Tibetan
ལ་ལ་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྲུལ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ལ་དེ་ཕྱི་བཞིན་དུ་འབྲང་ཞིང་བསྲུང་བར་བསྟན་པ་ནི་ལག་ན་རྡོ་རྗེས་འདུལ་བའི་སེམས་ཅན་རྫས་སུ་བཟུང་བའམ། དེའི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ངོ་བོའི་སངས་རྒྱས་གང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན། ཚེ་འདི་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བདེ་བར་གནས་པ་དང༌། བདེན་པ་བཞིའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ས་དང་པོ་ཡན་ཆོད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ སྟེ། །དེ་ཡང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོ་ནི་ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆོད་དུ་སྤྱིའི་རྣམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡུལ་དུ་བྱེད་ལ། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་གོ །ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་དང་པོའི་གནས་སྐབས་ཡིན་པར་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་དག་ལས་བཤད་དེ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་ཤེས་པ་དང་སྤོང་བ་གང་ཇི་སྙེད་པ་དེ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པའི་བཟོད་པར་འདུས་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དང༌། བཟོད་པ་དེ་ཡང་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེ་ཡིས་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤས་པའི་བཟོད་པར་གསུངས་པས་སོ། ཡང་ལས་ཀྱི་ཉེས་པ་གང་ལྡན་པར་བསྟན་པ་ནི་ངེས་པའི་དོན་དུ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྲུལ་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་གདུལ་བྱ་འབའ་ཞིག་གི་སྣང་བ་ཡིན་གྱི། དེ་དག་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་མེད་ལ། དོན་དམ་པར་དེ་ལས་གཞན་མ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མེད་དེ། དེ་ལྟར་ན་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་མིན་པས་དེ་ལས་ཀྱི་ཉེས་པ་དང་འབྲེལ་བར་སྣང་ཡང་སངས་རྒྱས་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པའོ། །སྤྲུལ་པ་ཉིད་ལས་ཀྱི་ཉེས་པ་དང་འབྲེལ་བར་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ཡང་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ལུས་ལ་སྐྱོ་བ་སྐྱེད་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཡང་འདི་འདྲ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་ན། གཞན་རྣམས་ལྟ་ཅི་སྨོས་སྙམ་དུ་འགྱུར་བའོ། །ཁྱད་པར་དུ་ལྷུང་བཟེད་བཀྲུས་ཏེ་ཕྱིར་འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཆུང་བའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ཡི་ཆད་པ་སྤང་བའི་དོན་དུའོ། །ཙན་ཙས་སྐུར་བ་བཏབ་པ་བསྟན་པ་ཡང་བསོད་ནམས་ཆུང་ཞིང་སྐུར་པ་མང་བའི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་ཡི་ཆད་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་དོན་དུའོ། །ལྷ
Chinese
有的是因为已经逝去了。示现的佛身如后一般地依随和守护，是指金刚手所调伏的众生被摄受，或者是指彼等往昔的愿望等具有果实。如果那样的话，本体的佛会成为谁的行境呢？（经中）说了“此生”等，即具有于现见之法安住于等持之乐，以及现证四谛之如实，于苦生法智忍等，是初地以上的菩萨所证悟的。 这也是就报身而言的。法身的本体是八地以上以总相的方式作为对境，如实证悟唯有佛陀。以法智忍为最初的阶段，也是经由般若波罗蜜多经和论典等所说的。恒常入流之智和断除有多少，菩萨摩诃萨获得不生之法忍的忍中所摄等语，以及此忍也被圣者解脱部说为于苦生法智忍。又，所示现的具有业之过患，从究竟的意义上来说并非如此，因为示现的佛陀仅仅是所化众生的显现，而且彼等也没有如来藏的自性，胜义中除了它以外也没有如来，如此一来，它并非佛陀本身，因此虽然显现出与业之过患相关联，但佛陀并非如此。示现本身与业之过患相关联的必要，也是为了让孩童之辈对成熟之身生起厌离，（心想）如来也有这样的痛苦，何况是其他人呢？特别是，示现洗涤钵盂后出外，是为了断除福德浅薄的声闻众的灰心。示现旃遮女诽谤，也是为了断除福德浅薄且诽谤众多的比丘众的灰心。
English
Some are because they have passed away. Showing that the manifested Buddha body is followed and protected as before means that the beings to be tamed by Vajrapani are taken as substance, or that their previous aspirations and so on are shown to have fruits. If that is the case, whose realm will the essential Buddha become? It is said, "In this life," etc., that is, possessing the bliss of being established in samadhi in the visible dharma, and directly realizing the suchness of the four truths, such as the forbearance of knowing the dharma in suffering, is realized by bodhisattvas from the first bhumi onwards. This is also in terms of the enjoyment body. The essence of the dharmakaya is made an object in the manner of a general form from the eighth bhumi onwards, and only the Buddha alone realizes it as it is. It is also said in the Prajnaparamita Sutras and treatises that the forbearance of knowing the dharma is the initial stage. Whatever knowledge and abandonment that constantly enter the stream, the bodhisattva mahasattva is included in the forbearance of obtaining the forbearance of non-arising dharmas, etc., and this forbearance is also said by the noble Vimoksha group to be the forbearance of knowing the dharma in suffering. Furthermore, the fault of karma that is shown to be possessed is not so in the definitive sense, because the manifested Buddha is merely the appearance of the beings to be tamed, and they also do not have the nature of the Tathagatagarbha, and in the ultimate sense there is no Tathagata other than it, so in this way, it is not the Buddha himself, so although it appears to be related to the fault of karma, the Buddha is not like that. The necessity of showing that the manifestation itself is related to the fault of karma is also to make children develop aversion to the ripened body, (thinking) if the Tathagata also has such suffering, what about others? In particular, showing that the alms bowl is washed and then goes out is for the purpose of dispelling the discouragement of the shravakas with little merit. Showing that Canchana slandered is also for the purpose of dispelling the discouragement of the monks with little merit and much slander.
Tibetan
་སྦྱིན་དགྲར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆེ་བ་དབྱུང་བའི་དོན་དུ་བསྟན་པ་སྟེ། འདི་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཞིབ་ཏུ་འཕགས་པ་ཆོས་བཅུ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །རྫ་མཁན་གྱི་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེའི་བཟོ་རིག་པ་དང༌། འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྣོད་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བར་སྣང་བ་བཞིན་དུ། སྤྲུལ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱང་གདུལ་བྱ་ སྣ་ཚོགས་ཀྱི་དོན་དུ་བྱ་བ་སྣ་ཚོགས་སྟོན་ཅིང༌། མཚན་དང་ལྡན་པར་ཡང་སྟོན་མོད་ཀྱི་ངེས་པའི་དོན་གྱི་གཏམ་བདག་གི་འཕགས་པ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་མི་སྟོན་ཏེ། སྤྲུལ་པའི་གདུལ་བྱ་ནི་ཐ་མལ་པ་སྣ་ཚོགས་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་བསྟན་པས་འདུལ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཞིབ་ཏུ་ནི་སྔར་བསྟན་ནོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སྤྲུལ་པའི་གདུལ་བྱའི་ཁྱད་པར་སྟོན་ཏེ། རྒྱང་པན་པ་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ལས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་ནི་ཁས་མི་ལེན་ལ། དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱང་འཆི་བའི་དུས་ན་འགགས་པས་ཆད་པར་ལྟ་བ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་སྔ་ཕྱི་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་གྲངས་ཅན་པ་ལ་སོགས་པས་ཀུན་གཞིའི་འཇུག་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐད་ཅིག་པ་ཡིན་ཞིང༌། དོན་དམ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རྟག་པའི་དངོས་པོར་ལྟ་བའོ། །དེ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བ་སྣ་ཚོགས་པའི་གཉེན་པོར་བཤད་པ་སྣ་ཚོགས་པ་སྟོན་པར་སྣང་བའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་རང་གི་བློའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་འཁོར་བ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བསྟན་པ་མི་འགལ་བ་ཉིད་དུ་སྟོན་ཏེ། དོན་ཞིབ་ཏུ་ནི་སྔར་བསྟན་ནོ། །རང་གི་བློའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པས་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོས་དེའི་ཐོག་མ་དང་བར་མ་དང་ཐ་མ་ཤེས་པར་མི་རུང་བ་ཉིད་དུ་སྟོན་པའོ། །ཐར་པ་དེ་ཉིད་བག་ཆགས་ཀྱིས་གཞི་སྤངས་པའོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དོན་ནི་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་ལ་མ་ལྟོས་པར་ཐེག་པ་གསུམ་དང༌། ཐེག་པ་མེད་པ་དང༌། ཐེག་པ་གཅིག་ཉིད་དུ་ངེས་པར་སྟོན་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བྱེ་བྲག་མ་ཕྱེ་བར་སངས་རྒྱས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་མེད་ཅེས་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདའོ་ཞེས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་སྟོན་པ་དང༌། དུས་དང་རྐྱེན་གྱི་དབྱེ་བ་མ་བྱས་པར་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ལུང་སྟོན་པ་དང༌། དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་
Chinese
布施变成敌人等等的说法，也是为了彰显如来的伟大而说的。这些道理要详细地跟随《圣十法经》来理解。陶匠的比喻等等，就像凭借陶匠的工艺和轮子等等的因缘，显现出各种各样的器皿一样，化身佛也为了调伏各种各样的众生而示现各种各样的行为，也示现具有名相，但是决定性的意义，即我等圣者各自自己所能觉知的行境，心之法性，真如，是不示现的。因为化身的所化是各种各样的凡夫，这样示现才能调伏他们。这些道理的详细解释，前面已经说过了。“大慧”等等是显示化身所化的差别。胜论师等等有些人不承认六识之外的其他，而且这六识也在死亡时断灭，所以认为是断灭论者，即所谓“没有前后世”等等。还有数论师等等认为阿赖耶识的行相在名言上是刹那生灭的，因为没有证悟胜义空性，所以认为是常有的事物。对于这些各种各样的见解，示现了各种各样的对治方法。“大慧，自己的智慧”等等，显示了轮回没有开始和结束，以及涅槃的示现并不矛盾。详细的道理前面已经说过了。“自己的智慧的知识”等等，显示了幼儿无法知道它的开始、中间和结束。解脱就是习气抛弃了基础。偈颂的意义是不依赖于暂时和究竟等等的差别，确定地显示三乘、无乘和一乘，以及不区分涅槃的差别，说佛没有涅槃，或者确定地说要涅槃，以及不区分时间和因缘，授记一切众生都是佛，以及阿罗汉们远离烦恼的习气等等一切过患。
English
The statement that giving becomes an enemy, etc., is also made to highlight the greatness of the Tathagata. The meaning of these should be understood in detail by following the 'Noble Ten Dharmas Sutra'. The analogy of the potter, etc., is like how various vessels appear due to the potter's skill and the conditions of the wheel, etc. Similarly, the emanation Buddha shows various activities for the sake of taming various beings, and also shows having names, but the definitive meaning, the realm of experience that each of us noble ones can know for ourselves, the suchness that is the nature of mind, is not shown. This is because the beings to be tamed by the emanation are various ordinary people, and only by showing it in this way can they be tamed. The detailed meaning of these has been explained before. 'Great Wisdom' etc. shows the difference of those to be tamed by the emanation. Some, like the Vaiśeṣikas, do not accept anything other than the six consciousnesses, and since these six also cease at the time of death, they regard it as annihilation, i.e., 'there is no past or future life' etc. Also, the Samkhyas etc. believe that the activity of the alaya-consciousness is momentary in conventional truth, and because they have not realized the ultimate emptiness, they regard it as a permanent entity. For these various views, various antidotes are shown. 'Great Wisdom, one's own wisdom' etc. shows that the beginning and end of samsara and the manifestation of nirvana are not contradictory. The detailed meaning has been explained before. 'The knowledge of one's own wisdom' etc. shows that infants cannot know its beginning, middle, and end. Liberation is when the habitual tendencies have abandoned the basis. The meaning of the verses is that, regardless of the distinction between temporary and ultimate, etc., it definitively shows the three vehicles, the non-vehicle, and the one vehicle, and without distinguishing the differences of nirvana, it says that the Buddha does not have nirvana, or definitively says that he will enter nirvana, and without distinguishing time and conditions, it prophesies that all beings are Buddhas, and that the arhats are free from all faults such as the habitual tendencies of afflictions.