Tibetan
ཡིན་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་བསླད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་རྒྱང་རིང་དུ་སྤངས་པར་གྱུར་ཏོ། །སྔ་མ་ལྟར་ཚུལ་ལུགས་འདི་ལྟར་དམ་པའི་ཆོས་བསྡུས་ཤིག་ཅེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནང་བས། དེ་འདྲའི་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཀྱང་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་ན་འདི་སྐད་བདག་གིས་བཤད་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པར་རིགས་ཀྱིས། བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་པའི་ཚིག་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། སྔ་མ་ལྟར་གདུལ་བྱའི་དོན་དུ་ཉིད་ལས་ཐ་དད་པའི་སྐུ་རུ་སྣང་བ་ན་ཚིག་དེ་ཉིད་རིགས་པར་འགྱུར་གྱི་བདག་གིས་བཤད་པ་ཞེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པས་བསྟན་པ་ལ་གཞན་རྣམས་ཡིད་ཆེས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་གཞན་འཕགས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཚུལ་སྟོན་པ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བོ་མྱ་ངན་གྱི་ཐིབས་ཀྱིས་ནོན་པར་གྱུར་པའི་ཚེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པས་དགའ་བོ་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་དེ། མྱ་ངན་བསངས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁྱོད་དེ་ལྟར་མྱ་ངན་མ་བྱེད་ཅིག །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་དུས་ལ་བབ་སྟེ། དེང་བཞུགས་ཀྱང་སང་མི་བཞུགས་སོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ངས་སྨྲས་པ་བཞིན་དུ་ཞུ་བ་རྣམ་པ་འདི་བཞི་ཞུས་ཤིག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ལ། ཞུ་བ་བཞིའི་ཐ་མ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ བསྡུ་བ་ན་མདོ་སྡེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མགོ་ནན་ལ་ཇི་སྐད་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གཞུག་ཅེས་ཞུས་པའི་ལན་དུ། དགའ་བོ་ཁྱོད་ཞུ་བ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས། ཆོས་ཀྱི་མཛོད་བསྡུ་བའི་མགོ་ནན་ལ་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ན་འཁོར་རྣམ་བཞི་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་ཏེ། མདོ་སྡེ་འདི་གསུངས་སོ་ཞེས་པའི་ཚིག་ཐོགས་ཤིག་ཅེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ཏེ། དེ་ལས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བོ་སྡུད་པ་པོ་ཉིད་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། ཀུན་དགའ་བོ་དང་དགའ་བོ་ཞེས་པའི་མཚན་ནི་ཕན་ཚུན་འཁྲུགས་པ་ལྟ་བུར་སྣང་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྒྱས་པ་དང་བར་མའི་གླེང་གཞིའི་སྐབས་སུ་ནི་གང་ཟག་གཅིག་མ་གཏོགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བོའོ་ཞེས་གསུངས་ལ། བསྡུས་པ་འཕགས་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའི་གླེང་གཞིར་ནི། གང་ཟག་གཅིག་མ་གཏོགས་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། གཞན
Chinese
因此，（你们）就远远地抛弃了“是否会篡改如来之语”的疑虑。诸位阿阇黎也说，如来曾开许说，可以像以前那样，用这种方式来结集圣法，所以没有那样的过失。如果如来亲自结集，那么“如是我说”等等的说法，按照道理，就不应有“如是我闻”的说法了，如果这样问难。是没有过失的，像以前那样，为了调伏有情，显现为不同于自身的身相时，那个说法才合乎道理，而不是“如是我说”，因为不是一切遍知，别人就不会对教法生起信心。如果那样，那么在其他《圣大涅槃经》中，当佛陀示现涅槃之相时，具寿阿难陀被悲伤的乌云所笼罩。具寿摩诃迦叶安慰阿难陀，驱散了他的悲伤，说道：‘你不要这样悲伤。如来入灭的时间已经到了，今天住世，明天就不住了。你应该像我所说的那样，请求这四种请求。’等等。四种请求的最后一个是，如来入灭后，在结集法藏时，应该在所有经部的开头加上“如是”之类的词语。作为对这个请求的回答，佛说：‘阿难陀，按照你的请求，如来入灭后，在结集法藏的开头，应该加上“如是我闻，一时，薄伽梵住在某地，与四众眷属在一起，宣说了这部经”等词语。’这与（你所说的）相违背，因为在那部经中，明明说具寿阿难陀是结集者。是没有过失的，因为阿难陀和迦叶的名字似乎互相混淆。例如，在《广大般若波罗蜜多》和《中般若波罗蜜多》的序言中，只说了一个人，那就是具寿阿难陀。而在《略摄八千颂般若波罗蜜多》的序言中，只说了一个人，那就是具寿阿难陀，还有其他。
English
Therefore, (you) have cast far away the doubt of "whether the words of the Tathagata will be distorted." The teachers also said that the Tathagata had permitted that the holy Dharma could be compiled in this way as before, so there is no such fault. If the Tathagata himself compiled it, then the statement "Thus I have said" and so on, according to reason, should not have the statement "Thus I have heard," if such a question is raised. There is no fault, as before, when appearing as a body different from oneself for the sake of taming sentient beings, that statement is reasonable, but not "Thus I have said," because not being omniscient, others will not have faith in the teachings. If that is the case, then in other 《Mahāparinirvāṇa Sūtra》, when the Buddha shows the aspect of nirvana, the venerable Ānanda was enveloped by clouds of sorrow. The venerable Mahākāśyapa comforted Ānanda, dispelled his sorrow, and said, 'You should not be so sad. The time for the Tathagata to pass into nirvana has arrived, he will dwell today, but not tomorrow. You should request these four requests as I have said.' And so on. The last of the four requests is that after the Tathagata passes into nirvana, when compiling the Dharma treasury, the words "Thus" and so on should be added to the beginning of all sutras. As an answer to this request, the Buddha said, 'Ānanda, according to your request, after the Tathagata passes into nirvana, at the beginning of compiling the Dharma treasury, the words "Thus I have heard, at one time, the Bhagavan was dwelling in such and such a place, together with the fourfold retinue, and expounded this sutra" and so on should be added.' This contradicts (what you said), because in that sutra, it is clearly said that the venerable Ānanda is the compiler. There is no fault, because the names Ānanda and Kāśyapa seem to be confused with each other. For example, in the introduction to the 《Extensive Prajñāpāramitā》 and the 《Intermediate Prajñāpāramitā》, only one person is mentioned, that is, the venerable Ānanda. And in the introduction to the 《Condensed Eight Thousand Verse Prajñāpāramitā》, only one person is mentioned, that is, the venerable Ānanda, and others.
Tibetan
་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མདོ་སྡེ་ཉིད་ལས་ཀྱང་ངའི་ནུ་བོ་ཀུན་དགའ་བོ་ཞེས་གསུངས་ལ། མདོ་སྡེ་གཞན་དག་ནས་གཅུང་དགའ་བོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདིར་མིང་ལ་ཞེན་པར་མི་བྱ་སྟེ། དོན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ན་སྡུད་པ་པོ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡབ་མཆེད་པོ་ཉིད་དུ་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། མང་དུ་ཐོས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་པའི་དོན་དུ་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་རིགས་སོ། །དེ་ལྟར་སྡུད་པ་པོས་ཉེ་བར་བཀོད་པའི་གླེང་གཞི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ནི་རྣམ་པ་ལྔའི་སྒོ་ནས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཚིག་ཉེ་བར་དགོད་པའི་དགོས་པའི་དོན་དང༌། བསྡུས་པའི་དོན་དང༌། ཚིག་གི་དོན་དང༌། བརྒལ་བ་དང་བརྒལ་བའི་ལན་དང༌། མཚམས་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། མདོ་དོན་སྨྲ་བར་འདོད་པ་ཡིས། །དགོས་པ་བསྡུས་པའི་དོན་བཅས་དང༌། །ཚིག་དོན་བཅས་དང་བརྒལ་ལན་བཅས། །མཚམས་སྦྱོར་བཅས་ཏེ་བསྙད་པར་བྱ། །ཞེས་རྣམ་པར་བཤད་པའི་རིགས་པ་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདིར་དགོས་པའི་དོན་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སྤྱིར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་གླེང་གཞི་ཉེ་བར་བཀོད་པའི་དགོས་པ་དང༌། དེ་ཡང་ ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་སྐད་ཀྱིས་གསུངས་པའི་དགོས་པ་དང༌། བདག་གིས་ཐོས་ཞེས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཚིག་གི་དགོས་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་དགོས་དོན་ནི་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་སྡུད་པ་པོ་རང་ཉིད་ཡིད་ཆེས་པའི་སྐྱེས་བུར་སྒྲུབ་ཅིང་དེ་ལྟར་གྲུབ་པས་དེས་བསྡུས་པའི་མདོ་སྡེ་ལ་གཞན་དག་འཇུག་པར་འགྱུར་བའོ་ཞེས་འཆད་དོ། །དེའི་དོན་ཡང་དུས་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་གནས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་འཁོར་འདི་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལས་ཁོ་བོས་མདོ་སྡེ་འདི་ཐོས་སོ་ཞེས་དབང་པོའི་འཁོར་ལ་སོགས་པ་དང་བཅས་ཏེ་བསྟན་པས། དེས་སྨྲས་པའི་དོན་དེ་ལྟར་བདེན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་འགྱུར་བའོ། །ཡང་འདིར་སློབ་དཔོན་དྲི་མེད་བཤེས་གཉེན་གྱིས་སུན་འབྱིན་པ་ལྟར་སྣང་བ་བྱེད་པ་ན་འདི་ནི་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟ་ན་མ་འོངས་པའི་གདུལ་བྱས་དབང་པོའི་འཁོར་རྣམས་ལ་དོན་དེ་ལྟར་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་ཞེས་དྲི་བར་མི་ནུས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྡུད་པ་པོ་ཡིད་ཆེས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེས་བསྡུས་པའི་མདོ་སྡེ་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བས་དོན་རྟོགས་པ་མི་འཐད་པ་དང༌། གཞན་ཡང་གླེང་གཞི་གང་དུ་འཁོར་གྱི་མིང་སྨོས་པ་མེད་པ་དེར
Chinese
而且在《涅槃经》中也说“我的弟弟，阿难陀”。其他经典中也说“弟弟阿难”。因此，不要执着于名字，如果追随意义，那么显现为结集者，就是在世间被称为如来佛的叔父，因为他显现为具有多闻的功德等等。就究竟意义而言，如前所述。如此，结集者所作的序言的解释，应当从五个方面来了解，即词语安排的必要意义，概括的意义，词语的意义，辩驳和辩驳的回答，以及连接的方式。如是说：“想要讲述经义者，应当讲述必要、概括的意义，词义，辩驳和回答，以及连接。”这是因为在解释的理路中这样说过。这里，必要的意义有三种，即总的来说，圆满自性的序言的必要，以及用优美的梵语讲述的必要，以及“我听闻”这个特殊词语的必要。其中，第一个必要意义是，导师陈那认为，结集者自己被确立为可信赖的人，并且如此确立之后，其他人就会进入他所结集的经典。其意义是，在某个时候，在某个特殊的地点，与这些眷属一起，我从如来那里听到了这部经典，这样通过指示包括根识眷属等，（听者）一定会确信他所说的是真实的。还有，在这里，导师无垢友似乎在进行驳斥，但这并不合理，因为如果这样，未来的所化众生无法询问根识眷属那些事情是否真实，他们就不会认识到结集者是可信赖的人，正因为如此，他们就不会进入他所结集的经典，因此理解意义是不合理的。此外，在序言中没有提到眷属名字的地方，
English
Moreover, in the Sutra of Nirvana itself, it is said, "My brother, Ananda." In other sutras, it is said, "Younger brother Ananda." Therefore, do not be attached to the name here. If you follow the meaning, then the one who appears as the compiler is the one who is known in the world as the paternal uncle of the Tathagata, because he appears to possess the qualities of great learning, and so on. In the definitive sense, it is as previously stated. Thus, the explanation of the introduction arranged by the compiler should be understood through five aspects: the necessary meaning of arranging the words, the summarized meaning, the meaning of the words, refutation and the answer to the refutation, and the way of connecting. As it is said, "One who wishes to speak of the meaning of the sutra should explain it with necessity, summarized meaning, word meaning, refutation and answer, and connection." This is because it is said in the reasoning of explanation. Here, the necessary meaning is threefold: generally, the necessity of arranging the introduction of perfect nature, the necessity of speaking in well-composed Sanskrit, and the necessity of the specific phrase "I have heard." Among these, the first necessary meaning is that Acharya Dignaga explains that the compiler himself is established as a trustworthy person, and having been so established, others will enter the sutras compiled by him. Its meaning is that at some time, in that particular place, together with these retinues, I heard this sutra from the Tathagata, thus, by indicating the retinue of sense faculties and so on, it will be certain that what he said is true. Furthermore, here, it seems that Acharya Vimalamitra is refuting, but this is not reasonable, because if that were the case, future disciples who cannot ask the retinue of sense faculties whether those things are true or not will not recognize the compiler as a trustworthy person, and for that very reason, they will not enter the sutras compiled by him, so understanding the meaning is unreasonable. Moreover, in the introduction where the names of the retinue are not mentioned,