Tibetan
གས་པ་ཐོབ་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་བདེ་འགྲོར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རིགས་པ་འདི་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཕྱིའི་དོན་མེད་ཀྱང་ལུས་དང་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དུ་སྣང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ལྟར་ལས་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་བ་འཇོག་ན། རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་ལས་ཀྱང༌། ལས་སོག་ཅིང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་འབྱིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གནས་སྐབས་དེར་ཡང་ཆགས་སྡང་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པས་ཀུན་ནས་བསླངས་ནས་གཞན་ལྷ་སྤྱིན་ལྟ་བུ་འགའ་ཞིག་གསད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཤིང༌། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་གིས་མཚོན་བསྣུན་པར་སྣང་ཞིང་དེ་ཉིད་ཤི་བ་ལྟ་བུར་ཡང་སྣང་བ་ལས། གཉིད་སད་པ་ན་རྗེས་ཀྱི་ཤེས་པས་ཀྱི་མ་ལེགས་པར་བྱས་སོ་ཞེས་སྔར་གྱི་སེམས་པའི་ས་བོན་གསོས་པ་ན། ལས་ཅུང་ཟད་སོག་པ་ནི་འདོད་པ་ཡིན་ལ། འོན་ཀྱང་སད་པའི་གནས་སྐབས་དང་མི་འདྲ་སྟེ། ཀུན་ནས་སློང་བའི་བསམ་པ་ཁྱད་མེད་ཀྱང༌། དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་ན་གཞན་གྱི་སེམས་རྒྱུད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་ དང་འབྲེལ་པར་བྱས་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་དང༌། གཉིད་ཀྱིས་བསླད་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་པས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། རྨི་ལམ་སེམས་ནི་གཉིད་ཀྱིས་ཉམས། །དེས་ན་འབྲས་བུ་འདྲ་མ་ཡིན། །ཞེས་ས་བཅུའི་མགོན་པོས་གསུངས་ཤིང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་དོན་དེ་ཉིད་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་གསད་སོགས་ལ། །སེམས་མེད་ཕྱིར་ན་སྡིག་མེད་དེ། །ཞེས་སྡིག་པ་གཏན་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ཉིད་སྒྱུ་མ་ཉིད་དུ་ཤེས་ཤིང་ཀུན་ནས་སློང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། གསོད་པའི་སེམས་པ་ཡང་མེད་ལ། རྗེས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་དེ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་མེད་དེ། དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཙམ་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་ཉེས་པ་མེད་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་གཞན་རིག་པའི་ཆའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་འགོག་པར་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་དང༌། སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་སྣང་བ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ལ། ཆུ་ཀླུང་དང་ལྟེང་ཀ་ལ་སོགས་པ་ཆུར་སྣང་བ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚད་མ་དང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཡང་བདེན་མོད་ཀྱི། འདིར་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་སྣང་བ་ལས་ཆུ་དོན་དུ་གཉེར་པའི་སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་ཞུགས་པ་ན། འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་མི་བརྟེན་པའི་ཕྱིར། ཆུ་དང་ཕྲད་ཅིང་བཏུང་ངོམས་སུ་སྣང་བ་མ་བྱུང་བས། འཇིག
Chinese
获得裂缝，以及以戒律转生善趣等等，也应当遵循此理而信受。如果外境不存在，却依赖于身语的表相而建立这样的业果关系，那么在梦境等状态中，仅仅是显现杀生等，也会积累业并产生异熟果吗？如果这样问，即使在那种状态下，也是由贪嗔等烦恼所驱使，心想应当杀死其他如拉钦（神灵供品）之类的东西，并因此显现自己挥舞武器，甚至显现那东西已经死亡。当醒来时，后续的意识会修复之前的心识种子，说“做得不好”，这样就会积累少许业。然而，这与清醒时的状态不同，虽然驱使的意念没有差别，但在实际情况下，没有使其他众生的心相续与痛苦的感受相连等情况，而且是因为处于被睡眠迷惑的状态。正如（宗喀巴大师）所说：“梦境心识被睡眠削弱，因此果报不相同。”十地怙主（宗喀巴大师）也这样说过，并且《般若波罗蜜多经》中也广泛地阐述了同样的道理。对于杀死幻化之人等情况，“无心故无罪”，这样显示完全没有罪过，是因为认识到那只是幻化，并且没有驱使的烦恼和杀生的念头，而且在后续的状态中也没有对之感到高兴，因为认识到那仅仅是显现，所以没有罪过。如果那样，因为对于阻断其他有知觉者的所有知识对象没有差别，所以在梦境等状态中显现的色等，以及海市蜃楼显现为水不是量，而河流和水池等显现为水是量，这样区分量与非量是不合理的，如果这样问。那样也是真实的，但是，在这里，当一些人因为海市蜃楼显现为水而去寻求水时，因为不依赖于错觉的习气，所以没有出现与水相遇并畅饮的情况，因此会毁灭。
English
Obtaining cracks, and being reborn in good realms through discipline, etc., should also be believed and accepted by following this principle. If external objects do not exist, but the relationship between actions and results is established based on the appearance of body and speech, then in states such as dreams, will merely the appearance of killing, etc., accumulate karma and produce a ripened result? If asked in this way, even in that state, driven by afflictions such as attachment and aversion, one thinks that one should kill other things like Lhachin (divine offerings), and therefore it appears that one is wielding a weapon, and it even appears that the thing has died. When one wakes up, the subsequent consciousness repairs the seed of the previous mind, saying "It was not done well," and in this way, a little karma is accumulated. However, this is different from the state of being awake, although there is no difference in the driving intention, in the actual situation, there is no situation of connecting the mind stream of other beings with the feeling of suffering, etc., and it is because one is in a state of being deluded by sleep. As (Tsongkhapa) said, "The mind in a dream is weakened by sleep, therefore the results are not the same." The protector of the ten bhumis (Tsongkhapa) also said this, and the Prajnaparamita Sutra also extensively explains the same principle. Regarding killing illusory people, etc., "Because there is no mind, there is no sin," showing that there is absolutely no sin, because one recognizes that it is only an illusion, and there are no driving afflictions and thoughts of killing, and in the subsequent state, there is no joy in it, because one recognizes that it is only an appearance, so there is no fault. If that is the case, because there is no difference in obstructing the objects of all knowledge of other sentient beings, the appearance of forms, etc., in states such as dreams, and the appearance of water in a mirage is not valid cognition, while the appearance of water in rivers and pools, etc., is valid cognition, so it is unreasonable to distinguish between valid and invalid cognition, if asked in this way. That is also true, but here, when some people seek water because a mirage appears as water, because they do not rely on the habits of delusion, there is no occurrence of encountering water and drinking to satisfaction, therefore it will be destroyed.
Tibetan
་རྟེན་ཐ་སྙད་ལ་ཡིད་མི་རྟོན་ཅིང་བློ་དེ་འདྲ་བ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དུ་འཇོག་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཞེས་པའོ། །གཞན་ཆུ་ཀླུང་ལ་སོགས་པ་ཆུར་སྣང་བ་ན་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སྐྱེས་བུ་ཞུགས་པས་འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་བརྟན་པའི་ཕྱིར་ཕྲད་པར་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་བྱུང་བས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་གཞན་རིག་པའི་ཆའི་ཚད་མ་དང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་དབྱེ་བ་ནི་དེ་དག་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ཀྱང་དེ་དང་མཚུངས་པ་ཉིད་དོ། །ཡང་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་འགའ་ཞིག་ན་གླུ་དབྱངས་ལ་སོགས་པའི་སྒྲའམ་རོལ་མོ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་དང༌། ཆུ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ལས། དོན་དུ་གཉེར་བའི་ སྐྱེས་བུའི་འདོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཤིང༌། བཏུང་ངོམས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ན་སད་པའི་གནས་སྐབས་དང་ཁྱད་པར་མེད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དེ། དེ་ལྟར་ན་ཡུལ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །གཞན་ཡང་ཕྱིའི་དོན་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡང་མེད་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཟུགས་ནི་གཞིག་ཅིང་གཞོམ་དུ་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཕྱི་དང་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་གཟུགས་ཅན་བེམས་པོ་ཉིད་དུ་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། མིག་དང་རྣ་བ་སྣ་ཡང་ཚད་མ་མིན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། གལ་ཏེ་དབང་པོ་འདི་དག་ཚད་ཡིན་ན། །འཕགས་པའི་ལམ་གྱིས་སུ་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ། །དེ་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བེམས་པོ་ལུང་མ་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་འཕགས་པ་ས་བཅུ་པ་ལས་ཀྱང༌། ས་བཅུ་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་གསུངས་པས། ཕྱིའི་དོན་མེད་ན་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ལུང་དང་འགལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཚད་དང༌། རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་གསུངས་པས། ཕྱིའི་དོན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མེད་ན་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། གསུང་རབ་དག་ལས་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་གསུངས་མོད་ཀྱི། གསུང་རབ་ཀྱི་ཚུལ་ནི་དགོངས་པ་རྣམ་པ་བཞི་དང་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱའོ་ཞེས་མགོན་པོ་བྱམས་པས་གསུངས་པ་དང༌། དེ་རྣམས་ཀྱང་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དྲང་བའི་དོན་དང༌། དེས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ལ་དེས་པའི་དོན་ནི་ཚད་མ
Chinese
不应依赖世俗名言，应将此类心识视为错觉。因此，它不是 प्रमाण (pramāṇa，量， प्रमाण)。此外，当河流等显现为水时，寻求其意义的人进入其中，由于错觉的习气稳固，显现为相遇等，因此被视为 प्रमाण (pramāṇa，量， प्रमाण)。如此一来，仅仅在名言上，区分他识部分的 प्रमाण (pramāṇa，量， प्रमाण) 和非 प्रमाण (pramāṇa，量， प्रमाण) 仅限于此。一些梦境等的差别也与之相似。此外，在一些梦境状态中，显现为歌声等声音或音乐等形象，以及显现为水等，实际上，寻求其意义的人的愿望完全实现，显现为饮用满足等，与清醒状态没有区别。如此一来，人们会想，为什么对境的执着不会消失呢？此外，如果外境甚至在世俗意义上都不存在，那么世尊所说的“色是可破坏和可摧毁的性质”等，以及色蕴的性质，以及内外处被说成是有色物质。如圣《三昧王经》所说：“眼耳鼻非量。”等等，以及“如果这些根是量，圣道对谁有什么用？因此，自性是无记的物质。”如此说道。此外，圣《十地经》中也说：“处于十地的菩萨知道世界的所有微尘。”如果外境不存在，那么如此的知晓将变成错觉。因此，这将与经文相矛盾。此外，还说了众生的器世界的大小和形状的差别。如果外境在世俗意义上不存在，那么这将与如此所说相矛盾。如果有人问：没有过失。因为经文中说了存在和不存在的两种情况。经文的规则是，应通过四种意趣和四种隐蔽意趣来确定。弥勒怙主如此说道。如果将这些归纳起来，则有两种：直接意义和间接意义。其中，间接意义是 प्रमाण (pramāṇa，量， प्रमाण)
English
One should not rely on conventional terms, and such a mind should be regarded as an illusion. Therefore, it is not a valid cognition (pramāṇa). Furthermore, when rivers and the like appear as water, a person seeking its meaning enters into it, and because the habit of illusion is firm, appearances such as encounters occur, and thus it is regarded as a valid cognition (pramāṇa). In this way, merely in terms of convention, the distinction between valid and invalid cognition in the aspect of other-awareness is limited to just that. Some differences in dreams and the like are also similar to this. Moreover, in some states of dreaming, when sounds such as songs or forms such as music appear, and when water and the like appear, the desires of the person seeking their meaning are completely fulfilled, and when they appear as drinking to satisfaction and the like, there is no difference from the waking state. In that case, one might wonder why attachment to objects does not cease. Furthermore, if external objects do not even exist conventionally, then the Blessed One's statement that "form is characterized by being destructible and breakable," and so forth, the characteristics of the aggregates of form, and the inner and outer sense bases are said to be corporeal matter. As it is said in the Noble King of Samadhi Sutra: "The eye, ear, and nose are not valid cognitions." and so on, and "If these faculties were valid, what would the noble path do for anyone? Therefore, by nature, matter is unstated." it is said. Furthermore, in the Noble Ten Bhumi Sutra, it is also said that "a Bodhisattva abiding on the tenth bhumi knows all the atoms of the realms of the world." If external objects do not exist, then such knowledge would become an illusion. Therefore, it would contradict the scriptures. Furthermore, the measure and the differences in the forms of the container world of beings are spoken of. If external objects do not exist conventionally, then it would contradict what was said. If one asks, there is no fault, because both the existence and non-existence sides are spoken of in the scriptures. The way of the scriptures is to be determined through the four intentions and the four hidden intentions, as Lord Maitreya said. And if these are summarized, there are two types: direct meaning and indirect meaning. Among these, the indirect meaning is valid cognition (pramāṇa).