Tibetan
གི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཇི་ལྟར་བྱུང་ཞེ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་རྟོག་པ་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་སྟེ། རྩོལ་ བ་ལས་བྱུང་བའོ། །གཏམ་གྱི་སྐྱེས་བུ་སྔོན་མ་གྲུབ། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་འཕགས་པའི་སྐྱེས་བུ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་བརྗོད་པའི་གཏམ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དེ་འདྲ་བའི་དོན་གྲུབ་པ་མེད་ཅེས་པའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་དོན་དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་སྟོན་པའོ། །མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་སོ། །དེ་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །འབྱུང་བ་འབྱུང་བའི་དངོས་རྟག་ན། །ཅི་ལ་མི་རྟག་ཉིད་དུ་རྟོག །ཅེས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་པས་འདོད་པ་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་འབྱུང་བའི་དངོས་པོ་རྟག་ན། དེ་ལས་གཞན་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་རྟག་པར་བྱ་བའི་དོན་མི་འཐད་དེ། རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིག་གི་དོན་གཞན་ཤེས་པར་ཟད་དོ། །འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་འགྲེལ་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་རྒྱན་ཅེས་བྱ་བ་ལས་མི་རྟག་པའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའི་བཤད་པ་རྫོགས་སོ།། །།བཞི་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ལེའུ་ས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྦྱོང་བར་བྱེད་པའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་དང༌། སྦྱངས་བས་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཚུལ་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་ཅུང་ཟད་བསྡུས་ནས་སྟོན་ཏེ། དེས་ཀྱང་སྔར་དྲི་བའི་སྐབས་སུ་འགོག་པ་དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལས་དང་པོ་ཞུ་བའི་ཚིག་ནི་དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འགོག་བའི་གོ་རིམས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྤྱིར་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སའི་རིམ་པ་གང་དང་གང་ལ། སྤང་བྱ་གང་དང་གང་འགོག་པའི་གོ་རིམས་དང༌། དེ་རྣམས་སྤངས་པའི་སའི་མཚམས་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཁྱད་པར་དུས་གང་ནས་བཟུང་སྟེ་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང༌། དེའི་རྗེས་སུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་མཁས་པར་འགྱུར་བའི་གོ་རིམས་དང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྨོངས་པར་མི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་རྟག་ཏུ་རྨོངས་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །འདིར་ལན་གྱི་སྐབས་སུ་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་རྣམ་ པ་གཉིས་ཏེ། ཉ
Chinese
即了悟其自性为空性。如果这样，那么凡夫的分别念是如何产生的呢？分别念是先前诸分别念的显现作用，是从努力中产生的。 “言语之士先前未成立。”等等的意义是，世间各自的凡夫，以及出世间的圣者，以及超越世间的至尊如来大士，这样安立只是言语的表达，实际上并没有成就这样的意义。 “大智慧”等等详细地显示了那个意义。三种自性是世间等三者所包括的法。 “对此”等等总结性地显示了那些意义。“生起生起之事物恒常，为何不恒常之理？”这是说，如果外道所认为的那样，生起的事物真实恒常，那么除此之外，不恒常的道理是不合理的，因为理由相同。词句的意义仅在于了解其他。圣《楞伽经》的注释《如来藏庄严》中，无常品即第三品的解释完毕。 第四品现证品，是略微总结性地从其他方面显示清净如来藏的道的次第，以及通过清净获得完全清净。这也应作为先前提问时“止息又是如何”等等的回答。其中首先是祈请的词句，即“此后又”等等，止息次第的连接的特征是，一般来说，声闻等的地的次第中，在哪个和哪个地上，断除哪个和哪个的次第，以及断除那些的地的连接的特征，特别是从何时开始进入止息，以及之后精通进入止息的次第和连接的特征。 “不会陷入愚痴”是指不会总是陷入愚痴。在此回答的场合，止息的入定有两种，
English
That is, realizing its own nature as emptiness. If so, how do the discriminations of ordinary people arise? Discriminations are the manifestation of previous discriminations, arising from effort. "The speaker of words was not established before." The meaning of this and so on is that the establishment of ordinary people in the world, as well as noble beings who have transcended the world, and the supreme Tathagata great beings who have transcended the world, is merely an expression of words, and in reality, such a meaning is not accomplished. "Great wisdom" and so on extensively show that meaning. The three natures are the dharmas included by the three, such as the worldly. "Regarding this" and so on, summarily shows those meanings. "If arising things are constant, why is there impermanence?" This means that if, as the non-Buddhists believe, arising things are truly constant, then apart from that, the reason for impermanence is unreasonable, because the reason is the same. The meaning of the words is only to understand others. In the commentary on the Holy Lankavatara Sutra, "The Ornament of the Tathagatagarbha," the explanation of the chapter on impermanence, the third chapter, is completed. The fourth chapter, the chapter on Abhisamaya, is a slightly summarized presentation from other aspects of the stages of the path that purify the Tathagatagarbha, and the attainment of complete purity through purification. This should also be applied as an answer to the previous question, "How is cessation?" Among them, the first is the words of request, such as "Then again," etc. The characteristic of the connection of the stages of cessation is, in general, in which and which stages of the stages of the Hearers, etc., the order of abandoning which and which is to be stopped, and the characteristic of the connection of the stages of abandoning those, and especially from what time to enter into cessation, and the characteristic of the order and connection of becoming skilled in entering into cessation after that. "Will not fall into delusion" means will not always fall into delusion. In this case of answering, there are two kinds of samadhi of cessation,