Tibetan
ས་རྗེས་མཐར་ཐུག་ཅིང༌། དེ་ཉིད་ཀྱིས་མཚན་མ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་ས་བོན་དང་བཅས་ཏེ་སྤངས་པའོ། །ཡང་ན་འདི་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། །དེ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་པོས་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་ལ་སོགས་པར་བརྟགས་པའི་ཀུན་བརྟགས་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཐུགས་སུ་ཆུང་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས། ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་ནི། མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་པ་ལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། །དེ་ལྟར་རྐང་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཡུལ་བསྟན་ལ། འོག་མ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་གཞན་དབང་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པར་སྟོན་ཏེ། དེ་ལ་ཚིག་རྐང་པ་ དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་གཞན་དབང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྟོན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་སྒྱུ་མ་བྱས་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ནས་རྐང་བ་གཉིས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྟོན་ཏོ། །ཡང་དེ་ནས་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་གཞན་དབང་གི་འཇིག་རྟེན་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་རྟག་ཏུ་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བ་སྟེ། སེམས་སྣང་བ་ཙམ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནས་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གིས་ཡོངས་གྲུབ་དོན་དམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་ཅིང༌། ཡེ་ཤེས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲིབ་པ་གཉིས་སྤངས་པར་སྟོན་ཏོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་བདག་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་དོན་དམ་པ་ཡིན་ལ་དོན་དམ་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལ་འདིར། ཆོས་དང་གང་ཟག་བདག་མེད་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་དང་ཐུགས་རྗེའི་ཡུལ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པས་སྒྲིབ་པ་གཉིས་སྤང་ཞེས་པ་སྟེ་ཤེས་པར་ཟད་དོ། །དབྱིངས་ཀྱི་ཆ་ལ་བསྟོད་པ་ཡང་རྐང་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་བརྩད་པ་དགོད་པ་སྟེ། སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ལ་བསྟོད་པ་མི་འཐད་དེ། །བསྟོད་པ་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་པ་ལས་འདིར་དེ་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །དངོས་
Chinese
地的究竟，即以其自身通达了无相的智慧，从而连同习气一同断除。或者，这些的意义应从三种方式来了解。其中，第一颂通达了对生灭等进行考察的遍计所执相无自性。对此，《解深密经》中说：“如虚空之花，应如是观待自性无自性。” 这样，前两句指出了所境，后两句指出了有境的智慧。然后，第二颂显示了通达依他起生无自性。其中，前两句词句显示了心和心所的依他起如幻象。如经中所说：“如所作幻术，应如是观待他之自性。” 然后，后两句显示了如此证悟的智慧。再次，后两句显示了依他起的世间远离常断二边，恒常如梦，是唯心显现之义。然后，后两句显示了如此通达的智慧。然后，一颂通达了圆成实胜义无自性，并显示了以这些智慧断除了二障。如经中所说：“胜义真实殊胜，诸法之法无我即是彼等之无自性，此乃胜义，胜义乃以一切法之无自性性而善加区分，故称胜义无自性性。” 在此，“法与补特伽罗无我”，是智慧与慈悲的对境，如是证悟便能断除二障，仅此而已。对于赞叹法界之部分，前两句是驳斥辩论，即赞叹如幻如梦自性的法身，与一切戏论相离是不合理的。因为赞叹是对功德差别的陈述，而此处并没有成立这样的差别。
English
The ultimate of the ground, that is, by itself, it understands the wisdom of no characteristics, thereby cutting off together with the habitual tendencies. Or, the meaning of these should be understood from three ways. Among them, the first verse understands the completely imputed characteristic of no self-nature, which examines arising and ceasing, etc. Regarding this, the "Explanation of the Intention" says: "Like a flower in the sky, one should view the self-nature of no self-nature in that way." Thus, the first two lines indicate the object, and the latter two lines indicate the wisdom of the subject. Then, the second verse shows the understanding of the dependent arising of no self-nature. Among them, the first two lines of the verse show the dependent arising of mind and mental factors as like an illusion. As it is said in the sutra: "Like an illusion created, one should view the self-nature of the other in that way." Then, the latter two lines show the wisdom of such realization. Again, the latter two lines show that the world of dependent arising is free from the extremes of permanence and annihilation, constantly like a dream, which is the meaning of mere mind appearance. Then, the latter two lines show the wisdom of such understanding. Then, one verse understands the perfectly established ultimate truth of no self-nature, and shows that these wisdoms have cut off the two obscurations. As it is said in the sutra: "The ultimate truth is truly supreme, the dharma of dharmas, the selflessness that is, is called the selflessness of those. This is the ultimate truth, the ultimate truth is well distinguished by the selflessness of all dharmas, therefore it is called the ultimate truth of no self-nature." Here, "the selflessness of phenomena and persons" is the object of wisdom and compassion, and such realization can cut off the two obscurations, that's all. Regarding the praise of the part of the sphere, the first two lines refute the debate, that is, praising the dharmakaya of illusion-like and dream-like nature, which is separated from all elaborations, is unreasonable. Because praise is a statement of the difference of qualities, but here there is no establishment of such a difference.
Tibetan
པོའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་དེའི་ལན་སྟོན་ཏེ། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་དེ་ལྟར་མི་རྟོག་ཅིང་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དེ་ལ་བསྟོད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་དང་མཚུངས་པས་བསྟོད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེན། དབང་པོ་དོན་དང་རྣམ་བྲལ་ཞིང༌། །སྣང་མེད་དེ་ཡི་གཟིགས་པ་བས། །ཞེས་པ་སྟེ། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་དང་བྲལ་ཞིང་སྣང་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ་སོ་རང་རིག་གི་ཚུལ་དུ་མངོན་དུ་བྱས་པས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་མེད་དགག་ཙམ་མ་ཡིན་ཞེས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་སྒྲ་དང་བློའི་ ཡུལ་ལས་འདས་པར་སྟོན་པ་ནི། གལ་ཏེ་བསྟོད་དམ་སྨད་ཀྱང་རུང༌། །ཐུབ་པ་དེ་ལ་ཇི་སྐད་བརྗོད། །ཅེས་པ་སྟེ། སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་དང་སྨད་པ་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བརྟགས་པ་ཡིན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་དེ་འདྲ་བ་མེད་ཅེས་པའོ། །མྱ་ངན་མི་འདའ་འདའ་ལ་མིན། །ཁྱོད་ལ་མྱ་ངན་འདའ་མི་གནས། །ཞེས་པས་ནི་སྙིང་རྗེས་ཞི་བ་ལ་མི་གནས་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐའ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྒྱུན་མི་གཅོད་པའོ། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཚུལ་སྟོན་པ་ནི། གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་རྟག་པར་འཛིན་པ་སྤང་པའི་དོན་དུ་ཡིན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་ནི་དེ་འདྲ་བ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མདོ་འདི་ཉིད་ལས། །མཚན་ཉིད་དང་ནི་བྱ་བ་དང༌། །དངོས་པོར་མྱ་ངན་ང་མི་འདའ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་ཏོ། །མདོ་སྡེ་གཞན་ལས་ཀྱང༌། །སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ཡོད་མི་འདའ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདའ་ལ་མིན་ཞེས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐའ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པའོ། །ཁྱོད་ལ་མྱ་ངན་འདའ་མི་གནས། །ཞེས་པས་དེ་ཉིད་གསལ་བར་བསྟན་པའོ། །བློ་དང་རིག་པ་བགྱི་དང་བྲལ། །ཡོད་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་སྤངས། །ཞེས་པས་ཤེས་བས་སྲིད་པ་ལ་མི་གནས་པའམ། ཡང་དེའི་རང་བཞིན་ཤེས་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་ཤིང༌། མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏེ། རྒྱས་བར་ནི་འོག་ནས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པ་ནི་ཕལ་ཆེར་ཤེས་པར་ཟད་དོ། །ཆགས་མེད་ཉེར་ལེན་མ་མཆིས་པ། །ཞེས་པ་ནི་སྲེད་པ་དང་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་ཕུང་པོ་ཉིད་མཚམས་འབྲེལ་པར་བྱེད་པ་མེད་ཅེས་པའོ། །དྲི་བའི་ཚིག་མདོར་བསྟན་པ་ནི་ཤེས་པར་ཟད་དོ། །བཤད་པར་སྐབས་དབྱེ་བ་ལ། ཐམས་ཅད་འཁོར་ལ་རྣམ་གཟིགས་ནས། །ཞེས་པ
Chinese
“པོའི་”等字句显示了它的回答，对于事物自性生起等的戏论，不如此思索，不执著于远离戏论本身，而是赞叹它。如果这样，就和兔角等相同，不会变成赞叹了，不是吗？“官能与境相分离，无相彼之所见胜。”这是说，显现能取所取二者分离，显现无有的智慧，以各自自证的方式显现，因此并非仅仅是否定戏论。因此，为了显示那智慧超越声音和意识的境界，说：“纵然是赞或毁，于胜者彼当如何说？”这是说，通过说缺点和优点来进行赞扬和诽谤，是孩童们以分别念来衡量的，而佛的自性中没有那样的东西。 “不入涅槃亦非入，于汝涅槃不住留。”这显示了以慈悲不住于寂灭，即证悟空性之边，不间断地利益众生。示现化身入涅槃之相，是为了使所化众生舍弃常执，而佛的自性中没有那样的东西。正如这部经中所说：“自性与作业，及事物我皆不入涅槃。”等等来显示。其他经典中也说：“佛陀不入涅槃。”等等。 “入于非入”是指不证入涅槃之边。 “于汝涅槃不住留。”这清楚地显示了这一点。 “智慧与明辨，远离造作，有与无之边亦已舍。”这显示了智慧不住于有，或者说，它的自性超越了所知的境界，远离了一切边，将在下面详细阐述。如此证悟的利益，大部分是容易理解的。 “无染无取亦无有。”这是说，因为没有贪欲和无明等，因此没有使蕴相续连接的东西。简要地显示了提问的词句，是容易理解的。在讲解的开端分别时，“一切眷属皆谛视。”
English
The words "po'i," etc., indicate its answer. Regarding the elaboration of the nature of things arising, etc., one does not think in this way, and does not cling to the very absence of elaboration, but praises it. If that is the case, it is the same as a rabbit's horn, etc., and it will not become praise, will it? "The senses are separate from objects, and the sight of the invisible is superior." This means that the appearance of the two, the grasper and the grasped, is separated, and the wisdom of the invisible is manifested in the manner of self-awareness, so it is not merely the negation of elaboration. Therefore, in order to show that that wisdom transcends the realm of sound and mind, it is said, "Whether it is praise or blame, how should one speak of the Thubpa?" This means that praising and blaming through speaking of faults and virtues is what children measure with discrimination, but there is no such thing in the nature of the Buddha. "Not passing into sorrow, nor not passing, for you sorrow does not abide." This shows that compassion does not abide in peace, that is, realizing the extreme of emptiness and not interrupting the benefit of sentient beings. Showing the manner of the emanation body passing into sorrow is for the purpose of abandoning the constant clinging of the disciples, but there is no such thing in the nature of the Buddha. As it is said in this sutra itself, "Nature and action, and things, I do not pass into sorrow." etc. Other sutras also say, "The Buddha does not pass into sorrow." etc. "Not passing into" means not realizing the extreme of passing into sorrow. "For you sorrow does not abide." This clearly shows that. "Intelligence and discernment are free from action, and the sides of existence and non-existence are also abandoned." This shows that wisdom does not abide in existence, or that its nature transcends the realm of knowledge and is free from all extremes, which will be explained in detail below. The benefits of such realization are mostly easy to understand. "Without attachment, without appropriation, there is nothing." This means that because there is no desire and ignorance, etc., there is nothing that connects the aggregates. Briefly showing the words of the question is easy to understand. At the beginning of the explanation, "Looking at all the retinue."