Tibetan
་སྣང་བ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ཡང་དོན་དམ་པར་མེད་པའོ། །སྐྱེ་བ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་མཐའ་གཉིས་པོ་དེ་དག་ཏུ་མི་བརྟགས་པར་གདམས་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཇུག་མེད་པས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པའི་ཆོས་ཉིད་མ་རྟོགས་པར་རེ་ཞིག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཇུག་པ་མེད་པ་ཙམ་གྱིས་ཐར་པར་འདོད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་སུ་རྟོགས་པའི་ས་བོན་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་སྤོང་བར་མི་འགྱུར་བའོ། །སྡོང་དང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ནི་བླང་བྱ་དང་དོར་བྱ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་སྟེ། རྣམ་རྟོག་མི་འཇིག་ཅིང་རྒྱུན་གྱིས་འཇུག་པའོ། །གཞན་ཡང་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་སྤངས་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པའི་མཚན་མར་འཛིན་ན་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་པའི་མཚན་མར་ཀྱང་འཛིན་པས། དེ་དག་ཏུ་འཛིན་པ་སྤངས་ཏེ། མཁས་པ་དག་གིས་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་གཟུང་ཞིང་རྟོགས་པར་བྱ་བའོ། །མི་སྐྱེ་བ་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཕན་ཡོན་སྟོན་ཏེ། སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་དང་ཤི་འཕོ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྐྱེ་བ་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་སོགས་པར་སྟོན་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་བསལ་བར་གྱུར་ཀྱང་སྐྱེ་བ་སྟོན་པར་བྱེད། །རྒ་དང་ན་དང་འཆི་བ་མེད་ཀྱང་འཆི་འཕོ་སྟོན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །སེམས་ལ་སེམས་ཀྱིར་གྱུར་ནས་ནི། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པར་གྱུར་ནས། གདུལ་བྱའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ལ། །སེམས་ཙམ་དུ་ཡང་སྨྲ་བའོ། །དེ་ཉིད་གསལ་བར་བསྟན་པ་ནི། །སེམས་རྣམས་ལ་ཞེས་པ་ལ་ སོགས་པ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་རྣམས་ལ་སེམས་ཙམ་དུ་སྨྲ་ཞིང༌། དོན་དམ་པར་སེམས་མེད་པ་དང༌། མེད་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སེམས་ལས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་འབྱུང་བར་སྟོན་པ་སྟེ། གཟུགས་དང་དབྱིབས་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་ཅིང་དེ་ལྟར་རིག་པའོ། །རྣམ་པ་མང་པོའི་གཟུགས་གཞན་གྱིས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་ཇི་ལྟར་འདུལ་བའི་གཟུགས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སེམས་ཙམ་དུ་སྟོན་ཅིང༌། རྫས་སུ་གྲུབ་པའི་གཟུགས་མེད་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་གཟུགས་མེད་པའི་གཟུགས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྟོན་ཏེ། རྨི་ལམ་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །སེམས་ཙམ་གྱི་ནི་རྒྱུ་དག་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུའོ། །དེ་དག་ཤིན་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་སེམས་གནས་གྱུར་པའོ། །རང་བཞིན་གཉིས་ནི་ཀུན་དུ་བརྟགས་
Chinese
显现成为心之自性，实际上也是不存在的。以“生”等词句教诫不要执着于那两种边。以“分别念无入”等词句说明，如果未证悟心的运行规律，仅仅因为暂时没有分别念的生起就认为获得了解脱是不合理的，因为没有舍弃执着能取和所取二者的种子，所以无法舍弃它们。执着于树干和完全执着，就是执着于应取和应舍，分别念不会消失，并且持续生起。此外，即使舍弃了外道徒的常见等过患，如果执着于心的运行的相，因为相互依赖的缘故，也会执着于相反的相。因此，舍弃对它们的执着，智者们应当领受并证悟心的法性，即如是性。以“不生”等词句显示了如此证悟的利益，即虽然没有在轮回中出生和死亡等，但为了利益众生，会示现各种各样的出生等。即使清除了烦恼，也会示现出生。“没有衰老、疾病和死亡，但会示现死亡的转移。”正如所说的那样。以“心于心中成”等词句说明，如果如实证悟了心的法性，对于某些应调伏的特殊对象，也会宣说唯心。为了清晰地阐释这一点，以“诸心”等词句说明，在世俗谛中，对于各种不同的识蕴宣说唯心，而在胜义谛中，心是不存在的，虽然不存在，但在世俗谛中，会示现从心中产生各种各样的现象，即示现各种各样的色和形状等都是心的显现，并且如此认知。以“多种形象的他者”等词句说明，以各种各样调伏的形象示现唯心，而作为实体的色是不存在的，智慧的自性本身会示现为各种各样的无色之色，就像梦中的形象等一样。 “唯心的因”等词句指的是在世俗谛中。 “那些变得非常”指的是心安住的状态。两种自性指的是遍计所执。
English
Appearances that have become the nature of mind are also not truly existent. With "birth" and so on, it is taught not to cling to those two extremes. With "no entry of conceptual thought" and so on, it is explained that if one does not realize the nature of the mind's activity, it is unreasonable to think that one has attained liberation merely because conceptual thought does not arise temporarily, because the seeds of clinging to the apprehended and the apprehender have not been abandoned, so they cannot be abandoned. Clinging to the trunk and completely clinging is clinging to what should be taken and what should be abandoned, conceptual thought will not disappear, and it will continue to arise. Furthermore, even if one abandons the faults of the common views of the tirthikas, if one clings to the characteristics of the mind's activity, one will also cling to the opposite characteristics because of mutual dependence. Therefore, abandoning clinging to them, wise people should receive and realize the dharma nature of the mind, that is, suchness. With "no birth" and so on, the benefits of such realization are shown, that is, although there is no birth and death in samsara, various kinds of births and so on will be shown for the benefit of sentient beings. Even if afflictions are cleared, birth will be shown. "There is no old age, sickness, and death, but the transference of death will be shown." Just as it is said. With "mind becoming in mind" and so on, it is explained that if one truly realizes the dharma nature of the mind, one will also speak of mind-only to certain special objects to be tamed. To clearly explain this, with "all minds" and so on, it is explained that in conventional truth, mind-only is spoken of for various aggregates of consciousness, while in ultimate truth, mind does not exist, and although it does not exist, in conventional truth, it will be shown that various phenomena arise from the mind, that is, it will be shown that various kinds of form and shape are manifestations of the mind, and to recognize it as such. With "other forms of many kinds" and so on, it is explained that mind-only is shown with various kinds of taming forms, and the form that is established as a substance does not exist, and the nature of wisdom itself will be shown as various kinds of formless forms, just like the forms in dreams and so on. "The cause of mind-only" and so on refers to conventional truth. "Those that have become very" refers to the state of mind abiding. The two natures refer to the imputed.
Tibetan
པ་དང༌། གཞན་གྱི་དབང་སྟེ། གཞན་དབང་དོན་དམ་པར་བརྟགས་པ་ཡང་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་ཡིན་པས་གཉི་ག་ཡང་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་ལས་ཕྱེ་བའོ། །རྣམ་པ་གཞན་དུ་རྟོག་ཅེས་པ་ནི་རིག་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལས་གཞན་དོན་དམ་པའི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པར་རྟོག་པའོ། །རྟོག་པ་བརྟགས་ཞེས་བཤད་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི་གཞན་དབང་གི་རྟོག་པ་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོར་ཞེན་པ་ནི་བརྟགས་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་ཞིང་མྱོང་བའི་ཕྱིར། རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་གཞན་གྱི་དབང་ངོ༌། །ཞིང་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཟབ་མོ་ཚུལ་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་སྟོན་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་བྱེ་བྲག་སུམ་ཅུ་དྲུག །ཅེས་པ་ནི་སྔར་བསྟན་པའི་སངས་རྒྱས་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་དང༌། སློབ་པ་དང༌། མི་སློབ་པ་དང༌། མི་སློབ་པའི་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དགུ་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་སློབ་པ་དང༌། སྔར་བསྟན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སུམ་ཅུ་དྲུག་གོ །དེ་རྣམས་ལས་བྱེ་བྲག་ཏུ་རང་སངས་རྒྱས་མི་སློབ་པ་དང༌། དགྲ་བཅོམ་པ་མ་གཏོགས་པ་གང་ཟག་རྣམ་པ་བཅུ་དང༌། སེམས་ཅན་སོ་སོའི་སེམས་རྒྱུད་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གདུལ་བར་བྱ་བའི་ཞིང་གི་སྣོད་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པ་མི་སློབ་པ་སྟེ། གཉིས་ནི་རེ་ཞིག་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ན་གནས་ཤིང༌། ཏིང་ངེ་ འཛིན་གྱི་མྱོས་པས་མྱོས་པའི་ཕྱིར་གདུལ་བར་བྱ་བའི་ཞིང་མ་ཡིན་པའོ། །མཐར་ཐུག་པ་ལ་ནི་དེ་དག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྔར་བསྟན་ཏོ། །འགྲོ་བར་དེ་བཞིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་འགྲོ་བའི་གནས་རྣམས་སུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དང༌། དེའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ལས་མ་གཏོགས་པ་འགྲོ་བ་ཐ་མལ་བ་རྣམས་ལ་གཟུགས་ཀྱ་སྐུ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ནི་སངས་རྒྱས་སྔ་མ་དེ་དག་གི་སྤྲུལ་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་རང་རང་གི་དགེ་བའི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་སུ་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་མཚན་མ་དང་འབྲེལ་པ་ལས། མཚན་མ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ངོ་བོར་ནོར་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྟོག་པ་འཇུག་མོད་ཀྱི། ངོ་བོའི་སངས་རྒྱས་ནི་སྔ་མ་དེ་དག་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །ད་ལྟར་རྟོག་པ་ཡང་མཚན་མ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པ་སྟེ། ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་དབྱེར་མེད་པའོ། །རང་བཞིན་གྱི་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སྦྱངས་པའི་རྣམ་པར་དག་པ
Chinese
以及他者的力量。他者，如果被认为是究竟的，也是遍计所执，因此两者都与遍计所执的自性相分离。以其他方式思考，是指从如幻觉般的智慧之外，思考究竟的生起等等。“思考被考察”这样说，是指将他者的力量的思考执着为究竟的事物，就是被考察。在世俗谛中，因为见到和体验到种种分别念等等，所以是从因产生的他者的力量。以“田地”等等，是从其他方面显示甚深如来藏。三十六位特别的佛陀，是指之前所说的二十四位佛陀，以及有学、无学、无学的声闻、九位独觉佛、独觉佛有学，以及之前所说的两种菩萨，总共三十六位。其中，特别是不包括无学独觉佛和阿罗汉的十种补特伽罗，以及每个众生的心续，是诸佛所要调伏的田地的容器。圣者无学者，这二者暂时安住在无漏的法界中，因为沉醉于三摩地的陶醉中，所以不是所要调伏的田地。对于最终的，之前已经说过，他们也会变成佛陀。在“去往如是”等等的意义是，在去往之处，法身是智慧的自性，以及成为其体性的报身，除了法性的佛陀之外，对于普通的众生来说，显现为各种色身的，是之前那些佛陀的化身，从每个众生各自的善业习气和合的心续中，见到佛陀的形象。从这样见到的相与关联，相会错误地认为是佛陀的体性，产生颠倒的分别念，但是，体性的佛陀仅仅是之前那些。现在，分别念也与相无别，同样，如来藏也与种种分别念无别，即有法与法性无别。以“自性的”等等，是清净的相
English
And the power of others. The other, if considered ultimate, is also the completely imputed, so both are separated from the nature of the completely imputed. Thinking in other ways means thinking of ultimate arising and so on, other than wisdom like illusion. "Thinking is examined" is said, which means that clinging to the thinking of the power of others as an ultimate thing is examined. In the conventional truth, because seeing and experiencing various discriminations and so on, it is the power of others arising from cause. With "field" and so on, it shows the profound Tathagatagarbha from other aspects. Thirty-six special Buddhas, which refers to the twenty-four Buddhas mentioned before, as well as learners, non-learners, non-learner Shravakas, nine Pratyekabuddhas, Pratyekabuddha learners, and the two kinds of Bodhisattvas mentioned before, a total of thirty-six. Among them, in particular, the ten kinds of individuals excluding non-learner Pratyekabuddhas and Arhats, and the mindstream of each sentient being, are the containers of the fields to be tamed by the Buddhas. The noble non-learner, these two temporarily abide in the uncontaminated Dharmadhatu, because they are intoxicated by the intoxication of Samadhi, so they are not fields to be tamed. For the ultimate, it has been said before that they will also become Buddhas. The meaning of "going to thus" and so on is that in the places to go, the Dharmakaya is the nature of wisdom, and the Sambhogakaya that becomes its essence, except for the Dharmata Buddha, for ordinary beings, the various Nirmanakayas that appear are the emanations of those previous Buddhas, from the mindstream of each sentient being combined with their respective virtuous karmic imprints, the image of the Buddha is seen. From the association with the characteristics seen in this way, the characteristics are mistakenly thought to be the nature of the Buddha, and inverted discriminations arise, but the Buddha of nature is only those before. Now, discrimination is also no different from characteristics, and similarly, Tathagatagarbha is no different from various discriminations, that is, the qualified and the Dharmata are no different. With "of nature" and so on, it is the purified aspect