Tibetan
ང་པ་མེད་པས་ལྟོས་འཕྱེ་ཞིང་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ལྟོ་འཕྱེ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཕལ་ཆེར་ཀླུའི་རིགས་སུ་གཏོགས་པའོ། །སྲིན་པོ་ཡང་འདི་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་འབོད་འགྲོགས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གནོད་སྦྱིན་གྱི་རིགས་སུ་གཏོགས་པའོ། །འཕགས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས། ལྷ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱ་ངན་མེད་པ་སྟེ། རྟག་ཏུ་བདེ་བའི་ཕྱིར་ན་ལྷ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་བདེ་བ་ཤས་ཆེ་བ་ལ་དགོངས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །གཞན་ཡང་ལྷ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་འོད་ཀྱིས་མུན་པ་བཅོམ་ནས་སྣང་བ་ཆེན་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ལྷ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །མི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ལ་མང་དུ་སེམས་པའོ་ཞེས་བཤད་དེ། དེ་ཉིད་བསྟན་བཅོས་དག་ལ་ཡིད་ཤས་ཆེ་བའི་དོན་གྱིས་ན་མིའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། གལ་ཏེ་འདིར་སྤྲུལ་པའི་མཆོད་པས་ནི་བདག་ཉིད་ཡིད་ཚིམ་པ་དང༌། ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མི་འཐད་དེ། བརྫུན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ལྟར་རང་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་དང་གཞན་ལ་ཡང་སྟོན་པས་སྒྲུབ་པའི་མཆོད་པ་ཉིད་དུ་ཡང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་དངོས་སུ་དྲི་བའི་ཚིག་ཉེ་བར་འགོད་པའོ། །བསྟན་པ་བརྗོད་པ་ལས་ཀྱང་འདི་ནི་ཞེས་པའི་དོན་གསུང་རབ་དག་ལས། བདག་གིས་དྲི་བའི་དོན་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་གཉིས་པོ་འདི་དང༌། འདི་གཉིས་མི་དམིགས་ཤིང་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ཡང་བཤད་ཅེས་བའོ། །སྤྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་ཞེས་པ་ནི་དེ་གདུལ་བྱ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་བསམ་པ་དང་བསྟུན་ནས་ཆོས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་བྱེ་བྲག་སྣ་ཚོགས་སུ་བཤད་པའོ། །ངོ་བོའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་སྟེ། དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། སོ་སོ་རང་ རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་འོད་གསལ་བ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་སྟོན་པ་སྟེ། དེས་བདག་པོའི་རྐྱེན་བྱས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་རྟོགས་པ་འཆར་བའོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ནི་གདུལ་བྱ་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ལ་སྐུ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱི་རྣམ་པ་དང༌། གསུང་ཆོས་འཆད་པར་སྣང་བ་ན་དེས་རྐྱེན་བྱས་ཤིང་སྔོན་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ་སོར་རང་རིག་གི་དོན་རྟོགས་པ་ཉིད་འཆར་གྱི། བརྗོད་པ་དང་འདྲེས་པར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་
Chinese
因为没有第五，所以为了寻找食物而游荡，因此称为“寻食者”。而且，它们大多属于龙族。夜叉也在此处被展示，如呼唤同伴等，属于危害者的种族。在《圣者入灭经》中说：“天神”是指没有悲伤，因为总是快乐，所以称为“天神”。这是考虑到快乐占多数而说的。此外，称为“天神”是因为用自己的光芒摧毁黑暗，变成巨大的光明，所以称为“天神”等等。被称为“人”是因为在意义上思考很多，这就是说，在那些论典中，因为心思占多数的意义，所以说“人”。如果有人说，在此，化现的供养不能使自己满意，也不能使集会完全圆满，因为是虚假的。不是的，因为一切法也都是如此，像那样自己证悟，也向他人展示，所以也会变成真实的供养。世尊等语，是直接提出问题的词语。在陈述教义中，经文中说“这个”的意思是，我所问的法与非法这二者，也说这二者是不可见且应舍弃的。化现所显示的是，为了适应各种被调伏者的想法而说法，所以说法与非法的差别有多种。本体的如来是法身和报身，其中，法身是智慧的自性，是禅定的行境，各自自证的智慧的境地，远离戏论且光明，向菩萨们展示，以此作为主因，菩萨们心中生起那样的证悟。报身是向特殊的被调伏者们显现身相和好相，以及宣说佛法，以此为缘，凭借先前的串习力，生起不分别的智慧，各自证悟自证的意义，但显现为与言说混合的形象。
English
Because there is no fifth, it is called "seeker of food" because it wanders around looking for food. Moreover, they mostly belong to the Naga race. Yakshas are also shown here, such as calling companions, etc., belonging to the race of harmers. In the Sutra of the Great Passing, it is said that "deva" means without sorrow, and it is called "deva" because it is always happy. This is said with the intention that happiness is the majority. Furthermore, it is called "deva" because it destroys darkness with its own light and becomes great light, and so on. It is said that "person" is called that because they think a lot in meaning, that is, in those treatises, it is said that it is called "person" because the meaning of mind is the majority. If someone says that here, the manifested offering cannot satisfy oneself, nor can it completely perfect the assembly, because it is false. No, because all dharmas are also like that, like that one realizes oneself, and also shows it to others, so it will also become a true offering. The words "Bhagavan" and so on are the words that directly ask the question. In stating the doctrine, the meaning of "this" in the scriptures is that the meaning of my question, these two, dharma and non-dharma, are also said to be invisible and should be abandoned. What the manifestations show is that in order to adapt to the thoughts of various beings to be tamed, they teach the Dharma, so there are various differences between Dharma and non-Dharma. The Tathagata of essence is the Dharmakaya and Sambhogakaya, of which the Dharmakaya is the nature of wisdom, the object of meditation, the realm of self-awareness of each individual, free from elaboration and luminous, showing it to the Bodhisattvas, and with this as the main cause, such realization arises in the minds of the Bodhisattvas. The Sambhogakaya is the appearance of body and marks to special beings to be tamed, and the preaching of the Dharma, with this as the cause, by the power of previous habituation, the non-discriminating wisdom arises, each realizing the meaning of self-awareness, but appearing as an image mixed with speech.
Tibetan
རྟོག་པའི་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བ་ནི་མི་སྟོན་ཞེས་པའོ། །ཚིག་གི་དོན་གཞན་ནི་ཤེས་པར་ཟད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ལང་ཀའི་བདག་པོ་ཆོས་གཉིས་པོ་སྨྲོས་ཤིག་ཅེས་པ་ནི་ལན་གྱི་དམིགས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་འབོད་འགྲོགས་ལ་སླར་དྲིས་པའོ། །སྲིན་པོའི་དབང་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཡང་བསྣན་ཏེ་ཞུས་པའོ། །རྡོ་རྗེའི་མཆོག་ནི་རྡོ་རྗེ་རིན་པོ་ཆེའོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱང་སྤང་བར་བགྱི་ན་ཆོས་མ་མཆིས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་པའི་དོན་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནས། དེ་དག་མི་དམིགས་ཤིང་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་གསུངས་པའི་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ནི་གང་ལགས། ཚུལ་ཇི་ལྟར་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ལྷུང་བ་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་མ་མཆིས་པ་རྟོག་པས་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། རྟོག་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཞིང་དེ་ཉིད་ཡིན་པས་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ལྷུང་ཞེས་པ་སྟེ། འདི་འདྲ་བའི་ཚིག་འོག་ནས་འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང་འདི་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དོན་གཞན་དུ་སྣང་ཡང་དེ་ལྟར་བདེན་པ་མ་ཡིན་པས་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་མ་ལགས་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སྣང་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རླབས་ཉིད་དུ་མ་རིག་པས་དེ་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་མ་མཆིས་པ་སྐྲ་ཤད་འཛིངས་པའི་རང་བཞིན་དང་འདྲ་བར་གནས་པ། ཤེས་པ་འཁྲུལ་པའི་དྲི་མ་དང་བཅས་ཤིང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཟད་པར་འགྱུར་བའི་ ཡུལ་ཅན་ཞེས་པ་སྟེ། འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ལ་འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པས་ཡུལ་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་འཁྲུལ་པ་དང་འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ཏེ། ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་གཅིག་པར་གྱུར་པ་དེ་རྣམས་ཇི་ལྟར་སྤོང་བར་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ལན་རྒྱས་པར་སྟོན་ཏེ། དེ་ལས་རེ་ཞིག་ཤེས་པ་གཉིས་ལ་ལྟོས་ནས་ཆོས་དང་ཆོས་མ་མཆིས་པའི་དབྱེ་བ་འཐད་པ་དང་མི་འཐད་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་ཏེ། དེའི་དོན་ཡང་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་འདུས་བྱས་འཆགས་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། རགས་པའི་མི་རྟག་པ་དང༌། སྐད་ཅིག་ཏུ་སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཏེ། དེ་ལྟར་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །དེའི་ཁྱབ་པའི་དོན་ནི་མི་རྟག་པ་ཡང་རྒྱུ་མེད་པ་ནི་མི་འཐད་ལ། རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ལ་ཡང་སྐྱེ་བ་རྣམ་པ་བཞི་ལ་སོགས་པས་ཁྱབ་ལ། དེ་ཡང་མི་འཐད་པ་ཉིད་དུ་འོག་གནས་སྟོན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་རང་
Chinese
不示现堕入分别的方面，这是它的意思。词句的其他意义就到此为止了。薄伽梵开示说：楞伽主，说出这两种法，这是为了知晓回答的要点，再次询问呼唤的伴侣。以罗刹之王等再次补充提问。金刚之胜是金刚宝。如果连法性也要舍弃，何况没有法呢？意思是说，从般若波罗蜜多等中，那些不观察且应舍弃的法与非法是什么呢？应以何种方式舍弃呢？堕入分别的自性，就是法与非法以分别所考察的自性，因为不是分别之外的他者，并且就是分别本身，所以说是堕入分别的自性。像这样的词句，对于下面出现的也应如此理解。它本身，虽然色蕴显现为其他意义，但并非如此真实，所以不是四大种和四大种所造。如果这样，为什么会那样显现呢？因为一切都是阿赖耶识的波浪，由于无明，没有那样的差别自性，如同缠结的头发一样存在。识被错乱的垢染所染污，并且成为完全是世俗的对境。也就是说，错乱的显现本身，具有成为错乱对境的法，所以称为有境。如此，错乱和错乱的对境，不是他者，而是成为一体，那么这些应如何舍弃呢？薄伽梵等以详细的方式显示回答，其中暂时依靠两种识，显示法与非法的差别是合理与不合理的。其意义是，瓶子等有为法是积聚的自性，是粗大的无常，是刹那生灭的法性。如此，因为是无常的缘故，所以在胜义中没有自性。其周遍的意义是，无常也是没有原因是不合理的，有原因的也周遍于四生等，而那也是不合理的，将在下面说明。如此，自
English
It does not show falling into the aspect of conceptualization, that is its meaning. The other meanings of the words end here. The Blessed One said: Lord of Lanka, speak of these two dharmas, this is to know the key point of the answer, and to ask again the companion who is called. The Lord of the Rakshasas and others again supplemented and asked. The best of vajras is the vajra jewel. If even the nature of dharma is to be abandoned, what need is there to mention the absence of dharma? The meaning is, from the Perfection of Wisdom and so on, what are the dharmas and non-dharmas that are said to be unobservable and to be abandoned? In what way should they be abandoned? Falling into the nature of conceptualization is the nature of dharmas and non-dharmas examined by conceptualization. Because it is not other than conceptualization, and is the very same as conceptualization, it is said to fall into the nature of conceptualization. Such words that appear below should also be understood in this way. That itself, although the skandha of form appears as another meaning, is not true in that way, so it is not the four great elements and what is made from the four great elements. If so, why does it appear that way? Because everything is a wave of the alaya-consciousness, due to ignorance, there is no such characteristic of difference, existing like tangled hair. Consciousness is stained by the defilement of confusion, and becomes an object that is completely conventional. That is, the very appearance of confusion has the dharma of becoming an object of confusion, so it is called having an object. Thus, confusion and the object of confusion are not other, but become one, so how should these be abandoned? The Blessed One and others show the answer in detail. Among them, temporarily relying on the two consciousnesses, it is shown that the difference between dharma and non-dharma is reasonable and unreasonable. Its meaning is that phenomena such as vases are the nature of accumulation, are gross impermanence, and are of the nature of momentary arising and ceasing. Thus, because it is impermanent, there is no self-nature in the ultimate sense. The meaning of its pervasiveness is that impermanence without a cause is unreasonable, and that with a cause is also pervasive with the four births and so on, and that is also unreasonable, as will be explained below. Thus, self-