Tibetan
།སྤྱོད་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ནི་གང་ཟག་དེས་ངེས་པར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་ཤེས་ནས་དེའི་ཕྱིར་ལེ་ལོ་བྱེད་དོ། །དེས་ཀྱང་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ཤིང་ཚེའི་དུས་བྱས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བའོ། །རྒྱུན་རབ་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ནི་གང་ཞིག་བསམ་གཏན་བཞི་ཐོབ་ནས་རྐྱེན་འགའ་ཞིག་གིས་བསམ་གཏན་དེ་རྣམས་ལས་ཉམས་ཏེ། ཡང་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་སྐྱེས་ཏེ། དེ་ལྟར་ནན་ཏན་དུ་བྱས་པས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཐོབ་ཅིང༌། དེ་ནས་ཚེ་འཕོས་ནས་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ལྷར་སྐྱེ་བ་དང༌། དེ་ལ་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ཐོབ་ཅིང༌། དེ་འདྲ་བའི་ལམ་གྱི་རྒྱུན་གྱིས་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ནས་བཞི་ པའི་བར་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །བསམ་གཏན་བཞི་པ་དེ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། གནས་གཙང་མའི་རིས་ལྔར་འགྲོ་བའོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དགའ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་དེ་ནས་ཚེ་འཕོས་ཤིང་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་བར་གྱི་ངས་གཞན་བཞི་པོ་དེ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། དེའི་རྗེས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་བཅོས་དག་ལས་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་མཐར་ཐུག་བར་འགྲོ་བ་ཞེས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་བསམ་གཏན་གཙོ་བོར་བསྒོམས་པས་འཕགས་པའི་གནས་དེ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ཡང་བསམ་གཏན་བཞིའི་ཁྱད་པར་སྔར་བསྒོམ་པ་སྟེ། ཐ་མ་དང༌། འབྲིང་དང༌། རབ་དང༌། རབ་ཀྱི་འབྲིང་དང༌། རབ་ཀྱི་ཡང་རབ་བོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མི་ཆེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་ལྔ་རུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ཡང་བསྟན་ཆོས་དག་ལས། བསམ་གཏན་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པ་སྤེལ་མར་བསྒོམ་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། གསུམ་དུ་སྤེལ་བ་དང༌། དྲུག་ཏུ་སྤེལ་བ་དང༌། དགུ་དང་བཅུ་གཉིས་དང་བཅོ་ལྔའི་བར་དུ་སྟེ། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་སུམ་ཆར་བསྒོམ་ཞིང༌། ཟག་མེད་སུམ་གཉིས་སུ་བྱ་སྟེ་སྤེལ་མར་བསྒོམ་པའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་དེ་གཉིས་ཀྱང་གཅིག་ནི་སྨྲ་བ་ལ་དགའ་བ་དང༌། གཅིག་ནི་ཞི་བ་ལ་དགའ་བའོ། །དེ་ལ་ཞི་བ་ལ་དགའ་བ་ནི་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་འགྲོ་བའོ། །སྨྲ་བ་ལ་དགའ་བ་ནི་གནས་གཙང་མའི་རིས་ལྔར་འགྲོའོ། །དེའི་དོན་ནི་རང་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་ཞིང༌། གཞན་ལ་ཡང་དེ
Chinese
不修行而完全从痛苦中解脱出来，是因为那个人知道自己一定会从痛苦中解脱出来，所以才懒惰。然而，他也会凭借有为的禅定的力量，舍弃烦恼，结束生命，从而从痛苦中解脱出来。以极大的毅力从痛苦中解脱出来，是指某人获得了四禅，但由于某些因缘而从那些禅定中退失，又生起了对初禅的欢喜之心，像这样努力修行，就能获得初禅，然后去世，转生到初禅的天神中，并在那里获得二禅，像这样以道路的次第，从二禅到四禅之间转生。而那第四禅也有两种情况：一是前往无色界，二是前往五净居天。其原因在于，如果喜欢禅定，就会现证虚空无边处等，然后从那里去世，转生到有顶之间的其他四处，之后便从痛苦中解脱出来。因此，在论典中说，会到达有顶的尽头。第二种是特别喜欢智慧，通过以智慧完全掌握的无漏禅定为主进行修习，就会转生到那些圣者的处所。那也是因为先前修习了四禅的差别，即下等、中等、上等、上等的中等、上等的上等。他们也会依次转生到不繁、不热等五种不同的地方。此外，在教法中说，有漏禅定和无漏禅定交替修习，正如所说：交替修习三次、六次、九次、十二次和十五次之间，即有漏的修习三分之一，无漏的修习三分之二，交替修习。像这样，这两种情况，一种是喜欢言说，一种是喜欢寂静。其中，喜欢寂静的，会前往无色界。喜欢言说的，会前往五净居天。其意义在于，自己具有证悟真如的智慧，并且也
English
To be completely liberated from suffering without practice is because that person knows that he will surely be liberated from suffering, and therefore he is lazy. However, he will also abandon afflictions by the power of conditioned samadhi, end his life, and thus be liberated from suffering. To be liberated from suffering with great perseverance means that someone has attained the four dhyanas, but due to some circumstances, he has fallen from those dhyanas, and again he has developed a mind of joy in the first dhyana. By practicing diligently in this way, he can attain the first dhyana, and then pass away and be reborn as a god of the first dhyana, and there he can attain the second dhyana. In this way, by the sequence of the path, he will be reborn from the second dhyana to the fourth dhyana. And that fourth dhyana also has two situations: one is to go to the formless realm, and the other is to go to the five pure abodes. The reason for this is that if one likes samadhi, one will manifest the sphere of infinite space and so on, and then pass away from there and be reborn in the other four places between there and the peak of existence, and then be liberated from suffering. Therefore, it is said in the treatises that one will reach the end of the peak of existence. The second is to be particularly fond of wisdom, and by mainly practicing the uncontaminated samadhi that is completely mastered by wisdom, one will be reborn in those places of the noble ones. That is also because one has previously practiced the differences of the four dhyanas, namely inferior, medium, superior, superior-medium, and superior-superior. They will also be reborn in five different places, such as non-great and non-hot, in order. Furthermore, it is said in the teachings that contaminated and uncontaminated samadhi are practiced alternately, as it is said: alternately practice three times, six times, nine times, twelve times, and fifteen times, that is, one-third of the contaminated is practiced, and two-thirds of the uncontaminated is practiced alternately. In this way, these two situations, one is fond of speaking, and the other is fond of tranquility. Among them, those who are fond of tranquility will go to the formless realm. Those who are fond of speaking will go to the five pure abodes. The meaning of this is that one has the wisdom to realize suchness oneself, and also
Tibetan
་འདྲ་བའི་ལམ་སྨྲ་བ་ལ་དགའ་བའོ། །ཡང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་དང་ཁྱད་པར་ལྔ་བསྒོམ་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམ་པར་ནུས་པ་ནི་འོག་མིན་གྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་བསྟན་བཅོས་དག་ལས། འཕར་བ་དང༌། ཕྱེད་དུ་འཕར་བ་དང༌། གནས་ཐམས་ཅད་དུ་འཆི་འཕོ་བ་དང་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་གསུངས་པ་ལས་ འདི་ནི་ཐ་མའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །གཉིས་པོ་ཡང་དོན་གྱིས་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་བསམ་གཏན་གྱི་གནས་གཞན་བཅུ་གཉིས་ལས། ཚངས་པ་ཆེན་པོ་ནི་གཙོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་ས་དང༌། ལྟ་བ་ངན་པའི་གནས་ཡིན་པས་འཕགས་པ་རྣམས་དེར་སྐྱེ་བ་མི་ལེན་ལ། དེ་ལས་གཞན་པའི་བཅུ་གཅིག་དང༌། གནས་ལྔར་བརྒྱུད་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ། །གལ་ཏེ་འདིར་བར་མ་དོར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་དབང་པོ་རྣོན་པོ་ཡིན་ན། ཅིའི་སླད་དུ་ད་ལྟར་གྱི་དུས་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་རྟེན་འདི་ཉིད་ལ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་ཞེས་པ་དང༌། གཞན་ཡང༌། འདོད་པའི་ཁམས་ནས་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་འཕོ་བ་ལ་བར་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་མཆིས་ལ། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ནས་གཞན་དུ་འཕོ་བ་ལ་བར་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་མ་མཆིས་པ་ཅིའི་སླད་དུ་ལགས་ཞེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འོད་སྲུངས་ཀྱིས་ཞུས་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་དུས་ན་ཆེན་པོ་བཞི་ཞན་པས་ལམ་བསྒོམ་མི་ནུས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ཆེན་པོ་བཞི་པོ་དེ་ཡང་གནས་ཁང་དང༌། བསོད་སྙོམས་དང༌། གོས་དང་མལ་ཆ་དང༌། ནད་ཀྱི་རྐྱེན་སྨན་ལ་སོགས་པའི་ཡོ་བྱད་རྣམས་སོ། །དེ་དང་མི་ལྡན་ན་ད་ལྟར་གྱི་དུས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྔོན་གྱི་གླེང་གཞི་དང་བཅས་ཏེ་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང༌། ད་ལྟར་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་རྟེན་ལ་སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་ཕན་པའི་དོན་མང་པོ་བྱེད་པ་ལ་དགའ་བས་བྲེལ་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པར་མ་གྱུར་པས་ད་ལྟར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མ་གྱུར་ཏོ་ཞེས་པ་དང༌། ཡང་བརྩད་པ་གཉིས་པའི་ལན་དུ་འདོད་པའི་ཁམས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྲེད་པ་རྣམས་པ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་ལ་སྲད་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སྲད་པའོ། །དེ་ལ་སྲེད་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཉེས་སྐྱོན་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་དེ་དག་ལ་སྨོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་སྨད་ནས་དེའི་བར་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བའོ། །གཞན་ཡང༌། འདོད་པའི་ཁམས་ན་ཉོན་མོངས་པ་སྦོམ་པོ་སྨད་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་ཁྲེལ་བ་མེད་པ་དང་འཛེམ་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ལ་སྨོད་ཅིང་ཡིད
Chinese
喜欢宣说类似的道。 还有，前往无色界是不能修习四禅和五种殊胜的。 能够那样修习，就是前往色究竟天的尽头。 那些论典中说，有跳跃、半跳跃、在一切处死亡转移三种，这指的是最后一种情况。前两种也应该从意义上来看待。 此外，十二种禅定处所中，大梵天是确定唯一主宰的处所，是邪见的处所，因此圣者们不会在那里受生，而从其余的十一种和五个处所依次证得涅槃。 如果在这里中阴身中证得涅槃是根器锐利者，那么为什么现在欲界的这个所依不能证得涅槃呢？ 还有，从欲界转移到色界有中阴身中证得涅槃的情况，而从色界转移到其他地方没有中阴身中证得涅槃的情况又是为什么呢？菩萨光增这样问道。 世尊回答说： 善男子，那是因为现在四大衰弱，不能修习道。比丘们，那四大就是住所、乞食、衣服和卧具，以及疾病的因缘药物等资具。 如果不具备这些，现在就不能证得涅槃。 以前面的故事为基础，详细地讲述了这些。 还有，现在依于欲界的所依，因为喜欢做许多利益那些有情的事情而忙碌，没有获得三摩地，所以现在没有证得涅槃。 还有，对于第二个问题的回答是，欲界有情有两种贪欲，即对欲的贪欲和对色的贪欲。 认识到那两种贪欲的过患等之后，一心一意地呵斥它们，那样呵斥之后，在那期间就能证得涅槃。 还有，在欲界，粗大的烦恼成为呵斥的对象，即贪欲、嗔恨、无惭和无愧。 呵斥那些，并且心想。
English
They delight in proclaiming similar paths. Furthermore, going to the formless realm means one cannot cultivate the four dhyanas and five distinctions. Being able to cultivate in that way means going to the ultimate Akanistha. Moreover, in those treatises, it is said that there are three kinds: leaping, half-leaping, and dying and transferring in all places. This refers to the last case. The former two should also be viewed in terms of their meaning. Furthermore, among the twelve other places of meditative absorption, Great Brahma is a place where one is certain of a single lord and is a place of wrong views, so the noble ones do not take birth there, but from the other eleven and five places, they attain nirvana in succession. If attaining nirvana in the intermediate state here is for those with sharp faculties, then why is it that this basis of the desire realm in the present time cannot attain nirvana? Furthermore, Bodhisattva Light Increase asked, "Also, there is the case of attaining nirvana in the intermediate state when transferring from the desire realm to the form realm, but why is it that there is no attaining nirvana in the intermediate state when transferring from the form realm to another place?" The Blessed One replied, "Son of good family, that is because the four great elements are weak in the present time, so one cannot cultivate the path. Monks, those four great elements are dwelling places, alms, clothing and bedding, and the necessities such as medicine for the causes of illness. If one does not possess these, one will not attain nirvana in the present time." Based on the previous story, he explained these in detail. Furthermore, now, relying on the basis of the desire realm, one is busy delighting in doing many things that benefit those sentient beings, and because one has not attained samadhi, one has not attained nirvana now. Furthermore, the answer to the second question is that sentient beings in the desire realm have two kinds of craving: craving for desire and craving for form. Having realized the faults of those two cravings, etc., one will single-mindedly reproach them. Having reproached them in that way, one will attain nirvana in the meantime. Furthermore, in the desire realm, coarse afflictions become objects of reproach, namely, desire, hatred, shamelessness, and lack of embarrassment. Reproaching those, and thinking.