Tibetan
ང་སྔར་གསུངས་ཏེ། དེས་ན་དེ་དག་གཅིག་པས་བརྟགས་པ་དངོས་པོ་མེད་པར་གཞན་གྱི་དབང་གི་དངོས་པོ་ཉིད་འགྱུར་བའམ། དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་ ཉིད་དུ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། འགལ་བ་བདག་ཉིད་གཅིག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་པའོ། །གཞན་ཡང་དེ་དག་རྒྱུ་འབྲས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་དངོས་པོ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའམ། མིང་དང་མཚན་མས་འབྲེལ་བའི་གཞན་གྱི་དབང་གི་དངོས་པོ་ལས་ཀུན་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའོ། །ཀུན་བརྟགས་པ་ལ་གནས་ནས་ནི། །གཞན་གྱི་དབང་ནི་ཉེ་བར་དམིགས། །ཞེས་པ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དོན་ཉིད་གསལ་བར་བསྟན་པ་སྟེ། སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །མིང་དང་མཚན་མ་འབྲེལ་ཞེས་པ་ནི་བརྗོད་པ་དང་འདྲེས་པར་སྣང་བ་རྟོག་པའི་གཟུང་བ་སྟེ། རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་གཞན་གྱི་དབང་ངོ༌། །བརྟགས་པ་ཤིན་དུ་མ་གྲུབ་སྟེ། གཞན་ལས་འབྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་ཐལ་བ་ལས་བཟློག་པའི་དོན་ཏེ། ནམ་མཁའི་པདྨ་ལྟར་ཤིན་དུ་མ་གྲུབ་པ་ནི་གཞན་ལས་འབྱུང་བའི་འབྲས་བུར་མི་འཐད་ཅེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བློའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་ལ། བློའི་ངོ་བོ་གྱུར་པའི་གཞན་དབང་ཡང་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོར་མི་འཐད་དེ། སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་འདི་དག་གི་ཁྱད་པར་ནི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཆད་པའི་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡང་མེད་ལ། གཞན་གྱི་དབང་ནི་ཡོད་པ་སྟེ་སྔར་བསྟན་པ་དང་འགལ་བ་མེད་པ་ནི་རྟོགས་པར་སླའོ། །ཐལ་བ་ལས་བཟློག་པའི་གཏན་ཚིགས་གཞན་ཡང་དངོས་པོ་དངོས་པོ་མེད་པར་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཡིན་པ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་དངོས་པོ་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཡང་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ཀུན་བརྟགས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མེད་ལ། གཞན་དབང་བདེན་པར་ཡོད་བ་མི་འཐད་ཅེས་པའོ། །དེ་ཚེ་དོན་དམ་རང་བཞིན་ནི། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་དོན་དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཕན་ཡོན་འཆད་དོ། །དེ་ནས་ཚིག་རྐང་གཉིས་ཀྱིས་དེ་དག་གི་དབྱེ་བ་སྟོན་ཏོ། །སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་གསུམ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་སུ་བརྟགས་པ་གཅིག་ཉིད་དུ་འདུས་པས་བཅུ་གཉིས་སུ་གསུངས་པ་དང་མི་འགལ་ལོ། །གལ་ཏེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་ པས་གཞན་གྱི་དབང་དྲུག་ཏུ་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་བདེན་མོད་ཀྱི་ཀུན་གཞི་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ནི་རྒྱུ་བ་ཆ་ཕྲ་བ་རྣམ་པ་གསལ་བ་མེད་པས་འདིར་མ་སྨོས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ།
Chinese
我之前说过，因此，如果这些被认为是相同的，那么他空性的事物本质会变成无事物，或者同样地，事物本身也会变成无事物，这会导致矛盾成为一体。这是（我之前说的）。此外，由于这些是因果关系，因此会变成从无事物中产生事物，或者从与名称和标志相关的他空性的事物中产生遍计所执的无事物。从安住于遍计所执来说，他空性是近取对境。这清楚地表明了因果的意义，如前所述。名称和标志相关是指与言说混合显现的分别念的执著对境，是他空性的，是分别念本身的自性。所执非常不成立，因为不是从他者产生的，这是从反驳极端情况的角度来说的，就像虚空中的莲花一样，非常不成立，不应理成为从他者产生的果。因此，名言的遍计所执在世俗中是心识的自性而存在，而成为心识体性的他空性也不应理成为胜义的事物，如前所示。此外，这些的差别是，特征完全断绝的遍计所执即使在世俗中也不存在，而他空性是存在的，容易理解的是，这与之前所说的没有矛盾。从反驳极端情况的角度来说，其他的理由是，事物不会变成无事物，并且从无事物中产生事物是不应理的，因此，名言的遍计所执即使在世俗中也不存在，并且他空性真实存在是不应理的。那时，胜义自性等，阐述了如此证悟意义的利益。然后，用两句偈颂来显示这些的差别。如前所示，三种遍计所执包含在因果的假立为一之中，因此与说是十二种没有矛盾。如果有人说，按照大乘的宗义，承许八识聚，因此他空性不应理是六种，那么，确实如此，但阿赖耶识和染污意，由于是细微的行相，没有清晰的显现，所以仅仅是没有在这里提及而已。
English
I said before, therefore, if these are considered the same, then the very nature of the other-powered object of emptiness will become a non-object, or similarly, the object itself will become a non-object, which would lead to contradictions becoming one. That's (what I said before). Furthermore, since these are cause and effect, it will become that objects arise from non-objects, or that the non-object of the completely imputed arises from the other-powered object related to names and signs. From abiding in the completely imputed, the other-powered is the close object. This clearly shows the meaning of cause and effect, as explained before. "Related to names and signs" means the grasping object of conceptualization that appears mixed with speech, which is the other-powered, which is the very nature of conceptualization. The imputed is extremely unestablished, because it does not arise from others, which is from the perspective of refuting extremes, just like a lotus in the sky, extremely unestablished, it is not reasonable to be a result arising from others. Therefore, the completely imputed of names exists as the nature of mind in conventional truth, and the other-powered that has become the nature of mind is also not reasonable as a truly existent object, as shown before. Furthermore, the difference between these is that the completely imputed, whose characteristics are completely severed, does not exist even in conventional truth, while the other-powered exists, and it is easy to understand that this is not contradictory to what was said before. Another reason from the perspective of refuting extremes is that an object does not become a non-object, and it is unreasonable for an object to arise from a non-object, therefore, the completely imputed of names does not exist even in conventional truth, and it is unreasonable for the other-powered to truly exist. At that time, the ultimate nature, etc., explains the benefits of realizing the meaning in this way. Then, two verses show the differences between these. As shown before, the three completely imputed are included in the imputation of cause and effect as one, so there is no contradiction with saying that there are twelve. If someone says that according to the tenets of the Great Vehicle, it is accepted that there are eight aggregates of consciousness, therefore it is unreasonable for the other-powered to be six, then, that is indeed true, but the alaya-consciousness and the afflicted mind, because they are subtle aspects, without clear manifestation, are merely not mentioned here.
Tibetan
།སོ་སོ་རང་གིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དེ་འདྲ་བའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་དབྱེ་བ་མི་འཐད་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་ཏེ། སྣ་ཚོགས་སུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་རོ་གཅིག་ཅིང༌། དེ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་ཤིང༌། གོམས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན་ཐོབ་པ་ལས་མི་འདའ་བའོ། །གལ་ཏེ་བརྗོད་པ་དང་འདྲེས་པར་སྣང་བ་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན། མིང་དང་མཚན་མ་དག་མཚུངས་པ་ཡིན་ནམ་སྙམ་དུ་སེམས་ན་ནི་མཚན་མ་དག་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིའི་དོན་ནི་སྔར་བསྟན་ནོ། །ཀུན་བརྟགས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་དང༌། མཚན་མ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་སྔ་མ་རྣམས་ལས་འབྱུང་བའོ། །བློས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་དངོས་ལ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །ཅི་ཞིག་རྣམ་པར་བརྟག་ཅེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ཅི་དང་ཅི་འདྲ་བར་རྣམ་པར་བརྟག་སྟེ། བརྟག་བྱའི་དོན་དེ་འདྲ་བ་གྲུབ་བ་མེད་ཅེས་པའོ། །གལ་ཏེ་འདིར་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་མཐའ་གཉིས་སྤངས་པའི་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱིས་དབུ་མ་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོར་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་འདྲ་བ་འགལ་ཏེ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ནི་རྣམ་གཅོད་དང་ཡོངས་གཅོད་ཀྱི་འགལ་བ་ཡིན་པས་གཅིག་བཀག་པས་གཞན་གྲུབ་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གཉིས་ལས་གྲོལ་བ་ནི་ཕྱིར་ཞིང་གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་དེ་འདྲ་བ་ནི་མི་སྲིད་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་དེ་འདྲ་བའི་འགལ་བ་གང་ལ་སྲིད་ཅེ་ན། ཀུན་བརྟགས་པ་ཡི་རང་བཞིན་ལ། །རང་བཞིན་གཉིས་ནི་རབ་གནས་ཏེ། །ཞེས་པ་དེ་ལྟར་རྟོག་པའི་བློ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ངོ་ན་ཡོད་པའོ། །དེ་ལྟར་འགལ་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ནི་བརྟགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་འདྲ་བའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམ་པར་དག་པ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའོ། ། བརྟགས་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་བློ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཚུལ་མ་འདྲེས་པར་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །རྣམ་པ་གཞན་དུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་སྒྱུ་མ་ལས་གཞན་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོར་བརྟགས་ན་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རྟོགས་པས་གཞག་པ་ནི་བརྟགས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་བརྟགས་པ་བཞིན་དུ་མ་གྲུབ་ལ། རྟོག་པའི་བློ་ནི་མཐོང་ཞིང་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུ
Chinese
以“各自”等句，说明各自以智慧证悟的真如，不应作如是差别之分。多种安立是真如的体性一味，唯有瑜伽行者才能证悟，串习之后，真如现前，获得法身自性，不会超出此范围。如果显现与言说相杂，则会变成他性。如果心想名称和相是否相同，那么“相即是”等句，此处的意义已在之前阐述。以“遍计”等句，如前所说，是名相的遍计，相是从之前的他性所生。以“以智慧”等句，总摄说明三自性在实相中不存在。所谓“如何分别”，是指以何种差别之法来分别，要分别的意义并不成立。如果认为此处存在脱离有和无二边的成立之事物，唯识宗认为这是中观胜义谛的事物，那么这与有和无相违，因为有和无是相离和全离的相违，遮止一者则另一者成立，需要依靠它。从二者中解脱出来，则会变成二者的自性，这种情况是不可能的。如果这样，那么这种矛盾存在于何处呢？“于遍计之自性，二自性乃是假立”，意思是说，存在于如此颠倒分别的智慧面前。如此显现的各种矛盾是分别，如此清净的颠倒，是圣者们各自以智慧所能证悟的，完全成立。 显现各种分别的智慧，是他性的幻化，如此则在世俗中，三种自性的体性不混杂地安立。以“其他方式”等句，如果从他性的幻化之外，将其他事物执着为胜义谛的事物，那么就会变成颠倒。因此，如此证悟所安立的是分别，不如所分别的那样成立，而分别的智慧是见和体验的缘故，所以在世俗中持续。
English
With phrases like "individually," it is shown that it is inappropriate to differentiate the Suchness that is realized individually by wisdom in such a way. The various establishments are the essence of Suchness, which is of one taste, and only yogis can realize it. When accustomed to it, Suchness manifests, and obtaining the nature of the Dharmakaya, it does not go beyond that. If it appears mixed with speech, it will become other-powered. If one thinks whether names and signs are the same, then "signs are" and so on, the meaning of which has been explained before. With "imputation," as previously explained, it is the imputation of names, and signs arise from the previous other-powered nature. With "by wisdom," it is summarized and shown that the three natures do not exist in reality. "What is discriminated" means what kind of distinguishing characteristics are discriminated, and the meaning to be discriminated is not established. If it is thought that there is a thing established here that has abandoned the two extremes of existence and non-existence, and the Mind-Only school considers it to be the ultimate reality of the Middle Way, then such a thing is contradictory because existence and non-existence are contradictions of exclusion and complete exclusion. Because blocking one establishes the other, it depends on it. Liberation from the two would become the nature of both, which is impossible. If so, where does such a contradiction exist? "In the nature of imputation, the two natures are mere designations," meaning that it exists in the face of such inverted discriminating wisdom. The various contradictions that appear in this way are discriminations, and such purified inversions are completely established as something to be realized individually by the noble ones. The wisdom that appears with various discriminations is like an illusion of other-power. Thus, in conventional truth, the nature of the three natures is established without being mixed. With "in another way" and so on, if one clings to something other than the illusion of other-power as an object of ultimate reality, then it will become inverted. Therefore, what is established by such realization is discrimination, and it is not established as it is discriminated. Because discriminating wisdom is seen and experienced, it continues in conventional truth.