Chinese
那么，不是这样的。因为，在这里，与显现不一致而说是真实，这本身就变成了相违。比如，显现为两个月亮，它的意思是真实为一个，意思是显现为二的自性就是一个。显现为二与一个不一致的意思是，它的自性不是一个，而是各不相同。因此，不一致而真实的意思是，不是它的自性，这与自己的话相矛盾。而且，对于世俗的显现来说，显现为各种部分的现象，在究竟的实物中不存在，这并不矛盾。即使那样，真实为一个实物也是矛盾的，因此，无论从哪个方面来说，作为一个实物存在都是被否定的。而且，如果在这里，显现为各种部分的显现的现象本身被否定为一个，但构成各种部分的唯一的微尘是存在的，这并没有被否定。就像显现为火的显现的现象本身被否定为火，但产生它的另一个火在背后存在并没有被否定一样。因此，由那样的唯一所构成的显现为多的现象，也与显现相符，是多的本身，这也没有被否定，如果这样说，没有过失。因为，那样的唯一的微尘，就像之前所说的那样，已经被之前的论师们用归谬论证所否定，或者，另外，就像所说的“不可积聚故，非一尘”一样，也可以运用自续的论证。显现为微尘聚集是所立宗，它与显现相符，不是真实为一个实物，如果真实，则因为不可积聚。普遍等意义，应该像之前所说的那样理解。另外，从另一个角度来说，显现为微尘，不是真实为一个实物，因为显现为积聚，应该这样运用论证等。对于不依赖于其他的声音等，而不承认那样意义的人们来说，也会出现那样的显现，就像常和自在等显现出现一样。因此，这里的宗法，完全由自证的现量所成立。
English
Then, it is not like that. Because, here, to say that something is true while it is inconsistent with appearance becomes a contradiction in itself. For example, the appearance of two moons, its meaning of being truly one means that the nature of the appearance of two is one. The meaning of the appearance of two being inconsistent with one is that its nature is not one, but different. Therefore, to say that it is true while inconsistent means that it is not its nature, which contradicts one's own words. Moreover, for conventional appearance, the phenomenon of appearing as various parts does not exist in the ultimate reality, which is not contradictory. Even so, it is contradictory to be truly one entity, so no matter which way you look at it, being one entity is negated. Moreover, if here, the phenomenon of appearance appearing as various parts is itself negated as one, but the single atom that constitutes the various parts exists, this is not negated. Just as the phenomenon of appearance appearing as fire is itself negated as fire, but another fire that produces it exists behind it is not negated. Therefore, the phenomenon of appearing as many, which is composed of such a single one, is also consistent with appearance, and it is many itself, which is also not negated, if you say so, there is no fault. Because, such a single atom, as mentioned before, has already been negated by the reductio ad absurdum arguments of the previous teachers, or, alternatively, as it is said, "Not one atom because it cannot be accumulated," one can also apply the svatantrika argument. The appearance of atoms gathering is the subject, and it is not truly one entity in accordance with appearance, because if it were true, it would be because it cannot be accumulated. The meaning of pervasion, etc., should be understood as mentioned before. Alternatively, from another perspective, the appearance as atoms is not truly one entity, because it appears as an accumulation, one should apply the argument, etc., in this way. For those who do not rely on other sounds, etc., and do not acknowledge such meanings, such appearances will also occur, just as the appearances of permanence and self, etc., occur. Therefore, here, the property of the subject is completely established by self-cognizant perception.
Tibetan
།ཁྱབ་པའི་དོན་ཡང་དེ་དག་བསགས་པར་སྣང་བའི་དོན་མེད་ཅི་མི་བདེན་ན་ནི། །གཅིག་གི་དངོས་པོར་འགལ་ལ། དེ་ལྟར་སྣང་བ་བདེན་ན་ཡང༌། སྣང་བ་དང་མཐུན་པར་བསགས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་བདེན་ཏེ། སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་གཅིག་པ་ཉིད་དང་འགལ་ཏེ། སྔར་གནས་པའི་རྡུལ་གང་ཞིག་ལ་རྡུལ་གཞན་དང་གཞན་གྱིས་སྦྱར་ཞིང་བསགས་པ་ན། བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྦྱར་ན་ནི་སྔ་མ་དེ་ཉིད་ལ་ཐིམ་ཞིང་ཡུལ་རྒྱས་པར་ཁེགས་པ་མི་འཐད་པས་བསགས་པ་ཉིད་མི་འཐད་ལ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གི་སྦྱར་ན། འབྱར་བ་དང་མ་འབྱར་བའི་ཆ་གཉིས་སུ་འགྱུར་བས་གཅིག་པ་ཉིད་འགལ་བའོ། །གལ་ཏེ་འདིར་རྡུལ་གཅིག་པ་ནི་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་དུ་མ་ཉིད་འབའ་ཞིག་ཡིན་པས་རགས་པ་རྩོམ་པར་བྱེད་པ་ནི་རྡུལ་དུ་མ་ཐུག་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ཤིན་ཏུ་རགས་པའི་གཟུགས་རི་བོ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཕྲ་བ་ཉི་ཟེར་གྱི་རྡུལ་ལྟ་བུ་ལ་དེ་དག་རྩོམ་པར་བྱེད་པའི་རྡུལ་མང་ཉུང་གི་ཁྱད་པར་མེད་དམ། འོན་ཏེ་ཡོད་ཅེས་བརྟག་པར་བྱའོ། །དང་པོ་ ལྟར་ན་དེས་བརྩམས་པའི་གཟུགས་ལ་ཆེ་ཆུང་མེད་པར་ཐལ་ཏེ་འབྲུའི་ཕུང་པོ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་མང་བ་དང་ཉུང་བའི་མཐའ་ནི་གྲངས་ཀྱི་ཚད་ཀྱིས་བསྡུས་པས། ཉི་ཟེར་གྱི་རྡུལ་ནི་རྩོམ་པར་བྱེད་པའི་རྡུལ་གྲངས་བརྒྱ་ཆད་པ་འདི་སྙེད་ཅིག་ལས་མེད་དོ་ཞེས་ཁས་ལེན་དགོས་ལ། དེའི་མཐའ་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་དགོས་པ་སྟེ། མིག་ཚུམས་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སོམས་ཤིག་ཅེས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་རྡུལ་ལ་ཡང༌། །ལུས་ཅན་གྱི་དངོས་པོར་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་ཚད་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པ་ནི། བློ་གྲོས་རགས་པའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །གཞན་ཡང་བྱེ་བྲག་པས་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་ནི། གཡོ་བ་དང་མི་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་འགལ་བ་དུ་མའི་སྒོ་ནས་ཀྱང༌། སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་དག་གིས་བཀག་བས་འདིར་མི་སྤྲོའོ། །དེ་སྐད་དུ་གསུང་རབ་ཀྱི་ཕྱོགས་གཞན་ལས་ཀྱང༌། ཚ་ཤས་སུ་ནི་རྣམ་ཕྱེ་ན། །གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཆ་ཤས་དེ་ཡང་རྣམ་ཕྱེ་ན། །ཆ་ཞེས་བྱ་བའང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་སོ། །གཏན་ཚིགས་འདིའི་ཁྱབ་པ་ཡང༌། །གཅིག་དང་དུ་མ་ནི་དངོས་པོས་བསྡུས་པའི་ཕྱོགས་ལ། རྣམ་གཅོད་ཡོངས་གཅོད་ཀྱི་འགལ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་བཀག་པ་གཞན་གྲུབ་པ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར། །རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཉིད་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་ལ
Chinese
如果说，周遍的含义，就是那些积聚显现的含义，如果没有，难道不是不真实的吗？与一的实有相违。如果那样显现是真实的，也只是与显现相符的积聚的实有，如前所述。那也与一相违，如果先前存在的某个微尘，与其他微尘相合而积聚，如果自身全部相合，那么融入先前那个，并且阻碍了处所的扩大，不合理，因此积聚本身不合理。如果只是部分与部分相合，就会变成相合与不相合的两部分，因此与一相违。如果这里不承认有一个微尘，因为它们也只是众多，所以形成粗大的东西，就会变成众多微尘没有接触。不是的，如果是那样，那么对于非常粗大的色法，如山等，以及微小的如阳光中的微尘，形成它们的微尘，在数量上没有差别吗？或者说有，应该考察。如果按照第一种说法，那么由它形成的色法，就没有大小，如同谷堆一样。如果按照第二种说法，那么众多和稀少的极限，就被数字的量所概括，必须承认阳光中的微尘，形成它的微尘数量，只有这么多减少的。它的极限必须承认为一，闭上眼睛，一心专注地思考吧。此外，对于非常微小的微尘，也承认作为有身之物的阻碍和具有是无限的，这只是粗略智慧的显现而已。此外，胜论师所承认的有支分之物为一，也通过运动和不运动等多种相违之处，被先前的论师们遮破了，所以这里不广说。如是，在其他经部的方面也说：如果将部分进行分析，就没有叫做色的东西。如果将那个部分也进行分析，就没有叫做部分的东西。等等这样说了。这个论证的周遍也是，一和多，是在事物所包含的方面，是排除和完全排除的相违，因为遮破任何一个，都依赖于成立另一个。如同常和无常一样。因此，对于事物
English
If the meaning of pervasiveness is that of accumulating appearances, if there is none, is it not untrue? It contradicts the reality of one. If such appearance is true, it is only the reality of accumulation that accords with appearance, as previously shown. That also contradicts oneness, for if a previously existing particle is joined and accumulated by other particles, if all of itself is joined, then it dissolves into that previous one, and it is unreasonable to obstruct the expansion of the place, therefore accumulation itself is unreasonable. If only a part of a part is joined, it will become two parts, joined and unjoined, thus contradicting oneness. If here one does not admit a single particle, because they are only many, so forming the coarse, it will become many particles without contact. No, if that is the case, then for very coarse forms, such as mountains, and for small ones such as dust motes in sunlight, is there no difference in the number of particles that form them? Or is there, it should be examined. According to the first view, the form formed by it would have no size, like a heap of grain. According to the second view, the limit of many and few is encompassed by the measure of numbers, and it must be admitted that the dust mote in sunlight has only so many fewer particles forming it. Its limit must be admitted to be one, close your eyes and think single-mindedly. Furthermore, even for very small particles, admitting that the obstruction and possession of embodied objects are infinite is merely a manifestation of coarse wisdom. Furthermore, the Vaibhashikas's acceptance of a single substance with limbs is also refuted by previous teachers through various contradictions such as movement and non-movement, so I will not elaborate here. Thus, in other aspects of the scriptures it is said: If one analyzes the parts, there is no such thing as form. If one analyzes that part, there is no such thing as a part. And so on. The pervasiveness of this reasoning is also that one and many, in the aspect encompassed by things, is the contradiction of exclusion and complete exclusion, because refuting any one depends on establishing the other. Like permanence and impermanence. Therefore, for things
Tibetan
་གཅིག་དང་དུ་མས་ཁྱབ་ཅིང༌། དེ་འདྲ་བའི་ཁྱབ་བྱེད་བཀག་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། ཡང་དག་གི་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་ཞིང༌། ཐ་སྙད་དུ་གཅིག་དང་དུ་མར་སྣང་བའི་ངོ་བོ་ལ། བདེན་བའི་དངོས་པོས་སྟོང་ཞིང་སྣང་བ་མ་འགགས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཁྱབ་སྟེ། འདིའི་དོན་ཞིབ་ཏུ་ནི་དབུ་མ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་བཤད་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྒྲོན་མ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཏན་ཚིགས་སྦྱོར་བའི་ཚུལ་ཡང༌། གང་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་དེ་ནི་སྒྱུ་མ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣམ་པ་སྣང་བ་ཡང་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སམ་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་ན་ཁྱབ་བྱེད་མི་དམིགས་པར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདིར་སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་བདེན་པས། དཔེ་མ་གྲུབ་པོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་བདེན་པ་ཉིད་ནི་འོག་ནས་འགོག་བར་འགྱུར་མོད་ཀྱི། འདིར་ནི་རེ་ཞིག་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོར་གཞག་པའི་ཆ་ནས་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་འདྲ་བའི་གཅིག་དང་དུ་མས་སྟོང་པ་ཉིད་དཔེར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་འདིར་གཞན་དག་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་བཀག་པ་ནི། དོན་དམ་པ་ཉིད་བཀག་པ་ཡིན་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཀྱང་ཡོད་དོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་རང་བཞིན་སེམས་ལས་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པའམ། ཡང་འགའ་ཞིག །དུ་བ་ལས་ནི་མེར་ཤེས་ཏེ། །ཆུ་སྐྱར་ལས་ནི་ཆུ་བཞིན་དུ། །བློ་ལྡན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡི། །རིགས་ནི་མཚན་མ་དག་ལས་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཚུལ་དུ། ལ་རྒྱབ་ཀྱི་མེ་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མི་འཐད་དེ། དེ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་གཉིས་སུ་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསླད་པའི་སེམས་ཉིད་དེ་ལྟར་སྣང་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་གྲོང་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །དོན་ཞིབ་ཏུ་ནི་འོག་ནས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཕྱིའི་དོན་ཡོད་ན། ཇི་ལྟར་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་འདོད་པ་ལྟར། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་འདི་ཉིད་ཕྱིའི་དོན་ཡིན་ནམ། གཞན་དུ་ན་མདོ་སྡེབ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ནི་དོན་གྱིས་གཞག་པ་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་རྣམ་པ
Chinese
遍及一和多的，像这样遍及的对治之体性，是远离真实的单一和众多，在名言中显现为一和多的体性，以真实的实有空，而显现不灭，以幻化般的自性遍及。此中的意义详细来说，要从《中观显现论》的解释，即《彼性之灯》中了解。推理结合的方式也是，凡是远离一和多的体性，那即是幻化，例如幻化的象等。色等外境的显现也是远离一和多的体性之故。如果是自性的推理或者从类别上说，也会变成周遍不成立。 正如静命论师所说的那样。如果这里幻象的象等是分别识的实有，那么例子就不成立了，如果这样，真实性在下面会被遮破，但在这里暂时这样显现的外境，从安立为外境的角度来说不是真实的，像这样空无一和多的，就是例子。对此，在这里其他宗派像那样遮破外境，就是遮破胜义谛，在世俗谛中，就像分别识一样，外境也是存在的。色等能起作用的自性，以异于心的行相现量成立吗？或者有些人说：从烟知道有火，从水鸟知道有水一样，有智慧的菩萨，从相也能知道其种姓。像这样所说的，从山背后的火等以比量成立之故吗？不应理，那是从无始时来二取分别的习气所染污的心，那样显现而已，就像在梦境中显现城市等一样。详细的意义在下面会宣说。另外，如果在世俗谛中外境存在，就像毗婆沙宗所许诺的那样，色等显现的这个就是外境吗？或者经部等所说的，显现为色等，是以作用安立，成为识之体性的行相
English
Extending over one and many, the nature of counteracting such extension is that which is separate from true singularity and multiplicity. In conventional terms, it is the nature of appearing as one and many, empty of true entities, and pervaded by an unceasing appearance, like an illusion. The detailed meaning of this should be understood from the explanation of the Madhyamaka appearance, the Lamp of Suchness. The way of combining reasoning is also: whatever is the nature of being separate from one and many, that is illusion itself, like an illusory elephant and so on. The appearance of external forms such as form is also the nature of being separate from one and many. If it is a reasoning of nature or from categories, it will also become an unestablished pervasion. As stated by Acharya Kamalaśīla. If here the illusory elephant and so on are truly the nature of consciousness, then the example is not established. If so, that truth will be refuted below, but here, for the time being, the appearance of such an external object is not true from the point of view of establishing it as an external object, and such emptiness of one and many is the example. Therefore, here, others refute external objects in that way, which is to refute the ultimate truth, and in the conventional truth, just like consciousness, external objects also exist. Are forms and so on, which are capable of performing functions, manifestly established as being different from the mind? Or some say: From smoke, one knows fire; from waterfowl, one knows water; the wise Bodhisattva knows the lineage from the signs. Is it because the fire behind the mountain and so on are established by inference, as it is said? It is not reasonable, because it is the mind itself that appears in that way, defiled by the habit of dualistic perception from beginningless time, just as cities and so on appear in the state of dreams. The detailed meaning will be shown below. Furthermore, if external objects exist in conventional truth, as the Vaibhāṣika school promises, is this appearance of forms and so on the external object? Or, as the Sutra school says, the appearance as forms and so on is established by function, and becomes the aspect of the nature of consciousness.