Tibetan
འི་རང་བཞིན་མཐར་ཐུག་པའི་དོན་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་ཡང་མཐར་ཐུག་པ་གཅིག་ཡིན་ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་པའོ། །ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གནས་པ་ནི་རྟོགས་པའི་དོན་ནོ། །ཁོང་དུ་ཆུད་པ་འདི་ནི་ཞེས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་མཐར་ཐུག་པའོ། །དེས་ན་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པས་ཐོབ་པའི་རྟོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་པར་འབྱིན་མ་ནུས་པས། དེ་དག་གི་རྟོགས་པ་ནི་མཐར་ཐུག་པའི་ལམ་མ་ཡིན་ཞིང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་མ་ཡིན་པས་ཐེག་པ་གཅིག་ཅེས་པ་སྟེ། འདིའི་དོན་ཞིབ་ཏུ་ནི་སྔར་བསྟན་ནོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་གསོལ་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་དེ་ཉིད་ལ་རྩོད་པ་སྤངས་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་དག་གི་དོན་ནི་ཉན་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་བསྟན་པས་འདུལ་བར་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། རྒྱས་པར་སྔར་གཏན་ལ་ཕབ་པོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འདུལ་བ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་གདུལ་བྱའི་བསམ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཆོས་འདུལ་བ་སྣ་ཚོགས་ཐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་བསྟན་པ་དང༌། འདུ་འཛི་ལ་སོགས་པས་དབེན་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ལུང་གིས་གྲོལ་བ་སྟེ། ཁྱད་པར་དུ་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །རང་གིས་མ་ཡིན་ཞེས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ བསྟན་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར། རང་གི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གྲོལ་ཞིང་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་མ་སྤངས་ཞེས་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ། ཉོན་མོངས་མེད་ཀྱང་དེ་དག་ལ། །ལས་ཀྱི་ཉེས་པ་མཐོང་བ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་དང༌། གཞན་ཡང་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ལ་ཉལ་ཡང་མ་སྤངས་པའོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བའི་ཤི་འཕོ་མ་ཐོབ་ཅེས་པ་ལ། དེ་ཉིད་ཐོབ་པ་དང་མ་ཐོབ་པའི་བྱེ་བྲག་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པ་རྗེས་ཀྱིས་ཤེས་པས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཟག་པ་མེད་པ་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ལ། ལྷ་དང་ཚངས་པའི་ཐེག་པ་ནི། །སྙན་པར་སྨྲ་ཞིང་ཁྲོ་མི་བྱ། །སློང་ན་ཆུང་ཡང་སྦྱིན་པར་བྱ། །རྣམ་པ་འདི་གསུམ་གནས་པས་ནི། །ལྷར་སྐྱེ་བ་ཡི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའམ། གཞན་ཡང་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་པ་དང༌། དེ་དག་གི་འབྲས་བུའོ། །ཚངས་པའི་ཐེག་པ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་ཚད་མེད་པ་རྣམས་སོ། །ཇི་སྲིད་སེམས་རྣམས་འཇུག་གི་བར། །ཞེས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ས་བོན་དང་བཅས་པའི་ཀུན་གཞི་འཇུག་པའི་བར་ལ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ལམ་དང༌། འབྲས་བུའི་གནས་ཐུག་པ་མེད་པའོ། །དེ་འདྲ་བ་གནས་གྱུར་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་ནི་ཐེག་པ་མེད་ཅིང༌། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་གྲོལ་བའི་གང་ཟག་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་སྣ་ཚོགས་སུ་གསུངས་པ་ཅི་ཞེ་ན། ཐེག་པ་རྣམ་པར་གཞག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་གསུམ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་ཉིད་དུ་མཚུངས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །ཆོས་ལ་བདག་མེད་དེ་ཉིད་དང༌། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་དོན་དམ་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། དེ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉོན་མོངས་པ་ལས་གྲོལ་ཞིང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཡང་སྤངས་པས་ཏེ། འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་ ཆེན་པོའོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་སྤངས་པས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ནི། ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་གཡེངས་ཞེས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་སྣ་ཚོགས་སུ་རྟོགས་པས་གཡེངས་པ་སྟེ། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མ་སྤངས་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་མངོན་དུ་རྒྱུ་བ་སྤངས་མོད་ཀྱི། བག་ལ་ཉལ་བ་མ་སྤངས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་ལ་སྐྱོན་དུ་ལྟ་བའི་སྒོ་ནས་དེ་དག་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཐབས་འགའ་ཞིག་ལ་བརྟེན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མྱོས་པས་མྱོས་ཤིང༌། ཉོན་མོངས་པ་མངོན་རྒྱུ་སྤངས་པས། ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ན་འཁོད་པའོ། །དེ་ཉིད་རང་གི་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མཐར་མར་ཕྱིན་པ་དེ་ལས་མེད་ཅེས་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཕྱིར་ཞིང་འཁོར་བར་ལྡོག་གམ་སྙམ་ན། ཕྱིར་ཀྱང་དེ་ལས་མི་ལྡོག་སྟེ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་འདུ་བྱེད་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དང༌། བདག་ཉིད་བྱ་བ་བྱས་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་ལས་སོག་པ་མེད་པ་དང༌། སྲེད་པ་དང་ལེན་པ་མངོན་དུ་རྒྱུ་བའི་རྐྱེན་ཉིད་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་ལྟར་རྒྱ་མཚོར་བསྒྱུར་བའི་ཤིང་གཏིང་དུ་མི་ནུབ་པ་དང༌། ཡུལ་གཅིག་ན་གནས་ཤིང་ངེས་པ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ན་དུས་ཇི་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་འཁོད་ཅིང་གནས་སྙམ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཞེས་པ
Chinese
因为究竟的自性意义是唯一的，所以通达此理的道的体性之乘也是究竟唯一的，这样理解了。如实安住是证悟的意义。这个理解是指如实证悟究竟。因此，因为声闻和独觉等所获得的证悟不能产生究竟的果，所以它们的证悟不是究竟的道，只是大乘道的支分，而不是其他，所以说一乘。此处的详细意义已在前面阐述。以“大慧请问”等句，说明断除了对它的争论。这些的意义是，声闻等被显示为三乘，所以会被调伏，而不是其他，详细内容已在前面确定。所谓“如来调伏”等的意义是，根据所化众生的意乐，显示了各种调伏之法，以及通过寂静瑜伽的教理从喧嚣等中解脱出来，特别是针对独觉者。所谓“不是自己”，是指不依赖如来的教法，而是依靠自己的智慧获得解脱和涅槃。所谓“没有舍弃业的习气”，如经中所说：“虽无烦恼，然于彼等，如见业之过患。”此外，也没有舍弃烦恼的随眠。所谓“没有获得不可思议的完全转变的死亡”，对于获得和未获得此二者的差别，应如前所述了解。此外，“世间的”等的意义是，通过了知清净的世间，圆满了布施等的资粮。超越世间的无漏是等持的智慧。对此，《天与梵天的乘》中说：“善言不怒，乞者虽幼亦应施，此三相安住，是生天之因。”或者，还有修习禅定和无色定的，以及它们的果。梵天乘是特别的
English
Because the ultimate nature of reality is one, the vehicle that embodies the path to realizing this is also ultimately one. This is how it is understood. Abiding in suchness is the meaning of realization. This understanding refers to the ultimate realization of suchness. Therefore, because the realization attained by Śrāvakas and Pratyekabuddhas, etc., cannot produce the ultimate fruit, their realization is not the ultimate path, but only a branch of the Mahāyāna path, and not anything else. Therefore, it is said to be one vehicle. The detailed meaning of this has been explained earlier. With "Mahāmati's request," etc., it is stated that disputes about it have been abandoned. The meaning of these is that Śrāvakas, etc., are shown as three vehicles, so they will be tamed, and not otherwise. The details have been determined earlier. The meaning of "Tathāgata's taming," etc., is that, depending on the inclinations of those to be tamed, various methods of taming the Dharma are shown, as well as liberation from noise, etc., through the teachings of solitary yoga, especially for Pratyekabuddhas. "Not by oneself" means not relying on the teachings of the Tathāgata, but attaining liberation and nirvāṇa through one's own wisdom. "Not abandoning the habitual tendencies of karma" is as stated in the scripture: "Although there are no afflictions, yet in them, one sees the faults of karma." Furthermore, the latent tendencies of afflictions have not been abandoned either. Regarding "not obtaining the death of inconceivable complete transformation," the difference between obtaining and not obtaining it should be understood as explained earlier. Furthermore, the meaning of "worldly," etc., is that by knowing the pure world, one perfects the accumulations of generosity, etc. The unconditioned that transcends the world is the wisdom of equipoise. In this regard, "The vehicle of gods and Brahmās" says: "Speaking sweetly and not being angry, even if the beggar is young, one should give. Abiding in these three aspects is the cause of being born as a god." Or, there are also those who meditate on dhyāna and the formless samādhis, and their fruits. The Brahmā vehicle is particularly
Chinese
又以三摩地完全摄持的无量。乃至诸心转入之间。意思是说，直到与颠倒种子一起的阿赖耶识转入之间，从那之中产生的暂时之道和果位没有穷尽。像那样，住处转变并且显现灭尽的智慧现前之行境，则没有乘。依靠它而解脱的补特伽罗等戏论寂灭。如果是这样，为何宣说了多种呢？宣说了安立乘等。其中，三种解脱是在断除烦恼方面相同的，三种菩提。法无我等，是胜义谛的真如，以及证悟它的智慧从烦恼中解脱，并且也断除了所知障，是果位的自性的大乘。说声闻们没有断除那些，如云何等。其中，以自相而极度散乱，意思是说，以蕴等自相和共相的多种而散乱，是没有断除所知障。在真如中，虽然断除了烦恼障的现行，但是没有断除习气。那些也依靠着以于受和想见为过患之门而使那些寂灭的某些方便，以远离证悟那样的智慧之三摩地的迷醉而迷醉，断除了烦恼的现行，安住于无漏之界中。那是否是自己的究竟果位呢？说没有比到达彼岸更远的了。如果是那样，是否会退转而流转于轮回呢？也不会从那退转，因为了知补特伽罗的无我，行是刹那性，并且知晓自性已作所作，所以没有积累转生轮回之业，并且因为贪爱和取受现行的因缘不具足。如同被转移到大海中的树木不会沉没到深处，以及住在同一个地方而不确定一样。在无漏之界中，想知道会安住和存在多长时间呢？以三摩地的
English
Also, the immeasurable ones are completely grasped by samadhi. As long as the minds enter. This means that until the alaya-consciousness, together with the seeds of reversal, enters, the temporary path and the state of fruition arising from that are inexhaustible. Like that, for the object of experience where the abode has transformed and the wisdom of non-appearance has manifested, there is no vehicle. The elaborations such as the individual who is liberated by relying on it are pacified. If that is the case, why are various things taught? It is taught that the establishment of vehicles, etc. Among them, the three liberations are the same in terms of abandoning afflictions, the three kinds of enlightenment. The selflessness of phenomena, etc., is the suchness of ultimate truth, and the wisdom that realizes it is liberated from afflictions, and also the obscuration of knowledge is abandoned, it is the Great Vehicle of the nature of the fruit. It is said that the hearers have not abandoned those, such as how. Among them, being extremely distracted by characteristics means being distracted by the various self and general characteristics of the aggregates, etc., which is not abandoning the obscuration of knowledge. In suchness, although the manifest activity of the obscuration of afflictions has been abandoned, the latent tendencies have not been abandoned. Those also rely on some means of pacifying those through the gate of seeing faults in feelings and perceptions, being intoxicated by the intoxication of samadhi that is devoid of the wisdom of realizing suchness, having abandoned the manifest activity of afflictions, and abiding in the realm of the uncontaminated. Is that itself the ultimate fruit? It is said that there is nothing further than reaching the other shore. If that is the case, will one regress and wander in samsara? One will not regress from that either, because one knows the selflessness of the individual, that actions are momentary, and knowing that one's own nature has done what has to be done, there is no accumulation of karma that causes rebirth in samsara, and because the causes and conditions for the manifest activity of craving and grasping are not complete. Just as a tree that has been moved to the ocean does not sink to the depths, and like dwelling in one place without being certain. In the realm of the uncontaminated, how long will one abide and remain? With the samadhi