Tibetan
གཅིག་ཁྱོན་ལ་སངས་རྒྱས་མང་པོ་ནི། །གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་ཇི་སྙེད་ཡོད། །རྒྱལ་བ་དེ་དག་ཞིང་ཡང་དེ་སྙེད་དེ། །དེ་དག་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་སྐལ་མི་མཉམ། །སྐྲ་ཡི་ཁྱོན་ལ་འགྲོ་བ་ལྔ་རྣམས་ཏེ། །སེམས་ཅན་དམྱལ་དང་དུད་འགྲོའི་འགྲོ་བ་དང༌། །གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་ལྷ་དང་མི་རྣམས་བཞུགས། །འདྲེས་པ་མེད་ཅིང་གནོད་པར་འགྱུར་བ་མེད། ། དེ་ཡི་གནས་སུ་མཚོ་དང་རྒྱ་མཚོར་བཅས། །ཆུ་ཀླུང་དེ་བཞིན་མཚེའུ་དང་ལྟེང་ཀ་རྣམས། །འདྲེས་པ་མེད་ཅིང་གནོད་པར་འགྱུར་བ་མེད། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཡང་དོན་དེ་ཉིད་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས། ཡི་དགས་དུད་འགྲོ་མི་རྣམས་དང༌། །ལྷ་རྣམས་ཇི་ལྟར་རིགས་རིགས་བཞིན། །དངོས་གཅིག་ཡིད་ནི་ཐ་དད་ཕྱིར། །དོན་མ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་སྣ་ཚོགས་སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པར་ནི། དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་བ་དང༌། ས་བཅུ་པ་ལས་ཀྱང༌། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་ཁམས་གསུམ་པ་ནི་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། མདོ་སྡེ་འདི་ཉིད་དུ་རྣམ་གྲངས་དུ་མའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པས། གཞན་དག །ཡིད་ཆེས་ལུང་དང་མི་ལྡན་པར། །ཆོས་རྣམས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི། །མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིས། །བདག་ཉིད་ཆུད་ཟོས་གཞན་ཆུད་གསོན། །ཞེས་འཕགས་པ་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་རྒྱན་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་འདིར་སེམས་ཙམ་དུ་སྟོན་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་མེད་དོ་སྙམ་དུ་དོགས་པར་མི་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཕྱིའི་དོན་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡང་མེད་ན། ལས་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་བ་མི་འཐད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་ལུས་དང་ངག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་མེད་ན། དེ་དག་གི་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་འཐད་ཅིང༌། དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལྷ་དང་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་དང་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཚོར་བ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་འབྲེལ་བར་སྣང་བ་ཉིད་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཉིད་ལ་འཇོག་སྟེ། འདི་ལྟར་བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱི་ལུས་དང་ངག་ཏུ་སྣང་བའི་རྣམ་རིག །གཞན་ལྷ་སྦྱིན་ལ་སོགས་པའི་ལུས་སུ་སྣང་བ་ལ། མཚོན་ཆ་ལ་སོགས་པ་བསྣུན་པ་སྣང་བ་དང༌། དེ་དག་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་སྣང་བས་སེམས་རྒྱུད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་དང་འབྲེལ་བར་མྱོང་ཞིང༌། སྲིད་པ་ཉིང་མཚམས་འབྲེལ་བར་མྱོང་བ་ན། སྲོག་གཅོད་པ་ཞེས་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་ལུས་ཀྱི་ལས་མི་དགེ་བ་ཉིད་དུ་འཇོག་སྟེ། དེས་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་ལུས་སུ་སྣང་བ་ལ་ལུས་ཀྱི་ལས་ཉིད་དུ་འཇོག་གི །ཕྱི་རོལ་བེམས་པོའི་བདག་ཉིད་དུ་ གྱུར་བའི་ལུས་ཀྱི་ལས་ནི་ཁས་མི་ལེན་པ་ཉིད་དོ། །མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་ལ་སོགས་པ་ལུས་ངག་གི་ལས་མི་དགེ་བ་དང་དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལས་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་དེ་འདྲ་བའི་ལས་སུ་སྣང་ཞིང་མྱོང་བ་ལས། དུས་གཞན་དུ་དེའི་སེམས་རྒྱུད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་དང་འབྲེལ་བར་མྱོང་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་ལྕགས་ཀྱི་ཁང་པ་འབར་བར་སྣང་ཞིང་རང་གི་ལུས་སུ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཉིད་མེས་བསྲེགས་པར་མྱོང་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདིར་ལས་དང་འབྲས་བུའི་བྱེ་བྲག་དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པ་ལ་ཚད་མ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ལུང་ལས་བཤད་པ་འམ། ཡང་ན་དངོས་པོ་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པའི་ཚད་མ་ཡང་ཡོད་དེ། ཇི་ལྟར་མཐོ་རིས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་མི་རྣམས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་འགའ་ཞིག་གི་དང་པོ་མི་ཉིད་དུ་གྲུབ་ཅིང་ཐ་སྙད་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་འབྲེལ་བ་ནི་ཆོས་ཅན་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་དགེ་བའི་སེམས་བ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་གཞན་པ་རྒྱུར་མི་འཐད་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཞིང་སྟེངས་ཀྱི་མྱུ་གུའི་ཁྱད་པར་བཞིན་ཞེས་པ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདིར་ཁྱབ་པའི་དོན་ལ་བརྩད་པ་མེད་མོད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་མི་འཐད་དེ། འདི་ལྟར་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་དང༌། མི་དགེ་བའི་སེམས་པ་དང༌། དེས་ཀུན་ནས་སློང་བའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དེ་འདྲ་བའི་ཕུང་པོ་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་སྲིད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དུད་འགྲོ་ལ་སོགས་པ་འགྲོ་བའི་ཁྱད་པར་དེ་དང་དེར་སྣང་བ་རྣམས་ནི་ཕལ་ཆེར་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་ལུས་དང་ངག་གི་རིག་བྱེད་དང་འབྲེལ་བར་སྣང་བ་ན། དེ་དག་ཀུན་ནས་སློང་བའི་མི་དགེ་བའི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྗེས་སུ་འབྲེལ་པར་དཔག་པར་ནུས་ཤིང༌། གཞན་ཡང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ལུས་ངག་གི་རིག་བྱེད་དུ་སྣང་བ་ལས་ཀྱང༌། དེ་དག་ཀུན་ནས་སློང་བའི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སེམས་པ་ཉིད་དཔག་པར་ནུས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་དེ་འདྲ་བའི་ལུས་ངག་གི་རིག་བྱེད་དུ་སྣང་བ་ནི། དེ་འདྲ་བའི་སེམས་པ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་འགྲོ་བ
Chinese
一个范围内有很多佛，如恒河沙数一样多。那些胜者的刹土也同样多，那些的体性不同，福分不均等。一根头发的范围内有五道众生，即有情地狱和畜生的去处，阎罗的世界，天和人居住。不相混杂，也不会造成损害。 在那样的处所，有包括海和大海，河流也是如此，还有湖泊和水池。不相混杂，也不会造成损害。等等这样说了。又是那个意义，圣者无著说：饿鬼、畜生、人和，诸天如何各各类别，事物一，心识各异故，欲求不成办。这样说了。另外，是各种心之自性，解深密经和十地经中也说：诸位佛子，三界唯是心。以及这部经中以多种方式开示，其他人啊，不具足信赖的教证，宣说诸法者，以自性分别念，自他俱损。如圣者密集庄严经中所说的那样，在此宣说唯心时，不要疑惑没有信赖的教证。如果外境连世俗中也不存在，那么业和果的关系就不合理了，这样暂时身体和语言的自性也不存在，那么那些的业善和不善等等如何合理呢？以及它的异熟，天和地狱等等的处所和身体等等，与感受乐和苦相连而显现本身不合理啊？不是的，在世俗中一切都安立为心的显现本身，这样我们显现为身体和语言的识，其他显现为天授等等的身体上，显现用武器等等击打，并且他们也那样显现，心相续与痛苦的感受相连而感受，并且感受有相续连接，杀生这样非常出名的身体的业安立为不善本身，因此仅仅是识本身显现为身体，安立为身体的业本身。
English
Within one sphere, there are many Buddhas, as numerous as the sands of the Ganges River. Those victors' realms are also as many, their natures differing and their fortunes unequal. Within the space of a single hair reside the five realms of beings: sentient hell-beings, the realm of animals, the world of Yama, and gods and humans. They do not mix and cause no harm. In that place, there are seas and oceans, rivers as well, and lakes and ponds. They do not mix and cause no harm. So it is said. Furthermore, the noble Asanga said regarding the same meaning: "Pretas, animals, humans, and gods, according to their respective kinds, because one object is perceived differently by different minds, their desires are not fulfilled." So he said. Moreover, regarding being the nature of various minds, the Saṃdhinirmocana Sūtra and the Daśabhūmika Sūtra also state: "O sons of the Victorious Ones, the three realms are mind-only." And since this very sūtra teaches through various means, others, lacking trustworthy scriptural authority, teach the dharmas through conceptual elaboration, wasting themselves and harming others. As stated in the Ārya Ghanavyūha Sūtra, one should not doubt that there is no trustworthy scriptural authority for teaching mind-only here. If external objects do not exist even conventionally, then the connection between actions and their results would be untenable. For example, if the very nature of body and speech does not exist, how can their actions, such as virtue and non-virtue, be justified? And how can their maturation, such as the realms of gods and hells, and the experience of pleasure and pain associated with bodies, be justified? It is not so. Conventionally, everything is established as the appearance of mind itself. Thus, the consciousness that appears as our bodies and speech, and the appearance of striking the bodies of others like Devadatta with weapons, and their experience of suffering connected to the stream of consciousness, and the experience of the continuity of existence, establish the act of killing, which is widely known, as the very non-virtuous action of the body. Therefore, the mere consciousness that appears as the body is established as the very action of the body.
Chinese
།外境物质自性的身体之业是不承认的。不予而取等身语之业，不善与善等差别也应如是了知。那些业的异熟也显现和体验为那样的业，在其他时候，体验其心续与痛苦的感受相关等。如众生地狱的铁室显现燃烧，且体验显现为自己身体的识被火焚烧等，以及如天人们体验与欲妙等相关一样。如果这里要成立业与果的差别，有什么量呢？或者有如来所说的教证，或者也有事物力量所进入的量。如以天界之续所摄的人们的蕴流的一些，最初成立为人，且名言与天界之乐相关，这是有法，那本身是善心先行的，因为除此之外，作为因是不合理的物质之故。譬如田地上的苗芽的差别一样，这是自性因。如果这里对于周遍的意义没有争论，但是因本身是不合理的。如此，未说明的，以及不善的心，以及由其引发的贪欲等烦恼，成为那样的蕴显现成立之因是可能的，如果这样想，则不对，因为旁生等显现为各种各样的有情，大多显现为与杀生等恶行的身语表相相关，能够推测那些是由不善之业和烦恼引发的，并且也能从其他未说明的身语表相中，推测出那些是由未说明的心所引发的，如 我们相续中显现的那样的身语表相，成立为是那样的心等先行的。如果是这样，有情
English
Indeed, the actions of the body, which are of the nature of external matter, are not acknowledged. Similarly, the distinctions between non-virtuous and virtuous actions of body and speech, such as taking what is not given, should also be understood. The ripening of those actions also appears and is experienced as such actions. At other times, their mental continuum experiences association with feelings of suffering, and so on. For example, sentient beings experience the iron house of hell appearing to burn, and the consciousness appearing as their own body being burned by fire, and so on. Similarly, the gods experience association with the qualities of desire, and so on. If one asks, what is the valid cognition for establishing the distinction between action and result here? There is either the scriptural authority spoken by the Tathagata, or there is also the valid cognition that enters by the force of things. For example, some of the aggregates of people gathered by the lineage of the heavens, the first of which is established as a human being and whose term is related to the happiness of the heavens, are the subject of the law. That itself is preceded by a virtuous mind, because other than that, it is an unreasonable thing to be the cause. For example, like the difference of seedlings on a field, this is the reason of nature itself. If there is no dispute here about the meaning of pervasiveness, but the reason itself is unreasonable, then it is not. In this way, what is not indicated in the scriptures, and the non-virtuous mind, and the afflictions such as desire that arise from it, may become the cause of the manifestation of such aggregates. If you think so, it is not so, because most of the various kinds of beings, such as animals, appear to be related to the misconduct of body and speech, such as killing, it can be inferred that those are caused by non-virtuous actions and afflictions, and also from other unstated bodily and verbal expressions, it is possible to infer that those are caused by unstated minds, such as In our continuum, the appearance of such bodily and verbal expressions is established as being preceded by such minds, and so on. If so, sentient beings