Tibetan
ཡང་སངས་རྒྱས་གཅིག་གིས་སྟོན་པ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་སྟོན་པར་སྤྱོད་པས་མཚུངས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །འདིར་དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ནི་དབང་པོ་དམན་པ་གང་དག་སངས་རྒྱས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ནི་ སྙིགས་མ་ལྔའི་དུས་སུ་འཁྲུངས་པ། སངས་རྒྱས་གཞན་རྣམས་ལས་སྐུ་ཚེ་ཐུང་ཞིང་བསོད་ནམས་དམན་པའོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་སེལ་བའོ། །ཡང་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་དོན་གཞན་ལ་དགོངས་པ་སྟེ། ཡི་གེ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་གསུངས་ཞེས་པའི་ལན་དུ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །འདིའི་དོན་ནི་གསུང་རབ་ཀྱི་ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཚིག་དང་གང་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཞལ་དང་ལྗགས་ཀྱི་དབང་པོས་ཆོས་བསྟན་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་འདྲ་བ་ནི་ངག་ཀུན་ནས་སློང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་ལྟོས་ཤིང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་མངའ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པས་འདིར་ཡན་ལག་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་པར་གསུངས་པ་དང་འགལ་བར་མི་འགྱུར་རམ། དེའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་གང་ལ་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པའི་ལན་དུ་རྣམ་པ་གཉིས་ལ་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོའི་དོན་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་གིས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་ནི། སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་སྒྲ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པས། དེ་ལ་དགོངས་ཏེ་སྒྲའི་སྒོ་ནས་ཆོས་བསྟན་པ་མེད་ཅེས་པའོ། །གཉིས་པའི་དོན་ནི་ཡང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྔོན་གྱི་ལུགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཤིན་ཏུ་ཡང་སྒྲའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྒྲའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་མེད་ཅེས་པའོ། །འདིར་ངེས་པའི་དོན་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་སངས་རྒྱས་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་དང༌། གསུང་ཆོས་འཆད་པར་སྣང་བ་ནི་གདུལ་བྱ་འབའ་ཞིག་གི་སྣང་བ་ཡིན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་མེད་པས། དེ་འདྲ་བའི་ཆོས་སྟོན་པའི་སྒྲར་སྣང་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་དེ་འདྲ་པའི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བས་སྒྲའི་སྒོ་ནས་ཆོས་སྟོན་པ་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་འདིར་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་དང༌། གསུང་ཆོས་སྟོན་པར་སྣང་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡོད་ཅིང༌། དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ པས་གསུང་དབྱངས་ཡན་ལག་དྲུག་ཅུ་པ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་མེད་པ
Chinese
而且，如同一个佛陀教导一样，其他的佛陀也以同样的方式教导，这被称为相同性。在此，这样教导的必要性是为了消除那些认为释迦牟尼佛出生于五浊恶世，寿命短于其他佛陀，福德也较少的根器低劣者的疑虑。此外，“大智慧”等词语也暗示了其他的含义，也可以用来回答“没有文字是如何宣说的”这个问题。这里的含义是，在某些经文中，如来没有通过语言和任何形式的表达，以口和舌的官能来宣说佛法，因为这依赖于从语言中产生的分别念，而如来没有分别念。因此，有人会问，这与此处所说的六十四支是否矛盾？因此，为了回答他们所指的是什么而宣说，答案是他们指的是两种情况。其中，第一种含义是，如来所证悟的各自的自证智慧的部分，如前所述，不是声音和分别念的对象，因此指的是没有通过声音来宣说佛法。第二种含义是，诸佛所证悟的诸法之先前的法性，即空性，远离一切戏论，非常不是声音的对象，因此说没有通过声音来宣说。这里的确定含义是，化身的佛陀显现为具有相好，以及显现为宣说佛法，这仅仅是所化众生的显现，而不是佛陀的自性。因此，显现为宣说这种佛法的声音不是佛陀所说，而且法身也远离这种戏论，因此没有通过声音来宣说佛法。然而，在这里，报身显现为具有相好，以及显现为宣说佛法，这存在于佛陀自己的智慧中，而且这也是智慧本身的自性，因此通过六十支妙音等来教导在世俗谛中是存在的，因此不是不存在。
English
Moreover, just as one Buddha teaches, so do others teach in the same way, which is called sameness. Here, the necessity of teaching in this way is to dispel the doubts of those with inferior faculties who think that Shakyamuni Buddha was born in the age of the five degenerations, has a shorter lifespan than other Buddhas, and has less merit. Furthermore, the words "great wisdom" and so on also imply other meanings, and can also be used to answer the question "How was it spoken without letters?" The meaning here is that in some scriptures, the Tathagata did not teach the Dharma through language and any form of expression, with the faculties of mouth and tongue, because this depends on the conceptualization arising from language, and the Tathagata has no conceptualization. Therefore, one might ask, does this contradict what is said here about the sixty-four branches? Therefore, to answer what they were referring to when they spoke, the answer is that they were referring to two situations. Among them, the first meaning is that the part of the self-aware wisdom that the Tathagatas have realized, as previously explained, is not the object of sound and conceptualization, so it refers to not teaching the Dharma through sound. The second meaning is that the previous Dharma nature of the Dharmas realized by the Buddhas, namely emptiness, is free from all elaboration and is very much not the object of sound, so it is said that it is not taught through sound. The definite meaning here is that the emanation body of the Buddha appears with marks and signs, and appears to teach the Dharma, which is merely the appearance of the beings to be tamed, and is not the nature of the Buddha. Therefore, the sound that appears to teach such Dharma is not spoken by the Buddha, and the Dharmakaya is also free from such elaboration, so there is no teaching of the Dharma through sound. However, here, the enjoyment body appearing with marks and signs, and appearing to teach the Dharma, exists in the Buddha's own wisdom, and this is also the nature of that wisdom itself, so teaching through the sixty branches of melodious sound and so on exists in the conventional truth, therefore it is not non-existent.
Tibetan
ར་བསྟན་པས་ནི་སྔ་མ་ལྟར་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་ཞེས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལ་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་བཤད་པ་མི་འཐད་པས་དེ་ལ་དགོངས་ནས་ཀྱང་ཡི་གེ་གཅིག་ཀྱང་མ་བཤད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་དགོངས་པ་ཡང་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་གང་དག་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གསུང་ཕན་ཚུན་འགལ་བའམ། གཅིག་ལ་ཟབ་མོ་བསྟན་པ་ནི་ངེད་ཅག་ལམ་བསྟན་པས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཉི་ཚེ་བར་འགྱུར་རམ་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དོགས་པ་སེལ་བའོ། །དེ་གཉིས་ཡུལ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པའོ། །ལྷག་ཆད་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་བཞིན་དུ་སྟེ། དེ་འདྲ་བ་ནི་སྒྲའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་གྱི་ལུགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མི་འགྱུར་ཞིང་དེ་རྟོགས་ཤིང་གོམས་པ་ལས། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ནི་རིན་པོ་ཆེའི་འབྱུང་ཁུངས་སམ། གྲོང་ཁྱེར་སྙིང་པོའི་ལམ་དང་མཚུངས་པའོ། །དེའི་ཆོས་ཉིད་དང་ཆོས་ཀྱི་གནས་ཉིད་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ཉིད་རྟོགས་ཤིང་གོམས་པས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་གནས་སུ་གྱུར་པའོ། །གང་ལ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཞེས་པ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཚེའི་དུས་བྱས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བསྟན་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་ནི་དེ་འདྲ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ཡོངས་མི་འདའ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སོ་སོ་རང་རིག་ཆོས་ལུགས་རྣམས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པ་དང༌། སྔོན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ལུགས་སོ། །ཅུང་ཟད་བྱེ་བྲག་བྱས་པ་མེད། །ཅེས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ལ་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པ་བྱས་པ་མེད་པའོ། །དེ་ནས་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་མཐའ་གཉིས་རྣམ་པར་བཀག་པ་ཉིད་ཚུལ་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་སྟོན་པའོ། །ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་གནས་ཞེས་པ་ནི་དེ་དག་གི་མཚན་མར་ འཛིན་ཅིང་བློའི་མདུན་དུ་བྱེད་པའོ། །སྐྱེ་བ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ལ་མོས་པ་ཡང་དེ་དག་ཉིད་དང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །ཡོད་པ་སྐྱེ་བ་སྐྱེ་སྟེ་མད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་གྲངས་ཅན་པ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པ་ལྟར་ཐོག་མ་ནས་ཡོད་པའམ། ཡང་འགའ་ཞིག་གི་ལུགས་ཀྱིས་ཕྱིས་འབྲས་བུའི་དུས་ན་ཡོད་པ་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་སྐྱེ་ཞིང་དེ་ཉིད་ཀྱི་རིགས་མཐུན་པ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འཇུག་པས་སྐྱེ་བ་སྐྱེ་ཞེས་ཚིག་གཉིས་སྨོས་པའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་དེ་སྐད་དུ་རྒྱུ་དང་འབྲ
Chinese
这表明，正如之前所说，这是有密意的。此外，关于法身和化身，由于像之前所说的那样解释是不恰当的，因此考虑到这一点，甚至没有说一个字，等等。如此教导的密意是，为了消除那些幼稚的人的疑惑，他们认为诸佛的教言相互矛盾，或者认为对一方的深刻教导会使我们这些被引导的人觉得大慈悲变得短暂。这二者从对境中解脱出来，是指其自性超越了所说、能说的对境。完全理解而没有遗漏，就像过去的佛陀们所证悟的那样。这样的境界不是语言所能表达的。过去的法则的法性不会改变，通过证悟和习惯它，一切功德都会产生，就像珍宝的来源或城市中心的主要道路一样。它的法性和法的状态是诸法的空性，通过证悟和习惯它，就变成了产生一切功德的处所。所谓在哪里完全涅槃，是指示化身在寿命终结时进入涅槃。佛的自性并非如此，正如所说：“佛陀不会完全涅槃。”等等。所谓的“各自的自证法”，是指各自的自证智慧和过去的法性的法则。所谓的“没有做任何细微的区分”，是指对法性没有做任何差别。然后，菩萨等等，是从另一种方式详细地展示了对两种极端的否定。所谓安住于有和无，是指执着于它们的相，并将其置于意识之前。对生和不生的信仰也应以同样的顺序应用。所谓“存在生，生；非存在不生”，是指像数论派所认为的那样，从一开始就存在，或者按照某些人的观点，后来在果位时存在的东西最初就产生，并且与其同类的东西持续不断地产生，因此说了两次“生，生”。大智慧，如此说原因和结果
English
This indicates that, as mentioned before, it is with a hidden meaning. Furthermore, regarding the Dharmakaya and Nirmanakaya, since explaining them as previously stated is inappropriate, considering this, not even a single word was spoken, and so on. The intention of such teachings is to dispel the doubts of those childish beings who think that the Buddhas' teachings contradict each other, or that the profound teaching on one side would make us, who are being guided, feel that great compassion becomes short-lived. These two being liberated from objects means that their nature transcends the objects of what is said and what can be said. To fully understand without omission is like the enlightenment of the past Buddhas. Such a state is not within the realm of language. The Dharma nature of the past law does not change, and through realizing and becoming accustomed to it, all qualities arise, just like the source of jewels or the main road of the city center. Its Dharma nature and the state of Dharma are the emptiness of all phenomena, and through realizing and becoming accustomed to it, it becomes the place where all qualities arise. The so-called complete Nirvana refers to the indication that the Nirmanakaya enters Nirvana at the end of its life. The nature of the Buddha is not like that, as it is said, "The Buddha does not completely enter Nirvana," and so on. The so-called "individual self-awareness Dharmas" refers to individual self-awareness wisdom and the laws of past Dharma nature. The so-called "no slight distinction is made" means that no difference is made to the Dharma nature. Then, the Bodhisattva and so on, from another way, extensively shows the negation of the two extremes. The so-called abiding in existence and non-existence refers to clinging to their signs and placing them before the mind. Belief in birth and non-birth should also be applied in the same order. The so-called "existence is born, is born; non-existence is not born" refers to what exists from the beginning, as believed by the Samkhya school, or according to some, what exists later at the time of the result is initially produced, and things of the same kind as it continuously arise, therefore the words "is born, is born" are spoken twice. Great wisdom, thus speaks of cause and effect
Tibetan
ས་བུའི་དངོས་པོ་དག་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་སྨྲ་ན། ཕྱིར་ཞིང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པའི་དངོས་པོར་ཡོད་པ་ལ་སྔར་བསྟན་པའི་ཆད་མའི་གནོད་པ་འཇུག་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱང་མེད་ཅིང་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ངོ་བོ་ཡང་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་འདྲ་བ་ནི་མི་འཐད་དོ། །མེད་པ་ལ་གནས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་གང་དག་སྔར་གཉེན་པོ་མ་སྐྱེས་པའི་དུས་ན། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་སྤང་བྱ་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་ནས། ཕྱི་ས་གཉེན་པོ་སྐྱེ་བའི་དུས་ན་དེ་རྣམས་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། འདི་ཡང་མི་འཐད་པ་ཉིད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དབུ་མ་པ་གང་དག་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་དངོས་པོ་རྣམས། དངོས་པོར་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱི་དུས་ན་རང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོན་དམ་པ་བས་སྟོང་པས་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོ་ཡོང་པར་ཁས་མི་ལེན་པ་དང༌། སྔར་བདེན་པའི་དངོས་པོར་ཡོད་པ་ཕྱིས་གཉེན་པོས་དེ་རྣམས་སྤངས་ནས་དབེན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཡོད་པར་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་སྔར་ནི་ཡོད་པ་ལ་ཕྱིས་ནི་མེད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང༌། སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་དབུ་མ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པར་སྨྲ་བ་འདི་གཉིས་ལས། དངོས་པོ་འཇིག་པར་བྱེད་པའི་ལྟ་བ་གང་ཡིན་ཞེས་བརྟག་པར་བྱའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་གོ་བར་བཤད་དོ། །མེད་པ་འབའ་ཞིག་རྣམ་པར་འཇིག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་སྔར་གྱི་སྤང་བྱའི་དངོས་པོ་ཕྱིས་མེད་ཅེས་པའི་དགག་བྱའི་ དོན་སྔར་ཡོད་པ་འབའ་ཞིག་རྣམ་པར་འཇིག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡང་འཇིག་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ལྟ་བར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་དོན་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དོན་དམ་པར་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་ཞིང༌། ལུས་ཀྱི་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་དུ་བཙལ་ན་མ་རྙེད་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོར་མེད་ཅིང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་མི་བདན་པས་དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་ལ་དེ་ཡང༌། ཡང་དག་དུ་ན་རྣམ་པར་ཤེས། །ལུས་ཀྱི་ནང་ནའང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྔར་བསྟན་ནོ། །གཞན་ཡང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་དང་བ
Chinese
如果说地界的诸事物是真实存在的，那么这就否定了因和果的事物，因为对于真实存在的事物，会产生之前所说的断灭的过失，并且不承认生是如幻的。然后，因和缘也都不存在，而且通常所说的世间的自性也变成了从无因中产生，这样是不合理的。安住于不存在，是指声闻和缘觉在之前对治法没有生起的时候，如果承认贪欲等所应断之法是真实存在的，那么之后在对治法生起的时候，就会认为这些法是不存在的，这也是不合理的。为什么呢？因为说了“大慧”等等。中观派不承认一切烦恼和清净的事物，在事物显现的时候，由于各自的自性空性，所以不承认是真实存在的，并且不承认之前真实存在的事物，后来被对治法断除而空虚，因此不承认它们存在。如果这样，就等于说之前存在而后来不存在。正如之前所说，中观派说自性空性，这两种说法中，哪一种是破坏事物的观点呢？应该进行考察。“大慧”等等的意义已经解释清楚了。仅仅不存在并非是完全破坏，意思是说，之前所应断的事物后来不存在，这种否定的