Tibetan
ར་བྱེད་པའོ། །མུ་སྟེགས་ཅན་དང་བདུད་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ནི་དེ་རྣམས་བཅོམ་པ་སྟེ། གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བ་སྤངས་པ་དང་མཐར་གྱིས་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་གྱི། འཁོར་བར་ལྡོག་པ་མེད་པ་སྟེ། །ཕྱིར་ལྡོག་པ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྔར་བསྟན་པའོ། །གཞན་ཡང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་གནས་སྐབས་ན་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཚད་མས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྱིའི་ཚུལ་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཡང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྟེ་རང་རང་གི་འདོད་པའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ ལ་བཤད་པའི་ཚུལ་ནི་བསྟན་པའི་ཆོས་གསུང་རབ་ཡན་ལག་དགུ་གདུལ་བྱའི་མོས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྣ་ཚོགས་སུ་བཤད་པའོ། །དེ་ལ་གསུང་རབ་ཡན་ལག་དགུ་ནི་འཕགས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་ཀྱང་དགུ་ཉིད་དུ་གསུངས་ཏེ། མདོའི་སྡེ་དང༌། དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པའི་སྡེ་དང༌། ལུང་དུ་བསྟན་པའི་སྡེ་དང༌། ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་སྡེ་དང༌། ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་སྡེ་དང༌། དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་བའི་སྡེ་དང༌། སྐྱེས་པའི་རབས་ཀྱི་སྡེ་དང༌། ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་དང༌། རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྡེ་རྣམས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྟན་པ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེ་ནི་རྒྱས་པ་དང༌། བསྡུས་པའི་སོག་ནས་ཕྱེ་བ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་ན་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་བསྟན་ལ། ཤིན་ཏུ་བསྡུས་ན་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དུ་ཡང་འདུ་བར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་མདོའི་སྡེ་ནི་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་ལ་ཞེས་པ་ནས་དགའ་ནས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་ཞེས་པའི་བར་དུ་ཆོས་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་དགོངས་པ་ཡང་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའི་དོན་དེ་ཉིད་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སོ་སོར་ཕྱེ་སྟེ་དོན་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ན། སྡུད་པ་པོའི་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པས་གཞག་པར་སླ་བ་དང༌། ཕྱི་རབས་ཀྱི་འཆད་པ་པོ་དང་ཉན་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་པ་དང་གཟུང་བར་སླ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕན་ཡོན་རྣམ་པ་བཅུ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པའི་སྡེ་ནི་མདོའི་སྡེ་དེ་ཉིད་དུ་དབུས་དང་ཐ་མར་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པ་སྟེ། སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བདེན་པ་བཞི་ཕན་ཡོན་དང་བཅས་པ་སྟོན་པའི་མདོ་སྡེ་གསུངས་ནས་དེའི་ཚེ་ན་སྐྱེ་བོ་དབང་པོ་རྣོན་པོ་དག་དེའི་འོག་ཏུ་ཆོས་ཉན་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ལྷགས་ཏེ། གཞན་དག་ལ་འདི་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔ་འདིར་ཅི་ཞིག་མཛད་ཅེས་དྲིས་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཁྱེན་བཞིན་དུ་མདོ་སྡེ་སྔར་གསུངས་པ་ལས་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་འདི་སྐད་དུ། ངས་སྔོན་བྱེད་དང་འདྲ་བར་ནི། །བདེན་པ་བཞི་པོ་མ་མཐོང་སྟེ། །དེ་བས་འཁོར་བར་ ཡོངས་སུ་འཁོར། །སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོའི་རྒྱ་མཚོར་ལྷུང༌། །གང་གིས་བདེན་པ་བཞི་རྟོགས་ན། །འཁོར་བ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་འགྱུར། །སྐྱེ་བའི་སྲིད་པ་ཀུན་ཟད་ན། །སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་ལེན་མི་སྲིད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང༌། དེ་འདྲ་བའི་རིགས་ཅན་དག་གོ །ཡང་དྲང་བའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་རྟོགས་པར་བྱེད་པས་དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པའོ་ཞེས་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་དག་ལས་གསུངས་སོ། །ལུང་དུ་བསྟན་པའི་སྡེ་ནི་མདོ་སྡེ་དང་འདུལ་བ་ལས་ལྷ་དང་མི་རྣམས་སངས་རྒྱས་སུ་ལུང་བསྟན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་བྱམས་པ་ལུང་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་ཡང་ཉན་ཐོས་འདས་ཏེ་ཤི་བའི་དུས་བྱས་པ་དང་འབྱུང་བ་ལུང་བསྟན་པ་དང༌། ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེས་ངེས་པའི་དོན་ཉིད་ལུང་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་སྡེ་ནི་མདོ་སྡེ་དང་འདུལ་བ་གང་ལས་ལྷག་པར་ཚིགས་སུ་བཅད་བའི་ཚིག་བཞི་པ་འདི་དག་སྨོས་པ་སྟེ། སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤང༌། །དགེ་བའི་ཆོས་ནི་རྫོགས་པར་བྱ། །བདག་གི་སེམས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་འདུལ། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟན་པའོ། །ཞེས་སྨོས་པ་དང༌། དེའི་རང་བཞིན་ཅན་རྣམས་སོ། །སྔ་མ་དང་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ལ། སྔ་མ་ནི་འཁོར་ཐམས་ཅད་འཕྲལ་དུ་དགའ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་འཕྲལ་དུ་སྙན་ནམ། མི་སྙན་ཡང་བླའི་ཡུལ་དུ་ཕན་པར་འགྱུར་བའོ། །ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་སྡེ་ནི་སུས་ཀྱང་ཞུས་པ་མེད་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ནས་བརྗོད་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལྷར་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་ཚེ་རིང་ངོ༌། །དགེ་སློང་ཁྱེད་ལ་ཕ་རོལ་པོ་གཞན་གྱི་ཕྱིར་རྙེད་པ་མི་འཚོལ་བ་ལེགས་སོ། །འདོད་པ་ཉུང་བ་ལེགས་སོ། །ཆོག་ཤེས་པ་ལེགས་སོ། །དུར་ཁྲོད་ན་གནས་པ་ཡང་ལེགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །གླིང་གཞིའི་སྡེ་ནི་མདོ་སྡེ་ལས་ཉེས་པ་འབྱུང་བ་དགག་པའི་དོན་དུ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ་སྔོན་གྱི་གླེང་གཞི་དང་བཅས་ཏེ་འབྱེད་ཅིང་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སྔོན་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྐྱེས་བུ་གཅིག་གིས་བྱ་རྒྱས
Chinese
是能作之义。舍弃一切外道与魔众，即是调伏彼等。舍弃有我之见，最终获得无住涅槃，不再轮回，亦无退转。如是等等，前已述及。此外，在异生位时，以有分别之量，对人无我等进行总的确定，以闻思之智慧所摄持，也是随顺的宗派，并非如实证悟各自所欲之义。对此，宣说的法则是，如教法经典九支，随应所化之意乐而作种种宣说。其中，经典九支在《圣者涅槃经》中也说是九种，即：契经部、应颂部、记别部、讽颂部、自说部、因缘部、譬喻部、本事部、未曾有法部。若如是，则如何解释经典十二支？此乃从广略的角度而分，若极广说，则以八万四千法蕴等也能宣说，若极略说，则也能归摄于三藏。其中，就十二支而言，契经部是从“如是我闻”至“欢喜信受”之间，以简略的方式宣说佛法。如此宣说的意趣，也是将简略宣说的意义，按照次第分别开解，从而安立意义，是为了使结集者之导师等易于安立，以及后世的讲说者和听闻者易于讲述和领受等十种利益，圣者无著如是宣说。应颂部是指在契经部的中间和结尾，以偈颂的形式进行宣说。以前，世尊为比丘们宣说了开示四谛及其利益的经部，当时，根器敏锐的众生
English
It is the meaning of being able to do. Abandoning all non-Buddhists and demons means subduing them. Abandoning the view of self and ultimately attaining non-abiding nirvana, there is no more samsara, and there is no turning back. Such and so on, have been mentioned before. In addition, in the state of ordinary beings, the general determination of the absence of self of persons, etc., by means of conceptual cognition, which is collected by the wisdom of hearing and thinking, is also a conforming tenet, not the actual realization of the meaning of one's own desire. The method of explanation for this is that the teachings of the scriptures, the nine branches, are explained in various ways according to the inclinations of those to be tamed. Among them, the nine branches of scriptures are also said to be nine in the Noble Nirvana Sutra, namely: Sutra section, Geya section, Vyakarana section, Gatha section, Udana section, Nidana section, Avadana section, Itivuttaka section, and Adbhuta-dharma section. If so, how to explain the twelve branches of scriptures? This is divided from the perspective of expansion and contraction. If explained extremely extensively, it can also be explained by eighty-four thousand dharma aggregates, etc. If explained extremely concisely, it can also be summarized into the three pitakas. Among them, in terms of the twelve branches, the Sutra section is from "Thus I have heard" to "rejoicing and accepting", explaining the Dharma in a concise way. The intention of such explanation is also to separately explain the meaning of the concise explanation according to the order, so as to establish the meaning, in order to make it easy for the compilers' teachers to establish, and for the lecturers and listeners of later generations to easily explain and receive, etc. The Noble Asanga declared ten kinds of benefits. The Geya section refers to the explanation in the form of verses in the middle and at the end of the Sutra section. Previously, the World Honored One declared to the monks the Sutra section that expounded the four truths and their benefits. At that time, sentient beings with sharp faculties
Chinese
那些人之后，为了听法来到佛陀面前，询问其他人说：“世尊面前在做什么？”世尊明知故问，从先前所说的经部中再次以偈颂形式说：“我如先前之人一样，没有见到四谛，因此在轮回中不断流转，沉入大苦海中。谁若证悟四谛，就能断除轮回，生的存在全部灭尽，一切存在都不可能再取。”这样说了。那些就是这样一类人。又说，由于能领悟正直之义的经部，所以用音声来表达，经典中也这样说过。授记部是指经部和律部中对天人和人授记成佛，如弥勒授记等。此外，还有对声闻逝世、死亡之时所作之事以及未来之事进行授记，这也是为了说明确定之义的经部，因为它能预示确定的意义。偈颂部是指经部和律部中特别提到这些四句偈，即“断除一切罪恶，圆满一切善法，调伏自心，这是佛陀的教法。”这样说，以及具有这种性质的那些。为了说明前一个和后一个的区别，前一个是使所有眷属立即感到欢喜，而这个是立即悦耳或不悦耳，但最终对上等境界有益。自说部是指没有人请求，如来自己随喜而说，如说：“比丘们，应当这样了解，所有天生者都非常长寿。比丘，你不为他人寻求利益是好的，少欲是好的，知足是好的，住在坟墓里也是好的。”等等。本生部是指为了阻止经部中出现过失，讲述了以偈颂形式所说的，与之前的本生故事一起辨别和阐述，也就是以前在舍卫城时，有一个人养了很多鸟。
English
After those people, in order to listen to the Dharma, they came before the Buddha and asked others, "What is being done in the presence of the Blessed One?" The Blessed One, knowing full well, again spoke in verses from the previously spoken Sutra Pitaka, saying, "Like those before, I did not see the Four Noble Truths, therefore I wander in Samsara, sinking into the great ocean of suffering. Whoever realizes the Four Noble Truths will cut off Samsara, and when all existence of birth is exhausted, it is impossible to take all existence again." Thus he spoke. Those are such kinds of beings. Furthermore, it is said that because the Sutra Pitaka realizes the meaning of straightforwardness, it is expressed through sound, as stated in the treatises. The section on prophecies refers to the prophecies of gods and humans becoming Buddhas in the Sutra Pitaka and Vinaya, such as the prophecy of Maitreya. In addition, there are prophecies about the passing away of Shravakas, the time of death, and what will happen in the future. This is also the Sutra Pitaka of definite meaning, because it predicts the definite meaning itself. The section on verses refers to the Sutra Pitaka and Vinaya, which specifically mention these four-line verses, such as, "Abandon all evils, perfect all virtues, subdue one's own mind, this is the teaching of the Buddha," and those of that nature. To explain the difference between the former and the latter, the former is to make all the retinue immediately happy, while the latter is immediately pleasing or unpleasing, but ultimately beneficial to the higher realms. The section on self-utterances refers to the Tathagata himself, without being asked by anyone, speaking out of joy, as it is said, "Monks, you should understand this way, all those born as gods are very long-lived. O monks, it is good for you not to seek gain for the sake of others, it is good to have few desires, it is good to be content, it is also good to dwell in a cemetery," and so on. The section on Jataka tales refers to the verses spoken in order to prevent faults from arising in the Sutra Pitaka, which are distinguished and explained together with the previous Jataka stories. That is, in the past, when he was in Shravasti, a man raised many birds.