Tibetan
་ནི་འཁོར་རྣམས་འདུལ་བའི་དུས་ལ་བབ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའོ། །གཞན་ནི་ཤེས་པར་ཟད་དོ། །དྲི་བའི་ཚིག་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ལ་དང་པོར་རྟོག་གེའི་ཚུལ་འདྲི་བ་ནི། ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་ཕྱིའི་དོན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡང་མེད་ཅིང་སྣང་བ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། དོན་དམ་པར་སེམས་ཀྱང་མེད་ན་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་འཚང་རྒྱ་བའི་ཚུལ་མ་བསྟན་པའི་སྔོན་རོལ་ལམ། སངས་རྒྱས་ནས་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཐོང་བ་མེད་པར་རྒྱུ་མཚན་འགའ་ཞིག་ལ་བརྟེན་ནས་ཤེས་བྱ་རྣམས་ལ་དཔྱོད་ཅིང་འཇལ་བ་ནི། རྟོག་གེ་ཞེས་པ་སྟེ་ཐ་སྙད་པའི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟིགས་པའི་ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་པ། སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཙུག་ལག་སྟེ། ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་གཟུགས་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མིག་དང་དེའི་རྗེས་སུ་བྱུང་བའི་ཡོད་དོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་མངོན་སུམ་གྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང༌། གཞན་ཡང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པས་སྔོན་པོ་ཤེས་ཀྱི་སྔོན་པོའོ་སྙམ་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པས་དེའི་མཚན་ཉིད་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མ་འཁྲུལ་པ་ཡང་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་དང༌། དེའི་ཡུལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་སོགས་པ་དུ་མ་བསྡུས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དང༌། གཞན་ཡང༌། དུ་བ་ལས་ནི་མེར་ཤེས་ཏེ། ཆུ་སྐྱར་ལས་ནི་ཆུ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་འབྲས་བུའི་རྟགས་ལས་རྟོགས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མ་དང༌། དེའི་ཡུལ་མེ་ལ་སོགས་པ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་འདུས་པ་རྫས་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དབེན་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཤིང༌། ཡང་དགེ་སློང་དག་ཀུན་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འགོག་པའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་རྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་འདུ་བྱེད་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ལས་འབྱུང་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང༌། དེས་གཞལ་བར་བྱ་བ་ཉིད་གསུངས་ཤིང༌། དེ་བཞིན་དུ། དགེ་སློང་དག་གང་ཟག་གིས་གང་ཟག་ལ་ཆོད་གཟུང་བར་མི་བྱ་སྟེ། གང་ཟག་གིས་གང་ཟག་ལ་ཚོད་འཛིན་པ་ནི་ཉམས་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལྟར་འཛིན་ན་ང་འམ་ང་འདྲ་བ་ཡོད་པ་དེས་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པས་མི་སྣང་བ་མི་དམིགས་པ་ནི་དགག་པ་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི། རྒྱུ་དང་ཁྱབ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་བཀག་པས་འབྲས་བུ་དང་ཁྱབ་བྱ་ལ་སོགས་པར་འགོག་པ་སྣང་བ་ མི་དམིགས་པ་ཉིད་དགག་པ་གོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཙམ་གྱི་ཆོས་ཅན་ཡང་དག་པའི་དངོས་པོར་ཡོད་ན། དེ་ལ་ཡང་དག་གི་གཅིག་དང་དུ་མས་ཁྱབ་པས་དེ་འདྲ་བའི་ཁྱབ་བྱེད་ལོག་པ་ན་ཁྱབ་བྱའི་དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོགས་ཤིང༌། དེ་ལྟར་གོམས་པས་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་དོན་དམ་པའི་ཡུལ་ཅན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། གཞན་ཡང་ཚད་མ་སྔ་མ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང༌། ཇི་ལྟར་སྐད་ཅིག་མཐའ་ཡོད་ལྟར། །ཐོག་མ་དབུས་ཀྱང་བརྟག་པར་གྱིས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། །གཟུགས་ནི་རྡུལ་ཕྲན་གཞིག་པ་ན། །རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འཇལ་བའི་ཚད་མ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྟོག་གེའི་ཚུལ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟིགས་པའི་ལུང་ལ་བརྟེན་ཅིང་བརྒྱུད་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་པས་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པ་སྟེ། ནོར་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ངོ་ཤེས་ཀྱི་བློ་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མར་འདོད་ཅིང༌། དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་ལྷ་སྦྱིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདིའོ་ཞེས་རྟག་པའམ། སྤྱིའི་དངོས་པོར་གྱུར་བ་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མས་གྲུབ་པར་འདོད་ལ། ཡང་བྱེ་བྲག་པ་རྣམས་བདག་ནི་ཐམས་ཅད་ན་ཁྱབ་པ་སྟེ། བདག་གི་ཡོན་ཏན་བདེ་སྡུག་ཡུལ་ཀུན་ན་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་ཡང་དག་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་འདོད་ཅིང་དེ་ལས་བདག་གྲུབ་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་སོགས་པ་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེ་རྣམས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་མི་འགྱུར་བས་ལོག་པའི་རྟོག་གེ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ན་འདི་རྣམས་ཐམས་ཅད་མི་འཐད་ཅེས་བརྩད་པའི་ཚུལ་དུ་འདྲི་བ་སྟེ། དེས་ཀྱང་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་ལོག་པར་རྟོགས་པ་སེལ་བར་འགྱུར་བའོ། །ཡང་ན་ནོར་བ་ཞེས་པ་ནི་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཕལ་ཆེར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་སོ། །འོག་ནས་སྟོན་པར་འགྱུར་བའི་དྲི་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་ཕལ་ཆེར་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སེམས་ཡིན་ཞིང་དོན་དམ་པར་སེམས་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་ མེད་ན་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུའི་བྱེ་བྲག་རྣམས་མི་འཐད་ཅེས་སྦྱར་བར་བྱའོ
Chinese
是领悟到调伏诸眷属的时机已到。其他则是为了了解而已。为了详细阐述提问的词句，首先是提问推论的方式，即“如何”等等。如是说，外境的实有甚至在世俗谛中也不存在，显现是心的自性。但在胜义谛中，心也不存在，那么如来在世间示现成佛之前，或者成佛之后，没有如实见到法的自性，而是凭借某些理由来衡量和评判所知事物，这就是所谓的推论，即世俗的现量和比量。而它的清净状态，则是依靠证悟真如的圣言，来安立现量等自性，这是佛陀的论典。例如，世尊对众比丘说：“识知色法的识有两种，即眼和随之而生的有”，等等，这是对现量的分类。另外，“具有眼识，知道蓝色，但不会认为这是蓝色”，等等，说明了它的自性是远离分别且无误的。依此而确立现量，以及它的对境，如色法等，其自性是微尘等多种聚合的蕴和处等。此外，“从烟知火，从水鸟知水”，等等，说明了从果之相来认识的比量，以及它的对境，如火等，是远离微尘聚合的单一实体的自性。又如，众比丘，“凡是生起之法，即是灭法”，依靠此相来领悟刹那生灭的行，这是从自性之相产生的比量，并说明了它所衡量的事物。同样地，众比丘，“人不应以人来衡量，以人来衡量人则会退失。如果一定要衡量，应由我或与我相似者来衡量”，说明了不可见之无，并非是否定。
English
This is the realization that the time has come to tame all the retinues. The rest is just for understanding. To elaborate on the words of the question, first is to ask in the manner of reasoning, such as "How?" It is said that external objects do not exist even in conventional truth, and appearances are the nature of mind. But if mind does not exist in ultimate truth, then before the Tathagata manifested enlightenment in the world, or even after becoming a Buddha, without seeing the nature of Dharma as it is, but relying on some reasons to measure and judge knowable things, this is called reasoning, which is conventional direct perception and inference. And its pure state is to establish the characteristics of direct perception, etc., based on the words of truth that realize Suchness, which is the treatise of the Buddhas. For example, the Blessed One said to the monks, "The consciousness that knows form has two aspects, namely the eye and the existence that arises from it," etc., which is a classification of direct perception. Furthermore, "Having eye consciousness, knowing blue, but not thinking it is blue," etc., explains that its nature is free from conceptualization and is unerring. Based on this, direct perception is established, as well as its object, such as form, etc., whose nature is the aggregates and sources of many aggregates such as atoms. In addition, "From smoke, one knows fire; from water birds, one knows water," etc., explains the inference that is known from the sign of the result, and its object, such as fire, etc., is the nature of being devoid of a single entity of aggregated atoms. Again, monks, "Whatever is of the nature of arising is of the nature of ceasing," relying on this sign to realize the momentary nature of formations, this is the inference arising from the sign of nature, and it explains what is to be measured by it. Similarly, monks, "One person should not measure another person, for measuring a person by a person will lead to degeneration. If one must measure, it should be measured by me or someone like me," explaining that the invisible non-existence is not a negation.
Chinese
因此，由于遮止了原因和遍及等，从而遮止了结果和所遍及等，显现不缘，这被说成是了知遮止本身。因此，如果仅仅显现的法性以真实的事物存在，那么它也被真实的一和多所遍及，当这样的遍及者颠倒时，就了知了所遍及的事物不存在。像这样串习后，圣者们的各自自证智，将生起以胜义为对境的智慧。此外，也依靠先前的量，如“犹如刹那有边际，初始中央也应观察”等等，以及“色法分析至微尘时，微尘之分则不存在”等等，通过了知的次第，将生起衡量真如的量。因此，佛教徒们的思择方式，是依靠证见真如的圣言，并通过它成为了知真如的支分，因此是清净的。外道徒们的则与此相反，应当了知是错误的。其中，有些认为识知的智慧是现量，并认为由此现量成立了先前名为天授的人就是此人这样的常法，或者成为总体的实事。此外，胜论派认为，我遍及一切处，因为我的功德苦乐在一切境中都能缘到，像这样不成实的似是而非的理由，他们却认为是真实的理由，并由此成立我。像这些将量和所量颠倒安立的，由于它们不会成为了知真如的支分，所以被称为邪分别。如果一切皆无自性，那么这些都不合理，像这样以辩论的方式提问，也能遣除所化众生的邪分别。或者说，错误是指孩童们的知识大多与真如之义相违背。下面将要宣说的所有问题的理由也大多是这个，即在世俗中是心，在胜义中也是心，如果无自性，那么像这个和这个一样的差别都不合理，应当这样结合。
English
Therefore, since the cause and pervasive, etc., are prevented, the result and the pervaded, etc., are also prevented. The appearance of non-apprehension is said to be the understanding of the prevention itself. Therefore, if the dharma of mere appearance exists as a true entity, then it is also pervaded by the true one and many. When such a pervader is reversed, it is understood that the pervaded entity does not exist. By becoming accustomed to this, the self-cognizant wisdom of the noble ones will arise, with ultimate truth as its object. Furthermore, relying on the previous valid cognitions, such as, "Just as a moment has an end, the beginning and middle should also be examined," and "When form is broken down into atoms, the parts of the atom do not exist," etc., through the stages of understanding, a valid cognition that measures suchness will arise. Therefore, the way of reasoning of the Buddhists is pure because it relies on the words of the Buddha who sees suchness, and through it becomes a part of understanding suchness. The way of reasoning of the non-Buddhists is the opposite of this, and should be understood as wrong. Some of them consider the wisdom of recognition to be direct perception, and believe that this direct perception establishes the permanence of the previous person named Devadatta as this person, or as a general entity. Furthermore, the Vaisheshikas believe that the self pervades all places, because the qualities of happiness and suffering of the self can be apprehended in all objects. They consider this unestablished seeming reason as a true reason, and from this they establish the self. These ways of establishing valid cognitions and objects of valid cognition in a reversed manner do not become a part of understanding suchness, so they are called wrong conceptualizations. If everything is without inherent existence, then all of these are unreasonable. Asking in the manner of a debate like this can also eliminate the wrong understanding of those to be tamed. Alternatively, "wrong" refers to the knowledge of most ordinary people that is contrary to the meaning of suchness. The reason for all the questions that will be explained below is mostly this, that in conventional truth it is mind, and in ultimate truth it is also mind, but if it is without inherent existence, then differences like this and that are unreasonable, and should be combined in this way.