Tibetan
ག་ཉིད་འབྱུང་བར་འདོད་ན། དེ་ལས་གཞན་པའི་རྐྱེན་འཇིམ་པའི་གོང་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལས་ཀྱང་མེད་པའི་རེ་ལྡེ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འབྱུང་སྟེ། །མེད་པར་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ཞིབ་ཏུ་ནི་སྔར་བསྟན་ནོ། །འཚོ་བ་ནི་སྲོག་གི་དབང་པོའོ། །དེ་ལྟ་ན་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་མེད་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱོགས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཉིད་གཞན་གྱི་ལུགས་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ཡང་དངོས་པོར་ཞེན་པའི་སྐྱེ་བོ་གང་དག་རྟག་ཏུ་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་དེ་དང་མཐུན་པའི་དོན་བསྟན་པས་བྲིད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པའོ། །གཞན་ཡང་ཡན་ལག་སེར་སྐྱ་ཞེས་པ་གྲངས་ཅན་གྱི་སྟོན་པ་དྲང་སྲོང་སེར་སྐྱའོ། །གང་གི་དངོས་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རིག་པ་རྒྱུ་དང་བཅས་པར་སྟོན་ཏོ། །དངོས་པོ་ལ་ནི་དམིགས་བྱས་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་བའི་དངོས་པོ་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའོ། །འཕགས་པའི་དངོས་པོའི་ཚུལ་ཞེས་པ་ནི་འཕགས་པ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བའི་དོན་ལ། ཡོད་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་མེད་པར་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ནི་ངའི་ཚུལ་ལ་མི་མཁས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་སེམས་ཞེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པས་བརྟགས་པ་སྟེ། སེམས་ཙམ་ཡང་དག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བར་སྐྱེ་བ་ནི་གཉིས་སུ་སྣང་བ་སེམས་ཉིད་ཅེས་པའོ། །མཚན་ཉིད་མེད་པ་ནི་དོན་དམ་པར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི། རང་རིག་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་འགོག་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་རལ་གྲིའི་སོས་རང་ཉིད་མི་གཅོད་པ་དང༌། མཛུབ་མོས་རང་གི་རྩེ་མོ་ལ་རེག་པར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་རང་ཉིད་མི་རིག་པའོ། །འདིའི་དོན་ཡང་རང་སྣང་བས་སྟོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །གལ་ཏེ་རང་སྣང་བར་ཁས་ལེན་ན་ནི་རང་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་དང༌། དེས་གཞག་པའི་རྣམ་པ་དང་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་འདིར་རང་ལ་རང་གི་རྣམ་པ་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་རང་རིག་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་བེམས་པོའམ་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་ལོག་སྟེ། རིག་པའི་རང་ བཞིན་དུ་སྐྱེས་པ་ཉིད་རང་རིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་དངོས་པོ་རྣམས་རྒྱུ་གཞན་མེད་པར་རང་ཉིད་སྐྱེའོ་ཞེས་ཀྱང་ཅིའི་ཕྱིར་ན་མི་བརྗོད་དེ། དེར་ཡང་དངོས་པོ་མ་སྐྱེས་པ་ལས་ལོག་ནས། སྐྱེས་པའི་ངོ་བོར་བྱུང་བ་ཉིད་རང་གིས་སྐྱེད་པའམ། རང་སྐྱེ་བའོ། །གལ་ཏེ་དེར་རང་གི་རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་ལ་བསྐྱེད་བྱ་དང༌། སྐྱེད་བྱེད་མི
Chinese
如果想要生起，那么除了那个以外，从泥土团等其他的因缘中，为什么不会生起没有的希望呢？因为与没有没有差别。详细的意义以前已经说明了。生活是命根。如果是这样，那么佛陀自己也没有说过没有生起的方面吗？那是以前的观点，说明了其他宗派的观点。这样说明的必要是，为了阻止那些执着于实有的众生总是那样变化，通过与此相符的意义来诱导，从而证悟没有生起的真如。另外，叫做“支分黄发”的是数论派的导师仙人黄发。以“任何事物”等表明，在世俗中，显现了具有因的觉知。所谓“对于事物是所缘”，是指显现为心之自性的事物，即色等。所谓“圣者的事物之理”，是指圣者各自所能证知的意义。如果认为存在或者否定不存在，就是不精通我的方式。所谓“世间的心”，是指世间人所测度的，并不是唯识的真实。像梦一样生起，是指显现为二元的心性。没有自性是胜义谛。以“如何”等否定了自证在胜义中存在，就像剑的锋刃不能割断自己，手指不能触及自己的顶端一样，心也不能认识自己。这其中的意义也是因为自显现是空性的缘故。如果承认自显现，那么就会变成自己安立自己，以及由它安立的相，成为二元。如果这里不是通过自己显现自己的相的方式来自己认识自己，而是从无情物或没有事物中返回，生起为觉知的自性，这就是自证，那么为什么不说事物没有其他的因，自己产生呢？在那里也是从没有产生的事物中返回，成为产生的体性，就是自己产生，或者自生。如果那里自己的自性唯一，成为所生和能生，不
English
If one wishes for arising, then why wouldn't the hope of non-existence arise from causes other than that, such as clumps of clay? Because there is no difference from non-existence. The detailed meaning has been explained before. Life is the life force. If that is the case, then didn't the Buddha himself also speak of the aspect of non-arising? That is the previous view, explaining the view of other schools. The necessity of explaining it in that way is to prevent those beings who are attached to entities from always changing in that way, and to lead them to realize the suchness of non-arising by enticing them with meanings that are in accordance with it. Furthermore, the one called "Kapila with Yellow Hair" is the teacher of the Samkhya school, the sage Kapila. By "whatever entity" and so on, it is shown that in conventional truth, awareness with its cause appears. "The object is the object of focus" means that the object that has become the nature of mind appears as form and so on. "The way of the object of the noble ones" means that attaching existence or denying non-existence to the meaning that each noble one can realize for themselves is not being skilled in my way. "The mind of the world" means that it is what is measured by worldly people, and it is not the true nature of mind-only. Arising like a dream means that the nature of mind appears as duality. Absence of characteristics is ultimate truth. By "how" and so on, it is denied that self-awareness exists in ultimate truth, just as the edge of a sword cannot cut itself, and a finger cannot touch its own tip, so too, the mind cannot know itself. The meaning of this is also because self-appearance is empty. If one admits self-appearance, then it will become self-establishing itself, and the aspect established by it, becoming dual. If here, self-awareness is not through the way of one's own aspect appearing to oneself, but rather, turning away from insentient things or non-things, and arising as the nature of awareness, that itself is self-awareness, then why not say that things arise themselves without other causes? There also, turning away from things that have not arisen, and becoming the nature of arising, is itself self-arising, or arising by itself. If there, one's own nature is singular, becoming the object to be produced and the producer, not