Tibetan
ནོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དོན་དམ་པར་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་རིག་པ་དང་སྟོང་པ་ཡང་ཕན་ཚུན་ཁྱབ་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་རིག་པ་དང་སྟོང་པ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་རྣམ་རིག་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་འཕགས་ པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། རྣམ་ཤེས་དེ་ནི་སྒྱུ་མ་མཚུངས། །ཞེས་པ་དང༌། འཕགས་པ་ཟུང་གི་མདོ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཀྱང་སེམས་ཉིད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་གསུངས་པས་སོ། །འདིར་རིགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཀྱང་གྲུབ་པ་ཉིད་དེ། ཆོས་ཅན་དང་དགག་བྱ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔར་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གཏན་ཚིགས་སྦྱོར་བའི་ཚུལ་ཡང༌། གང་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་དེ་ནི་སྒྱུ་མ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྱུ་མའི་རྟ་གླང་ཉིད་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སྣང་ཞིང་མྱོང་བའི་སེམས་ཀྱང༌། །གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་སྟེ། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་འམ། རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སྔར་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབས་པས་ཀྱང༌། སེམས་ཉིད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ཏེ། སྣང་བ་ཙམ་གྱི་ཆོས་ཅན་སེམས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་གཞན་དག་ཕྱི་རོལ་ལམ། སེམས་གང་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ། སྒྱུ་མ་ཉིད་དུ་རིགས་པས་གྲུབ་ཅིང་མི་གནོད་ན། དེ་ཉིད་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། རིགས་པས་གྲུབ་ལུགས་དེ་བཞིན་དུ་བདེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཇི་ལྟར་སྣང་ཞིང་མྱོང་བ་སྒྱུ་མར་རིགས་པས་གྲུབ་ཅིང་མི་གནོད་པ་ཡིན་ན། དེ་ཉིད་ཡང་དག་ཉིད་དུ་ཡོད་ཅེས་ཀྱང་ཅིའི་ཕྱིར་ན་ཁས་མི་བླང་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། ཇི་ལྟར་རིགས་པས་གྲུབ་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཡང་དག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ནི་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་དགག་བྱ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཡང་དག་ཡིན་པ་ཙམ་གྱིས་དགག་བྱར་འགྱུར་བ་ནི། ཁྱབ་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་སྟེ། དགག་བྱ་ནི་ཡང་དག་གི་དངོས་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རིགས་པས་གྲུབ་ཅིང་མི་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་གི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་ཁྱབ་པ་མ་ཐུབ་སྟེ། །བདེན་པའི་དངོས་མིན་མྱོང་བ་ཙམ། །རིག་སྟོང་དབྱེར་མེད་ངོ་བོ་གང༌། །རྣམ་རིག་དབུ་མའི་ཚུལ་ལུགས་ལ། །དེ་བཞིན་རིགས་པས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། །བདེན་པའི་དངོས་པོར་འགྱུར་ན་ནི། །ཚད་མ་དངོས་པོའི་བྱེད་པ་རུ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་མི་ འགྱུར་སྨྲོས
Chinese
诺。如是等等宣说了。胜义谛中，心的自性即是空性。如是，觉性和空性也互相周遍。因此，觉性和空性双运犹如唯识幻相。如是，在圣《宝积经》中说：“识如幻。”圣《双经》和《般若波罗蜜多》中也说心性如幻。此处也以理证成立。法和所破等，应随先前所示而证悟。建立论式的方法是：凡是远离一和多的自性，那即是幻相。例如幻化的马和牛。如何显现和体验的心，也是远离一和多的自性之故。这是说，周遍的不可得，或者说是自性的论证。先前已成立显现的色等是幻相，因此，心性也成立为如幻，因为仅仅显现的法性即是心性。此处，无论是其他的外部，还是任何心，如果以理证成立为幻相且无害，那它就变成真实，因为以理证成立的方式即是真谛。此外，如果显现和体验以理证成立为幻相且无害，为何不承认它就是真实存在呢？因为理由相同。答：没有过失。如以理证成立的方式那样变成真实，这正是我们所希望的。如果那样，就会变成所破吗？仅仅是真实并不会变成所破，因为所破是真实的实有。如果因为以理证成立且无害就变成真实的实有，那也不成立周遍。仅仅是体验而非真实的实有，觉性空性无别的体性，在唯识中观的宗规中，同样因为以理证证悟，如果变成真实的实有，为何不会变成量实有的作用呢？说吧。
English
No. Thus and so forth were spoken. In the ultimate truth, the nature of mind is emptiness. Thus, awareness and emptiness are also mutually pervasive. Therefore, the union of awareness and emptiness is like a Vijnanavada illusion. As it is said in the Holy Jewel Heap Sutra: "Consciousness is like an illusion." And in the Holy Twin Sutra and the Perfection of Wisdom, the nature of mind is also said to be like an illusion. Here, it is also established by the power of reasoning. The subject and the object to be refuted, etc., should be understood by following what was previously shown. The method of formulating the argument is: whatever is a nature that is separate from one and many, that is illusion itself. For example, like an illusory horse and cow. The mind that appears and is experienced, is also of a nature that is separate from one and many. This is to say, the pervasive non-apprehension, or the argument of self-nature itself. Since it was previously established that the appearance of forms, etc., is illusion itself, therefore, the nature of mind is also established as illusion-like, because the dharma of mere appearance is the nature of mind. Here, whether it is other external things, or whatever mind, if it is established by reasoning as illusion and is harmless, then it becomes reality itself, because the way it is established by reasoning is the truth. Furthermore, if what appears and is experienced is established by reasoning as illusion and is harmless, why not admit that it exists as reality itself? Because the reason is the same. Answer: There is no fault. It is our wish that it becomes reality in the way it is established by reasoning. If so, will it become the object to be refuted? Merely being real does not become the object to be refuted, because the object to be refuted is a real entity. If it becomes a real entity because it is established by reasoning and is harmless, then that pervasion is also not established. Merely experiencing what is not a true entity, the essence of indivisible awareness and emptiness, in the tenets of Vijnanavada Madhyamaka, similarly, because it is realized by reasoning, if it becomes a true entity, why would it not become the function of a validly established entity? Tell me.
Tibetan
། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་འདོད་ཅེ་ན། །ཤེས་པའི་བྱེད་པ་ཞུགས་པ་ན། །ཤེས་བྱ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། །བྱེད་པ་མ་སྐྱེས་སྔོན་རོལ་ན། །ཚད་མར་ཐ་སྙད་གདགས་པ་ཡི། །རྟེན་མེད་ཕྱིར་ན་ཚད་མ་ཉིད། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་མེད་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་སྒྱུ་མ་དང་ཡང་དག་པ་ཉིད་ནི་འགལ་ཏེ། སྒྱུ་མའི་དོན་ནི་གསོབ་ཉིད་དང༌། གསོག་ཉིད་སྙིང་པོ་མེད་པ་ཡིན་ལ། ཡང་དག་པ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་མ་ཡིན་པ་ལ་སྒྱུ་མར་བཏགས་པ་ནི། སྒྱུ་མ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་གྱི། སྒྱུ་མ་ཉིད་ལ་སྒྱུ་མར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། དེ་ལྟར་བདེན་པས་སྒྱུ་མ་ཡང་དག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་མཁན་བཟང་པོས། སྤྲུལ་པའི་སྒྱུ་མ་ནི་སྒྱུ་མ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་གྱི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་གསུངས་པའི་སྒྱུ་མ་ན། སྒྱུ་མ་ཡང་དག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྩད་པ་གཉིས་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། སྣང་ཞིང་མྱོང་བ་ཡང་དག་པའི་དངོས་པོར་ཡོད་པ་ལ། ཡང་དག་གི་གཅིག་དང་དུ་མས་ཁྱབ་པ་ལས། དེ་འདྲ་བའི་ཁྱབ་བྱེད་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་སྒྱུ་མར་རིགས་པས་གྲུབ་ཅིང་མི་གནོད་པ་ལ་ནི། དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་བསྟན་པ་ཚད་མ་དངོས་པོ་འཆོས་པར་བྱེད་པའི་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པས། བདེན་པའི་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པའི་སྒྱུ་མ་ལ། དེ་ལྟར་ཚད་མས་རྟོགས་ཀྱང་ཡང་དག་གི་དངོས་པོར་མི་འགྱུར་བས་ཡང་དག་གི་གཅིག་དང་དུ་མ་ལ་སོགས་པའི་དཔྱད་པ་མི་འཇུག་ཅེས་པའོ། །ཡང་གཞན་དག་ཇི་ལྟར་སྣང་ཞིང་མྱོང་བ་སྒྱུ་མ་ཉིད་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ཡང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་ཁས་ལེན་ན། སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་དག་གིས་བཤད་པའི་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། བརྟགས་པའི་དོན་གྱིས་དབེན་འགྱུར་ཞིང༌། །དངོས་ཙམ་བརྟེན་ནས་གང་སྐྱེས་པ། །ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པའོ། །དེའི་དོན་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་འདི་ཉིད། དོན་དམ་པར་སྐྱེའོ་འགག་གོ་ཞེས་པ་ སོགས་པར་བརྟགས་པའི་དོན་གྱིས་དབེན་པ་དང༌། དངོས་པོ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་དང༌། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་ཁྱེད་ཀྱིས་འདོད་པའི་རྣམ་རིག་སྒྱུ་མ་ཙམ་ལ་ཡང་མཚུངས་པ་ཉིད་དུ་སྣང་ངོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། འདིར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དོན་ནི་དངོས་པོ་ཙམ་དང༌། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བར་སྣང་ཡང༌།
Chinese
如果这样认为，那么，当智慧的活动进入时，所知会变成其他东西，并且在活动未产生之前，由于没有可以安立为量（ प्रमाण，pramāṇa，量）的依据，因此量本身将完全不存在。如果说幻象和真实是相违的，幻象的意义是虚假的，虚假是没有实质的，而真实则与之相反，那么，没有过失。就像不是幻象的事物被认为是幻象一样，幻象不是真实的，而幻象本身被认为是幻象，因此，由于那是真实的，所以称为真实幻象。如《圣宝积经》中所说：“就像优秀的魔术师所变现的幻象不是真实的幻象一样，如来所说的诸法如幻象，那是真实的幻象。”因此，第二个辩论也是不合理的，因为显现和体验存在于真实的物体中，并且被真实的单一和多重所遍及，因此，这样的遍及是不合理的。在这里，对于通过理智成立且无害的幻象来说，情况并非如此，因为如前所述，量不是制造事物的作者，因此，对于未被确立为真实事物的幻象，即使通过量来理解，也不会变成真实的物体，因此，不会涉及真实的单一和多重等的分析。此外，如果其他人认为显现和体验本身就是幻象，并且也承认那是胜义谛，那么，那将与先前学者所说的真实世俗没有区别，如云：“远离考察之义，唯是事物依缘生，当知即是真世俗。”其意义是，真实的世俗是指显现为色等的事物本身，远离了“在胜义中生灭吗”等考察之义，仅仅是作为事物而成立，并且是依赖于因和缘而产生的。那么，这与你们所认为的唯识幻象似乎也是相同的，对此，没有过失，因为在这里，幻象般的意义仅仅是事物，并且看起来是依赖于因和缘而产生的。
English
If you think so, then, when the activity of knowledge enters, the object of knowledge will become something else, and before the activity arises, since there is no basis to establish as a valid cognition (प्रमाण，pramāṇa，measure), the valid cognition itself will completely not exist. If you say that illusion and reality are contradictory, the meaning of illusion is falsity, falsity is without essence, and reality is the opposite of that, then, there is no fault. Just as something that is not an illusion is considered an illusion, illusion is not reality, but illusion itself is considered an illusion, therefore, since that is real, it is called real illusion. As it is said in the "Noble Jewel Heap Sutra": "Just as the illusion manifested by an excellent magician is not a real illusion, the illusion that the Tathagata speaks of all dharmas as illusion, that is a real illusion." Therefore, the second debate is also unreasonable, because appearance and experience exist in real objects, and are pervaded by real single and multiple, therefore, such pervasion is unreasonable. Here, for the illusion that is established by reason and harmless, the situation is not like that, because as mentioned before, valid cognition is not the author who makes things, therefore, for the illusion that has not been established as a real thing, even if it is understood by valid cognition, it will not become a real object, therefore, the analysis of real single and multiple etc. will not be involved. Furthermore, if others think that appearance and experience themselves are illusion, and also admit that it is the ultimate truth, then, that will be no different from the real conventional truth spoken by previous scholars, as it is said: "Devoid of the meaning of examination, only things arise depending on conditions, know that is the real conventional truth." Its meaning is that the real conventional truth refers to the things themselves that appear as form etc., devoid of the meaning of examination such as "do they arise and cease in the ultimate truth?", it is only established as things, and it arises depending on cause and conditions. Then, this seems to be the same as the Mind-Only illusion that you think, to this, there is no fault, because here, the meaning of illusion-like is only things, and it seems to arise depending on cause and conditions.