Tibetan
སྣང་བ་བཞིན་དུ། གྲངས་ཐུག་པ་མེད་པའི་བར་དུ་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་དང་བ་རྣམས་ལ་ཡང༌། ཤིན་དུ་འབྲེལ་པའི་ཆོས་ཅན་ཏེ་ཇི་ལྟར་མོས་པའི་སྐུར་སྣང་བས། དེ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་དང་མཐུན་ཅིང་འབྲེལ་པའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །མོས་པ་ཐ་དད་ཅེས་པ་ནི་གསུང་གང་དང་གང་ལ་མོས་པ་མི་འདྲ་བ་རྣམས་ལ། དེ་དང་མཐུན་པར་ཆོས་སྟོན་པའོ། །ཡང་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་དེ་རྣམས་ཕན་ཆུན་བསྡུ་བའི་ཚུལ་སྟོན་ཏེ། དོན་ནི་ཕལ་ཆེར་སྔར་བསྟན་ཟིན་ནོ། །དེ་ལ་འདིར་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྫས་གཅིག་གམ་ཐ་དད་ཅེ་ན། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྫས་གཅིག་པ་ཉིད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། དེ་དང་དེ་མིན་རང་བཞིན་ཅན། །དེ་དེ་མིན་དངོས་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས། །དེ་ཤེས་ཐ་དད་མེད་རྒྱུས་སྐྱེད། །བདེ་སོགས་ཅི་ཕྱིར་ཤེས་མ་ཡིན། །ཞེས་སློབ་དཔོན་དྷརྨ་ཀཱི་རྟིས་བཤད་དེ། ཇི་ལྟར་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཐ་དད་མེད་པའི་རྒྱུ་ཡིས་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་ཅེས་པ་སྟེ། འདིར་རྒྱུ་ཐ་དད་མེད་པའི་དོན་ཡང༌། ཚོགས་པ་གཅིག་པ་དང་ཉེར་ལེན་གཅིག་པ་གཉི་ག་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ལུགས་རྒྱས་པར་ནི་ཚད་མ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་རྒྱན་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཏན་ཚིགས་འདི་ཡང་མི་མཁས་པ་ཡིན་ལ། བདེ་སྡུག་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཐ་སྙད་ཙམ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའོ། །ཡང་མཁས་པ་རྣམས་ལ་ནི་དོན་དང་ཐ་སྙད་གཉིས་ཀ་ཡང་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་སྟེ། དེ་ལ་དགའ་བ་དང་ཡོངས་སུ་ གདུང་བ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་ཏུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་དུ་མཐོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །གལ་ཏེ་བདེ་སྡུག་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་དུ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདོད་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་གཙོ་བོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་རྫས་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཅི་གཙོ་བོ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ལས་མ་གཏོགས་པའི་མྱོང་བའི་རྫས་འགའ་ཞིག་འདོད་ན་ནི་ཇི་ལྟར་ལུང་རྣམས་དང་འགལ་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །གཞན་ཡང་སྔར་བསྟན་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི་གཙོ་བོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་འདོད་པ་དེ་ཉིད་དང་རྒྱུན་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབས་པས། དེ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའོ། །གཞན་ཡང་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་བཟང་མདོག་དང༌། བཙུན་པ་རྟོགས་པའི་ལྷས་ཀྱང་དེ་དག་རྫས་ཐ་དད་མེད་པར་གསུངས་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱའོ། །གཞ
Chinese
正如所见，对于无数的所化众生的相续，也都是极有关联的法，即显现为随其所欲之身，故称为与彼等相续相符且关联的法。所谓意乐各异，即对于任何不同的言教，都相应地宣说佛法。又，以“大慧”等词语，显示了彼等相互摄持之理，意义大体上已在前文阐述。对此，心与心所是同一实体还是不同实体呢？在世俗谛中，是同一实体。如云：“彼与非彼自性者，彼彼非彼事物生，彼识无异因所生，乐等为何识非有。”这是法称论师所说。例如，与眼识同时生起的快乐等，因为是由与眼识无异的因所生，所以就是眼识。此处，因无异的意义，即集合相同和近取相同二者都是理由。彼等成立之理，详见《量理决定庄严论》。此理由对于不精通者而言，仅仅是成立安乐痛苦是识之自性的名言而已，意义实际上已由现量成立。而对于精通者而言，意义和名言二者也都由现量成立，如云：对于彼，欢喜和完全的痛苦等，都见为一体感受之自性。如果说，虽然大家都承认安乐痛苦是感受的自性，但即便如此，也与主识不是同一实体。那么，如果认为除了主识八识的自性之外，还有其他的感受之实体，那么如何不与经文相违呢？此外，先前所说的理由，是与所承许的主识恒常一体而成立的，因此会变成彼之自性。另外，以前的善逝论师和尊者证悟天也曾说过彼等无异体，故应追随彼等。
English
As it appears, for the countless continuums of those to be tamed, they are also extremely related dharmas, that is, appearing as bodies according to their desires, hence they are called dharmas that are in accordance with and related to those continuums. The so-called different inclinations refer to teaching the Dharma in accordance with any different teachings that one is inclined towards. Furthermore, the words "great wisdom" and so on show how they mutually gather together, and the meaning has mostly been explained before. Here, are mind and mental factors the same entity or different entities? In conventional truth, they are the same entity. As it is said: "That and not that are of the same nature, that and that are born from non-that things, that knowledge is born from the same cause without difference, why are happiness and so on not known?" This was said by the teacher Dharmakirti. For example, happiness and so on that arise simultaneously with eye consciousness, because they are born from a cause that is not different from eye consciousness, therefore they are eye consciousness. Here, the meaning of non-different cause is that both the same collection and the same proximate cause are reasons. The way to establish them is explained in detail in the Ornament of Certainty of Valid Cognition. This reason is also for those who are not skilled, it is only to establish the mere name that happiness and suffering are the nature of consciousness, but the meaning is actually established by direct perception. And for those who are skilled, both the meaning and the name are established by direct perception, as it is said: For them, joy and complete suffering and so on are seen as the nature of experiencing as one. If it is said that although everyone admits that happiness and suffering are the nature of experience, even so, they are not the same entity as the primary consciousness. Then, if you think that there is some other entity of experience other than the nature of the eight primary consciousnesses, then how can it not contradict the scriptures? Furthermore, the reason stated earlier is established as being constantly one with the primary consciousness that is accepted, therefore it will become its nature. In addition, the former teacher Good Demeanor and the venerable Realized God also said that they are not different entities, so we should follow them.
Tibetan
ན་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་དག་ལས་སེམས་བསྐྱེད་པ་སྟོན་པའི་སྐབས་སུ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འདུན་པ་གཉིས་ཐ་དད་མེད་པར་གསུངས་ཏེ། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད། །ཅེས་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ངོ་བོ་འདུན་པ་ལས་བཤད་ཅིང༌། མདོ་ལས་ཀྱང་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ་ཞེས་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཐོབ་པར་འདོད་པའམ། དོན་དུ་གཉེར་བའི་འདུན་པ་ཉིད་ལ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ཉི་མ་དང་འོད་ཟེར་ལྷན་ཅིག་པ་བཞིན་དུ། དུས་གཅིག་ཏུ་བྱུང་ཞེས་པ་མི་འཐད་དེ། ལྷན་ཅིག་པའི་སྒྲའི་དོན་ནི་ཐ་དད་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ནི། རང་བཞིན་དང་གནས་སྐབས་ཀྱི་ལྡོག་པ་ནི་མི་འདྲ་བ་གཉིས་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་བསྟན་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་དག་གིས། ལྔ་ཉིད་འཐད་པ་མེད་ཕྱིར་དང༌། །བྱེད་རྒྱུ་བྱེ་བྲག་མེད་ཕྱིར་དང༌། །དེ་ཡི་གནས་སྐབས་སྐྱོན་ཕྱིར་དང༌། །ལུང་དང་འགལ་བར་འགྱུར་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པས་དེ་དག་རྫས་ཐ་དད་ན་ཕུང་པོ་ལྔར་དབྱེ་བ་མི་འཐད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་ཡང་ཐག་རིང་དུ་སྤངས་ཏེ། ལྡོག་པ་ མི་འདྲ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་སྔར་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང༌། བྱེད་རྒྱུའི་བྱེ་བྲག་ལ་སོགས་པ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་ཅེས་པ་ནི། དེ་ཡང་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །རྣམ་པ་བརྒྱད་དུ་ཕྱེ་ཞེས་པ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་ཀྱང་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས་ཤིང་སྣང་བའི་དོན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་དུ་ཕྱེ་བའོ། །རྣམ་པ་ལྔ་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་དོན་ནི། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་ནི། མིང་དང་མཚན་མ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་ལ། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པའོ། །གཞན་ཡང་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི། ཆོས་ལྔ་པོའི་རང་བཞིན་སྔ་མ་ལས་ཚུལ་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་སྟོན་ཏེ། དེ་ལ་མཚན་མ་གསལ་བར་བྱེད་ཅེས་པ་ནི། སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་མིང་གིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ནས་གསལ་བར་བྱེད་པའོ། །ཕན་ཚུན་མྱོང་བ་མེད་ཅེས་པ་ནི་གཟུང་
Chinese
此外，在宣说般若波罗蜜多经和论著中生起菩提心的时候，心和心所欲乐二者被说成没有差别，即“为利他故，欲得圆满正等觉”，这样从欲乐的角度解释了生起菩提心的体性。经中也说，舍利子，因为想要以一切方式证得一切法圆满正等觉，所以应当精进于般若波罗蜜多，这样生起菩提心的体性就被解释为想要获得或者追求的欲乐。如果那样的话，就像太阳和光芒同时出现一样，说成是同时产生就不合理了，因为“同时”这个词的含义是指有差别的事物。如果这样问，回答是没有过失的，因为证悟自性的心和心所，自性和状态的差别是不同的，所以那样宣说。正因为如此，以前的论师们说：“五者不合理，因为作用无差别，以及它的状态是过失，以及与经相违。”这样就远远地避免了如果这些是不同实体，那么分为五蕴就不合理等等的过失，而是考虑到差别的不同，才设立了之前的分类和作用的差别等等。所谓通达分别，那也是因为是证悟的自性。所谓分为八种，即使那不是真实成立的，也是将孩童们所分别和显现的事物分为八识聚。这五种法中包含一切法的含义是：所有的一切杂染都是由名、相、分别三者所摄，所有的一切清净方面都是由真如和如实智所摄。此外，以“大慧”等等，从与之前不同的角度详细地展示了五法的自性，所谓使相明显，就是像之前所说的那样，通过名称来区分而使之明显。所谓没有互相体验，是指所取
English
Furthermore, when explaining the arising of Bodhicitta in the Sutras and Treatises on the Perfection of Wisdom, the mind and the mental factor of desire are said to be without difference, that is, "For the sake of others, I desire to attain perfect and complete enlightenment," thus explaining the nature of arising Bodhicitta from the perspective of desire. The Sutra also says, Shariputra, because you want to attain perfect and complete enlightenment of all dharmas in every way, you should strive in the Perfection of Wisdom, thus the nature of arising Bodhicitta is explained as the desire to obtain or pursue. If that is the case, just as the sun and its rays appear simultaneously, it is unreasonable to say that they arise simultaneously, because the meaning of the word "simultaneous" refers to things that are different. If asked in this way, the answer is that there is no fault, because the mind and mental factors of the nature of realization, the difference between nature and state are different, so it is explained in that way. Precisely because of this, the previous teachers said, "The five are unreasonable, because there is no difference in function, and its state is a fault, and it contradicts the scriptures." In this way, the faults such as it is unreasonable to divide into five aggregates if these are different entities are avoided from afar, but the previous classification and the difference in function, etc., are established in consideration of the difference in differences. The so-called understanding of distinctions is also because it is the nature of realization. The so-called division into eight is that even if it is not truly established, it is the division of what is distinguished and manifested by children into the eight aggregates of consciousness. The meaning of including all dharmas in these five dharmas is: all defilements are included by name, sign, and distinction, and all pure aspects are included by Suchness and True Wisdom. In addition, with "Great Wisdom" etc., the nature of the five dharmas is shown in detail from a different perspective from before, and the so-called making the sign clear is to make it clear by distinguishing it by name as mentioned before. The so-called no mutual experience refers to the object of grasping