Tibetan
་མེད་དོ། །སྟེང་མའི་རྒྱུད་ཀྱང་ཞེས་པའི་སྔར་བསྟན་པའི་རྒྱུ་ན་རབ་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་འདིར་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མཐའ་དག་སྤངས་པ་འཕགས་པ་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་ལས། ཐ་མའི་ཆ་ཅན་གྱི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ལྔ་སྤངས་པས་ཕྱིར་མི་འོང་བའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། དེ་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་གཙོ་བོ་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་དོན་དུ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་གཙོ་བོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན། འགྲོ་བ་ཐམ་དང་ཁམས་ཐ་མའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དང་པོ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་གྱིས་ནི་འགྲོ་བ་ཐ་མ་ངན་སོང་གསུམ་ལས་མི་འདའ་བས་དེའི་རྒྱུ་ཉིད་དོ། །འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང༌། གནོད་སེམས་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཁམས་ཐ་མ་འདོད་པའི་ཁམས་ལས་མི་འདའ་བས། དེའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས། ཆོས་མངོན་པའི་བསྟན་ཆོས་དག་ལས་བཤད་དོ། །འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཅིག་ཅར་སྤོང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནི་ལན་ཅིག་ཕྱིར་མི་འོང་བ་དང་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་རམ། ཡང་ན་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་དགུ་སྤོང་བའི་ལམ་ལ་ཞུགས་པ་སྟེ། དེའི་དོན་དུ་བརྩོན་པར་བྱེད་པ་ནི་འཕགས་པ་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་བསྟན་བཅོས་དག་ལས་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས་ཀྱང་བསྟན་ཏོ། །དེ་སྤངས་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཐོབ་པ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའོ། །གཞན་འདིར་བསམ་གཏན་དུ་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་པའི་དོན་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ན་དེ་དག་གི་མཚན་མར་རྟོག་པ་ལ་ཉེས་དམིགས་ སུ་ལྟ་བའི་སྒོ་ནས། དེ་ལྟར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ན་གནས་པའོ། །དབང་པོ་རྣོན་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་མཐུན་པར་བརྟག་བྱའི་ཡུལ་སྟོང་པན་ཡིད་དུ་རྟོགས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །བསམ་གཏན་དུ་བྱ་བ་ནི་དེའི་དམིགས་པའི་ཡུལ་ལོ། ཉོན་མོངས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྟོག་པ་མེད་པ་ནི་དེ་དག་ཉེ་བར་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །གལ་ཏེ་འདིར་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་ལས། གོང་མའི་ཆ་ཅན་གྱི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ལྔ་སྤངས་པ་དགྲ་བཅོམ་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དོ། །སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་གཙོ་བོ་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་དོན་དུའོ། །དེ་རྣམས་གཙོ་བོར་འགྱུར་བ་ཡང་ཁམས་གོང་མ་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང༌། བླངས་པ་མི་གཏོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གོང་མ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ནི་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་འདོད་ཆགས་ཏེ། དེ་དག་གིས་ཁམས་དེ་དག་ཏུ་སྐྱེད་པའོ། །བླངས་པ་མི་གཏོང་བ་ནི་རྒོད་པ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྲེད་པ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་ཤས་ཆེ་བའི་བསམ་གཏན་ལ་གནས་ཤིང༌། དེས་ཁམས་དེ་དག་བ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འདིར་གསུང་རབ་དག་ལས་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བཀའ་སྩལ་ན། སྐབས་འདིར་བསྟན་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་གང་ཞིག་ལགས་ཞེས་ཞུས་པ་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཡང་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་གི་ལམ་རབ་ཏུ་ཐོབ་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་འབའ་ཞིག་ཉེ་བར་ཞི་བའོ། །ལམ་ཞེས་པ་ནི་དེ་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཙམ་ཡིན་གྱི་མཐར་ཐུག་པ་མ་ཡིན་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་གོམས་པར་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་རྨོངས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་སྨོན་ལམ་བཏབ་ཀྱང༌། དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འཁོར་གསུམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དང་མི་ལྡན་ཞིང༌། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ཙམ་རྟོགས་པས་རེ་ཞིག་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་པར་འདུ་བྱས་པའོ། །འཕྲུལ་པས་སྤྲུལ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ཉིད་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཉན་ཐོས་སུ་སྤྲུལ་པ་སྟེ། གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ལན་གྱི་དོན་ནི་འདིར་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དུས་ཡུན་རིང་དུ་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ན་གནས་ཤིང༌། སྲིད་པར་ཉིད་མཚམས་འབྲེལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མྱོས་པས་མྱོས་པ་བསྐལ་པའི་བར་དུ་མི་སད་དོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་འོག་ནས་ཀྱང་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་སྨྲ་བ་ནི་སྔར་བསྟན་པའི་སྨོན་ལམ་གོམས་པ་སྟེ། སྨོན་ལམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞེས་པ་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །འཕྲུལ་པས་སྤྲུལ་པ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པའོ། །དེ་དག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མཛེས་པར་བྱ་བ་སྟེ། ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་གྱིས་སྤང་པའོ། །གཞན་ཡང་ཞིང་དེ་དག་ལ་གནས་པའི་གདུལ་བྱའི་ཁྱད་པར་རྣམས་རྗེས་སུ་
Chinese
没有。上面的传承也说，先前所示的原因是，通过殊胜的方式而从痛苦中解脱。如果这里断除了欲界的所有烦恼，就变成了圣者不还果。如果这样，与《般若波罗蜜多经》中所说“断除了下分五顺缚，即为不还果”相矛盾。没有过失，这是像先前所说的那样，是为了摄集主要内容。为什么它们会成为主要内容呢？因为它们是轮回和下界的因。其中，首先，有身见、戒禁取见和怀疑，因为不会超越下界的恶趣三途，所以是它们的因。贪欲和嗔恚二者，因为不会超越下界的欲界，所以是它们的因。这是在《阿毗达磨》的教法中所说的。圣者阿罗汉是断除了三界烦恼者。对于此，如果从一时断除的角度来说，与一来果不同之处如先前所说。或者说，进入了断除三界九品烦恼的道，为了那个目的而精进，这被称为圣者不还果。而且，经论中也说这是进入阿罗汉果。获得了断除它们的解脱，就是阿罗汉。另外，这里因为没有对禅定等进行分别念，所以阿罗汉的意思，如果从根器迟钝者的角度来说，是通过观察对它们的相状进行分别念的过患，从而安住在无分别的无漏禅定之界中。如果从根器敏锐者的角度来说，与菩萨们相同，通过如理作意所观察的对境空性，从而没有分别念。禅定所要做的就是它的所缘境。没有对烦恼和痛苦进行分别念，是通过对它们进行断除的方式。如果这里断除了三界的一切烦恼就成为阿罗汉，那么，《般若波罗蜜多经》中说，断除了上分五顺缚即是阿罗
English
It is not. The upper tantra also says that the previously shown cause is that one is liberated from suffering through an excellent means. If here, all the afflictions of the desire realm are abandoned, then one becomes a noble non-returner. If so, it contradicts what is said in the Prajñāpāramitā Sutra: "By abandoning the five lower fetters, one becomes a non-returner." There is no fault, as it is to gather the main points as previously stated. Why do they become the main points? Because they are the cause of transmigration and the lower realms. Among them, first, there is the view of the aggregates of existence, the adherence to ethics and asceticism, and doubt, because one does not transcend the three lower realms of misery, so it is their cause. Desire and aversion, because one does not transcend the lower desire realm, so they are their cause. This is what is said in the teachings of the Abhidharma. The noble Arhat is one who has abandoned the afflictions of the three realms. Regarding this, if it is considered from the perspective of abandoning them all at once, the difference from the once-returner is as previously stated. Or, one has entered the path of abandoning the nine afflictions of the three realms, and striving for that purpose is called a noble non-returner. Moreover, it is also taught in the scriptures that this is entering the fruit of Arhatship. Obtaining liberation by abandoning them is an Arhat. Furthermore, here, because there is no conceptualization of meditation and so on, the meaning of Arhat, from the perspective of those with dull faculties, is to abide in the realm of non-conceptual, uncontaminated samadhi by observing the faults of conceptualizing their characteristics. From the perspective of those with sharp faculties, like the Bodhisattvas, there is no conceptualization by understanding the emptiness of the object to be examined through proper attention. What is to be meditated upon is its object. Not conceptualizing afflictions and suffering is through the means of abandoning them. If here, abandoning all the afflictions of the three realms makes one an Arhat, then the Prajñāpāramitā Sutra says that abandoning the five higher fetters is an Ara
Chinese
如果有人问，这是否与“嗡，帕喔”的说法相矛盾？没有矛盾。如前所述，这是为了接近主要因素。这些因素之所以成为主要因素，是因为它们接近并保持了较高的界限。接近较高的界限是指对色界和无色界的欲望，这些欲望使它们在这些界限中产生。保持已获得的界限是指掉举、我慢和无明，这些因素使他们安住于贪欲、我慢和犹豫不决的禅定中，从而使这些界限完全被烦恼所染污。如果经文中说有三种阿罗汉，那么请问这里所指的是哪一种？它们的含义是，获得寂静一味之道的人，仅仅是平息了烦恼的障碍。之所以称为道，是因为它只是暂时的结果，而不是最终的结果。对于习惯于发愿菩提却不了解善根的人来说，即使他们发起了菩提心并作了祈愿，他们也不具备获得它的善根，即不具备被证悟空性智慧所掌握的、视三轮如幻的波罗蜜多，他们仅仅通过证悟人无我而暂时实现了阿罗汉的果位。化身是菩萨为了利益众生而化现为声闻，如尊者舍利子等。答案的含义是，这里指的是寂静一味者，因为他们长期安住于无漏的法界中，并连接着有。正如经中所说：“沉溺于三摩地之醉的人，即使经过无数劫也不会醒来。”等等，这些将在后面解释。除此之外，如果有人说他们行持了菩萨行，那么这就是前面所说的习惯于发愿，应该与“祈愿在前”结合起来理解。化身是精通二谛方便的人。这些是为了庄严佛陀眷属的坛城，被声闻和菩萨僧团所抛弃。此外，还要追随安住于这些刹土中的所化众生的差别。
English
If someone asks, does this contradict the statement "Om, pao"? There is no contradiction. As previously stated, it is for the purpose of approaching the main factors. These factors become the main factors because they approach and maintain the higher realms. Approaching the higher realms refers to the desire for the form and formless realms, which cause them to be born in those realms. Maintaining what has been obtained refers to agitation, pride, and ignorance, which cause them to abide in meditation with a strong inclination towards desire, pride, and doubt, thereby causing those realms to be completely defiled by afflictions. If the scriptures state that there are three types of Arhats, then which one is being referred to here? Their meaning is that those who have attained the path of peace in one direction have only pacified the obscurations of afflictions. It is called a path because it is only a temporary result, not the ultimate result. For those who are accustomed to aspiring for Bodhi but are ignorant of the roots of virtue, even if they have generated the mind of Bodhi and made aspirations, they do not possess the roots of virtue that enable them to attain it, i.e., they do not possess the Paramitas that are grasped by the wisdom that realizes the three wheels as illusory, and they have temporarily manifested the fruit of Arhatship by realizing only the selflessness of the person. Emanation is when a Bodhisattva emanates as a Shravaka for the benefit of sentient beings, such as the Venerable Shariputra and others. The meaning of the answer is that here it refers to the one of peace in one direction, because they abide in the uncontaminated realm for a long time and connect to existence. As it is said, "Those intoxicated by the intoxication of Samadhi will not awaken even after countless eons," and so on, which will be explained later. Other than that, if someone says they have practiced the Bodhisattva conduct, then this is the aforementioned habit of making aspirations, which should be combined with "aspiration goes first." Emanation is being skilled in the means of the two truths. These are to beautify the mandala of the Buddha's retinue, abandoned by the Shravaka and Bodhisattva Sanghas. Furthermore, one should follow the differences in the beings to be tamed who abide in those fields.