Tibetan
་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རང་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་ཅིང༌། ཕན་ཚུན་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་མེད་པར་ལྟ་བའི་ཕྱོགས་སུ་ལྟུང་བ་དེ་འདྲ་བའི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་འཛིན་པ་ལས་དབེན་པ་དེ་ལྟར་ལྟ་བའི་མཚན་ཉིད་ལས་ཇི་ལྟར་བཟློག་པ་སྟེ། དེའི་ཡུལ་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་བཟློག་པའོ། །གཅིག་ལ་ཞེས་པ་ནི་ཕྱིའི་དོན་ནོ། །ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་ནི་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །ཁྱོད་ལ་ཞེས་པ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཕྱོགས་ལའོ། །ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སྔར་གྱི་དོན་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །སྒྱུ་མའི་ཡན་ལག་གི་སྐྱེས་བུ་ནི་ཡན་ལག་འདུས་པའི་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའོ། །ཐ་དད་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ནི་སྔགས་དང་སྨན་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ནོ། །དེ་རྣམས་ལས་སྒྱུ་མའི་གཟུགས་གཅིག་གྲུབ་ཅིང༌། ཡང་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྟོག་པས་སྣ་ཚོགས་སུ་བརྟགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་ འབྱུང་བ་ལས། སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་དེའི་ཡུལ་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་རྟོག་པའི་རྒྱུན་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རྒྱང་འཕེན་པ་དང་མཚུངས་ཞེས་པའོ། །འདིར་སྒྱུ་མ་དཔེར་བྱས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་འབྱུང་བ་དང༌། ལྡོག་པ་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བར་རྟོགས་ཤིང༌། ཤུགས་ལ་དེ་ལྟར་སྟོན་པའོ། །གཞན་དུ་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་འབྱུང་བ་དང་ལྡོག་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྟོན་པའོ། །ལོ་རྒྱུས་ལས་བྱུང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞེས་པ་ནི་ནང་གི་མངོན་པར་ཆགས་པའི་ས་བོན་དང༌། ཕྱི་རོལ་དུ་སྣང་བ་མི་དགེ་བའི་གྲོགས་པོ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་པའི་སྒྲ་ལས་ཐོག་མར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྱུང་ཞིང༌། དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་རྒྱུན་གཞན་ཡང་འབྱུང་བའོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་ལྡོག་པའི་ཚུལ་གསུངས་པའོ། །འབྲས་བུའི་ཉེས་པ་ན་དེ་དག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པའོ། །གཞན་ནི་ཕལ་ཆེར་གོ་བར་ཟད་དོ། །གང་ནའང་ཡོད་མེད་ཡོད་མིན་ནང༌། །ཞེས་པ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པའོ། །སེམས་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་ཞེས་པ་ནི་ས་བོན་སྤངས་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སེམས་མེད་པའོ། །གང་ཕྱིར་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བས་ན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་དོན་དམ་པ་པ་འགོག་པ་སྟེ། འདིའི་ཆོས་ཅན་དང་དགག་བྱ་ལ་སོགས་པ་ནི། སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་ཀྱི་
Chinese
是说色等各自具有自己的体性，并且堕入观察彼此不具有体性的那一方，像这样远离执著有事和无事，如何从那样观察的相状中遣除呢？是从遮止它的对境的方面来遣除的。 “于一”是指外境。“有和无的方面”如前所说。“于你”是指你的宗派方面。“非真实”等是总摄而显示以前的意义。幻化的支分士夫是指显现为支分聚合的男人和女人等。各别的多种是指咒语和药物等的因缘。从那些产生一个幻化的形相，并且又转变，同样依靠以分别念而作种种测度，从而恒常生起分别有事和无事的分别念。如前所说，为了从遮止它的对境的方面来遣除分别念的相续，所以说是与抛掷远方相同。这里以幻化作比喻，是菩萨大慧悟解生起和还灭与幻化相同，并且暗示性地那样显示。如果不是那样，“于他”等的意思是显示生起和还灭如幻化一般。“从历史中生起在前”是指从内在的串习种子和外境显现的恶友等所显示的音声中最初产生分别念，并且那是具有在前行之因的其他相续。如何等是说在世俗中对分别念宣说了还灭之理。果的过患是在那些上增益。其他大多容易理解。“于何有无亦非有”，是说有和无的自性也不成立。“心亦是分别”是说舍弃种子，所以没有颠倒之心。“何以故从缘所生”，等的意思是以缘起之理来遮止因和果的事物是胜义谛，此处的法和所破等，如前所说。理的
English
That is to say, forms and so on each have their own nature, and fall into the side of observing that they do not have each other's nature. How is it eliminated from the aspect of observing in that way, being separated from grasping things and non-things like that? It is eliminated from the aspect of blocking its object. "In one" refers to the external object. "The aspect of existence and non-existence" is as previously stated. "In you" refers to your sectarian aspect. "Not real" and so on are to summarize and show the previous meaning. The illusory limb person refers to the appearance of men and women, etc., who are aggregates of limbs. The various differences refer to the causes and conditions of mantras and medicines, etc. From those, an illusory form is produced, and it also transforms. Similarly, relying on various measurements made with discrimination, the discrimination of discriminating things and non-things constantly arises. As previously stated, in order to eliminate the continuum of discrimination from the aspect of blocking its object, it is said to be the same as throwing far away. Here, the illusion is used as a metaphor, because the Bodhisattva Mahamati understands that arising and ceasing are the same as illusion, and implicitly shows it in that way. If it is not like that, the meaning of "in others" etc. is to show that arising and ceasing are like illusion. "Arising from history in the past" refers to the fact that discrimination initially arises from the sound shown by the inner seeds of habituation and the outer manifestation of bad friends, etc., and that is another continuum with the cause of going forward. How and so on are saying that the principle of cessation is explained to discrimination in the mundane. The fault of the fruit is to superimpose on those. Most of the others are easy to understand. "In what, existence and non-existence are also not existence," is to say that the self-nature of existence and non-existence is also not established. "The mind is also discrimination" is to say that there is no inverted mind because the seeds have been abandoned. "Why is it born from conditions," etc., means that the things of cause and effect are prevented from being the ultimate truth by the reason of dependent origination. The subject and the object to be negated here are as previously stated. The reason of
Tibetan
དོན་ནི་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བར་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རྟེན་འབྲེལ་ཏེ། མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་པའོ། །གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་འགོད་པ་ན། སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པས་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པར་རྐྱེན་ལས་སྐྱ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །དེ་ཉིད་ལ་དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་པས་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་ནི། རྐྱེན་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་འགའ་ཞིག་ཁོ་ནའི་རྗེས་ཐོགས་སུ་འགའ་ཞིག་བྱུང་བ་ནི་སྔ་མ་དེའི་འབྲས་བུ་སྟེ། དེས་ན་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་ནི་ལྟོས་པ་ཡིན་ལ། འབྲས་བུ་འབྲས་བུའི་དུས་སུ་མ་གྲུབ་ན། རྒྱུ་སྔ་མ་དེ་ཉིད་གང་གི་རྒྱུར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་ལྟོས་པའི་རྒྱུའི་ངོ་བོར་མི་ འཐད་དོ། །དེས་ནི་དེ་ཉིད་རྒྱུའི་ངོ་བོར་གྲུབ་པ་འབྲས་བུ་ལ་ལྟོས་པས། དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་འབྲས་བུ་མ་སྐྱེས་ནས་མེད་པའི་དུས་སུ། རྒྱུ་རང་གི་རྒྱུ་སྔ་མ་ལས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་འགགས་ནས་མེད་པའི་དུས་ན། འབྲས་བུ་རང་གི་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་ལ་ལྟོས་ནས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རང་གི་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་མ་སྐྱེས་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ལྟོས་ནས་གྲུབ་པ་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་རྒྱུ་སྔ་མ་ཡང་འགགས་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་གྲུབ་པ་མི་འཐད་དོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ། འདིར་འབྲས་བུ་ཕྱི་མའི་དུས་ན། རྒྱུ་འགགས་ནས་མེད་ཀྱང་སྔར་རྒྱུའི་དུས་ན་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས། འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་སྔར་གྱི་དུས་ན་མེད་ན་འབྲས་བུ་ཡང་ཕྱི་མའི་དུས་སུ་མི་འབྱུང་བས། དེ་ལ་ལྟོས་པར་འཐད་ལ། རྒྱུ་ནི་དེ་ལྟར་འབྲས་བུ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མཚུངས་ཏེ། འབྲས་བུ་ཕྱིས་ཀྱི་དུས་སུ་ཡོད་པས་རྒྱུ་སྔར་གྱི་དུས་སུ་བྱུང་ཞིང༌། གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་ཕྱིས་ཀྱི་དུས་སུ་མ་གྲུབ་ན། རྒྱུ་ཡང་སྔར་གྱི་དུས་སུ་མི་འགྲུབ་པས། དེ་ཡང་འབྲས་བུ་ལ་ལྟོས་པ་ཉིད་དུ་མཚུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་རྐྱེན་རྣམས་ནི་རང་གི་འབྲས་བུ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན། དེ་ནི་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་དེ། འབྲས་བུ་དེ་ཉིད་ཀྱང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ལ། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་ཡང་གཉིས་སུ་འགྱུར་བས་སོ། །དེ་ནི་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་གཅིག་པོ་དེ་ཉིད་སྔ་མའི་འབྲས་བུར་འགྱུར་ལ། །ཕྱི་མའི་རྒྱུར་འགྱུར་བས་སོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། འདིར་འབྲས་བུར་འདོད་པ་གཅིག་པོ་དེ་ཉིད་དུས་གཅི
Chinese
意义是，显现为由因缘所生的如幻之缘起，为现量等量所成立。如果将此作为论证，则说：因为显现为由因缘所生，而没有被幻术等所区分。对于此，以并非真实产生而周遍成立的方式是：所有因缘等。其中，某事物仅仅在某事物之后产生，则是前者的果。因此，果的特征是依赖。如果果在果位时没有成立，那么之前的因又会成为谁的因呢？因此，作为依赖于它的因的自性是不合理的。因此，它本身成立为因的自性，是依赖于果的，因此会成为它的果。如果这样，在果未生而无有的时期，因是从自己的前因产生的，因此不是依赖于它的，如果这样说。同样，在因灭而无有的时期，果是依赖于自己的后来的果而成立的，因此会变成不依赖于它。如果说，因为自己的后来的果未生而无有，因此依赖于它而成立是不合理的。同样，因为自己的前因也已灭而无有，因此依赖于它而成立是不合理的。另外，如果说，在此，在后来的果位时，虽然因已灭而无有，但依赖于先前在因位时存在，因此后来的果才能成立。如果因在先前的时期不存在，那么果也不会在后来的时期产生，因此依赖于它是合理的，而因并非如此依赖于果，如果这样说。这是相同的，因为果在后来的时期存在，所以因在先前的时期产生。如果果在后来的时期没有成立，那么因也不会在先前的时期成立，因此这也是同样依赖于果的。这样，如果因缘是从自己的果中产生的，那么这不可能产生，因为果本身也会变成因和果两种，同样，因也会变成两种。如果说，这正是所希望的，因为唯一的一个果会变成前者的果，也会变成后者的因。不是这样的，在此，被认为是果的唯一事物在同一时
English
The meaning is that dependent origination, which appears to arise from causes and conditions, is like an illusion, and is established by valid cognition such as direct perception. If this is presented as a proof, it is said: because it appears to arise from causes and conditions, without being distinguished by illusion, etc. The way in which it is pervasively established that it is not truly produced is: all causes and conditions, etc. Among them, something that arises only after something else is the result of the former. Therefore, the characteristic of a result is dependence. If the result is not established at the time of the result, then whose cause will the previous cause become? Therefore, it is unreasonable for it to be the nature of a cause that depends on it. Therefore, it itself is established as the nature of a cause, depending on the result, and therefore it will become its result. If this is the case, in the period when the result has not arisen and is non-existent, the cause is produced from its own previous cause, therefore it is not dependent on it, if you say so. Similarly, in the period when the cause has ceased and is non-existent, the result is established depending on its own later result, therefore it will become non-dependent on it. If you say that because one's own later result has not arisen and is non-existent, it is unreasonable to be established depending on it. Similarly, because one's own previous cause has also ceased and is non-existent, it is unreasonable to be established depending on it. Furthermore, if you say that here, at the time of the later result, although the cause has ceased and is non-existent, the later result is established because it relies on what existed in the previous time of the cause. If the cause did not exist in the previous time, then the result would not arise in the later time, therefore it is reasonable to depend on it, but the cause is not so dependent on the result, if you say so. This is the same, because the result exists in the later time, so the cause arises in the previous time. If the result is not established in the later time, then the cause will not be established in the previous time, therefore this is also equally dependent on the result. In this way, if causes and conditions arise from their own result, then this is impossible to arise, because the result itself will become both a cause and a result, and similarly, the cause will also become two. If you say that this is exactly what is desired, because the single result will become the result of the former, and will also become the cause of the latter. It is not like that, here, the single thing that is considered a result at the same time