Tibetan
་མི་འཐད་ཅེས་པའོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཆ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པའི་དུས་ན་ལྡོག་ཅེས་བཤད་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་འོག་ནས་སྟོན་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། སྔོན་དགེ་བ་གོམས་པའི་བག་ཆགས་ལས་བརྒྱུད་ནས་སྐྱེས་པས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཞེས་བཏགས་སུ་ཟད་ཀྱི། རྣམ་པར་སྨིན་པ་དངོས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ལས་ཀྱིས་མ་བསྒྲུབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཡང་འོག་ནས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ངར་འཛིན་པ་ཕྲ་མོ་དང་ལྡན་པའི་དུས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འཆར་བའི་བགེགས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་ཉིད་ནི་ཀུན་གཞི་ལ་ང་ཡིར་འཛིན་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། ངར་སེམས་ཉིད་ནི་ཡིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་དང༌། ཡིད་ནི་བདག་ལ་བདག་ཅེས་ཏེ། ངར་འཛིན་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིའི་དམིགས་པའི་ཡུལ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་ཡང་ས་བོན་གྱི་ཆ་ནི་དགེ་མི་དགེས་བསྡུས་པས་དེ་ལ་དམིགས་པར་མི་ནུས་ལ། འོན་ཀྱང་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཆ་ལས་དམིགས་པ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ཡང་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཚུལ་གྱིས་དམིགས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འཁྲུལ་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་སྒོ་ནས་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། ཀུན་གཞི་ནི་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ས་བོན་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། སྔར་བསྟན་པ་ལྟར། ཐམས་ཅད་ས་བོན་ཀུན་གཞི་ལ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ས་བོན་ནི་དགེ་མི་དགེས་བསྡུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་འཁྲུལ་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་སྒོ་ནས་དམིགས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པ་ལ་ནི་འགལ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །འདིའི་ལྡོག་པའི་དུས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ལམ་ལ་མེད། །འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་ལ་མེད། །དགྲ་བཅོམ་ཉིད་ནི་དེ་ལྡོག་གོ །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་དང༌། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་མེད་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་གྲོལ་བ་སྟེ། རེ་ཞིག་མངོན་དུ་རྒྱུ་པ་ལོག་པ་ཡིན་གྱི་ས་བོན་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་གཏན་དུ་ལོག་པ་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་གྲོལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དགྲ་བཅོམ་པའི་རྒྱུད་ལ་ལྡོག་བ་ནི་ས་བོན་དང་བཅས་ཏེ་སྤངས་པ་གཏན་དུ་ལྡོག་པའོ་ཞེས་ཆོས་མངོན་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས་བཤད
Chinese
说不合理。成熟分在获得如镜智慧之时退转，如是宣说。如果那样，化身成为智慧自性，是为成熟佛，如果与下文所说相违，没有过失。往昔串习善业的习气相续而生，仅仅是假名为成熟，并非真实成熟，因为不是以有漏业所成办的缘故。此之成立的量，下文也会宣说。染污意的体性是隐蔽且无记的，因为在具有微细我执之时，会成为现前实相智慧的障碍的缘故。相是于阿赖耶识执我，如是说：‘我心即是意。’以及，‘意谓于我为我所，我执极重而转故。’。此之所缘是阿赖耶识。而且，种子分被善与非善所摄持，因此不能缘彼，然而是从成熟分而缘，而且，以如是安立的方式而缘不是，说是以成为错乱之基的方式而缘是不合理的，因为阿赖耶也是无记的种子，如前所说，‘一切种子于阿赖耶。’等语所说的缘故。因此，种子不是被善与非善所摄持。即使那样，以成为错乱之基的方式成为所缘，则丝毫没有相违。此之退转之时有三种，‘世间超胜道无有，灭尽等持亦无有，阿罗汉时即退转。’如是说。其中，于超世间的见道等，以及灭尽等持中没有，是自性解脱，暂时是现行运转退转，但不是以舍弃种子的方式而永远退转，补特伽罗的相续解脱不是。于阿罗汉的相续中退转，是连同种子一起舍弃而永远退转，如是于法相论典中所说。
English
It is unreasonable to say that. It is said that the aspect of maturation reverts when mirror-like wisdom is attained. If that is the case, then the enjoyment body, having become the nature of wisdom, is called the Buddha of Maturation, and if it contradicts what is stated below, there is no fault. Because it arises through the habitual imprints of past virtuous deeds, it is merely labeled as maturation. It is not actual maturation, because it is not accomplished by contaminated actions. The valid cognition that establishes this will also be explained below. The nature of the afflicted mind is obscured and unspecified, because when it possesses subtle self-grasping, it hinders the arising of the wisdom of suchness. Its characteristic is to grasp at the ālaya as "I," as it is said: "The mind of 'I' is indeed the mind." And, "The mind is 'I' and 'mine,' because self-grasping intensely engages." Therefore, its object of focus is the ālaya-vijñāna. Moreover, the seed aspect is encompassed by virtue and non-virtue, so it cannot focus on that. However, it focuses on the aspect of maturation. Furthermore, it is not that it focuses in the manner of establishing it as such, but it is unreasonable to say that it focuses in the manner of being the basis of confusion, because the ālaya is also an unspecified seed, as stated earlier, "All seeds are in the ālaya." and so on. Therefore, the seed is not encompassed by virtue and non-virtue. Even so, there is not the slightest contradiction in it being an object of focus in the manner of being the basis of confusion. The time of its reversion is threefold: "There is none on the path beyond the world, nor in the absorption of cessation, it reverts at the time of the Arhat." Thus it is said. Among these, in the path of seeing, etc., which is beyond the world, and in the absorption of cessation, there is none, it is self-liberation. For a while, it is the reversion of manifest activity, but it is not the liberation of the individual's continuum through the abandonment of seeds and permanent reversion. Reversion in the continuum of an Arhat is the permanent reversion of abandoning together with the seeds, as stated in the treatises on Dharma Abhidharma.
Tibetan
་མོད་ཀྱི། འདི་ཡང་མི་འཐད་པ་ཉིད་དུ་འོག་ནས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ས་བོན་དང་བཅས་ཏེ་གཏན་དུ་ལྡོག་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆོད་དམ་ཡང་ན་སངས་རྒྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་སོ། །འདིའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་ལས་གཞན་དངོས་པོ་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པའི་ཚད་མ་ནི་མ་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་རྒྱས་པར་ཕྱེ་ན་བརྒྱད་དུ་གསུངས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་གསལ་བར་རམ་རགས་བར་འཇུག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། མདོར་བསྡུས་ནས་རྣམ་པར་ཕྱེ་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། དངོས་པོ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་ལྟར་དབྱེ་བའི་ཚུལ་བསྟན་ནས་སོ་སོའི་རང་བཞིན་དང་འཇུག་པའི་ཚུལ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པ་ནི་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་ལ་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་པ་བཞིན་དུ། གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཕྱི་རོལ་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་མེད་དེ། སེམས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའོ། །དེ་འདྲ་བ་ལ་འཛིན་པ་ནི་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པའོ། །དངོས་པོ་སོ་སོར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཚོལ་བ་དང་ངེས་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། དོན་འདི་ནི་འདི་ལྟར་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ཞེས་ངེས་པའམ། ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བློའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱང་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཐ་མི་དད་ཅིང་ཕན་ཚུན་གཅིག་གི་རྒྱུ་གཅིག་ཡིན་ཏེ། དེའི་དོན་ཡང་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུན་གྱི་ཐོག་མ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་བྱས་ནས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ། ཡང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་གྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ན་དེས་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་བྱས་ནས་དེའི་རྗེས་ཐོགས་སུ་ཅི་དོན་འདི་འདི་ལྟར་ཡིན་ནམ་གཞན་ དུ་ཡིན་ཞེས་ཚོལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའོ། །ཡང་རྣམ་བར་ཤེས་པ་སྔ་མའི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཡོད་པའི་རིགས་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པའི་བག་ཆགས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་བསམ་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཡོངས་སུ་སྨིན་ཅིང་སད་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། དེས་རྒྱུའི་རྐྱེན་བྱས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྐྱེད་པའོ། །བདག་པོའི་རྐྱེན་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་རོ། །དམིགས་པའི་རྐྱེན་སེམས་ལས་ཐ་དད་པ་ནི་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། དོན་འདི་ཡང་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །རྣམ
Chinese
然而，這也將在下文表明是不合理的。因此，連同種子一起徹底斷除，是菩薩八地以上，或是成佛之際的狀態。對此的證明，除了可信的教證之外，沒有見到以事物力量進入的量。如是廣泛地分析，所說的八識是就明晰或粗略的行相而說的。如果簡略地分析，則有兩種，即顯現的識和對事物個別進行分別的識。如是顯示了分類的方式後，顯示各自的自性和行相的方式等，就是《大慧經》等所說的。如同鏡子中顯現影像，並非外境實質存在一樣，色和聲等也並非外境實質存在，而是心性的顯現。執著於此的是五根識，即被統一稱為顯現的識。對事物個別進行分別的是尋求和決定的意識，即確定「此事是如此，而非其他」的意識，或是具有懷疑之相的智慧。這二者在認識的本性這一共同特徵上並無差別，並且相互之間互為因。其含義是，五根識的相續之初，是由意識作為其直接因所產生的。並且，當眼識等顯現為對境之相時，它會作為其直接因，隨之產生尋求「此事是如此，還是其他」等的意識。此外，前一識的俱生因，存在於阿賴耶識中的同類等習氣，超出了聲聞等思維的範疇，是不可思議的。它是由完全成熟和覺醒之因所產生的，即以作為俱生因的方式所產生的。增上緣如前所述。不承認作為所緣緣的心之外的事物，此意也如前所述。諸
English
However, this will also be shown below to be unreasonable. Therefore, the complete cessation together with the seeds is the state of the eighth Bodhisattva level or above, or the state of Buddhahood itself. The proof of this is that other than the words of reliable authority, no valid cognition entering by the power of things has been seen. Thus, if explained extensively, the eight consciousnesses that are spoken of are based on whether they engage clearly or coarsely. If classified in brief, there are two types: the consciousness of appearance and the consciousness that distinguishes individual objects. Having shown the way of distinguishing in this way, showing the way of their individual nature and engagement, etc., is what is said in the "Mahamati Sutra" and so on. Just as an image appears in a mirror, but is not established as an external substance, so too form, sound, and so on are not established as external substances, but are the appearance of mind itself. Grasping at such is the five sense consciousnesses, which are shown as one called the consciousness of appearance. Individually distinguishing objects is the consciousness of mind that seeks and ascertains, that is, the mind that ascertains "this thing is like this and not otherwise," or the mind that has the aspect of doubt. These two also do not differ in the general characteristic of the nature of cognition, and they are mutually the cause of each other. The meaning of that is that the beginning of the continuum of the five sense consciousnesses is produced by the consciousness of mind as its immediately preceding condition. And also, when the eye consciousness and so on appear as the aspect of an object, it acts as its immediately preceding condition, and following that, the consciousness of mind that seeks "is this thing like this or otherwise" arises. Furthermore, the causal condition of the previous consciousness is the habitual tendencies such as similarity of type that exist in the alaya consciousness, which are beyond the scope of thought of the Hearers and so on, and are inconceivable. It arises from the cause of being fully ripened and awakened, that is, it is produced in the manner of acting as the causal condition. The dominant condition is as previously shown. It is not accepted that the objective condition is different from the mind, and this meaning is also as previously shown. All