English
Therefore, merely the appearance of arising and ceasing is not what needs to be eliminated, but the very clinging to things as truly existent is what needs to be eliminated. The benefits of realizing the suchness of mere consciousness, the dependently arisen nature, are shown by "without inherent existence," etc. That is, at that time, belonging to the category of the Dharmakaya, the unconditioned body of wisdom is manifested, having abandoned activity. "All appearing as form" refers to showing various forms according to how one wishes. "Deluded mind without beginning," etc., explains that when the body of wisdom is attained, the yogi, by realizing the nature of consciousness, attains the samadhi in which various beings do not appear, and the deluded mind accumulated from beginningless time is eliminated. "Illusion, city of gandharvas," etc., briefly shows the way in which perversion arises and ceases. "Mind that focuses on various aspects," etc., shows how the minds of children and noble ones and the realization enter, that is, just as the mind enters various objects in conventional truth, why does the emptiness of the nature of the mind, like space, not enter into phenomena such as walls? Because apart from the realm of phenomena, there is no such phenomenon. As it is said in the sutra, "Apart from the realm of phenomena, there is no such phenomenon." If the mind were to enter by focusing on some external signs, it would not be reasonable to be a sentient being. Therefore, the mind grasps the nature of the mind itself, and there is no external object as a cause for the object of focus. Furthermore, in ultimate truth, the nature of the mind is emptiness, which is naturally completely pure, so it is not stained by predispositions, etc. "The mind wanders in both," refers to the fact that the afflicted mind is unspecified, while the consciousness can also be transformed into good or bad. The repeated utterance of the words "body," etc., is because the Tathagata, for the sake of those who suddenly arrive to be tamed, repeated what had been said before, and the compilers also compiled it in the same way, so there is no fault of repetition. It should be understood in the same way in other sutra contexts. Here it is Abhisamaya.
Tibetan
་བསྟན་པའི་དོན་དུ་ཡིན་པས་ཟློས་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་བ་མེད་པའོ། །དེ་ལས་གཞན་ཡང་སྒྱུ་མའི་དཔེ་ལ་སོགས་པས་ཟབ་མོའི་དོན་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་བསྟན་པ་ཡང་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཁྱད་པར་དེ་དང་དེ་དག་ལ་ཐེ་ཚོམ་བསལ་བ་ལ་སོགས་བའི་དོན་དུ་ཡིན་པས་ཟློས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞིང་དུ་འཕོ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི། སྣང་བ་མེད་ལ་རིམ་ཅི་ཡོད། །ཅེས་པས་དོན་འཆད་དེ། སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་ཞིང་དུ་འཕོ་བའི་ཚུལ་བསྟན་ཅིང་སངས་རྒྱས་པའི་རྟོགས་པ་སྟེ། མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་སྣང་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་དུས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་སའི་རིམ་པ་མེད་དེ། དེ་ཡང་སེམས་ཙམ་དུ་དམིགས་པ་ལས་འདས་ནས་སྣང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པའི་འབྲས་བུ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པའོ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་ པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པར་སྣང་བ་བྱིས་པའི་ཤེས་པ་འཇུག་པའི་ཚུལ་བསྟན་པའོ། །ནམ་ཞིག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་ཅིང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པར་དམིགས་པ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུན་ལྡོག་པའོ། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་འདུས་བྱས་ལ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་སྐད་ཅིག་མའི་དོན་བསྟན་པའོ། །ཡོད་དང་མེད་ལས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཕྱི་རོལ་པའི་ལུགས་དགག་པ་བསྟན་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་ལུང་བསྟན་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །དེའི་དོན་ཡང་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་སྤངས་པ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དོན་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཡིན་ལ། དེ་ལས་གཞན་དུ་རང་བཞིན་རྣམ་པར་བཀག་པ་ཙམ་ལ། དམ་པའི་དོན་དུ་འདོད་ན་ནི། དམིགས་པ་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསྟན་པ་ཡིན་ན། འདི་ནི་མི་འཐད་པ་ཉིད་སྔར་རྒྱས་པར་བསྟན་ཏོ། །དངོས་པོ་བརྗོད་པའི་རྒྱུས་བྱུང་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་བརྩད་པ་སྤང་བ་ཉིད་གསལ་བར་སྟོན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོར་མེད་དོ་ཞེས་དམ་བཅའ་བ་བརྗོད་པའི་ཚིག་དང༌། དེ་ལས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚིག་འཇུག་པ་དང༌། དེ་ལས་དོན་གྱི་རྟོགས་པས་སྐྱེས་པའི་དངོས་པོ་བརྗོད་པའམ། བརྗོད་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་གལ་ཏེ་རང་བཞིན་ཡོད་པར་འདོད་ན་ནི། དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་པས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་ལ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ཉམས་པར་འགྱུར་བའོ། །འདིར་བརྗོད་པ་དག་ལས་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་ནི་བརྗོད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་བར་འདོད་
Chinese
因为是为了教义的缘故，所以没有重复的过失。此外，以幻术的例子等，以多种方式阐述深奥的意义，也是为了消除对当时具体情况的疑惑等，所以不是重复。关于“转移到刹土”等，用“无显现，何来次第？”来解释意义。阐述了转移到密严刹土的方式，以及成佛的证悟，即等持的智慧，以及八地以上无显现的智慧的意义，没有被三时所包含的地的次第，那也是超越了仅以心为目标的境界，安住于无显现的禅定之果，即佛陀本身的证悟。关于“各种各样”等，阐述了世俗中存在和不存在的显现，以及凡夫的意识进入的方式。何时不分别的智慧的意义，不是以事物成立，也没有以色等为目标，因此分别的相续止息。关于“凡夫们对于有为法”等，阐述了刹那的意义。关于“从有和无”等，阐述了驳斥外道观点的意义。关于“在世俗中”等，是分别开示授记的差别。其意义也是舍弃有无二边的双运之义，即是真如的意义。除此之外，仅仅是遮止自性，如果认为是胜义谛，那么目标就是无自性，如显现而无自性的幻术一般，如果在世俗中开示，那么这不合理之处之前已经详细阐述了。关于“由陈述事物的因所生”等，清楚地表明了避免争论。即，如果认为所有法皆无事物，这是陈述誓言的语句，以及由此引入理由的语句，以及由此由意义的证悟所产生的陈述事物，或者由陈述的因所产生的那些，如果认为它们具有自性，那么它们也包含在一切法中，因此“一切法皆无事物”的说法就会被破坏。这里，由陈述所产生的事物，被认为是由陈述的力量所生
English
Because it is for the sake of the doctrine, there is no fault of repetition. Furthermore, using examples such as illusions, the profound meaning is explained in various ways, also to eliminate doubts about the specific circumstances of the time, so it is not a repetition. Regarding "transferring to a pure land" etc., the meaning is explained by "Without appearance, what order is there?" It explains the way of transferring to the Dense Array Pure Land, and the realization of Buddhahood, that is, the wisdom of meditative equipoise, and the meaning of the wisdom without appearance from the eighth bhumi onwards, there is no order of grounds contained by the three times, that is, it transcends the state of merely focusing on the mind, and abides in the fruit of the samadhi without appearance, that is, the realization of the Buddha himself. Regarding "various kinds" etc., it explains the appearance of existence and non-existence in the conventional truth, and the way in which the consciousness of children enters. When the meaning of non-discriminating wisdom is not established as an entity, and there is no object such as form, therefore the continuum of discrimination ceases. Regarding "Ordinary people are attached to compounded things," etc., it explains the meaning of the moment. Regarding "From existence and non-existence," etc., it explains the meaning of refuting the views of outsiders. Regarding "In the conventional," etc., it is the distinction of separately prophesying. Its meaning is also the meaning of the union of abandoning the two extremes of existence and non-existence, which is the meaning of suchness. Apart from that, it is merely the negation of self-nature. If it is considered the ultimate truth, then the object is selflessness, like an illusion that appears but has no self-nature. If it is taught in the conventional truth, then this unreasonableness has been explained in detail before. Regarding "arising from the cause of stating things," etc., it clearly shows the avoidance of arguments. That is, if one thinks that all dharmas are without substance, this is a statement of a vow, and a statement of reason is introduced from it, and from it, the statement of things produced by the realization of meaning, or those produced from the cause of statement, if one thinks that they have self-nature, then they are also included in all dharmas, therefore the statement "all dharmas are without substance" will be destroyed. Here, the things that arise from statements are considered to be born from the power of statements.
Tibetan
པ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚིག་དང༌། དེ་ལས་དོན་རྟོགས་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་པས་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་དག་རང་བཞིན་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་པ་ཉམས་པ་སྟེ། མེད་ཅེས་པའི་ཚིག་ཐམས་བསྟན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དེ་དག་རང་བཞིན་ཡོད་པར་ཁས་མི་ལེན་ན་ནི། ཐམས་ཅད་མེད་ཅེས་དམ་བཅའ་བའི་ཆིག་བརྗོད་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བའོ། །ལན་གྱི་དོན་ནི་དེ་འདྲ་བའི་བརྗོད་པ་དོན་གྱི་སྤྱི་དང་འདྲེས་པར་སྣང་བའམ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། བརྗོད་པར་སྣང་བའི་སེམས་ཀྱང་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ལས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚིག་ འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བརྗོད་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚིག་འཇུག་ཅིང་དེ་ལས་རྟོག་པ་སྐྱེ་བ་ཡོད་པར་འདོད་པས་བརྗོད་པ་དོན་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་དངོས་ཡིན་པས། །དམིགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རོན་ནི་གཞན་གྱི་དབང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སེམས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དངོས་པོ་ཡིན་པས། དེའི་དམིགས་པའི་ཡུལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡོད་ན་དམིགས་པའི་བློ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གལ་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོར་ཡོད་ན། དོན་དམ་པར་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅེས་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་བའོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སྔར་གྱི་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱི་དོན་གསལ་བར་འཆད་པར་འགྱུར་བའོ། །མི་རྟོག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིས། །ཞེས་པ་ནི་ཞི་གནས་དང་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ལྷག་མཐོང་ངོ༌། །སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་ལོག་པར་སྣང་བའི་དཔེ་བསྟན་ཏེ། དྷ་དུ་རས་མྱོས་པ་རྣམས་ལ་ལོ་མ་ལ་སོགས་པ་གསེར་དུས་ནང་བའོ། །གལ་ཏེ་མཚན་མ་སྐྱེར་ཟིན་ན། །ཞེས་པ་ནི་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མར་འཛིན་པའོ། །འཆིང་དང་བཅིངས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་མི་རྟོག་པས་འཆིང་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་འདྲ་བའི་བཅིངས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐར་པར་བརྟགས་པའི་ཕྱིར། དྲུག་པོ་འདི་དག་ཐར་པའི་རྒྱུ། །ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བཅིངས་པ་མེད་པས་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་བརྟགས་པའི་ཐར་པ་ཡང་མེད་ཅེས་སྟོན་པ་ནི། ས་རྣམས་མེད་ཅིང་དེའི་ཡུལ་བདེན་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་ཅེས་པའོ། །གང་ཟག་རྒྱུན་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་རྣམ་པར་རིག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་ནི་དམིགས་
Chinese
是关于论证的言辞，并且是从中领悟意义的事物。而且，由于它包含在一切事物之中，所以显示不存在，这是因为承认了那些事物具有自性，这是不成立的，因为已经完全显示了“无”这个词。如果那些事物不被承认为具有自性，那么断言一切皆无的唯一言辞将变得毫无意义。答案的含义是，这样的言辞似乎与意义的总体相混淆，或者说，作为外在的本质，在世俗谛中也是不存在的。显现为言辞的心识，在胜义谛中也是不存在的。并且，从那之中，论证的言辞的运用等等也是如此。即使如此，在世俗谛中，言辞的运用仅仅是在世俗谛中运用论证的言辞，并且认为从中会产生分别念，因此言辞也不是没有意义的。颠倒是真实存在的，因此，所缘是不存在的。等等的理由是，由于他者的颠倒之心在世俗谛中是事物，因此，它的所缘境是不存在的。如果存在，那么缘取的智慧变成颠倒就是不合理的。而且，如果颠倒在胜义谛中是真实存在的，那么，在胜义谛中一切皆无自性的说法就会被破坏。颠倒等等，将清楚地解释先前两句的含义。无分别由分别所。这是指止观和具有分别的胜观。幻化的象等等，是指显示虚假显现的例子，就像醉酒的人们将树叶等看作黄金一样。如果相已产生。这是指执着于空性等的相。束缚和被束缚等等，是指由于无分别而产生的束缚等等，因为依赖于这样的束缚，所以推断出孩子们的解脱。这六个是解脱的因。是这样说的。因此，显示了在胜义谛中没有束缚，因此依赖于它而推断的解脱也是不存在的，这就是说，地等不存在，并且它的境，如真理等也是不存在的。有情相续等等，是指概括地显示了识的真如。其中，六识的集合是所缘
English
It is the word of reasoning, and it is the object of understanding meaning from it. Moreover, since it is included in all things, it shows non-existence, because admitting that those things have self-nature is flawed, because the word "non-existence" has been completely shown. If those things are not admitted to have self-nature, then the single statement asserting that everything is non-existent will become meaningless. The meaning of the answer is that such a statement seems to be mixed with the generality of meaning, or that, as an external essence, it does not exist even in conventional truth. The mind that appears as a statement does not exist in ultimate truth either. And from that, the application of the word of reasoning and so on is also the same. Even so, in conventional truth, the statement is only the application of the word of reasoning in conventional truth, and it is believed that conceptualization arises from it, so the statement is not meaningless either. Inversion is real, therefore, the object is non-existent. The reason for this is that since the other's inverted mind is a thing in conventional truth, its object is non-existent. If it exists, then it is unreasonable for the wisdom of apprehension to become inverted. Moreover, if inversion exists as a real thing in ultimate truth, then the statement that everything is without self-nature in ultimate truth will be destroyed. Inversion, etc., will clearly explain the meaning of the previous two lines. Non-conceptual by conceptual. This refers to calm abiding and superior seeing with conceptualization. The illusory elephant, etc., refers to showing an example of false appearance, just as drunk people see leaves, etc., as gold. If the sign has already arisen. This refers to clinging to the sign of emptiness, etc. Bondage and being bound, etc., refers to bondage, etc., arising from non-conceptualization, because relying on such bondage, the liberation of children is inferred. These six are the cause of liberation. That's what it says. Therefore, it shows that there is no bondage in ultimate truth, so the liberation inferred by relying on it is also non-existent, that is, the grounds, etc., do not exist, and its objects, such as truth, etc., also do not exist. The continuum of beings, etc., refers to summarizing and showing the suchness of consciousness. Among them, the collection of the six consciousnesses is the object