Tibetan
་ཤིན་ཏུ་ཡང་དབང་པོ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ནི་མི་འཐད་དེ། མ་འོངས་པའི་གདུལ་བྱ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང༌། རྣོན་པོ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའོ། །དེ་ལ་གང་ཟག་སྔ་མ་ནི་དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་ཚིག་ཙམ་ལས་ཁྱད་བར་དུ་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་ལ། དབང་པོ་རྣོན་པོ་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡང་དེ་འདྲ་བའི་ཚིག་ལས་དོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ཏེ། འདི་ནི་ཕལ་ཆེར་བདེན་པར་སྨྲ་བའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་ཞེས་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་ཉིད་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་ལ་ཡང་འཇུག་པར་འགྱུར་བའོ། །ཡང་མ་འོངས་པའི་གདུལ་བྱ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དབང་པོའི་འཁོར་རྣམས་ལ་དྲི་བར་ཡང་ནུས་པས་ཉེས་པའི་གོ་སྐབས་གལ་ཡོད་ཅེས་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། སྟོན་པ་དབང་པོའི་འཁོར་དང་ནི། །ཡུལ་དང་དུས་ཀྱང་ངེས་བསྟན་པ། །དད་ལྡན་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཏུ། །སྨྲ་པོ་རང་ཉིད་ཚད་མར་ནི། །རབ་བསྒྲུབ་ཕྱིར་ཡིན་འཇིག་རྟེན་ན། །ཡུལ་དང་ དུས་སོགས་ཀྱིས་མཚོན་ཅིང༌། །དབང་པོར་བཅས་ཚིག་སྨྲ་བ་ཡི། །སྨྲ་པོ་ཚད་མར་རབ་ཏུ་རྟོགས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དགོས་པ་གཉིས་པའི་དོན་ནི་ཨེ་ཝཾ་མཱ་ཡ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལེགས་པར་སྦྱར་བ་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་སྐད་ཀྱིས་བསྡུས་པས་ལྷ་རྣམས་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་དོན་དང༌། ཡང་ཕྱི་རོལ་པ་གང་དག་ཁོ་བོ་ཅག་གི་སྟོན་པ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྒྲ་རིག་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་མཁས་པས་ཨེ་ཝཾ་མཱ་ཡ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་སྒྲས་སྡུད་པར་བྱེད་ལ། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ནི་དེ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལོག་པར་རྟོག་བར་འགྱུར་བས་དེ་བསལ་བའི་དོན་དུའོ། །དགོས་པ་གསུམ་བ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ཕྲན་ཚེགས་ཀྱི་ལུང་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས། ཀུན་དགའ་བོས་དམ་པའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚེ། གདན་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་བཞུགས་པ་ན། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་ཅིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྣམ་པ་ལྟ་བུར་གྱུར་པས་འཁོར་གྱི་སྐྱེ་བོ་གཞན་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཉིད་སྔར་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཀྱང་ཐུགས་རྗེའི་དབང་གིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སླར་བྱོན་པ་ཡིན་ནམ་སྙམ་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཞན་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཞན་ཞིག་འདིར་བྱོན་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་མ་ཡིན་སྙམ་དུ་དོགས་པ་དང༌། ཀུན་དགའ་བོ་ཉིད་སྔར་ལས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་གྱུར་ཏེ་སངས་རྒྱས་ནས་གཅན་གྱི་ཚབ་མར་བྱོན་པ་ཡིན་ནམ། ཅི་ཞེས་དོགས་པར་འགྱུར་བས། དེ་རྣམས་བཅད་པའི་དོན་དུ་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་ཞེས་སྨོས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ཉིད་སླར་བྱོན་པའམ་གཞན་ཉིད་ཡིན་ན། ཚིག་འདི་འགྲིག་པ་མ་ཡིན་ལ། ཀུན་དགའ་བོ་ཉིད་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དོན་མངོན་དུ་གྱུར་ཅིང་རྟོགས་པ་ཡིན་པས་ཐོས་པ་ཙམ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་སྔར་གྱི་ཀུན་དགའ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་པའོ། དེ་ལྟར་དགོས་པའི་དོན་བསྟན་ནས། བསྡུས་པའི་དོན་རྣམ་པ་ལྔས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་སྡུད་པ་པོ་དང༌། བཤད་པའི་དུས་དང་སྟོན་པ་དང་གནས་དང༌། འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་པས་སྟོན་ཏོ། །གཉིས་ པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པ་དང༌། ལང་ཀའི་གྲོང་རྡལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་ཏོ། །ཡང་གཞན་དག་ནི་ཚིག་དང་པོས་གླེང་བསླང་བ་བསྟན་ལ། དུས་གཅིག་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་གླེང་གཞི་སྟོན་ཏོ་ཞེས་ཀྱང་འཆད་དེ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་འགལ་བ་མེད་དོ། །ཚིག་གི་དོན་ནི་འདི་སྐད་ཐོས་ཞེས་པས་འོག་ནས་བསྡུས་ཏེ་སྟོན་པ་འདི་ཁོ་ན་སྐད་ཐོས་ཀྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་ཐོས་པ་ལས་ལྷག་པ་དང་ཆད་པ་མེད་པར་བསྡུས་ཞེས་པའོ། །དོན་འདི་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁ་སྦྱོར་ཐིག་ལེ་ལས་བསྟན་པའོ། །བདག་གིས་ཐོས་ཞེས་པས་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྟོན་པ་ལས་དངོས་སུ་ཐོས་ཀྱི་གཞན་ལས་བརྒྱུད་དེ་ཐོས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་སྡུད་པ་པོ་བསྟན་པ་ན་གཞན་དག་ཁྱོད་ཀྱིས་གང་གི་ཚེ། གང་ལས། གང་དུ། གང་དང་ལྷན་ཅིག་ཐོས་སྙམ་དུ་དོགས་ན་དུས་གཅིག་ན་ཐོས་ཞེས་གོང་མ་ལ་སྦྱར་ཏེ་འདིའི་དོན་ཡང་སྤྱིར་དུས་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། བྱས་པའི་དུས་དང༌། སྐྱབས་འབྱུང་གི་དུས་དང༌། གཉིས་གཞན་གྱི་དུས་དང༌། རྩོད་པའི་དུས་སོ། །དེ་ལ་འདིར་ནི་རྩོད་པའི་དུས་ཉིད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འདི་སངས་རྒྱས་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ནི། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་རྩོད་དུས་ལ་ཞེས་འོག་ནས་སྟོན་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡང་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་པ་ལས། དེའི་བྱེ་བྲག་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་ཐོས་ཞེས་པའོ། །དེས་ཀྱང་མདོ་སྡེར་ནི་པོ་ཆེ་རྙེད་དཀའ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏེ། དུས་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་ཐོས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མ་ཡིན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དུས་གཅིག་གི་ཚེ་ན་འདི་ཐོས་ལ། གཞན་གྱི་ཚེ་ན
Chinese
说“绝对不是有情”。这是不合理的。因为未来被调伏的众生有两种：迟钝者随信而行，敏锐者随法而行。对于前者来说，仅仅是如此宣说的词句就能让他们特别信服。而对于敏锐且具有证悟者来说，也会因为这些词句而产生怀疑，认为这人大概是说真话的，从而理解，并因此而进入经藏。此外，未来获得神通的被调伏者也能向有情众提问，因此存在犯错的机会。如是说：导师与有情眷属，以及处所和时间也明确指示，为了让具信者进入的支分，宣说者自己成为量士夫，所以在世间，以处所和时间等来标示，具有有情而说法的，说法者被彻底认为是量士夫。如是说。第二个必要是，像“ཨེ་ཝཾ་མཱ་ཡ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”等词语，用善于表达的天神语言来概括，是为了摄受天神。此外，有些外道认为，我们导师大自在天等精通声明论典，所以用善于表达的梵语词汇来概括，而沙门乔达摩并非如此，从而产生邪见，为了消除这种邪见。第三个必要是，在律藏的零星律文中记载，如来涅槃后，当阿难陀尊者结集圣法时，坐在狮子座上，以妙相好庄严，如同如来一般，使得其他眷属心生疑惑，心想：释迦牟尼佛虽然之前已经涅槃，但因为大悲心的缘故，为了利益有情而再次降临了吗？或者从其他世界来了另一位如来吗？或者不是这样，心生疑惑。或者阿难陀尊者本身从以前变得不一样了，成佛后代替导师了吗？等等疑惑产生。
English
It is said that "it is absolutely not sentient beings." This is unreasonable. Because there are two types of beings to be tamed in the future: the dull-witted who follow faith, and the sharp-witted who follow the Dharma. For the former, merely the words spoken in this way will make them particularly convinced. For the sharp-witted who possess realization, these words will also give rise to doubt, thinking that this person is probably telling the truth, thereby understanding and entering the Sutra Pitaka. Furthermore, those to be tamed in the future who have attained clairvoyance can also ask questions to the sentient beings, so there is an opportunity to make mistakes. As it is said: The teacher and the retinue of sentient beings, as well as the place and time, are also clearly indicated, in order to make the speaker himself a reliable person for the branch of those who enter with faith, so in the world, it is marked by place and time, etc., and the speaker who speaks with sentient beings is thoroughly regarded as a reliable person. So it is said. The second necessity is that words such as "evam maya (ཨེ་ཝཾ་མཱ་ཡ་，，，Thus by me)" are summarized in the language of the gods, who are good at expressing themselves, in order to subdue the gods. In addition, some non-Buddhists believe that our teacher, the Great自在天, etc., are proficient in the treatises on grammar, so they use well-expressed Sanskrit words to summarize, but the Shramana Gautama is not like that, thus generating wrong views, in order to eliminate this wrong view. The third necessity is recorded in the miscellaneous Vinaya texts of the Vinaya Pitaka that after the Tathagata passed away, when the Venerable Ananda was compiling the holy Dharma, he sat on the lion throne, adorned with marks and signs, like the Tathagata, causing the other retinues to be doubtful, thinking: Although Shakyamuni Buddha had previously passed away, has he come again for the benefit of sentient beings because of great compassion? Or has another Tathagata come here from another world? Or is it not so, doubts arise. Or has the Venerable Ananda himself become different from before, and has he become a Buddha and replaced the teacher? And so on, doubts arise.
Chinese
因此，为了断除这些，才说了“如是我闻”。如果如来是再次出现或是另外一个，那么这句话就不恰当了。即使是阿难自己成佛，因为已经现证并证悟了法的意义，所以不仅仅是听闻。因此，说是以前的阿难自己。这样显示了必要之义后，应以五种方式了解总摄之义：具有功德差别等的结集者，说法的时间、导师和处所，以及圆满的眷属。其中，第一个由“如是我闻”来显示。第二个等也依次由“一时”等，“薄伽梵”等，“楞伽城”等，以及“比丘僧团”等来显示。还有其他解释说，第一个词显示了开端，而“一时”等显示了所依。即使这样，也没有矛盾。词的意义是，“如是闻”表示从下面总摄显示，这仅仅是听闻之语，总摄了从薄伽梵所闻，没有增减。这个意义也是薄伽梵从口诀明点中显示的。“我闻”表示自己从导师那里亲自听闻，而不是从他人辗转听闻。这样，在显示了具有功德的结集者后，如果其他人怀疑“你何时、从何处、在何地、与谁一起听闻”，那么就将“一时”与前面结合，这个意义是，一般来说，时间有四种：造作之时，救护出现之时，二者之外的其他之时，以及争论之时。其中，这里是争论之时，因为如来成佛后转法轮，将在下面显示“释迦牟尼在争论之时”。那个时间的差别也是导师等四种，其中，是在某个支分之时听闻。这也显示了在经藏中，宝物是难以获得的，因为说是在某个时间听闻，而不是在所有时间。又，在某个时间听闻了这个，而在其他时间
English
Therefore, in order to cut off these, it is said, "Thus I have heard." If the Tathagata is reappearing or is another, then this sentence is not appropriate. Even if Ananda himself becomes a Buddha, because he has already directly realized and realized the meaning of the Dharma, it is not just hearing. Therefore, it is said that it is the former Ananda himself. After showing the meaning of necessity in this way, the meaning of the summary should be understood in five ways: the compiler with the difference of merits, etc., the time, teacher, and place of the Dharma, and the perfect retinue. Among them, the first is shown by "Thus I have heard." The second, etc., are also shown in order by "At one time," etc., "Bhagavan," etc., "Lanka City," etc., and "Bhikshu Sangha," etc. There are also other explanations that the first word shows the beginning, and "At one time," etc., show the basis. Even so, there is no contradiction. The meaning of the word is that "Thus heard" means that it is summarized and shown from below. This is just the word of hearing, summarizing what was heard from the Bhagavan, without any increase or decrease. This meaning is also shown by the Bhagavan from the oral instruction bindu. "I heard" means that I personally heard from the teacher, not from others through transmission. In this way, after showing the compiler with merits, if others doubt "When, from where, where, and with whom did you hear," then combine "At one time" with the previous one. The meaning of this is that, in general, there are four types of time: the time of creation, the time of the appearance of protection, other times besides the two, and the time of dispute. Among them, this is the time of dispute, because the Tathagata turned the wheel of Dharma after becoming a Buddha, and it will be shown below that "Shakyamuni was at the time of dispute." The difference of that time is also the four types of teachers, etc., among which, it was heard at a certain branch time. This also shows that in the sutras, treasures are difficult to obtain, because it is said that it was heard at a certain time, not at all times. Also, this was heard at one time, and at other times