but according to their own tenets, they do not consider samsara to be beginningless. If asked, how do other non-Buddhists view the arising of consciousness, etc.? It is like what is said in "Great Wisdom," etc. Among these, form and appearance are only approximate representations, which can be understood from the previously mentioned causes and conditions. Their cause is the principal of the three गुण (Tibetan: ཡོན་ཏན།, Sanskrit Devanagari: गुण, Sanskrit Romanization: guṇa, Chinese literal meaning: गुण) in equal proportion, which they consider to be the agent of all changes such as eye consciousness. The internal puruṣa (Tibetan: སྐྱེས་བུ།, Sanskrit Devanagari: पुरुष, Sanskrit Romanization: puruṣa, Chinese literal meaning: पुरुष) who has the nature of awareness, they consider to be the agent of grasping objects and enjoying. Also, the Vedantic fringe theorists consider all phenomena to be the manifestation of the puruṣa (Tibetan: སྐྱེས་བུ།, Sanskrit Devanagari: पुरुष, Sanskrit Romanization: puruṣa, Chinese literal meaning: पुरुष) 's awareness itself, and consider them to arise from that cause. Furthermore, the Samkhya and Vaisheshika schools consider that through the blessings of Ishvara, the self and the mind are completely combined, thereby generating consciousness. Some consider that the phenomena appearing as places, bodies, and enjoyments are the result of the prior existence of the excellent wisdom Ishvara. Some consider that all phenomena arise from the power of time. Some consider that similar atoms combine with each other, thereby forming coarse, limb-possessing matter, and consider that गुण (Tibetan: ཡོན་ཏན།, Sanskrit Devanagari: गुण, Sanskrit Romanization: guṇa, Chinese literal meaning: गुण) etc. arise from that. These cause-and-effect relationships are not even reasonable in true conventionality, which will be explained later. Furthermore, just as it is said in "Great Wisdom," etc., the differences arising from previous causes and conditions are included by the two truths of suffering and origin, and briefly explain the principle of the twelve links of dependent origination. Or, it briefly answers the question, "Who created the categories and names of sentient beings and things?" Among these, the nature of accumulating things is the cause, the truth of origin, which is karma and afflictions.