Tibetan
་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱ་བར་གསུངས་པ་དང༌། འོག་ནས་ཀྱང༌། དེ་བས་ཡོད་པར་མི་བརྟག་ཅིང༌། །མེད་པ་ཉིད་དུའང་བརྟག་མི་བྱ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དང༌། ཡང་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས་ཀྱང༌། འོད་སྲུངས་གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བ་རི་རབ་ཙམ་ནི་བླའི། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ནི། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་སོགས་པ་མདོ་སྡེ་དུ་མ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང༌། རྒྱལ་བས་སྟོང་ཉིད་ལྟ་བ་ཀུན། །ལྟ་ཀུན་ངེས་པར་འཇོམས་པར་གསུངས། །གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ལྟ་བ། །འདི་ནི་གསོ་རུ་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་བསྟན་པ་དང་ཡང་འགལ་བར་འགྱུར་ལ། ཡང༌། དགག་བྱ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། །ཡང་དག་ཏུ་ན་བཀག་མེད་གསལ། །ཞེས་བསྟན་པའི་རིགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཀྱང་གནོད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། འདིར་སྟོང་པ་ཉིད་འབའ་ཞིག་ནི་ཁས་ལེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཐམས་ཅད་ཡོད་ཅིང་འོག་ནས་སྟོན་པས་སྔ་མ་ལྟར་རིག་པ་དང་སྟོང་པ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དོན་ཉིད། སྣང་ཞིང་མྱོང་བའི་ཆོས་ཅན་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྤྱོད་པའི་སྐབས་སུ་ཁས་ལེན་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་དོན་དམ་པར་སྟོང་ཞིང་མེད་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། མདོ་སྡེ་དག་གི་དོན་ནི་དངོས་པོ་སྔོན་དུ་སོང་བའམ། དངོས་པོའི་ཟླའོ་ལ་ལྟོས་ནས་བློའི་བྱེད་པས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་སྟོང་པ་འམ་མེད་པ་དེ་འདྲ་བ་དང༌། དེར་སྒྲོ་འདོགས་ཀྱི་བློ་དགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི། ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དོན་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ སྡེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོའི་དོན་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ལྟར་སྟོན་པའི་གཞུང་ཡང་དུ་མ་ཡོད་མོད་ཀྱི། འདིར་ཁུངས་ཉིད་དུ་མི་བྲི་སྟེ་ཤེས་པར་ཟད་དོ། །དེས་ན་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་བློའི་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་བརྟགས་ཤིང་ཡུལ་དུ་བྱས་ཀྱང༌། དེ་ནི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་པ་ཟབ་མོའི་དོན་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། བློ་དེ་ནི་བརྗོད་པ་དང་འདྲེ་རུང་བའི་དོན་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཕྱིའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མས་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་འོད་གསལ་བ། རིག་པ་དང་སྟོང་བ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དོན་ལ་འཇལ་བ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པར་རློམ་ཡང༌། དེའི་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་སྤྲོས་པ་ཕྱོགས་རེ་གཅོད་པས། རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཙལ་ཞིང་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་དེ་ཉིད་གང་གི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །ཡང་གལ་ཏེ་དགག་བྱའི་དངོས་པོ་མེད་པས་དེ་བཀག་པའི་མེད་པའམ། སྟོང་པ་ཉིད་མི་འཐད་ཅེས་པ་ཡང་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་དགག་བྱའི་དངོས་པོ་མེད་དེ། དངོས་པོར་སྣང་བ་མ་འགགས་པ་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་ཏེ། དེ་ནི་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ཕ་རོལ་ཕོ་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དངོས་པོ་སྔོན་དུ་སོང་བའམ། དེ་ལ་ལྟོས་ནས་བརྟགས་པའི་བཀག་པ་ནི་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར། འདི་ནི་གྱི་ན་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེས་ན་དབུ་མ་པར་སྨྲ་བ་ཁ་ཅིག་གསུང་རབ་ཀྱི་ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་གམ། འདིར་ནི་ཡོད་ཉིད་འགོག་ཉིད་ཀྱི། །མེད་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མིན། །ཞེས་པ་དང༌། གཞན་ཡང༌། ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མེད་ཅེས། །ཁས་མི་ལེན་པ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ལ་ནན་ཏན་ལྡན་པས་ཀྱང༌། །ཅིར་ཡང་ཀླན་ཀ་བྱ་མི་ནུས། །ཞེས་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་སོགས་པས་བཤད་པའི་གཞུང་ལ་བརྟེན་ནས། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཙམ་གྱི་ཆོས་ཅན་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཡོད་མེད་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ། དགག་པར་བྱ་བ་ ནི་གང་ཞིག་རིགས་པས་གྲུབ་ཅིང་མི་གནོད་པ་ཡིན་ལ། དགག་བྱ་རྣམ་པར་བཀག་པ་ལས་གཞན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། དེས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང༌། མངོན་པར་འདོད་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མེད་དེ། ཁས་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ནི་མི་འཐད་དེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོར་ནི་དབུ་མ་བ་སུ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་བས། འདི་ནི་ཀུན་རྫོབ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཙམ་དུ་ཡང་མེད་པར་འདོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་ན་བསྒྲུབ་བྱ་ཤེས་པར་འདོད་པ་མེད་པས། ཤེས་པར་འདོད་པའི་བྱེ་བྲག་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཚུལ་དང་པོ་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཁས་ལེན་པ་མི་འཐད་དོ། །གལ་ཏེ་རང་ལ་འདོད་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་ཀྱང་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་དགག་པར་འདོད་པ་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡོད་ཅིང༌། དེའི་རྟེན་དེ་
Chinese
说是应以智慧断除，下面也说，因此不应执着于有，也不应执着于无。等等这样说了。而且，在圣《宝积经》中也说：‘光护，认为有我是像须弥山那么大的过失，而具有慢心的人认为空性是，并非如此。’这样说了。这与许多经部相违背。而且，圣龙树菩萨也说：‘胜者说空性见，为坏一切诸见故，若复说此空性见，是则汝为不可治。’这样教导，也相违背。而且，又说：‘非有应遣故，真实无遮明。’这样教导，也会被理性的力量所损害，如果这样想，没有过失。因为，这里并非仅仅承认空性，而是在世俗中一切都存在，下面也会说明，像前面一样，是智慧和空性双运，如幻术般的意义。是在显现和体验的法性上，依凭而行持胜义谛的时候承认的。即使那样，在胜义谛中是空且无的。经部的意义是对于先前的实物，或者对于实物的同类，依赖于心识的作用而虚构的空或无，以及为了遮止在那里虚构的分别念而说的。双运的意义，自性空性是所有大乘经部的核心意义。像那样宣说的论典也有很多，但在这里不作为依据来写，知道即可。因此，即使考察并作为对境，说与具有分别念的心识的戏论的一切边都分离，那也不是与戏论分离的甚深意义，因为那个心识是将与言说相混合的意义，虚构的外相作为对境的缘故。因此，在这里以比量来衡量心识的法性，是远离戏论且光明，智慧和空性双运的意义时，即使以那样的慢心自认为证悟了心识的法性，也不是如实地证悟了它的法性。那
English
It is said that it should be abandoned by wisdom, and it is also said below, "Therefore, one should not cling to existence, nor should one cling to non-existence." And so on. Moreover, in the noble "Ratnakuta Sutra," it is also said, "O Light-protector, to view the self as being as large as Mount Sumeru is a great fault, but for those with pride to view emptiness is not so." This contradicts many sutras. Moreover, the noble Nagarjuna also said, "The Victorious Ones have said that the view of emptiness is for the purpose of destroying all views. If one holds this view of emptiness, then you are incurable." This teaching is also contradictory. Moreover, it is also said, "Since there is nothing to be refuted, the truth is clear and unblocked." This teaching will also be harmed by the power of reason. If you think so, there is no fault. Because here, it is not merely acknowledging emptiness, but in conventional truth, everything exists, and it will be explained below, like before, it is the union of wisdom and emptiness, the meaning like an illusion. It is acknowledged when relying on the nature of phenomena that appear and are experienced, and practicing the ultimate truth. Even so, in ultimate truth, it is empty and non-existent. The meaning of the sutras is for the sake of refuting the emptiness or non-existence that is fabricated by the activity of the mind in relation to a prior entity or to the likeness of an entity, and the conceptual thoughts that fabricate there. The meaning of union, the emptiness of inherent existence, is the core meaning of all Mahayana sutras. There are many treatises that explain it in that way, but here I will not write them as sources, just know it. Therefore, even if one examines and makes it an object, saying that it is separated from all extremes of the proliferation of mind with conceptual thought, that is not the profound meaning of being separated from proliferation, because that mind makes the external appearance of fabricated meaning that can be mixed with speech as its object. Therefore, here, when measuring the nature of mind, which is free from proliferation and luminous, the meaning of the union of wisdom and emptiness, with the measure of inference, even if one arrogantly assumes to have realized the nature of mind with that pride, it is not realizing its nature as it is. That
Chinese
然而，通过断除对事物等妄加分别的戏论，有证悟者应当寻觅并确定。如果那样，那么它将成为谁的对境呢？将成为圣者们无分别智慧所认识的对境。又如果说，因为没有所破的事物，所以破除它的无，或者说，空性不合理，这也应当考察。在此，没有所破的事物，仅仅是显现为事物的现象没有止息的自性空性，承认为诸法的法性。这并非不成立，否则，对方的宗派的理由也将不成立。又，对于事物先有或者依赖于它而考察的破除，是不承认的。这仅仅是假立而已。因此，有些中观派论者依据经典的一些部分说：“此处不是遮止有，也不是成立无。”以及其他经文说：“对于有和无以及有无，凡是不承认的，即使以精勤，也无法进行责难。”依据龙树论师等所说的论典，在如是显现的法性上，在考察其真实存在与否时，所要破除的是什么以理智成立且不相违背的。除了对所破进行破除之外，不承认其他要成立的。因此，远离了真实存在的有和无等一切边，也没有丝毫想要成立的，因为远离了一切承认。他们这样说。这不合理，因为没有哪位中观派论者会承认要成立的事物等是胜义谛的实有。这被认为是连世俗的假立也不存在。如果那样，因为没有想要了解的所立，所以不成立具有想要了解的差别的有法，因此，依赖于它的理由的第一个特征，连世俗也不存在了。因此，不应承认自宗的理由。如果说，即使自己没有想要成立的，但想要破除他宗的观点，这在世俗中是存在的，并且它的所依
English
However, by cutting off the proliferation of imputations on things and so on, those with realization should seek and ascertain. If that is the case, then what will it become the object of? It will become the object to be known by the non-conceptual wisdom of the noble ones. Furthermore, if it is said that because there is no object to be refuted, therefore the non-existence of refuting it, or emptiness, is not reasonable, this should also be examined. Here, there is no object to be refuted, but the emptiness of the nature of merely the unceasing appearance as things is accepted as the dharma-nature of all dharmas. This is not unestablished, otherwise, the reason of the other party's tenet would also become unestablished. Furthermore, the refutation of things that have gone before or that are examined in dependence on them is not accepted. This is merely a designation. Therefore, some Madhyamika proponents, based on some parts of the scriptures, say: "Here, there is neither the cessation of existence nor the establishment of non-existence." And also other texts say: "For those who do not accept existence, non-existence, or both, even with diligence, no one can make any accusation." Based on the treatises spoken by teachers Nagarjuna and others, on the dharmas that merely appear as such, when examining whether they truly exist or not, what is to be refuted is what is established by reason and is not contradictory. Other than refuting the object to be refuted, nothing else is accepted to be established. Therefore, it is free from all extremes such as truly existing and not existing, and there is not even a little bit of what is manifestly desired to be established, because it is free from all acceptance. They say this. This is not reasonable, because no Madhyamika proponent would accept that things to be established and so on are truly existent in the ultimate truth. This is considered to not even exist as a mere conventional designation. If that is the case, because there is no thesis that one wants to understand, therefore the subject of the thesis that possesses the distinction of wanting to understand is not established, therefore, the first characteristic of the reason that relies on it does not even exist conventionally. Therefore, it is not reasonable to accept the reason of one's own system. If it is said that even if one does not have a thesis that one wants to establish, but one wants to refute the views of others, this exists conventionally, and its basis