Chinese
即以功德和人等事物假立为基础，也就是说，像这样如此这般的形态是、有，以这种方式成立的在心中显现的种种，就叫做“法”。像这样执著或执著的对境，必须以对治和理性的力量来断除，不要个别地对自性真实进行分别观察。如果那样，那么对于瓦罐和瓶子等无分别的现量，外境各异的显现就不合理了，如果这样问，没有过失。从无始以来，由于分别念的习气扰乱和蒙蔽，心性显现为那样，所以才会执著于各异的事物。说身体未成立，就是指在外境各异的体性上没有成立。那么，应该如何断除呢？像这样以心安住于不真实的意义上，就叫做胜观，通过正确的智慧彻底观察并串习就能断除。因此，应该这样理解这部经的意义：一般来说，必定会证得一切种智的道，就像之前所说的那样，是方便和智慧双运。其中，般若波罗蜜多是道的 главная。这里，一切烦恼的根本就是无明，是对实有事物的执著。如云：“若有实事之显现，则贪嗔无尽生，持不善之见，由此生起诤，彼乃一切见之基。”等等这样说的缘故。另外，“痛苦颠倒心，贪爱是系缚之因，何人无此者，此之生不起。”这样说，对痛苦颠倒执著为快乐的无明，以及对快乐显现贪求和执著的贪爱，是束缚轮回并产生痛苦之因，就像飞蛾扑火一样。像这样的无明等，能够断除它们的是正确的智慧，而慈爱等方便之心的形态，与此并不相违，因此不会成为对治。如云：慈等，
English
That is, it is established on the basis of attributing qualities and persons, etc., to things. That is to say, the various appearances that appear in the mind in the manner of establishing that such and such a form is, exists, are called "dharmas." In this way, attachment or the object of attachment must be abandoned by the power of antidotes and reason. Do not separately examine the true nature of oneself. If that is the case, then for the direct perception of non-conceptualization such as earthen pots and vases, the appearance of different external objects is not reasonable. If you ask this, there is no fault. From beginningless time, due to the disturbance and obscuration of the habits of conceptualization, the mind itself appears in that way, so it is attached to different things. To say that the body is not established means that it is not established in the nature of different external objects. How should it be abandoned? Like this, settling the mind on the meaning of untruth is called vipashyana, and it can be abandoned by thoroughly seeing and familiarizing oneself with correct wisdom. Therefore, the meaning of this sutra should be understood as follows: In general, the path that will definitely lead to the attainment of all-knowingness is the union of skillful means and wisdom, as previously explained. Among them, the Perfection of Wisdom is the main path. Here, the root of all defilements is ignorance, which is attachment to real things. As it is said: "If there is an appearance of real things, then endless greed and hatred will arise, holding unwholesome views, from which strife arises, which is the basis of all views." and so on. Furthermore, "The mind that is inverted to suffering, and craving are the cause of bondage. Whoever does not have this, this birth will not arise." It is said that ignorance, which is inverted to suffering as happiness, and craving, which is the appearance of happiness, greed, and attachment, are the cause of binding to samsara and generating suffering, just like moths rushing into a flame. Like this, what can eliminate ignorance and so on is correct wisdom, but the form of skillful means such as love is not contradictory to this, so it will not become an antidote. As it is said: Love, etc.
Tibetan
གས་རྨོངས་དང་འགལ་མེད་ཕྱིར། །ཉེས་ཀུན་དེ་ཡིས་ཚར་གཅོད་མིན། །སྟོང་ཉིད་ལྟ་བས་གྲོལ་འགྱུར་ གྱི། །སྒོམ་པ་ལྷག་མ་དེ་དོན་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གཞན་ཡང༌། ཡན་ལག་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། །ཐུབ་པས་ཤེས་རབ་དོན་དུ་གསུངས། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་སྡུག་བསྔལ་དག་ཞི་བར་འདོད་པས་ཤེས་རབ་བསྐྱེད། །ཅེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཀྱང༌། ཤེས་རབ་མེད་ན་མིག་མེད་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལྔ་འདི། །དམིགས་བུ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་རེག་པར་ནུས་མ་ཡིན། །གང་ཚེ་ཤེས་རབ་གྱིས་ནི་རབ་ཏུ་ཟིན་གྱུར་ན། །དེ་ཚེ་མིག་རྙེད་གྱུར་ཅིང་འདི་ཡི་མིང་ཐོབ་པོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །ཡང་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས་ཀྱང༌། བྱམས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་ལྕི་བ་བྱུང་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རྡུལ་དུ་རློག་པར་བྱེད་དེ། དེའི་རྒྱུས་ལོག་པར་ལྟུང་བར་འགྲོ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །བྱམས་པ་དཔེར་ན་མེའི་ཕུང་པོ་འབར་བ་ལ་ནི་ཤིང་གི་ཚོགས་ཆེན་པོ་བསྣན། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་བསྣན་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་དེ་ཕྱིར་ཞིང་ཆེར་འབར་བར་འགྱུར་གྱི་མེ་ཤི་བར་མི་འགྱུར་རོ། །བྱམས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་སྤྱོད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མེ་འབར་བ་དེ་ལ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ལེན་པ་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་བསྣན་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་དེའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མེ་འབར་བར་འགྱུར་གྱི་ཤི་ཞིང་ཟད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བྱམས་པ་དེ་ལྟ་བས་ན་རྣམ་གྲངས་འདིས་ཀྱང་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དང་མི་མཐུན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །དེའི་དོན་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་རྒྱུད་ལ་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེས་པ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་དེའི་རང་བཞིན་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་འོད་གསལ་བ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་ཉོན་མོངས་པ་དེ་ཉིད་ཞི་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་འཕགས་པ་བདེན་པ་གཉིས་བསྟན་པ་ལས། ལྷའི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་སྤྲུལ་ཁ་གདུག་པའི་རིག་སྔགས་འདོན་པ་ངེས་ན། སྤྲུལ་ཁ་གདུག་པའི་གདུག་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་དོ། །ལྷའི་བུ་དེ་བཞིན་དུ། གང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་དེའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་བ། འཇམ་དཔལ་ཉོན་མོངས་པའི་རིགས་
Chinese
因为与愚昧无有相违故，一切罪过不能以此断，以空性见解能得解脱，其余修法是为此义。如是说。 另外，此等一切支分，佛陀说为般若之义，因此，欲息灭痛苦者，应生起般若。如是说。 圣《般若波罗蜜多经》中也说：无有般若如无眼，此五度彼岸，无有目标不能证菩提。何时以般若完全摄持，彼时如获眼，且得此名。等等广说。 又，圣《宝积经》中也说：慈氏菩萨摩诃萨，行般若者，即使已生起一切罪过中最重的罪过，也能以般若之力将其摧为微尘，以此之故，也不会堕入邪道。慈氏，譬如燃烧的火堆，加入大量的木柴，加入越多，火焰燃烧得越旺盛，火不会熄灭。慈氏，如是菩萨行般若，般若之火燃烧，加入越多烦恼的薪柴，其般若之火燃烧得越旺盛，不会熄灭和耗尽。慈氏，因此，以此等方式，菩萨行般若者的行为，应知与一切世间不相符。广说。 其义为，具有般若之力者，若自相续中生起烦恼，则以彼之因，了知彼之自性远离戏论且光明，从而平息彼烦恼。 如是，圣《二谛经》中也说：天子，譬如若能念诵蛇咒，则能完全平息蛇的毒害。天子，如是，谁能完全了知烦恼的种类，则彼之烦恼以极不明显的方式完全平息。天子说：文殊，烦恼的种类
English
Because it is not contrary to ignorance, all faults are not cut off by it. Liberation is attained through the view of emptiness, and the remaining meditation is for that purpose. Thus it is said. Furthermore, all these limbs are said by the Buddha to be for the sake of wisdom. Therefore, those who wish to pacify suffering should generate wisdom. Thus it is also said. Also, in the Noble Perfection of Wisdom Sutra, it is said: Without wisdom, like being without eyes, these five perfections of the other shore, without an object, cannot touch enlightenment. When wisdom is completely grasped, then one finds the eye and obtains this name. And so on, extensively spoken. Also, in the Noble Heap of Jewels Sutra, it is said: Maitreya, Bodhisattvas, great beings who practice wisdom, even if they have already committed the heaviest of all faults, they can crush them into dust with the power of wisdom. For this reason, they will not fall into wrong paths. Maitreya, for example, when a large pile of wood is added to a burning fire, the more it is added, the more intensely the fire burns, and the fire does not go out. Maitreya, similarly, when a Bodhisattva practices wisdom, the fire of wisdom burns, and the more fuel of afflictions is added, the more intensely the fire of wisdom burns, and it does not die out or become exhausted. Maitreya, therefore, in this way, the conduct of Bodhisattvas who practice wisdom should be understood as not conforming to all the world. Extensively spoken. Its meaning is that those who possess the power of wisdom, when afflictions arise in their own minds, through that very cause, they realize that their nature is free from elaboration and luminous, thereby pacifying those afflictions. Thus, in the Noble Sutra on the Two Truths, it is also said: Son of the gods, for example, if one knows how to recite a snake venom mantra, then the venom of the snake is completely pacified. Son of the gods, similarly, whoever fully knows the types of afflictions, then those afflictions are completely pacified in a very imperceptible way. The son of the gods said: Manjushri, the types of afflictions
Tibetan
དེ་གང་ཡིན། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་མ་སྐྱེས་མ་བྱུང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ། གང་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང༌། རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ལམ་གྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པར་སྐུའི་གསང་བ་བསྟན་པ་ལས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི། །ཕུང་པོ་ཇི་སྙེད་ཡོངས་གཟུང་བ། །དེ་སྙེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་རབ་ཏུ་འབྱུང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསོད་ནམས་ཀྱི། །ཕུང་པོ་ཇི་སྙེད་བརྗོད་པ་བས། །དམ་པའི་ཆོས་ནི་ཡོངས་འཛིན་ན། །དེ་བས་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་ངོ༌། །དམ་ཆོས་འཛིན་པའི་བསོད་ནམས་ནི། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་ནན་ཏན་དུ། །བསྐལ་པ་བྱེ་པར་བརྗོད་མཛད་ཀྱང༌། །མཐར་ཡང་ཕྱིན་པར་འགྱུར་མ་ལགས། །དམ་པའི་ཆོས་ནི་འཛིན་པ་དང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསོད་ནམས་དེས། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མོས་པ་ཡི། །བཅུ་དྲུག་ཆར་ཡང་མི་རི་ལགས། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་འདིར་མོས་ན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱང་མི་གཏོང་དང༌། །དམ་པའི་ཆོས་ནི་འཛིན་བགྱིད་པ། །འདི་ནི་བསོད་ནམས་སྡུད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་འདིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་དམིགས་པའི་ཡུལ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་དག་སྣང་བས་དེ་དག་རྣམ་པར་བཟློག་ཅིང་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱ་བའི་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱིས་གཏན་ལ་དབབ་བར་ནུས་མོད་ཀྱི། །ལས་དང་པོ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་གསུང་རབ་ཐོས་པ་དང༌། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཇལ་བར་བྱེད་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མ་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ལ་སྒྲོ་བཏགས་གཅོད་བྱེད་བ། །ཤེས་པར་བྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས། །རྣལ་འབྱོར་དབང་རྣམས་མངོན་སུམ་གསལ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་དམིགས་པའི་ཡུལ་ཡང་བདེན་པ་གཉིས་ཏེ། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་དེས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འདིར་ཀུན་རྫོབ་ནི་དེའི་དམིགས་པའི་ཡུལ་དུ་མི་འཐད་དེ། འཕགས་པ་གཡམ་གོ་རིའི་མདོ་ལས། ཐབས་ནི་ཆོས་ཐ་དད་པ་ཤེས་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་དབང་པོ་དང་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་བ་ཤེས་པའོ་ཞེས་གསུངས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་ལ། ཡང་ཤེས་རབ་ནི་ཆོ
Chinese
那是什么？文殊菩萨说：天子，就胜义谛而言，一切法都是极度不生不灭、没有实体的。凡是遍计所执，都是烦恼的种子。另外，认识到自性空性的智慧是道路的主要部分，这在《身密续》中也有阐述。如是说：所有众生的福德之聚，无论有多少被完全掌握，都有如是多的菩萨，从菩提心中产生。与讲述菩萨的福德之聚相比，如果完全执持正法，那么福德更为巨大。执持正法的福德，即使所有佛陀都精勤地用无数劫来讲述，最终也无法穷尽。执持正法和菩萨的福德，对空性生起信心的十六分之一也不及。如果在此对空性生起信心，也不会舍弃菩提心，并且会执持正法，这就是积累福德。如是说。在此，对于智慧的对境产生错误的认识，因此要遣除这些错误，并且要如实地确定意义。也就是说，对于获得瑜伽自在圣者智慧的人来说，可以通过现量来确定，但是，对于最初的菩萨来说，应该如何理解呢？应该听闻正确的经典，并且依靠它来衡量意义，也就是依靠随念的量，通过从思惟产生的智慧来确定。如是说：对于它的增益进行断除，通过了解的理证，瑜伽自在者现量明了。如是说。智慧的对境也是二谛，因为一切所知都包含在其中。在此，世俗谛不适合作为它的对境，因为在《圣妙吉祥真实名经》中说：方便是了解各种不同的法。又说：了解众生的根器和行为。因此，世俗谛是方便的对境，而智慧是
English
What is that? Manjushri said: Son of the gods, in terms of ultimate truth, all dharmas are utterly unborn and unarisen, without substance. Whatever is completely conceptualized is the seed of all afflictions. Furthermore, the wisdom that realizes the emptiness of self-nature is the main part of the path, as also stated in the Guhyasamāja Tantra. It is said: Whatever the accumulation of merit of all sentient beings, as much as is fully grasped, that much arises from the bodhicitta of the bodhisattvas. Compared to speaking of the accumulation of merit of the bodhisattvas, if one fully holds the sacred Dharma, then the merit is even greater. The merit of holding the sacred Dharma, even if all the Buddhas diligently speak of it for countless eons, will still not be exhausted in the end. Holding the sacred Dharma and the merit of the bodhisattvas is not even a sixteenth part of having faith in emptiness. If one has faith in emptiness here, one will not abandon bodhicitta, and one will hold the sacred Dharma; this is the accumulation of merit. Thus it is said. Here, mistaken conceptions arise regarding the object of wisdom, so these mistakes must be dispelled, and the meaning must be determined as it is. That is to say, for those who have attained the wisdom of the noble yogic masters, it can be determined by direct perception, but how should the first bodhisattvas understand it? They should hear the correct scriptures, and relying on them, measure the meaning as it is, that is, relying on the measure of inference, and determine it through the wisdom arising from thought. As it is said: For its imputation, cutting off, through the reasoning of understanding, the yogic masters are clear in direct perception. Thus it is said. The object of wisdom is also the two truths, because all that is knowable is contained within them. Here, conventional truth is not suitable as its object, because in the Arya-Guhyasamaja-tantra it says: Means is knowing the various different dharmas. It also says: Knowing the faculties and behavior of sentient beings. Therefore, conventional truth is the object of means, while wisdom is