Tibetan
ན་ལག་ཅེས་བྱའོ། །རྩེ་གཅིག་པ་ནི་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ནང་རབ་ཏུ་དང་བ་ནི་རྟོག་དཔྱོད་ལ་སོགས་པ་འོག་མའི་ཉེས་པ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ལ། དགའ་བདེ་ནི་ཕན་ཡོན་ནོ། །རྩེ་གཅིག་པ་ཞེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྔ་མ་དང་མཚུངས་སོ། །གསུམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། བཏང་སྙོམས་དང༌། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ནི་སྔ་མ་ལྟར་གཉེན་པོ་ཡིན་ལ། དགའ་བ་མེད་པའི་བདེ་བ་ནི་ཕན་ཡོན་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ལ་བཏང་སྙོམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་འོག་མའི་ཉེས་ པ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ལ། བཏང་སྙོམས་ཙམ་པོ་ནི་ཉེས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དབེན་པ་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་གོ །འདིར་བསམ་གཏན་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་འདི་རྣམས་ནི། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི་བཏང་སྙོམས་དང་རྩི་གཅིག་པའམ། ཡང་ན་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ཡན་ལག་ཇི་སྙེད་པ་ནི་འདི་རྣམས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར་བའོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཞིབ་ཏུ་ནི་ཆོས་མངོན་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་དང་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ས་ལས་བཤད་པ་ནི། བསམ་གཏན་བཞི་པོ་དེ་དག་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་བསམ་གཏན་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་དང༌། བསམ་གཏན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང༌། དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་བསམ་གཏན་ཏེ། རྣམ་པ་བཞིའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་བསམ་གཏན་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཡན་ལག་དྲུག་དྲུག་སྟེ། སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པའི་དོན་ནི་སྲེད་པ་དང་ལྟ་བ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང་མ་རིག་པ་ཤས་ཆེ་བའི་བསམ་གཏན་ཏེ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི་དེ་འདྲ་བའི་ཉེས་པ་ལས་བཟློག་པ་ངེས་འབྱེད་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཚད་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའོ། །བཞི་པ་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པའི་དོན་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་པ་སྟེ། སྐབས་གཞན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེན་པ་བཞི་དང་རྣམ་པར་ཐར་ང་བརྒྱད་དམ་གསུམ་ལ་མཁས་པ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི། དེ་འདྲ་བའི་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དངོས་ཡིན་པ་འགོག་པ་སྟེ། དེའི་དོན་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་མ་གྱུར་ན། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བསྡུས་པའི་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་ བ་ལ་སོགས་པ་མངོན་དུ་རྒྱུ་བ་འགགས་ཀྱང་དེ་རྣམས་ཀྱི་ས་བོན་དང་ལྡན་པའི་ཀུན་གཞི་ལ་བརྟེན་ནས་སླར་འབྱུང་བས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཚན་ཉིད་པར་མི་འཐད་ཅེས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ས་བོན་དང་ལྡན་པའི་ཀུན་གཞི་ཉིད་ཀྱང་སྤང་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་གཞིའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་ཤིང་གོམས་པ་མེད་པས། སྤངས་པ་མི་འཐད་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། རང་སེམས་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པས། །ཡུལ་ལ་གཞོལ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས། །རབ་ཏུ་འཇུག་དང་ལྡོག་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རང་བཞིན་མི་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང༌། དེ་ནི་བདག་མེད་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་འོད་གསལ་བ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་བོ་ཉིད་ཡིན་ལ། གང་ཟག་དེ་རྣམས་ལ་ནི་ཅི་ལྟར་རིགས་པ་བཞིན་དུ་བདག་མེད་པ་གཉིས་རྟོགས་པ་མེད་པས་སོ། །ཕུང་པོ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཉིད་བསྟན་ནོ། ཡོངས་སུ་གཟུང་བས་ཞེས་པ་ནི་གཟུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་སྟེ། མི་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་སུ་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་མེད་དམ་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་འཇུག་ཅེས་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་ལ་ཡང་རྒྱུ་དང་ལྡན་པར་འཇུག་ཅིང་ཡོད་པའོ། །ཡང་ན་ཡོངས་སུ་གཟུང་བས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་འཇུག་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་བདག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་ཤིང༌། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་སྒོ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་འཇུག་པ་སྟེ། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ནས་རྟོགས་པ་མེད་ཅེས་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཆོས་ལྔ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྦྱངས་པས་འཁོར་བ་ལས་ལྡོག་ཅིང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཚུལ་སྟོན་ཏེ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་འཇུག་སྟེ་ཞེས་པའི་ཚིག་མར་ཀྱང་གདགས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་སྙིང་པོ་སྦྱོང་བ་ཡང་དང་པོའི་གནས་སྐབས་སུ་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བས། གོང་ནས་གོང་དུ་སའི་རིམ་པ་མཚམས་སྦྱར་བ་གཞན་དང་གཞན་དུ་འཕོས་པ་སྟེ། བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ ཀུན་གཞིའི་སྣང་བ་དང༌། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས
Chinese
名为支分。专注是住的支分。就第二禅而言，内清净是遣除下部过患的对治，欢喜快乐是利益。专注的意思是，一切都与前相同。就第三禅而言，舍、念和正知如前一样是对治，无喜之乐是利益。就第四禅而言，舍完全清净和念完全清净是遣除下部过患的对治，仅仅是舍是远离那些过患的利益支分。此处这些禅定的近分，也应加于无色定的等持中。这些的支分是舍和专注，或者四禅的支分有多少，就是这些的支分。这些的差别是如前所示，从所缘的角度善加区分。这些的详细解释应从《法蕴论》中了解。又，从声闻地和等持地中所说的是，获得那四种禅定的支分，是禅定的近分，以及有烦恼的禅定，和清净世间的禅定，以及出世间无漏的禅定，有四种。其中，第一种是每一种禅定都有六个支分，如前所述。第二种的意思是贪欲和见，以及我慢和无明较重的禅定，不是圣者们所应修习的。第三种是遮止那样的过患，具有决定胜、神通和无量等功德。第四种是具有三种解脱门，专注在空性、无相和无愿的意义上。空性等也因声闻和菩萨等的差别而不同，应在其他场合了解。同样，精通四谛和八解脱或三解脱，应根据声闻等的差别而适当地应用。如来藏是指
English
It is called a limb. Single-mindedness is a limb of abiding. In terms of the second [dhyana], inner purity is the antidote to abandoning the faults of the lower [dhyanas], such as conceptualization and analysis, and joy and happiness are the benefits. The meaning of single-mindedness is that everything is the same as before. In terms of the third [dhyana], equanimity, mindfulness, and awareness are, as before, the antidotes, and happiness without joy is the benefit. In the fourth [dhyana], completely pure equanimity and completely pure mindfulness are the antidotes to abandoning the faults of the lower [dhyanas], and mere equanimity, being separated from those faults, is a limb of benefit. Here, these approximations to dhyana should also be applied to the formless attainments. The limbs of these are equanimity and single-mindedness, or as many limbs as the four dhyanas have, these become the limbs of these. The distinctions of these are that they are well distinguished from the perspective of the object, as previously shown. The detailed explanations of these should be understood from the Abhidharma treatises. Furthermore, what is explained from the Hearer's Ground and the Ground of Samadhi is that the limbs that cause the attainment of those four dhyanas themselves are the approximation to dhyana, and the dhyana with afflictions, and the pure worldly dhyana, and the supramundane dhyana without outflows, there are four types. Among these, the first is that each dhyana has six limbs each, as previously shown. The meaning of the second is the dhyana that is dominated by craving, views, pride, and ignorance, which is not to be cultivated by the noble ones. The third is that which averts such faults and possesses qualities such as ascertainment, supernormal cognition, and immeasurables. The fourth is that which possesses the three doors of liberation, abiding single-mindedly on the meaning of emptiness, signlessness, and wishlessness. Emptiness and so forth also differ according to the distinctions of hearers and bodhisattvas, and should be understood in other contexts. Similarly, being skilled in the four truths and the eight or three liberations should be applied appropriately according to the distinctions of hearers and so forth. The Tathagatagarbha refers to
Chinese
因为，对于这样的止息而入定，是遮止涅槃的真实，其意义是，如果阿赖耶识没有转变成状态，那么由入定之识所包含的想和感觉等等显现运行止息，也因为依于具有那些种子之阿赖耶，而再次产生，所以不应道理是涅槃的自性。如果声闻等众，难道不是连具有种子的阿赖耶也断除了吗？不是的，因为没有如实证悟和串习阿赖耶的自性，所以不应道理是断除。也如是说：‘自心没有领会，心识耽著于外境，极度地进入和返回。’因为说了等等。不能证悟其自性的理由也是，那是被二无我所摄持，远离戏论并且光明，是如来藏的自性，而对于那些补特伽罗来说，因为没有如其所应地证悟二无我。蕴等等，显示了执著法为我的本身。‘完全执取’，意思是‘因为执取’，作为不能证悟本身的理由来连接。这样一来，对于他们来说，没有如来藏吗？‘如来藏进入’，意思是对于他们来说，也具有因并且存在而进入。或者，因为完全执取，所以如来藏进入，执著法为我，并且证悟人无我，从一方面进入如来藏，要知道就像以前显示的那样，不是从一切方面证悟。五法等等，显示了因为修习如来藏而从轮回中返回，并且进入涅槃的方式。也可以安立为‘如来藏进入’的词尾，修习如此的藏，也是在最初的阶段见到法无我等等，从上到上连接地的次第，转移到其他和另外的地方，在第八等等的阶段，阿赖耶的显现和入定之识
English
Because, to be absorbed in such cessation is to prevent the reality of Nirvana. Its meaning is that if the alaya-consciousness has not transformed into a state, then the manifestation and operation of perception and feeling, etc., included in the entering consciousness, cease, but because they rely on the alaya that possesses those seeds, they arise again. Therefore, it is not reasonable to say that Nirvana is characterized by this. If the Shravakas and others have not abandoned even the alaya that possesses seeds, then it is not so, because they have not realized and become familiar with the nature of the alaya as it is. Therefore, it is not reasonable to abandon it. It is also said, 'Because the mind has not been understood, the consciousness is attached to objects, and it enters and returns excessively.' Because it is said and so on. The reason why its nature cannot be realized is that it is the essence of the Tathagatagarbha, which is possessed by the two selflessnesses, free from elaboration, and luminous. However, for those individuals, because they do not realize the two selflessnesses as they should. The aggregates, etc., show the very imputation of clinging to phenomena as self. 'Completely grasping' means 'because of grasping,' and it is connected as the reason for not realizing itself. In that case, do they not have the Tathagatagarbha? 'The Tathagatagarbha enters,' meaning that for them, it also enters with cause and exists. Or, because of complete grasping, the Tathagatagarbha enters, clinging to phenomena as self, and realizing the selflessness of the person, it enters the Tathagatagarbha from one aspect. It should be known that it is not realized from all aspects, as previously shown. The five dharmas, etc., show how, by cultivating the Tathagatagarbha, one turns away from samsara and enters Nirvana. It can also be established as the suffix 'the Tathagatagarbha enters.' Cultivating such a garbha also means seeing the selflessness of phenomena, etc., in the initial stage, connecting the stages of the ground from higher to higher, and transferring to other and different places. In the eighth and other stages, the appearance of the alaya and the entering consciousness