Tibetan
་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ནི་ཐ་སྙད་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཆད་མ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་མྱོང་བས་དུ་མ་ཉིད་ཡིན་ལ། གང་གི་ཚེ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་བ་སྣང་བ་མེད་པ། ནང་གི་བདེ་བ་དེ་ལྟར་སྐྱེས་ལ་མ་འགགས་པ་ནི། དོན་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་དུ་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མས་མྱོང་བས་གཅིག་པ་ཉིད་དེ། དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་མ་གྲུབ་བོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཕྱིའི་དོན་ཀྱང་དོན་དམ་བར་སྣང་བ་དང་སྣང་བ་ལས་གཞན་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་མེད་ཅེས་འཇོག་ན་ནི། གཏན་ཚིགས་ཁྱབ་པར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་བ་དང་སྣང་བ་ལས་གཞན་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འགོད་ན་ཡང་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཐ་སྙད་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་ལ། གཟུགས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ཉིད་ཕྱི་རོལ་དོན་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡང་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་འཐད་པ་ཉིད་དུ་སྔར་བསྟན་པ་དང༌། ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཤེས་པ་ལས་སོ་སོ་ལས་རྣམ་པར་འབྱེད་བ་ཕ་རོལ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པ་མི་འཐད་པར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་སྔ་མ་རྣམས་སྤང་དགོས་སོ། །ཡང་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དུ་མ་ཉིད་ཡིན་ན། གཅིག་པ་ཉིད་མི་འཐད་པར་འགྱུར་བས་ཉེས་པ་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ཅི་གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་གཅིག་ཉིད་དུ་སྣང་བ་མེད་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་ལ། ཐམས་ཅད་དུ་གཅིག་མེད་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་ལྟར་ནང་གི་བདེ་བ་ད་ལྟར་བར་མྱོང་བ་ཆ་སྣ་ཚོགས་སུ་མྱོང་བ་མེད་ཅིང་དོན་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་དུ་མྱོང་བས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཅིག་ཅེས་བྱའོ། །དེས་ན་འདི་ནི་མི་མཚུངས་པ་ཉིད་དུ་གསལ་རབ་ཏུ་སྣང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་ནི་མྱོང་བའི་རང་བཞིན་སྤངས་པ་དང༌། དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་གི་རང་བཞིན་དང༌། ཡུལ་དང་ཕྱོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དང༌། ཤེས་པ་ ལས་ཆད་པའི་རྣམ་པར་སྣང་ཞིང་སེམས་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱི་རོལ་ཉིད་དུ་སྣང་བས། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཕྱི་རོལ་ཉིད་ཡིན་གྱི། ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་སྣང་ཚོད་དུ་མར་སྣང་བས་གཅིག་ཉིད་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་
Chinese
以种种方式显现的知识，由于名言的现量衡量，体验到作用的自性各异，所以是多。当境的相状不显现，内心的安乐如此生起且未止息时，以作用的自性唯一，由自证现量衡量，所以是唯一。因此，认为“在世俗中远离一和多”是不成立的。如果那样，外境也因为在胜义中不应与显现和显现之外的他法存在，所以在世俗中也不存在，如果这样安立，那么理由的周遍性就不成立了，如果安立为“在世俗中不应与显现和显现之外的他法存在”，那么理由也不成立，因为在世俗中，对于名言的现量衡量来说，显现为色等本身，就显现为外境作用的体性。如果这样说，没有过失。即使那样，先前已经指出，仅仅在真实的世俗中，五根识也不应理。而且，仅仅在世俗中，从知识中各自进行区分，也是对方自己所承认的不应理，等等，必须舍弃先前的这些过失。又如果那样，显现为色和声等，在世俗中是多，那么，唯一性就不应理，所以过失相同。这是什么意思呢？因为显现为色声等不是显现为唯一，所以在世俗中也不应理是唯一，但并不是在一切情况下都不存在唯一。如先前所说，现在体验到的内在安乐，没有体验到种种部分，并且体验到作用的自性是唯一，所以在世俗中称为一。因此，这明显地显示出是不相同的。如果那样，显现为色等，就舍弃了体验的自性，以及形状和颜色的自性，并且被处所和方位所包含，而且显现为从知识中分离的相状，并且显现为与心不相符的外境，所以在世俗中是外境，但不是知识，因为不显现为知识的自性。这就像显现为色声等，在显现的程度上显现为多，所以不是唯一一样。
English
The knowledge that appears in various ways is multiple because the nominal perception measures and experiences the distinct nature of functioning, so it is multiple. When the appearance of the object does not appear, and the inner bliss arises in this way and does not cease, it is one because the self-awareness perception measures the nature of functioning as one. Therefore, it is not established to think that "it is free from one and many in the conventional." If that is the case, the external object should also be established as non-existent in the conventional because it is not reasonable to exist other than appearance and appearance in the ultimate. If you set it up like that, then the pervasiveness of the reason will not be established, and if you set it up as "it is not reasonable to exist other than appearance and appearance in the conventional," then the reason will not be established, because in the conventional, for the nominal perception measurement, the appearance of form and so on itself appears as the nature of the external functioning. If you say that, there is no fault. Even so, it has been shown before that the five sense consciousnesses are not reasonable even in the mere true conventional. Moreover, it is not reasonable for the opponent himself to admit that they are distinguished from each other from knowledge only in the conventional, etc., and the previous faults must be abandoned. Again, if that is the case, if the appearance of form and sound etc. is multiple in the conventional, then oneness is not reasonable, so the fault is the same. What does that mean? Because the appearance of form, sound, etc. does not appear as one, it is not reasonable to be one in the conventional either, but it is not that there is no one in all cases. As before, the inner bliss experienced now does not experience various parts, and because the nature of functioning is experienced as one, it is called one in the conventional. Therefore, it clearly shows that this is not the same. If that is the case, the appearance of form etc. abandons the nature of experience, and the nature of shape and color, and is included by place and direction, and appears as a form separated from knowledge, and appears as an external object that does not agree with the mind, so it is an external object in the conventional, but it is not knowledge, because it does not appear as the nature of knowledge. It is like the appearance of form, sound, etc., which appears as many to the extent of the appearance, so it is not one.
Tibetan
ན། སྐྱོན་མེད་དེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ནི། གསལ་བར་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་མྱོང་བའི་རང་བཞིན་སྤངས་པར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གསལ་བ་དང་མྱོང་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་སུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ནི། རྣམ་པར་ཤེས་བའི་ཁྱད་པར་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དེ། ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ནི་དགའ་གདུང་ལ་སོགས་པར་ནང་ཉིད་དུ་མྱོང་ལ། འགའ་ཞིག་ནི་ཡུལ་ལ་བཀྲམ་པ་ལྟ་བུར་ཕྱི་རོལ་ཆད་པའི་རྣམ་པར་སྣང་མོད་ཀྱི། སེམས་དང་མི་མཐུན་པར་སྣང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནང་དུ་མྱོང་བ་འགའ་ཞིག་དང་མི་མཐུན་པར་སྣང་མོད་ཀྱི། དེ་ནང་དུ་མྱོང་བའི་སེམས་སུ་ཁས་མི་ལེན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ནི་གཅིག་གི་རྣམ་པ་དང་མི་མཐུན་ཞིང༌། གཅིག་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་མི་འཐད་པ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་གསལ་ལོ། །འདིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་དོན་དམ་པར་སེམས་དང་མི་མཐུན་པར་སྣང་བས། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དོན་དམ་པ་ཉིད་དུ་ཁས་མི་ལེན་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡང་ཕྱིའི་དོན་མི་འཐད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ན། དེ་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ཅི་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་ན། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་བ་སེམས་ཙམ་དུ་སྒྲུབ་སྟེ། དེ་ཡང་གཏན་ཚིགས་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་པ་ལས། དང་པོ་རིག་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་དགོད་པ་དང༌། བརྩད་པ་སྤངས་པའོ། །དེའི་དང་པོ་ཡང་གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སེམས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གསལ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །བརྩད་བ་སྤང་བ་ནི་གཞན་དག་གཏན་ཚིགས་འདི་ནི་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་གསལ་བར་སྣང་བ་ཡང་སེམས་དང་མི་མཐུན་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར། སེམས་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སེམས་དང་མི་མཐུན་པར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཞིང༌། དོན་དམ་པར་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དང་མི་མཐུན་པར་སྣང་ཡང༌། དོན་དམ་པར་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོར་མི་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་པའོ། །གཞན་ཡང༌། གསལ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས། མཚན་ཉིད་དེ་དང་ལྡན་པས་སེམས་ཡིན་ཞེས་པ་ནི། མཚན་ཉིད་གཏན་ཚིགས་སུ་བཀོད་པ་ཐ་སྙད་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་སྐྱོན་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ལྐོག་ཤལ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། བ་ལང་གི་ཐ་སྙད་དུ་བྱར་རུང་ཞེས་པ་དང་མཚུངས་སོ། །གཞན་དག་གསལ་བར་སྣང་བ་ཙམ
Chinese
无过失，即显现为色等之相，并非显现为光明之相就舍弃了体验的自性，因为光明和体验属于同义词。又，显现为颜色和形状等之相，是识的差别，即五根识。识的差别有些在内部体验为喜悦和悲伤等，有些则像散布在境上一样，显现为外境断绝之相，但并非显现为与心不一致。心的差别有些显现为与内部体验不一致，但因为不承认那是内部体验的心，所以没有过失。显现为色声等各种相，与一种相不一致，并且非常清楚地表明，作为一种相的差别是不合理的。在此，由于显现为色等各种相在胜义谛上与心不一致，所以仅仅是不承认心的自性是胜义谛。这样，即使仅仅在真实的世俗谛中也显示了外境是不合理的。如果心想：那么这样显现的是什么呢？就在世俗谛中成立唯心。这也有两种理证，第一种是依理性的理证，即安立理证之义和遣除争论。其中的第一种是：显现为色声等之相，在世俗谛中就是心，因为是显现的光明，譬如体验安乐等。遣除争论是：其他人说，这个理证是不成立遍的，因为这样显现的光明也显现为与心不一致，所以不会变成心。不是的，如前所示，在世俗谛中并非显现为与心不一致，虽然在胜义谛中显现为与心的法性不一致，但因为在胜义谛中不成立是心的自性，所以没有过失。另外，光明是心的特征，因此具有该特征就是心，这是将特征作为理证，是极力成立名称的无过失之相，因为具有喉咙垂肉等，所以可以称为牛，这与此相同。其他人仅仅是显现光明
English
There is no fault in that, the appearance as forms and so on, is not that the appearance as clarity abandons the nature of experience, because clarity and experience belong to the same category. Also, the appearance as colors and shapes and so on, is the distinction of consciousness, namely the five sense consciousnesses. Some distinctions of consciousness are experienced internally as joy and sorrow and so on, and some appear as if scattered on the object, as an appearance of external objects being cut off, but it is not that they appear as inconsistent with the mind. Some distinctions of the mind appear as inconsistent with internal experience, but since it is not acknowledged as the mind experiencing internally, there is no fault. The appearance as various forms of form, sound, and so on, is inconsistent with one form, and it is very clear that it is unreasonable as a distinction of one itself. Here, since the appearance as various forms and so on appears as inconsistent with the mind in the ultimate truth, it is only that the nature of the mind is not acknowledged as the ultimate truth. Thus, even if it is shown that external objects are unreasonable even in the mere accurate conventional truth, if one thinks, "Then what is this appearance like?" then the appearance in the conventional truth is established as mind-only. This also has two types of reasoning, the first is based on the reasoning of logic, which is the establishment of the meaning of the reasoning and the removal of disputes. The first of these is: the appearance as forms, sounds, and so on is mind itself in the conventional truth, because it is the appearance of clarity, like the experience of happiness and so on. The removal of disputes is: others say that this reasoning is not established in pervasion, because the appearance of clarity also appears as inconsistent with the mind, so it will not become mind. No, as shown before, it does not appear as inconsistent with the mind in the conventional truth, and although it appears as inconsistent with the nature of the mind in the ultimate truth, there is no fault because it is not established as the nature of the mind in the ultimate truth. Furthermore, clarity is the characteristic of the mind, so having that characteristic is mind, which is the faultless sign of establishing the term extremely by placing the characteristic as the reasoning, because it has dewlap and so on, so it can be called a cow, which is the same as this. Others are just the appearance of clarity