Tibetan
སྒྲ་དང་ཡི་གེའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་མ་འབྲེལ་བར་མིག་དང་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བ་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ ངོ་བོར་གྱུར་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲ་དང་ཡི་གེའི་སྤྱིའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་འབྱུང་ཞིང༌། དེ་ལས་བརྒྱུད་ནས་དོན་ངེས་པ་འདྲེན་པར་ནུས་པས། ཉེ་བར་བཏགས་ནས་རྗོད་བྱེད་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་གཞག་སྟེ། བརྒྱུད་ནས་བརྗོད་བྱ་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་སུ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བརྡར་བཏགས་སྟོན། །དེ་ནི་ཐ་སྙད་ཆེད་དུ་བྱས། །དེ་ཚེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད། །དེས་ན་དེ་ལ་བརྡར་མ་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་བས་སྒྲ་དང་དོན་གྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་དུ་མི་འཐད་དེ། འདིའི་དོན་ནི་འོག་ནས་ཞིབ་ཏུ་བསྟན་པར་བྱའོ། །གང་དག་མིང་དང་ཚིག་ལ་སོགས་པ་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་བྱེད་སེམས་ལས་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ངན་པས་བརྟགས་པ་སྟེ། འོག་ནས་འགེགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ངོ་བོ་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་བའི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཁྱད་པར་དུ་འདོད་པ་དང༌། རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་རྣམ་པ་བརྫུན་པར་འདོད་པ་གང་དག་འདི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་ཡང་མི་འཐད་དེ། འོག་ནས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་མདོ་སྡེ་འདིའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་རིག་པ་དང་སྟོང་པ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་མཐའ་གཉིས་རྣམ་པར་སྤང་བ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་དབུ་མ་སྟེ། དེའི་དོན་ཡང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་ཡིན་པས་སེམས་ལས་ཐ་དད་པ་མེད་ཅིང་སེམས་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མྱོང་རིག་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཞིང༌། དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེ་དག་ཀྱང་ཕན་ཚུན་དུ་རྒྱས་བཏབ་པ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། ཞིབ་ཏུ་ནི་འོག་ནས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་ལ་རྗོད་བྱེད་དང་འདྲེན་པར་སྤྱིའི་རྣམ་པའི་ཚུལ་དུ་སྣང་བ་ནི་དངོས་སུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་གྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་རིག་པ་དང་སྟོང་པ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ནི་ཞེན་པའི་བརྗོད་བྱའོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་དེ་དག་སྤྱིའི་རྣམ་པའི་ཚུལ་དུ་རྟོགས་པའམ། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་དགོས་པའོ། །དགོས་པ་དེ་ཉིད་རྗོད་བྱེད་མདོ་སྡེ་ལ་རག་ལས་པ་ནི་འབྲེལ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ཤིང་ཉམས་སུ་མྱོང་ བའི་དོན་ཡང་ནས་ཡང་དུ་གོམས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། གོམས་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་བག་ཆགས་དང་བཅས་ཏེ་སྤངས་པ། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད་པ། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཏེར་དུ་གྱུར་པ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོ་ནི་དགོས་པའི་དགོས་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་མདོའི་དགོས་པ་སྟོན་པར་ཁས་བླངས་པའི་སྐབས་སུ་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་སྟོན་པ་ནི་མ་འབྲེལ་པ་བརྗོད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། དགོས་པའི་དགོས་པ་ནི་མཐར་ཐུག་པའི་དགོས་པ་ཡིན་པས་བརྗོད་བྱ་རྟོགས་པའི་དགོས་པ་དེ་ཉིད་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སྐྱེས་བུ་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་འདོད་བྱ་ཉིད་དུ་སྟོན་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་ལ། འབྲེལ་པ་བསྟན་པ་ནི་དགོས་པ་དེ་ཉིད་མདོ་སྡེ་ལ་རག་ལས་ཤིང་ལྡན་པར་བསྟན་པའོ། །བརྗོད་བྱའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ཡང་ཁྱད་པར་འདི་ལྟ་བུ་རྟོགས་པའི་དགོས་པ་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་དགོས་པའི་ཁྱད་པར་ངོས་གཟུང་བའི་དོན་དུ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཐམས་ཅད་དགོས་པ་སྟོན་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མ་འབྲེལ་པ་བརྗོད་པའི་གོ་སྐབས་ག་ལ་ཡོད་ཅེས་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་དགོས་པ་དེ་འདྲ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མདོ་སྡེའི་ཕྱོགས་གཞན་གྱིས་སྒྲུབ་པས། མདོ་སྡེ་འདི་ཉིད་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། གདུལ་བྱའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་གིས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་དེ་འདྲ་བ་ད་དུང་རྟོགས་པར་མ་གྱུར་པ་དང༌། གཞན་ཡང་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་དབུ་མའི་ཚུལ་འདི་ཉིད་རིགས་པའི་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་རྟོགས་པ་ནི་འདིའི་ཁྱད་པར་གྱི་དགོས་པ་སྟེ། གཞན་དག་ལས་འདི་འདྲའི་རིགས་པའི་ཚུལ་ལུགས་གསལ་བར་བསྟན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་འདི་དགོས་འབྲེལ་གྱི་ངག་བཀོད་པའི་དགོས་པའི་དོན་ནི་དེ་ལས་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་དོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་ཞིང༌། དེ་ལས་མདོ་སྡེ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཡང་གཞན་དག་མདོ་སྡེ་འདི་ནི་ཉེ་བར་དགོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྐབས་འགོག་པར་བྱེད་པའི་ལོག་པར་རྟོག་པ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་གི་སྤྲོས་པ་ཞིབ་ཏུ་ནི་རྟོག་གེའི་བསྟན་བཅོས་སམ། མདོའི་འབྲེལ་པ་མཛད་པ་གཞན་དག་གིས་གསུངས་པས་དེ་དག་ལས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་ནི་གཞུང་མངས་ཀྱིས་དགོས་པས་མི་སྤྲོའོ། །དེ་ལྟར་ དགོས་པ་དང་ལྡན་པའི་མདོ་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་མ་ཉམས་ཤིང་ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ཕན་པར་འགྱུར་བའི་དོན་དུ་སྡུད་པ་པོའི་སྟོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དམ་པའི་ཆོས་ཉེ་བར་སྡུད་པ་ན། ཐོག་མར་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་གླེང་གཞི་ཉེ་བར་འགོད་པ་ནི་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱི་བཀའ་ལ་བརྟེན་ནས་སོ། །དེ་ལ་འདིར་སྡུད་པ་པོའི་སྟོན་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། གསང་བའི་བདག་པོ་དཔལ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་སྔོན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོར་གྱུར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་སངས་རྒྱས་སྟོང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་འགྱུར་པ་ན། ང་ནི་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ཐོགས་ནས་སངས་རྒྱས་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་དམ་པའི་ཆོས་བསྲུང་བར་འགྱུར་བར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པས། དེ་ཉིད་ལྟར་གསང་བའི་བདག་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ད་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཆོས་བསྲུང་བས་ཆོས་མི་ཉམས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་དེས་ཉེ་བར་བསྡུས་སོ་ཞེས་པ་དང༌། གཞན་ཡང་རིག་པ་འཛིན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་སྔར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲགས་པ་ལ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐུགས་རྒྱུད་མཐུན་པར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། དེའི་ལག་ཏུ་གཏད་པས་གཟུགས་དང་སྤོབས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེས་ཏེ། སྔར་གྱི་གནས་སྐབས་ལས་སྣང་བ་གཞན་དུ་གྱུར་ནས་མི་རྣམས་ལ་གསང་བ་པའི་བདག་པོ་དཔལ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བར་སྣང་ཞིང་གྲགས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེས་རིག་པ་འཛིན་པའི་སྡེ་སྣོད་མང་དུ་བཤད་ཅིང་བསྡུས་ལ། དེ་ལས་གཞན་པ་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱང་བསྡུས་པས་འདིར་སྡུད་པ་པོའི་སྟོན་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་དག་འཆད་དོ། །ཡང་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཚུལ་སྟོན་པ་ན། དེའི་ཞམ་འབྲིང་བ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་ཡབ་མཆེད་པོ་ཞེས་ཀྱང་གྲགས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་མང་དུ་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་མྱ་ངན་གྱི་ཟུག་རྡུས་ནོན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཁྱོད་མྱ་ངན་མ་བྱེད་པར་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་དམ་པའི་ཆོས་བསྡུ་བ་ཁྱོད་ལ་འབབ་པར་ འགྱུར་པས། ངའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་སྡུད་པའི་ཐོག་མར་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཐ་མར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ཆུག་ལ་བསྡུས་ཤིག་ཅེ
Chinese
声音和文字的自性不相关联，眼识和耳识所显现的现象，依赖于转变为能识的体性，从而产生声音和文字的共相显现。由此传递，能够引导确定意义。因此，通过近取的方式，将能诠本身安立为近取，因为它是通过传递来证悟所诠的支分。并非直接诠释，因为声音是通过约定俗成来显示的。那是为了名言而设立的。那时没有自性。因此，那不是约定俗成。如是说，声音和意义的自性不应理作为所诠和能诠。此处的意义将在下文详细阐述。那些认为与名和句等不相应的行蕴与心识是各异的观点，是恶劣宗派的臆测，将在下文驳斥。同样，那些认为外境的体性是由地、水、火、风四大种所形成的色蕴的差别，以及那些唯识宗认为外境是虚假的，还有那些认为此（外境）是无实有的观点，也是不应理的，将在下文阐述。如是体性的此经的所诠是智慧和空性双运，远离二边，唯识的中观。其意义是，所有染污和清净的法都是心的显现，因此与心无别，即是心本身。而这在世俗谛中是仅为体验和觉知的自性，在胜义谛中则是空性。这些也都是相互增益的双运体性，详细内容将在下文阐述。因此，暂且由能诠的力量所产生的，在意识中以能诠和引导的方式显现的共相，是直接要诠释的。依靠它所要证悟的意义的自性，智慧和空性双运，是圣者们各自所要证悟的，是执著的所诠。以共相的方式证悟那些所诠，或者如实地体验，是目的。那个目的依赖于能诠的经部，称为关系。
English
Sounds and letters, unrelated in their own characteristics, appear to the consciousness of sight and hearing. Relying on the transformation into the nature of consciousness, the general appearance of sounds and letters arises. Through this transmission, it is possible to lead to the determination of meaning. Therefore, by means of close approximation, the expression itself is established as close approximation, because it is a branch for realizing the expressed through transmission. It is not directly expressed, because sounds are shown by convention. That is done for the sake of terminology. At that time, there is no self-nature. Therefore, that is not a convention. As it is said, the self-nature of sound and meaning is not suitable as the expressed and the expression. The meaning of this will be explained in detail below. Those who consider the formations that are not associated with names and sentences, etc., to be different from the mind are speculations of bad philosophical tenets, which will be refuted below. Similarly, those who consider the nature of external objects to be the distinctions of the form aggregate transformed from the elements, and those who speak of mere consciousness as considering appearances to be false, and those who say that this (external object) is non-existent, are also unreasonable, and will be explained below. The subject matter of this sutra, which has such a nature, is the union of wisdom and emptiness, abandoning the two extremes, the Madhyamaka of mere consciousness. Its meaning is that all defiled and purified dharmas are illusions of the mind, so there is no difference from the mind, and it is the mind itself. And that is the nature of mere experience and awareness in the conventional truth, and emptiness in the ultimate truth. These are also the nature of the union of mutual enhancement, which will be explained in detail below. Therefore, for the time being, the general appearance that appears in consciousness by the power of the expression, in the manner of expression and guidance, is what is to be directly expressed. Relying on it, the self-nature of the meaning to be realized, the union of wisdom and emptiness, which is to be realized individually by the noble ones, is the object of attachment. To realize those objects of expression in a general way, or to experience them as they are, is the purpose. That purpose depends on the expressive sutra, which is called the relationship.
Chinese
。如此这般，通过反复串习证悟和体验的意义，达到串习的极致，断除一切垢染及其习气，如是性与真实智慧无有分别，成为一切功德之宝藏，法身的自性是需要的需要。如果这样，在承诺宣说经的必要时，宣说关联等其他内容，岂不是变成了讲述无关之语吗？没有过失。因为需要的需要是究竟的需要，所以领悟所说内容的必要，对于寻求意义的人来说，是作为显示迫切需要的支分。宣说关联，是为了显示该必要依赖于经且与之相应。宣说所说内容的差别，也是为了辨识这种差别与领悟的必要相应，是为了明确必要的差别。这样一来，一切都变成了宣说必要的支分，哪里还有讲述无关之语的机会呢？如果这样，这样的必要可以通过世尊的其他经典来成就，那么没有必要特意安排这部经了，是吗？不是的。因为有些被调伏者的差别，尚未领悟到所要讲述的那种差别。此外，仅仅是唯识中观的这种方式，追随理性的道路而领悟，是此经的特殊必要。因为其他经典中没有如此清晰地阐述这种理性的方式。因此，将此经的必要关联之语安排妥当的必要意义是，由此产生与领悟相应的怀疑，并由此进入经典。还有，为了消除其他人认为这部经不应特意安排，因为没有必要，从而阻止进入经藏的错误观念。这些的详细阐述，可以通过论理学论著或其他的经的关联作者所说来了解，这里因为篇幅过长而不赘述。如此这般，具有必要的珍贵经典，是世尊所说，没有衰损且未被
English
Thus, through repeatedly familiarizing oneself with the meaning of realization and experience, reaching the culmination of familiarity, abandoning all defilements along with their imprints, the suchness and true wisdom being inseparable, becoming the treasure of all qualities, the nature of the Dharmakaya is the need of needs. If so, when promising to explain the purpose of the Sutra, wouldn't explaining the connection and other things become speaking irrelevant words? There is no fault. Because the need of needs is the ultimate need, the need to understand the subject matter is a branch that shows what is urgently needed for the person who seeks meaning. Explaining the connection is to show that the need itself depends on and is associated with the Sutra. Explaining the distinction of the subject matter is also to identify the distinction of the need, saying that such a distinction is associated with the need to understand. In this way, everything becomes a branch of explaining the need, so where is there an opportunity to speak irrelevant words? If so, such a need can be accomplished by other Sutras of the Bhagavan, so there is no need to specifically arrange this Sutra, is there? No, it is not. Because some differences of those to be tamed have not yet realized such a distinction of what is to be spoken. Furthermore, understanding this way of Madhyamaka of mere consciousness by following the path of reason is the special need of this Sutra. Because other Sutras do not clearly explain such a rational way. Therefore, the necessary meaning of arranging the words of necessary connection of this Sutra is that it gives rise to doubts corresponding to understanding, and thereby enters the Sutra. Also, it eliminates the misconception of others who think that this Sutra should not be specifically arranged because there is no need, thereby preventing entry into the Sutra. The detailed explanations of these can be understood through logical treatises or other authors of Sutra connections, but here I will not elaborate because of the length of the text. Thus, the precious Sutra with necessity, spoken by the Bhagavan, is undiminished and un-
Chinese
是为了食用，并且为了他日能利益后来的所化众生，结集者导师们在近取圣法时，首先安立“如是我闻”等开端语，是依仗于导师自己的教言。那么，这里的结集者导师是谁呢？在《如来秘密不可思议经》中说：“秘密主，具德金刚手，往昔在各自凡夫的阶段，当贤劫千佛现证圆满正等觉，并转法轮时，我手持金刚杵，发愿守护所有这些佛陀的身和圣法。如是，便成为秘密主，为了守护如今诸佛的身和法，使佛法不衰败，他便作了近取。”另外，在持明藏金刚手灌顶续中也说：“往昔被称为菩萨普贤者，所有佛陀一致以智慧金刚五股杵加持其心续，并交付于其手中，便生起殊胜的形色和勇气，从先前的状态转变为另一种显现，对人们显现并被称为秘密主具德金刚手等。他广说并结集了持明藏，并且也结集了除此之外的经部，因此这里的结集者导师就是他。”这是以前的论师们的解说。又一种说法是，当如来示现涅槃之相时，他的近侍，在世间俗语中也被称为叔父，即具寿阿难陀，具有多闻，被忧伤的箭所击中。对此，如来说：“你不要忧伤，未来之时，结集圣法将由你承担。因此，在结集我的经部之初，要以‘如是我闻’等，以及最后以‘世尊所说，皆大欢喜’等语句来概括总结。”