Tibetan
་མི་མཐུན་པར་བསགས་པ་རྣམས་ལ། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ རྣམ་པ་གཞན་དུ་སྣང་བས་སྔ་མ་ལས་གཞན་དུ་བཤད་དེ། ཇི་ལྟར་ཆོས་མངོན་པའི་མདོ་སྡེ་འགའ་ཞིག་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གསུང་རབ་དག་ལས་ཕན་ཚུན་མི་མཐུན་པར་བཤད་པ་དང༌། རིག་པ་འཛིན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཤཱི་ཀཱ་ལ་ཙ་ཀྲ་ལས་ཀྱང་གཞན་དུ་བཤད་དེ། དེས་ན་ཕྱིའི་དོན་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་ན་དེ་རྣམས་འགལ་བ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཏོ། །རང་རང་གི་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན་པ་ལ་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཉེས་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཀཱ་ལ་ཙ་ཀྲ་ལས་ཆོས་མངོན་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་བརྩད་པ་བཀོད་ནས། ལན་དུ་དེ་རྣམས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རང་རང་གི་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་ལ། དེའི་སྣང་བ་ཕྱོགས་རེ་ལ་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གཞན་དུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་ལྕགས་སྲེགས་ཀྱི་ས་གཞི་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ངོ་བོར་གྲུབ་ན། མཐུ་དང་ཐུགས་རྗེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་དག་འཇོམས་ཤིང་རྡུལ་དུ་རློག་པར་མི་བྱེད་ཅེས་བསམ་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞོམ་པར་བྱ་བའི་རྒྱུའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ངོ་བོ་གྲུབ་པ་མེད་ཅིང་རང་གི་སེམས་ཀྱི་ཉེས་པ་ཡིན་པར་སྔར་བསྟན་པའི་སྐྱོན་མེད་དེ། ཇི་ལྟར་བྱིས་པ་དག་སྨྱོ་བས་ཡིད་འཁྲུགས་པ་ན། རང་གི་མདུན་དུ་སྡིག་པ་དང་སྤྲུལ་གྱི་རྣམ་པ་སྣང་བས་སྐྲག་ཅིང་དུ་བར་གྱུར་ལ། དེའི་ཕ་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཞིག་གིས་སྤྲུལ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་ན་ཡོད་ན་གཞོམ་པར་ནུས་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་མེད་ཅིང་བྱིས་པའི་རང་གི་སེམས་ཀྱི་ཉེས་པ་ཡིན་པས་ཅིར་ཡང་བྱར་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེར་ཡང་ཕ་མས་བྱིས་པའི་སེམས་ཀྱི་ཉེས་པ་འཆོས་པ་བཞིན་དུ། སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཉེས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་རྡུལ་དུ་རློག་པར་མི་བྱེད་ཅེས་དཔྱད་པ་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཉེས་པ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ངེས་པ་མེད་པ་ཁམས་དང་བག་ལ་ཉལ་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ནི་ཚད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཅིག་ཅར་གཞོམ་པར་མི་ནུས་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལྷ་དང་ཚངས་པའི་ཐེག་པ་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་རིམ་གྱིས་ འཇོམས་པར་བྱེད་པའོ། །སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནི་སེམས་ཅན་དུ་མའི་ཐུན་མོང་པའི་གནས་ཅིག་ཡིན་པས། དེ་ཡོད་ན་ཅིག་ཅར་ཉིད་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་འཇོམས་པར་མི་བྱེད་ཅེས་པ་སྟེ། དེ་ནི་གཞོམ་པར་སླ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་འདི་ཉིད་ཀྱང་འབགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལོངས་སྤྱོད་མི་ཟད་པ་ཡོད་ཅིང་སྙིང་རྗེ་ཅན་ལགས་ན། ཅིའི་སླད་དུ་འཇིག་རྟེན་ན་དབུལ་པོ་གདའ་ལགས་ཞེས་ཞུས་པའི་ལན་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་དེ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ལས་ཀྱི་ཉེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཡི་དགས་ལུས་སྐོམ་པས་གདུངས་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་སྐམས་པར་མཐོང་བ་དེ་ནི་རྒྱ་མཚོའི་ཉེས་པ་མ་ཡིན་གྱི། ཡི་དགས་དེ་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུའི་ཉེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་མེད་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱིན་པ་དག་གི་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉེས་པ་མ་ཡིན་གྱི། སེམས་ཅན་རང་གིས་ཉེས་པ་བྱས་པ་ཡི་དགས་ལྟ་བུ་རྣམས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་ཉེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཕྱིའི་དོན་དགག་པ་དང༌། སྣང་བ་སེམས་ཙམ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པ་དང༌། དེ་ལ་བརྩད་པ་སྤང་བ་རྒྱས་པར་བསྟན་ནས། དོན་དམ་པར་སེམས་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་གཞན་ཕྱི་རོལ་པ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་པར་སྨྲ་བ་ཁ་ཅིག་དོན་དམ་པར་སེམས་ཉིད་རིག་པ་རྟག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ལས་གཞན་ཕྱིའི་དོན་གྲུབ་པ་མེད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། རྣམ་རིག་ཙམ་ནི་རྟག་ཏུ་རྣམ་པར་དག །འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་རྟག་ཏུ་གྲོལ་བ་ཉིད། །བླང་དང་དོར་བྱ་མེད་ཅེས་རབ་བསྟན་པ། །ཚངས་པ་མྱ་ངན་མེད་ཅེས་རྟག་གནས་བྱོས། །ཞེས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཞི་བ་པ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པ་ལྷ་ཆེན་པོས་སྨྲས་པ་ནི། ཇི་ལྟར་ཤིང་ལ་མེ་ཡོད་དང༌། །ས་ཡི་ནང་དུ་ཆུ་ཡོད་པ། །དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་ལུས་གནས་སུ། །ཞི་བ་དག་པ་རྣམ་པར་གནས། །ཐམས་ཅད་འདི་ནི་ཞི་བདག་སྟེ། །ཞི་བ་ལས་ནི་རབ་ཏུ་འབྱུང༌། །འབྱུང་པོ་ཀུན་ལ་ཞི་བ་ཡོད། །ཞི་བ་གང་ཡིན་དེ་ང་ཉིད། །བརྟན་ཞིང་བྱིན་འགྲོ་དེ་བཞིན་དུ། །ཅུང་ཟད་གང་ནི་ས་ལ་ཡོད། །དེ་ཀུན་མཆོག་ གི་དབང་པོ་ཡིས། །བདག་ཉིད་ཁྱབ་སྟེ་རབ་ཏུ་གནས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་སྟེ། དེའི་དོན་ཡང་དབང་ཕྱུག་གི་རང་བཞིན་བདག་ཤེས་པ་རིག་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་དེ་ཉིད་ཞི་བ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཞེས་པའོ། །འདི་ནི་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟར་རྟག་པར་སྣང་བ་ཆོས་ཅན་དངོས་པོ་ལ་མེད་དེ། རིམ་དང་ཅིག་ཅར་གྱིས་དོན་བྱེད་པའི་ནུས་པས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཁྱབ་བྱེད་མི་དམིགས
Chinese
对于积累的这些不一致之处，由于器世界显现为不同的形态，所以与之前的说法不同。例如，一些《法句经》和《大乘经》中互相矛盾的说法，以及持明者的论藏《时轮经》中也作了不同的解释。因此，如果外境存在于真实的世俗谛中，那么这些说法就必然是矛盾的。如果它们只是各自心识的显现，那么就像之前所说的那样，就没有过失。因此，有人提出质疑说，《时轮经》会与《法句经》相违背。作为回答，这些说法并不是以外部事物的形式存在的，而只是众生各自心识的显现。这些说法是根据显现的某一方面而说的，所以没有过失。另外，如果众生地狱的铁烧地面等以外部实体的形式存在，那么具有威力和慈悲的圆满的佛陀和菩萨们，为什么不摧毁它们并使其化为灰尘呢？因此，没有必要去思考应该摧毁的事物之外部实体的存在，而之前所说的这是自己心识的过失是没有错误的。例如，当孩子们因疯狂而心神错乱时，由于看到自己面前显现的罪恶和幻象而感到恐惧和痛苦。如果一个有力量的父亲能够摧毁幻象等外部存在的事物，但事实上它们并不存在，而且是孩子自己心识的过失，所以无能为力。如果有人反驳说，就像父母纠正孩子心识的过失一样，为什么不将那些众生的心识过失化为灰尘呢？这不是一样的道理吗？不是的。因为众生的心识过失，其原因和条件是不确定的，而且各种习气和潜在的倾向是无限的。因此，不可能一下子摧毁它们。所以，如来通过示现天和梵天的乘等各种方法，逐渐地摧毁它们。器世界是众多众生的共同住所，所以如果它存在，为什么不立即摧毁它呢？这就是要说明的。
English
Regarding these accumulated inconsistencies, since the vessel world appears in different forms, it is explained differently from before. For example, some verses from the Dhammapada and Mahayana sutras contradict each other, and the Vidyadhara's collection of treatises, the Kalachakra, also explains it differently. Therefore, if external objects exist in the true conventional truth, then these statements are necessarily contradictory. If they are merely appearances of one's own mind, then, as previously stated, there is no fault. Therefore, someone raises the question that the Kalachakra will contradict the Dhammapada. In response, these statements do not exist as external objects, but are merely appearances of sentient beings' own minds. These statements are made with regard to a certain aspect of the appearance, so there is no fault. Furthermore, if the iron-burning ground of sentient beings' hells, etc., existed as external entities, then why wouldn't the Buddhas and Bodhisattvas, who possess power and perfect compassion, destroy them and turn them into dust? Therefore, there is no need to contemplate the existence of external entities of things that should be destroyed, and there is no error in what was previously said that this is a fault of one's own mind. For example, when children are mentally disturbed by madness, they become frightened and distressed by seeing the appearance of evil and illusions manifested in front of them. If a powerful father could destroy illusions and other external things, but in fact they do not exist, and it is a fault of the child's own mind, so there is nothing that can be done. If someone objects, saying that just as parents correct the faults of a child's mind, why not turn the faults of those sentient beings' minds into dust? Isn't this the same reasoning? No, it is not. Because the causes and conditions of sentient beings' mental faults are uncertain, and the various habits and latent tendencies are limitless. Therefore, it is impossible to destroy them all at once. Therefore, the Tathagata gradually destroys them by showing various methods such as the vehicles of gods and Brahma. The vessel world is the common abode of many sentient beings, so if it exists, why not destroy it immediately? This is what is to be explained.
Chinese
是的，因为那很容易被摧毁。这个道理在《解深密经》中也有明确的解释，经中记载，有菩萨问世尊：如果菩萨们拥有无尽的受用，并且具有慈悲心，为什么世间还会有穷人呢？世尊回答说：观世音自在，这完全是众生自己的业的过错。例如，饥渴的饿鬼看到大海的水干涸，这不是大海的过错，而是饿鬼自己业果的过错。同样，任何没有果报的情况，都不是像大海一样的菩萨布施的过错，而是像饿鬼一样，众生自己造作恶业的过错。如是宣说。像这样，驳斥外境的存在，确立显现唯是心识，并且详细阐述了对此的辩驳和消除。究竟而言，应当确定心识本身是无自性的。也就是说，其他外道中，有些主张无二取，他们认为究竟而言，心识本身是常恒的觉性，除此之外，没有外境的存在。正如所说：唯识常时极清净，如是佛陀恒解脱，无取无舍善宣说，梵天无忧恒安住。还有，寂天派的观点，大自在天所说：如木中有火，如地中有水，如是诸身处，寂静清净住。一切此是寂静主，从寂静中而生起，一切有情有寂静，何者寂静即是我。稳固且施予，如是少分于地有，彼一切胜者自在，自性遍布而安住。等等的教义。其含义是，自在天的自性，即无二的觉识，那便是寂静，是万物的自性。这是不合理的，因为如此常恒的显现，作为有法，在事物中是不存在的，因为它缺乏次第和同时产生作用的能力，因此没有周遍的可见性。
English
Yes, because that is easily destroyed. This very meaning is also clearly explained in the Saṃdhinirmocana Sūtra, where it is recorded that a Bodhisattva asked the Blessed One: "If Bodhisattvas have inexhaustible resources and are compassionate, why are there poor people in the world?" The Blessed One replied: "Avalokiteśvara, this is entirely the fault of beings' own karma. For example, when hungry and thirsty pretas see the water of the ocean as dried up, that is not the fault of the ocean, but the fault of the pretas' own karmic result. Similarly, any situation where there is no fruit is not the fault of the Bodhisattvas' generosity, which is like an ocean, but the fault of beings themselves creating negative karma, like pretas." Thus it is said. In this way, refuting the existence of external objects, establishing that appearances are only mind, and elaborating on the refutation and elimination of objections to this, ultimately, it should be determined that mind itself is without inherent existence. That is to say, among other non-Buddhists, some who assert non-duality of subject and object believe that, ultimately, mind itself is of the nature of constant awareness, and that apart from that, there is no existence of external objects. As it is said: "Consciousness-only is always utterly pure, thus the Buddha is always liberated, without taking or rejecting, well proclaimed, Brahma dwells eternally without sorrow." Furthermore, the view of the Śiva school, spoken by the Great Lord: "Just as there is fire in wood, just as there is water in the earth, so in all bodies, peaceful purity dwells. All this is the peaceful lord, arising from peace, all sentient beings have peace, whatever is peace is me. Steady and bestowing, likewise a small part exists on earth, all that is the supreme lord, pervading with self and abiding greatly." And so on. The meaning of that is that the nature of the Lord, the self-knowing awareness that is non-dual, that itself is peace, is the nature of all things. This is not reasonable, because such constant appearances, as the subject of debate, do not exist in things, because it lacks the ability to produce effects sequentially and simultaneously, therefore there is no pervasive visibility.